از صدا تا خیال | اپبزود ۵

اول صدای پرنده را شنیدم.

بعد پرده‌ای را که آرام با باد حرکت می‌کرد.

و بعد به این فکر کردم که چرا همین چند ثانیه، از بسیاری از فضاهایی که با هزینه‌های زیاد طراحی می‌کنیم، ماندگارتر است.

شاید تجربه، همیشه از چیزهای بزرگ شروع نمی‌شود.

گاهی از صدایی که دیده نمی‌شود، نوری که روی دیوار می‌نشیند یا پنجره‌ای که فقط چند لحظه، باد را به داخل دعوت می‌کند، آغاز می‌شود.

ما معمولاً ساختمان‌ها را طراحی می‌کنیم.

اما آنچه در خاطر آدم‌ها می‌ماند، اغلب همین لحظه‌های کوچک است.

شاید طراحی تجربه، یعنی بلد باشیم این لحظه‌ها را ببینیم؛ قبل از آنکه بخواهیم آن‌ها را بسازیم.

@placexperience

برای دیدن | ۰۱

نوشتن سی چیزی که تو را خوشحال می‌کند، کار سختی نیست.

اما از خودت بپرس:

چند مورد از این سی‌تا، آدم دیگری را هم خوشحال می‌کند؟
چند مورد، حال خانواده‌ات را بهتر می‌کند؟
چند مورد، دوستی را به گفت‌وگو دعوت می‌کند؟
چند مورد، شهر را کمی مهربان‌تر می‌کند؟

در طراحی تجربه، خوشحالی فقط یک احساس شخصی نیست.
گاهی یک نیمکت، یک سایه، یک بازی، یک لبخند یا یک بهانه برای کنار هم بودن، می‌تواند هم‌زمان ده‌ها نفر را خوشحال کند.

برای جلسه بعد، فهرستی از حداقل ۳۰ چیزی که می‌تواند حال آدم‌ها را بهتر کند بنویسید.

اگر از سی مورد بیشتر شد، خوشحال می‌شویم.شاید اولین قدم برای ساختن یک مکان خوب، این باشد که بدانیم چه چیزهایی زندگی را برای دیگران دوست‌داشتنی‌تر می‌کند.

@placexperience

طراحی برای تغییر
از شناخت جامعه تا خلق تجربه‌

چرا بعضی مکان‌ها و تجربه‌ها در ذهن ما باقی می‌مانند و بعضی دیگر فراموش می‌شوند؟پاسخ شاید در خودِ فضا نباشد؛ بلکه در شناخت انسان‌ها، رفتارها و نیازهای واقعی جامعه باشد.

در این نشست همراه با نجمه بهنام درباره‌ی طراحی اجتماعی گفت‌وگو می‌کنیم؛ درباره اینکه چگونه مشاهده، همدلی و مشارکت می‌توانند ما را از «طراحی برای مردم» به خلق با مردم برسانند.

این نشست بخشی از مسیر مکان تجربه است؛ جایی برای دیدن دوباره‌ی رابطه میان انسان، جامعه و مکان.

📅 یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۵
⏰ ساعت ۱۷:۰۰
📍 کارخانه نوآوری شهری مشهد

🎟 ثبت‌نام از طریق ایوند

ویژه اهالی مکان تجربه :
کد ثبت نام اهالی مکان تجربه به صورت اختصاصی ارسال شد . اگر میهمان برای جلسه داشتید به ما پیام بدهید .

🔗 لینک ثبت‌نام: از اینجا ثبت نام کنید


📲 @maajaraacom
📲 @placexperience

از صدا تا خیال | اپیزود ۶

اين رسمِ دنياست ، چه فايده از اين همه اعتراض به رسم دنيا ؟!

مقصر خود نهنگ هايند كه اعماق را ول مي كنند و به هرچه كم عمق ميل مي كنند، هر چه عمق كمتر،آزادي محدودتر و امكان رهايي دورتر، نزديك تر مرگ .

