Opensees Community
1.11K subscribers
500 photos
158 videos
62 files
166 links
The Largest OpenSees Community of Iran (LOCI). Channel is managed by Dr. Afshin Alborzi.

https://www.instagram.com/ledocteurafshina

YouTube: LOCI Community

Contact with administrator👇

@OpenSeesCommunity_pm
Download Telegram
ضعف شدید فن بیان در اساتید ایرانی نسل قدیم!

ابتدا عیدی اساتید ایرانی نسل قدیم را می دهم! اگر سیستم آموزشی کشورمان ضعف دارد، مقصر اصلی اساتید نسل قدیم هستند و نه دانشجویان! چون بیشتر از 90 درصد این عزیزان اصلا فن بیان را بلد نیستند! شهریه کلاس های حضوری ام خیلی زیاد بوده و است، شاید پنج تا شش برابر بقیه جاهای تهران! همیشه هم لیست رزروی های سه ماه آینده کلاس هایم، شامل بیشتر از صد نفر بوده اند! توی کلاس ها هم یا با بچه ها می گفتیم و می خندیدیم، و یا شاهنامه خوانی می کردیم! اما الان تمامی آن دانشجوها در خارج و داخل کشور، یا خودشان اساتید برجسته ای شده اند و یا در شرکت های خیلی بزرگ مشغول برنامه نویسی هستند. پس مشکل از کجاست؟ واقعا عجیب است! چرا یک استاد تمام زمان کلاس را تدریس می کند و دانشجوها بی سواد هستند، و یک استاد دیگر یک ساعت داستان می گوید و پنج دقیقه مطلب درسی، بعد هم تمام دانشجوهای کلاس هم راضی هستند و هم دانشمند؟؟!!🌷
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ضعف شدید فن بیان در اساتید ایرانی نسل قدیم!
مهندس جواد بدیعی❤️زلزله شناس و پژوهشگر ایرانی ساکن دبی، از دوستان بسیار عزیزی بودند که از لحظه های آغازین شروع به کار این کانال آموزشی، حامی و پشتیبان معنوی ما بودند. ایشان سهامدار یکی از نمایندگی های بزرگ شرکت هواپیمایی امارات Emirates Airlines هستند. ایشان امسال نیز لطف نمودند و تحت عنوان عیدی نوروز، سه عدد بلیط هواپیمای رایگان (پرواز یک طرفه) به اعضای کانال اهدا نمودند. البته مختص دانشجویان دکترای ایرانی که می خواهند تا تاریخ 18 ماه می 2019، به کانادا یا آمریکا باز گردند. دوستان با شرایط فوق می توانند جهت هماهنگی به بنده پیام بدهند. خانواده های محترم شهدا و جانبازان در اولویت هستند (ما همیشه قدردان فداکاری هایشان خواهیم بود)🌷❤️
عیدی کانال "آموزش تخصصی OpenSees" تقدیمی به پژوهشگران ایرانی، که در لحظه های آتی در کانال مطرح می شود:🌷

- ویدیوی آموزشی مختص ساده ترین روش برداشت رایگان داده ها، و نیز دسترسی کامل به محتویات علمی تمامی سرورهای دانشگاه های آمریکا و اروپا! (عیدتون مبارک، صد سال به این سال ها🌷)

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیوی آموزشی مختص روش دسترسی کامل به محتویات علمی تمامی سرورهای دانشگاه های آمریکا و اروپا! با سپاس فراوان از خانم مهندس ساناز صفایی،به خاطر تنظیمات گرافیکی و موزیک ویدیو🌷
Forwarded from Opensees Community
یک سوال خیلی خوب و کاربردی از طرف یک خانم مهندس عضو کانال:🌷🌷

