هردفعه که با خودم میگم اشکال نداره پیشرفت میکنم، یجوری حقیقت توی صورتم زده میشه که چطوری توی کارموردعلاقم دارم خراب میکنم که واقعا وای.

حتی کلمه "وای" هم جوابگو نیست

من(فردریک) و یگانه(ایسوپ):

اونا خودشون:

این چندروز هوای مشهد شاد بنظر میرسه، بارون‌هاش از غم نیست

اینم از آخرین روز این پابلیک مپ.

انگار میترسم که زیر برف و بارون قرار بگیرم.
آخرین‌باری که بین‌ما ارتباطی برقرار بود متعلق به اولین بارش‌برف چندسال پیشه و الان؟ احساس میکنم اگر سوزش برف رو روی پوستم حس کنم، قراره من رو بسوزونه، مثل اسید وارد وجودم بشه. میخواد چیزی رو به یادم بیاره که نباید بیاره.

باعث میشه احساس کنم قراره دوباره اتفاق بدی بیفته، ولی‌خب از طرف دیگه میدونم که اینجوری نیست ولی احساسات، منطق و دلایل رو قبول نمیکنه.

Do I look like weird?