حتي اشتباه نهنگ ها در همراه شدن به مدّ آب ها مسئله نيست. تو بگو كي اسير جو نيست كه نهنگ ها نه ! مسئله وقتي است كه شرايط جزر مي شود چه گير كردنشان در جزر به اختيار جانشان را بگيرد چه بي اختيار نتيجه يكي است : «فردا صبح نهنگي براي هميشه مرده است.»

نهنگ ها بايد تصميم بگيرند و در جزرِ پيش آمد نمانند ، يك هفته اي است فكرم درگير نهنگ هاست ، نهنگ ها هي دارند كمتر مي شود تعدادشان، عوضش ماهي كوچك ها دارند زياد مي شود! شكوه درياها به وال هاست و شكوه زندگي به آدم هاي بزرگ ، آدم هايي كه تصميم مي گيرند و در جزر نمي مانند .

زياد شدن ماهي كوچك ها اكسيژن را كم مي كند ، سر مي چرخاني نوك دماغت به دم يكي ماهي كوچك مي خورد. همين الان من سرچرخاندم و همين شد، باز سر مي چرخانم همين مي شود !

@placexperience

چه کسانی اینجا را می‌سازند؟ | ۰۹

علی حاتمی‌نژاد

بعضی‌ها داستان‌ها را می‌نویسند؛
بعضی‌ها به داستان‌ها جان می‌دهند تا روی صحنه زندگی کنند.

با سال‌ها تجربه در نویسندگی و کارگردانی تئاتر و تدریس نمایشنامه‌نویسی، میان کلمه، صحنه و روایت حرکت می‌کند و به دنبال راه‌هایی برای ساختن جهان‌هایی‌ست که متفاوت و خلاق باشند و مخاطب بتواند آن‌ها را زندگی کند.

هر داستان، پیش از آنکه دیده شود، باید جایی برای اتفاق افتادن داشته باشد.

شاید هر قصه‌ای، منتظر کسی‌ست که جرئت کند آن را روایت کند.

@placexperience

حالا، با یک علامتِ سؤالِ بزرگ به خانه برمی‌گردیم.

شاید مهم‌ترین دستاوردِ امشب، نه یک پاسخ، که یک پرسش بود؛ پرسشی که تا مدت‌ها رهایمان نخواهد کرد:

ما برای چه کسی طراحی می‌کنیم؟

برای خودمان؟
برای کارفرما؟
برای مخاطبی که هرگز واقعاً او را ندیده‌ایم؟
یا برای انسانی که زندگی‌اش قرار است با تصمیم‌های ما اندکی بهتر شود؟

نجمه بهنام، امشب این سؤال را در ذهنِ ما کاشت؛ سؤالی که حالا تنها سهمِ من نیست، بلکه در ذهنِ بیش از پنجاه نفر دیگر هم ریشه دوانده است؛ کسانی که کنار هم نشستیم، گفت‌وگو کردیم و شاید از این لحظه به بعد، هر خط، هر فضا و هر تجربه را با نگاهی متفاوت طراحی کنیم.

شاید آغازِ هر تغییر، نه در یافتنِ پاسخ‌ها، که در جرئتِ پرسیدنِ سؤال‌های درست باشد.

@placexperience

یادگار بماند … | ۰۱

بعضی دورهمی‌ها برای گرفتنِ یک عکس نیستند؛
برای کاشتنِ یک سؤال‌اند.

«طراحی برای تغییر» برای ما فقط یک رویداد نبود؛ یادآوری این بود که طراحی، وقتی به زندگی آدم‌ها و آینده‌ی شهر گره می‌خورد، از مرزِ زیبایی عبور می‌کند و به مسئولیت تبدیل می‌شود.

این عکس‌ها فقط قاب‌هایی از یک روز نیستند؛
یادگارِ گفت‌وگوهایی‌اند که شاید سال‌ها بعد، اثرشان را در تصمیم‌ها، همکاری‌ها و تغییرهایی ببینیم که هنوز متولد نشده‌اند.

یادگار بماند؛
که تغییر، همیشه از یک ایده‌ی بزرگ آغاز نمی‌شود؛
گاهی از یک گفت‌وگوی صادقانه، یک پرسش درست و چند نفر که تصمیم می‌گیرند جهان اطرافشان را دوباره طراحی کنند.

با هم عکس ها را ورق می زنیم …

@placexperience