فرانسوی‌های دو نسل قبل عقیده داشتند که هر انسانی بایستی دو بار متولد شود، و دو بار زندگی کند. بار اول تجربه چگونه زیستن را کسب کند و بار دوم واقعا زندگی کند و از زیستنش حسابی لذت ببرد. اما من فکر می‌کنم که فرانسوی‌های بیچاره‌ اشتباه می‌کردند. آنها اصلا مفهوم زندگی را کشف نکرده‌اند. تمام لذت و هیجان و زیبایی دنیا توی این ابهام‌ها، دعواها و مبارزه کردن‌هایش است. مثلا خود من!، اگر دعوایی و دوئلی نباشد اصلا نمی‌توانم روزهایم را به شب برسانم. من اگر صدبار دیگر متولد شوم باز همین راهی را می‌روم که تا به حال آمده‌ام. راهی که توی پیمودنش هیچ تفکری نداشتم و هیچ انتخابی نیز نکرده‌ام. در واقع همین طوری یک سربالایی را جسورانه بالا آمده‌ام تا ببینم از کدام ناکجا آبادی سر در می‌آورم. اینجا زادگاه نیاکانم، سرزمین امپراتوری عقاب‌ها و بادها است. جایی است که بالاترین کد ارتفاعی بر روی نقشه ایران عزیزمان را دارد. از کودکی وقتی به همراه پدربزرگ عزیزم به آن کوه‌های روبرو می‌رفتیم، از او آموختم که در برابر ناملایمات زندگی مثل این کوه‌ها مقاوم و استوار باشم.

واقعا چرا بچه‌های ژئوتکنیک همیشه می‌گویند که من دوستشون ندارم؟!🤔🤔😳

(صحبتی پیرامون سوژه جدید کانالمان!😊 به لطف ایشان تا مدتی بحث‌مان داغ خواهد بود🙏)
واقعا چرا افرادی مثل این خانم فکر می‌کنند که جمعیتی حدود ۱۹۰ استاد دانشمند و بزرگوار، و بیش از ۱۰۰۰ پژوهشگر ایرانی فریب خورده‌اند؟! مرحبا به این حجم از اعتماد به نفس (ولو کاذب)، که قدرت تمیز و ادراک خودشان را از این جمعیت برجسته علمی بیشتر می‌دانند! (باور کنید که امشب اصلا قصد دعوا و دوئل کردن ندارم😊🌸) و اصلا چرا این خانم تصور می‌کنند که مطالب مطرح شده در کانال سخت و پیچیده هستند؟! (من که هنوز نکات پیچیده و دشوار را نگفته‌ام😊🌺)

👇👇(قابل توجه دوستان عزیزی که امضاء من را تقلید و برایم ارسال نموده‌اند: "موارد ارسالی هیچ تشابهی ندارند، بیهوده تلاش نکنید! با سپاس فراوان🙏")

یکی از دانشجویان خانم دو کدنویسی یازده خطی، تحت عنوان "تحلیل خرابی پیشرونده (Progressive collapse analysis) قبل و بعد از بارگذاری ثقلی" به صورت اینترنتی و به قیمت یک میلیون تومان خریداری و جهت اعلام نظرم برایم ارسال نمودند. اینجانب معمولا از اظهارنظر پیرامون کدنویسی‌های تهیه شده توسط سایرین خودداری می‌کنم. علی‌رغم این که استاد خیلی کم تجربه و تازه کاری هستم، ولی بنا به وظیفه اخلاقی‌ام و نیز دینی که بر گردن نسل جوان‌تر از خودم دارم مطلب زیر را به تمامی پژوهشگران عزیز اعلان می‌نمایم:
تمامی اسکریپت‌های خرابی پیشرونده موجود در فضاهای اینترنتی فاقد ارزش علمی و اعتبار محتوایی هستند.‌ پروگرسیو کالپز واقعی فقط بایستی حین تایم زلزله (مثلا ۱۷ ثانیه پس از رکورد شتابنگاشت) و مطابق با تمامی ضوابط مندرج در آیین نامه gsa پیوست باشد. مثل این است که در ثانیه ۱۷ پس از شروع زلزله یک تانکر گازوئیل در طبقه پانزدهم یک برج منفجر شود و سه ستون، پنج تیر و دو دیوار برشی را خراب کند. حال قصد شما این است که اتفاقات پس از این انفجار بزرگ را ارزیابی کنید. این می شود یک خرابی پیشرونده واقعی! (متاسفانه به همه ما طور دیگری یاد داده‌اند)🙏

یک وارنینگ خیلی بد که در واقع یک ERROR مهم و کلیدی است.

