خب دیگه کلکسیون تجربه هامون داره تکمیل میشه.

این چند روز انقدر شوک بهم وارد شده که نمیدونم دارم چه غلطی میکنم .

هر وقت خواستم آدما رو باور کنم ، دقیقا همون موقع کاری انجام دادن که کاملا منصرف شم .

کاش هیچوقت کسی ندونه که پشت این خنده ها چی پنهونه .

این چند روز انقدر گریه کردم ، رسما کور شدم .

دل که رنجید از کسی ، خرسند کردن مشکل است
شیشه ی بشکسته را ، پیوند کردن مشکل است
کوه را با آن بزرگی ، می توان هموار کرد
حرف ناهموار را ، هموار کردن مشکل است .

صائب تبریزی

متاسفانه تو ذهنم همیشه یه راهی پیدا میکنم که به آدمای موردعلاقم، برای رفتارای بدشون حق بدم.

یکی منو از این حالت که تازه کنکوری شدی و باید خوش گذرونی رو بذاری کنار خارج کنهه

متنفرم از اینکه او را ناراحت ببینم و با چشمان دلخور به من نگاه کند. متنفرم از این که باعث دردش شوم.

بیمار خاموش - الکس مایکلیدیس

انقدر درد داشت که حتی توی خیابون ، حتی جلوی دوستام ، حتی تو بغل مامانم گریه کردم .

برای آخرین بار نگاش میکنی و برای اولین بار میفهمی که چقد نمیارزید.

نه اونجایی که کلا یادت رفته بعد به قیافش نگاه میکنی:

نمیشه یه روز که حالت خوبه و از ته دل میخندی ، تهش با گریه تموم نشه .

دوست داشتم
معلم املای تو بودم
و دوستت دارم را املا بگویم
و هی بپرسم تا کجا گفتم؟
تو بگویی دوستت دارم... :)

👤فروغ فرخ زاد

دروغه عشق ، دروغه دلتنگی .

برای ما که روحمان جای دیگری قدم می‌زند ؛
نام خیابان ها ، هیچ تفاوتی نمی‌کند
جسم گوشه ای پهلو می‌گیرد
اما روح ، کفش هایش را زیر بغل می‌زند و می‌گریزد
ما نیستیم که اینجا شکسته‌ ایم .