جناب مهندس وقتتون به خیر
طبق گفته خودتان مراجع علمی به دو دسته تقسیم می شوند، دسته اول منابع علمی رایگان و در دسترس همگان هستند که ارزش زیادی برای انجام پژوهش ندارند، و دسته دوم مراجع خیلی ارزشمندی هستند که البته در دسترس نیستند. حالا اگر من بخواهم به آخرین پژوهش های صورت گرفته در زمینه سازه های بلند آمریکا (البته از نوع مراجع ارزشمند) یا کتابخانه ها، آرشیو پایان نامه ها، مقاله ها و بانک داده های دانشگاه های معتبر مثل هاروارد، ویرجینیا و ... دسترسی داشته باشم (به خاطر خدمت به ایران عزیزمان)، باید چه کار کنم؟

پاسخ:
به خاطر پیشرفت ایران عزیزمان و چون اعتقاد دارم که علم نبایستی انحصاری باشد و همه حق دارند تا همه چیز را بدانند، پاسختان را می دهم. تمام دانشگاه ها، مرکزهای علمی معتبر و بانک های داده معتبر بین المللی روزنه هایی دارند و یک پژوهشگر خوب باید این روزنه ها را کشف کند. یکی از این روزنه ها دسترسی به ایمیل های آکادمیک مراکز خارجی است، مثلا ایمیل هایی با محتوای آدرس email.vccs.edu@.
اگر شما به عنوان یک عضو هیات علمی یا دانشجو از یک دانشگاه خارجی یک ایمیل آکادمیک دریافت کنید، در واقع به همه بانک های اطلاعاتی آن مرکز علمی دسترسی خواهید داشت. در ذیل تصویر یک نمونه از ایمیل های آکادمیک خارجی خودم که با استفاده از آن، دو سال به تمام بانک های داده ها و نیز کدهای اسکریپت دانشگاه ویرجینیا دسترسی کامل داشتم را قرار می دهم. البته من ایمیل ذیل را در پایان پروسه پژوهشم و فقط به عنوان قدردانی برای دانشگاه ویرجینیا فرستادم، ولی آنها کمی از من ناراحت شدند!!
Forwarded from Opensees Community
!!
دو سوال مهم و کلیدی:🌷

1- آیا یک کدنویس خیلی خوب و حرفه ای شخصی است که تعداد زیادی از دستورها و کامندها را حفظ باشد؟
پاسخ: خیر

2- پس یک کدنویس خیلی خوب و حرفه ای چه شخصی است؟
یک کدنویس خیلی خوب و حرفه ای شخصی است که هیچ کامندی را حفظ نکند، و هر زمان که کامندی را لازم داشت بتواند آن را از آرشیوش پیدا نماید. و البته بداند و متوجه باشد که رفتارهای لرزه ای مختص اجزای سازه ای متفاوت، با کدام دستورها بایستی شبیه سازی شوند. پس توی این دنیای عجیب و غریب، به هیچ وجه وقت تان را با حفظ کردن هیچ چیزی تلف نکنید! سال ها است که دوره حفظ کردن به سر آمده است! برای آن که خیال تان را راحت تر کنم، من خودم هم هیچ دستوری از زبان های برنامه نویسی مختلف و نیز OpenSees را حفظ نیستم!
👍1
قابل توجه اعضای محترم کانال:🌷