پاسخ به پرسش بسیار خوب این خانم عضو کانال:
همیشه گفته‌ام که ضرائب هوشی و نکته سنجی خانم‌ها خصوصا دخترهای ایرانی بیشتر از آقایان است. من به این واقعیت طی سال‌های اخیر، و با توجه به سوالات پژوهشگران خانم و دانشجویان خودم پی برده‌ام. آیین نامه Fema-P695 صریح‌ترین، قابل فهم‌ترین و بهترین آیین نامه‌های موجود، و GSA پیچیده‌ترین و نکته‌دارترین گایدلاین‌ها هستند. البته بعدها در کانال پیرامون پرسش شما بحث‌های بیشتری خواهیم داشت.
۱- شما ابتدا بایستی طبق GSA یک بار ضربه شدید را به چندین المان وارد کرده، و طی تحلیل ثقلی راند اول نیروهای عکس العمل‌های گرهی مرتبط را محاسبه کنید.
۲- برای تحلیل راند بعدی المان‌های فوق حذف شده و بارهای عکس العملی محاسبه شده به جای‌شان قرار گرفته و ارزیابی لرزه ای انجام شود.
۳- پس از تکرار دو راند پیشین برای سناریوهای بحرانی پراگرسیو کالپز، بحرانی‌ترین تحلیل ثقلی انتخاب و انجام شود. در نهایت مطابق ضابطه بند چهارم (الزامی و مشترک در تمامی آیین نامه‌ها) عمل شود.
۴- تمامی تحلیل‌های غیرخطی بایستی با اعمال بارهای ثقلی (با اثر ثابت loadConst) و سپس اعمال بارهای جانبی رانشی (از هر نوعی) انجام شوند🌸

پاسخ به پرسش بسیار خوب این خانم عضو کانال (بخش اول)

پاسخ به پرسش بسیار خوب این خانم عضو کانال (بخش دوم):

توی دانش برنامه نویسی حرفه‌ای، و توی تمامی زبان‌های برنامه نویسی، به این قبیل خطاها می‌گویند: "Particular State Errors" یعنی خطاهایی که شما فکر می‌کنید طی عملیاتی مثل تحلیل‌های گراویتی اتفاق افتاده‌اند، و این قبیل پیغام‌ها حاصل از آن عملیات‌ها هستند. ولی در واقع هیچ ران فعالی انجام نشده است و این پیغام‌ها مختص ادغام دو انتخاب ناموزون و اشتباه Wrong Assignment، و قبل از آنالیز گراویتی هستند. شما مشکل استفاده از المان سطحی در بارگذاری (Space) سه بعدی را دارید. بقیه توضیحاتم در روزهای آتی در کانال بیان خواهند شد.🌺🌸

پولونگو یادتون است؟!، آیا یادتون است که چه قدر واسه شکست دادنش بی‌خوابی و سختی کشیدم؟ آن موقع‌ها اصلا فکر نمی‌کردم که دیگر با سازه‌ای پیچیده‌تر و غول پیکرتر از او برخورد کنم. بچه‌های شاخه ژئوتکنیک نام پروفسور خسروی فر را خوب شنیده‌اند. شخصی که برای اولین بار مونوپایل ۳۰ متری واقع بر سه لایه بستر با پتانسیل فوق العاده زیاد جهت رخداد پدیده مخرب روانگرایی، را مدلسازی و به نحو احسن همگرا کرد. دو هفته قبل مدل "مونوپایل مرتفع خسروی فر" با آن ارتعاش عجیب بر روی بستر لغزان عجیب‌ترش را شروع کردم و سرانجام امشب به پایانش رساندم. خیلی خوب است که دیگر پل کابلی پولونگو اصلا برایم یک غول نیست😊

[2020 03 January, by afshina, Frequency Level = Very High ]

تقدیم به تمامی بچه‌های شاخه ژئوتکنیک که خیلی زیاد دوستشون دارم❤️

پدربزرگ عزیزم، اولین نفری بودند که به من آموختند نگاه کردن به آتش هم واسه خلق یک خلوت تنهایی رویایی خوب است و هم برای افزایش حافظه! کمی بعدتر خودم کشف کردم که درست کردن یک چایی دارچینی روی این آتش باز هم می‌تواند حافظه را بیشتر تقویت کند. در واقع یک جورهایی می‌شود همان حکایت یک تیر و دو نشان خودمان! قدیمی‌ها خیلی چیزها بلد هستند که به ما نمی‌گویند. نمی‌دانم چرا! شاید حس می‌کنند نسل جدید ظرفیت دانستن و تجربه برخی لذت‌های ناب و خاص را ندارند. چاره چیست؟، باید کنارشان بنشینیم، ساعت‌ها با آنها صحبت کنیم و از لابه لای صحبت‌های گرانبهاشان نکات ارزشمند چگونه زیستن بیاموزیم. و این می‌شود یک راه میان‌بر کار راه انداز برای ادامه مسیر زندگی خودمان.