ویدیوی آموزشی اخیر با استفاده از وب سایت ضبط آنلاین bandicam.com و توسط خانم مهندس ساناز صفایی، ضبط و تدوین شده است، و دلیل کیفیت پایین ویدیو هم بک گراند خیلی روشن وب سایت های دانشگاه های آمریکایی است! عطف به پیام های مکرر اعضای کانال، از خانم ساناز خواهش کردم که مجددا کار ضبط و تدوین ویدیو را انجام دهند.🌷
دکتر بهرام پور عزیزم!!
دکتر بهرام پور عزیزم، فقط توی کلاس خودت بود یاد گرفتم که باید در حین پروسه تدریسم با زاویه های 65 درجه یا 135 درجه بایستم، باید با کف یا پشت دست های راست یا چپم (با توجه به زاویه ایستادن انتخاب شده) به اسلایدها اشاره کنم نه با نوک انگشتان دستانم!، و باید همیشه به هسته مرکزی دانشجویان کلاسم نگاه کنم نه به ردیف جلویی ها و نه به ردیف آخری ها. تو به من یاد دادی که چه طور بدون نگاه کردن به دانشجویانم بفهمم خوابشان می آید یا نه؟! و اگر خوابشان می آید حالا باید چه کار کنم؟! تو به من یاد دادی که چه طوری تناسب بین شدت صدایم، حرکت دست هایم و اجزای صورتم و .. را رعایت و کنترل کنم؟ چه طوری دانشجویان را به وجد بیاورم و هیجان زده کنم؟ چه طوری 4 ساعت صحبت کنم و دانشجویان را تشنه تر و تشنه تر کنم؟! اگر امروز دیگران من را موفق می دانند اصلا به خاطر توانایی ها، استعدادها و هوش ذاتی خودم نیست، بلکه فقط به خاطر تکنیک های روانشناسی و سخنوری است که از تو آموختم. از صمیم قلبم و با تمام وجودم از تو متشکرم!❤️
👍1
روش تدریس صحیح، ایستادن با زاویه 65 درجه!، ارایه مطالب با کف دست ها (و نه نوک انگشت ها)، زاویه نگاه دقیقا رو به پشت کف دست! (عکس مربوط به دوران جوانی ام)، استادی عاشقی است، اگر عاشق نیستید تدریس نکنید
روش تدریس صحیح، ایستادن با زاویه 135 درجه!، ارایه مطالب با پشت کف دست (و نه نوک انگشت ها)، زاویه نگاه دقیقا رو به کف دست راست! (عکس مربوط به دوران جوانی ام)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیوی آموزشی با کیفیت بالا، مختص روش دسترسی کامل به محتویات علمی سرورهای دانشگاه های آمریکا و اروپا! با سپاس فراوان از خانم مهندس ساناز صفایی، به خاطر ارتقای کیفیت گرافیکی ویدیو🌷
مبحث هایی که در لحظه های آتی، در کانال مطرح می شوند:🌷

- شیوه دانلود رایگان و سریع مقالات آی اس ای خارجی پولی
- تکنیک های روانشناسی مختص افزایش فیدبک و به هیجان آوردن دانشجویان خواب آلود یک کلاس خیلی شلوغ!
فعلا می توانید بیشتر مقالات ISI خارجی، پولی و ارزشمند را از آدرس لینک ذیل، با وارد نمودن شناسه DOI و به صورت رایگان دانلود نمایید:

https://freepaper.me/
99 درصد از اساتید نسل قدیم توانایی شناسایی فیدبک خوب را نداشتند و ندارند!

اگر بخشی از خروجی یک سیستم آموزشی (میزان یادگیری دانشجویان)، بر روی ورودی آن (نحوه تدریس استاد) تاثیر بگذارد، اصطلاحا می‌گوییم که این سیستم آموزشی از محیط، بازخورد یا فیدبک (Feedback) خوبی می‌گیرد. مثلا ممکن است نحوه تدریس شما حین پروسه تدریس، با سوال یک دانشجو کلا عوض شود، و این می شود شناسایی فیدبک خوب! 99 درصد از اساتید نسل قدیم توانایی شناسایی فیدبک خوب را نداشتند و ندارند!، شاید هم اصلا دانشجویان برایشان مهم نبودند و نیستند!
تفاوت نگرش رفتاری در اساتید دو نسل متقاوت! (کلمه "متفاوت" را به عمد اشتباه نوشتم، در پایان این مبحث متوجه خواهید شد چرا؟!، این یک تکنیک آموزشی بین المللی است!!🌷)