تراژدی غم انگیز آنالیزهای ناشناخته (بخش اول)😔👇

اگر از نسل جدید و جوان پژوهشگران ایرانی بپرسند که "بهترین و دقیق‌ترین آنالیزها چیست؟"، به احتمال قریب به یقین ۹۹ درصد آنها، با اطمینان خاطر پاسخ می‌دهند: تحلیل دینامیکی فزاینده یا IDA! ولی اگر همین پرسش مهم را از پژوهشگران آمریکایی بپرسند، آنها به تعداد زیادی تحلیل‌های بسیار دقیق‌تر اشاره می‌کنند که احتمالا موارد سومی یا چهارمی‌شان AIDA است. این اختلاف نظر بین پژوهشگران ایرانی و آمریکایی هم خیلی غم انگیز است و هم یک تراژدی بزرگ غم انگیز! پرسش اصلی این است که چرا ۹۹ درصد از ایرانی‌ها حتی نام AIDA را نشنیده‌اند؟‌ و اصلا چرا پژوهشگران آمریکایی تا این حد بایستی از نظر علمی جلوتر از ما باشند؟ AIDA تحلیلی بسیار قدرتمند است که از سردمداران و طرفداران پر و پا قرص آن می‌توان به پروفسور جک بیکر، و پروفسور تینگ لین دو کرسی‌دار دائمی دانشگاه استانفورد اشاره نمود... (ادامه در لحظه های آتی)

تراژدی غم انگیز آنالیزهای ناشناخته (بخش اول)😔👇

اگر از نسل جدید و جوان پژوهشگران ایرانی بپرسند که "بهترین و دقیق‌ترین آنالیزها چیست؟"، به احتمال قریب به یقین ۹۹ درصد آنها، با اطمینان خاطر پاسخ می‌دهند: تحلیل دینامیکی فزاینده یا IDA! ولی اگر همین پرسش مهم را از پژوهشگران آمریکایی بپرسند، آنها به تعداد زیادی تحلیل‌های بسیار دقیق‌تر اشاره می‌کنند که احتمالا موارد سومی یا چهارمی‌شان AIDA است. این اختلاف نظر بین پژوهشگران ایرانی و آمریکایی هم خیلی غم انگیز است و هم یک تراژدی بزرگ غم انگیز! پرسش اصلی این است که چرا ۹۹ درصد از ایرانی‌ها حتی نام AIDA را نشنیده‌اند؟‌ و اصلا چرا پژوهشگران آمریکایی تا این حد بایستی از نظر علمی جلوتر از ما باشند؟ AIDA تحلیلی بسیار قدرتمند است که از سردمداران و طرفداران پر و پا قرص آن می‌توان به پروفسور جک بیکر، و پروفسور تینگ لین دو کرسی‌دار دائمی دانشگاه استانفورد اشاره نمود. تحلیل AIDA به طور هوشمندانه رکوردهای شتاب نگاشت را برای شدت‌های لرزه‌ای متفاوت انتخاب می‌کند تا بتواند ارزیابی لرزه‌ای دقیقی متناسب و همسان با سطح خطر موردنظر انجام دهد. در سال ۲۰۱۳، پروفسور جک بیکر در مقاله وزینی دو سوال کلیدی ذیل را مطرح نمودند:
۱- چرا الزاما بایستی در تحلیل‌های IDA در تمامی شدت‌های لرزه‌ای از یک مجموعه واحد رکورد شتاب نگاشت استفاده کرد؟، و آیا اصلا چنین پاسخ‌های لرزه‌ای به دست آمده‌ای قابل اعتماد هستند؟
۲- آیا مشخصه‌های ذاتی و محتواهای فرکانسی تمامی رکوردهای شتاب نگاشت انتخاب شده، در شدت‌های لرزه ای مختلف تغییری نمی‌کنند؟ AIDA به تدریج و باتوجه به نرخ افزایشی مقادیر IM، شتاب نگاشت‌ها را تعویض می‌کند. البته به نحوی که "قانون حداقل حذف رکوردهای شتاب نگاشت" رعایت شود. در واقع این الگوریتم قصد دارد از تمامی داده‌های زلزله اولیه حداکثر بهره برداری را کند. بیکر در ادامه توصیه نمود که جهت تطابق نسبی مشخصه‌های وابسته به سطح خطر رکوردهای شتاب نگاشت منتخب، پروسه انتخاب مجدد (یا حذف پی در پی) رکوردها در هر شدت لرزه‌ای مجددا و بارها تکرار شود. او در الگوریتم کدنویسی بسیار پیشرفته‌ تهیه شده با استفاده از نرم افزار اجزا محدود OpenSees، پنج مرحله (بلوک برنامه نویسی) را پیشنهاد داد:

۱- به دست آوردن مشخصه‌های رکوردهای کاندید نهایی برای هر سطح IM
۲- تعیین مقادیر تلورانس قابل قبول (Bin Sizes) مختص تغییرات حداقلی در مشخصه‌های ذاتی و محتواهای فرکانسی رکوردهای شتاب نگاشت
۳- مشخص نمودن رکوردهایی که از مقادیر "بین سایز" فراگذشت و درنتیجه حذف می‌شوند، و همچنین تعیین شدت‌های متناظر با پروسه‌های حذف هر رکورد
۴- نهایی کردن رکوردهایی که در چندین شدت لرزه‌ای پی در پی وجود دارند
۵- آغاز تحلیل بسیار قدرتمند AIDA
(این مبحث ادامه دارد)

از صمیم قلبم، حادثه سقوط هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ خطوط هوایی اوکراین در تهران را به جامعه علمی کشور، و به خانواده قربانیان این حادثه تسلیت عرض می‌نمایم🙏

ایران تسلیت🌸🙏

گاهی باید همه داشته‌ها را رها کرد و رفت. بالاخره تمام خاطره‌های خوب و بدمان هم یک روزی فراموش و به دست باد سپرد می‌شوند. تجربه رفتن بسیار تلخ و نیز مسیری بی‌بازگشت است. اما کبوتر غم‌زده دل مجالی دیگر نمی‌شناسد. قصد دارد رها شود، بپرد، و برود همان دشت شقایق رویاهایش. همان‌جایی که همیشه باید می‌بود.

ما به داغ عشقبازی‌ها نشستیم و هنوز
چشم پروین همچنان چشمک پرانی می‌کند
نای ما خاموش ولی این زهره شیطان هنوز
با همان شور و نوا دارد شبانی می‌کند
گر زمین دود هوا گردد همانا آسمان
با همین نخوت که دارد آسمانی می‌کند
سال‌ها شد رفته دمسازم ز دست اما هنوز
در درونم زنده است و زندگانی می‌کند
با همه نسیان تو گویی کز پی آزار من
خاطرم با خاطرات خود تبانی می‌کند

[2020 10 January, by afshina, Frequency Level = Very High ]

فوت‌نت طلایی ۵۰۰۰ (هدیه آخر هفته عزیزان کانال)🍫🍫🍫

با کسب اجازه از محضر مبارک پیشکسوتان مهندسی زلزله ایران، و نام‌آورانی که حضورشان در کانال باعث می‌شود نتوانم بنویسم و نیز نتوانم هیچ‌گونه افاضه فضلی نمایم🙏

مقاله زندگی: همیشه به دانشجویان گفته‌ام که زندگی مثل مقاله می‌ماند. انسان‌ها تاریخچه پژوهش‌های پیشینیان را می‌خوانند تا بدانند قرار است چه کاری را شروع کنند. بعد هدف از زیستن‌شان، ماندن‌شان، مبارزه کردن‌شان و اصلا کار جدیدی که قرار است انجام بدهند را درمی‌یابند. کمی بعدتر روش و سبک چگونه زیستن را مشخص می‌‌کنند، و نیز طریق چگونه ماندن را. قسمت غم انگیز داستان زندگی آنجا است که معمولا بخش‌های نتیجه گیری مقالات زندگی‌ها، یا کپی از روی دیگران هستند و یا وقتی چاپ می‌شوند که دیگر خود پژوهشگران وجود خارجی ندارند. آدم‌ها مهارت دارند تا توی سه بخش اول مقاله‌‌ها خیلی داستان سرایی کنند. بعضی‌هاشان در ثانیه‌های آخر عمر متوجه می‌شوند که این همه سال الکی واسه بقیه قیافه گرفته‌اند و اصلا کار خاصی انجام نداده‌اند‌. یک دفعه به تکاپو می‌افتند، ولی افسوس که دیگر زمانی ندارند. همیشه قشنگ‌ترین مقاله‌ها مختص یک درصدی‌ها بوده و خواهد بود. همان‌هایی که همیشه توی کلا‌س‌ها بهشون می‌خندیدند و تمسخرشان می‌کردند. شاید چون چندین دهه جلوتر از زمان واقعی به دنیا آمده‌اند. و سال‌ها بعد معلوم می‌شود که آنها چه کار بزرگی انجام داده‌اند...