یادم است که خانم معلم ها و آقا معلم های دوران دبستانم، دوران راهنمایی ام و نیز دوران دبیرستانم چه قدر توی کلاس ها زحمت می کشیدند! با حداقل حقوق ساعت ها برایمان وقت می گذاشتند، خیلی نکات اخلاقی و درس های زندگی را هم برایمان می گفتند. بعد که وارد دانشگاه شدیم، فقط فضای رسمی و دیسیپلین پژوهشی دیدیم و خلا یادگیری عمیق! انگار از یک دنیای خوب و شیرین وارد مکتبخانه ای شده بودیم که اساتیدش اهل مریخ هستند و دانشجویانش اهل زحل! و بیچاره ها زبان یکدیگر را هم نمی فهمیدند! و بدتر از همه این که مریخی ها اصلا زحلی ها را آدم حساب نمی کردند! بگذریم!، حال فکرش را بکنید وارد کلاسی می شوید که همه دانشجویان نیمه خواب هستند، نصف کلاس حتی توانایی آن را هم ندارند که به احترام ورودتان از جایشان بلند شوند. کلاس را برانداز می کنید! بعد از ظهر هفته اول بعد از تعطیلات نوروز 1398 است، هوا خیلی گرم است و همه دارند خمیازه می کشند. ردیف های آخر کلاس، گردن کلفت های کلاس نشسته اند که حتی راه رفتن کنارشان هم خطرناک است چه برسد گیر دادن بهشان! یک استاد نسل قدیم در این جور مواقع چه کار می کند؟ یک استاد نسل جدید در این جور مواقع چه کار می کند؟ یک استاد نسل قدیم فیدبک و دانشجو اصلا برایش مهم نبوده و نیست!، بلکه همیشه پرستیژ و اعتبار اجتماعی اش است که برایش مهم بوده و است! اما یک استاد نسل جوان، حرفه ای و آپ تو دیت، این کلاس خواب آلود را وارد یک بازی علمی بین المللی و روانشناسانه می کند! و دانشجویان کلاس را خواسته یا ناخواسته به نحوی تشنه آموختن و علم می کند که حتی خودشان هم نمی فهمند وارد چه سناریوی از پیش تعیین شده ای شده اند؟ (ادامه دارد)🌷
اساتید نسل قدیم، معمولا از روی تیپ و قیافه دانشجویان پیش داوری می کردند و می کنند! بلد نیستند ذهن ها کشف کنند! ذهن دانشجو قابل رویت نیست، و فقط علایم و تراوشات ذهن از طریق صحبت، پرسش و پاسخ قابل لمس هستند! دیسیپلین و غرور اساتید نسل قدیم همه کارها را خراب می کند!

نمی دانم چه حکمتی است که همیشه آن دانشجویان گردن کلفت ردیف های آخر کلاس هایم، برای آموختن مباحث مطرح شده جلسات تدریسم تشنه تر بودند، خیلی با من صمیمی تر می شدند، در پایان کلاس ها هم همیشه می آمدند و سیگار تعارف می کردند. بارها به آنها می گفتم که "من سیگاری نیستم و حتی به انواع دود آلرژی هم دارم"، ولی پاسخ می دادند که "این رسم و رسوم سیگاری ها است که به عزیزترین های زندگی شان سیگار بدهند، با فندک شان سیگارش را روشن کنند و با انگشت شان رو دستش بزنند!"
تفاوت و جلب توجه، رمز موفقیت است!

سال ها قبل در یک همایش علمی به دلیل حضور چندین مهمان خارجی، استاد راهنمایم ترسید، و به دلیل عدم تسلط به مطالب علمی، پشتم را خالی کرد و از ارایه شفاهی مقاله نیز خودداری کرد. سطح علمی آن مقاله، در حد چاپ در یک ژورنال با رنکینگ بین المللی Q1 بود، و بنا به دلایلی قصد داشتیم که ابتدا بخش کمی از آن را در داخل کشور منتشر کنیم. با این که اصلا آماده نبودم خودم سخنرانی را انجام دادم. هوش هیجانی ام به من می گفت باید با 16 سخنران دیگر متفاوت باشم تا بتوانم عنوان "سخنران برتر همایش" را کسب نمایم! لذا میکروفون را خاموش کردم، از جایگاه میکروفون دور شدم و به سمت پرده نمایش آمدم، و با صدایی رسا و فریاد گونه شروع به سخنرانی کردم! سکوت کل سالن را فرا گرفته بود، احتمالا خیلی ها فکر می کردند که دیوانه شده ام. و در نهایت، هم مطابق نظر هیات ژوری و هم مطابق نظر اکثریت حضار "سخنران برتر همایش مذکور" شدم!