Prof. Y. Jiang, Prof. A. Silva, Prof. L. Macedo, Prof. J. M. Castro and Prof. R. Monteiro;

Congratulations on Your Outstanding Achievement !!!
Thank you for development of an accurate model for CFST members in OpenSees, and to access the influence of CFST members on the seismic performance of moment-resisting frames.
The use of concrete filled steel tube (CFST) member in construction practice has become widespread over recent decades. Confinement effects, that improve both the strength and ductility of the core material, as well as the constraint offered by the core to the encasing steel tube, which minimizes the influence of local buckling, are some of the advantages of these members. As a consequence, the capacity and seismic performance of structures can be improved by the use of CFST members in detriment of reinforced concrete or steel-only solutions.
Two types of beam-column elements were considered to model CFST members in OpenSees, namely Distributed Plasticity (DP) and Concentrated Plasticity (CP) models.
In order to investigate the bending behaviour of long CFST columns, 16 circular rubberized CFST specimens which, were recently tested at the University of Porto, were used to calibrate the aforementioned models.

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

The 2018 NHERI SimCenter Programming Bootcamp will be held July 30 through August 3, 2018, at UC Berkeley’s Richmond Field Station.
The NHERI Computational Modeling and Simulation Center (SimCenter) is hosting a “SimCenter Programming Bootcamp.” The overall goal of the bootcamp is to train NHERI researchers in programming paradigms not covered in traditional civil engineering courseware, but which are needed to advance their capabilities with regard to simulation for natural hazards engineering. The target audience is graduate students, postdocs, and new faculty who are interested in simulating the effects of natural hazards on components, structures, and communities. By the end of the workshop, participants will have a firm grasp of how to build applications that utilize SimCenter products and run on the high-performance computing platform hosted at DesignSafe-CI. During the five-day bootcamp, participants will be instructed by and interact extensively with the SimCenter’s lead development team.
A sampling of course modules to be offered include:
- Programming in C, C++, and FORTRAN
- Developing Applications in C & C++
- Parallel Programming on HPC with MPI
- Web Application Development: UI Design & Qt
- Hands on application development
- Parallel exercises on TACC Stampede (HPC)
Each day’s agenda (8:30am – 5pm) will include instruction, the development of custom capabilities, hands-on coding exercises or roundtables, example applications, accessing HPC resources at NHERI, and discussions on working within NHERI using SimCenter products. Daily homework will be assigned. Refreshments at breaks and lunch will be provided.
An early registration fee ($150) is available until June 22, 2018. After that date, the registration fee increases to $250. Registration closes July 9, 2018 or before if the maximum number of attendees register.
Financial support Limited domestic travel, lodging, and meal support is available for need-based participants. To request financial support, email <NHERI-SimCenter@berkeley.edu> by May 25, 2018. Graduate students, postdocs, and faculty from under-represented groups are especially encouraged to attend.
This workshop is supported by NSF Award Number CMMI-1612843. Learn more about the SimCenter at https://simcenter.designsafe-ci.org
All questions and concerns may be forwarded to NHERI-SimCenter@berkeley.edu

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

The probabilistic seismic hazard analysis (PSHA) is composed of the following steps:
1. Identification of all earthquake sources, both faults and areal regions, capable of producing damaging ground motions to a site.
2. Characterization of the distribution of earthquake magnitudes. The cumulative distribution function is computed for the magnitudes of earthquakes that are larger than some minimum magnitude Mmin and smaller than the upper bound of earthquake magnitudes in a region Mmax due to the finite size of the source faults:

FM(m) = P(M ≤ m|Mmin < M < Mmax)

3. Characterization of the distribution of source-to-site distances associated with potential earthquakes. For a given earthquake source, it is assumed that earthquakes will occur with equal probability at any location on the fault.
4. Prediction of the resulting probability distribution of ground motion intensity by a prediction model, as a function of predictor variables such as the earthquake’s magnitude and distance.
5. Combination of uncertainties in earthquake magnitudes, source-to-site distances and ground motion intensity, using the total probability theorem.

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

Spectral Shapes of the Records (Professor Laura Eads, Stanford University):

A common method of incorporating spectral shape is to use the ratio of spectral acceleration at a given period to the spectral acceleration at the fundamental period (Sa(T1)), to improve the estimation of peak interstory drift ratios of nonlinear systems.
Spectral shape is an important consideration when choosing which ground motions to use for response history analysis. As demonstrated by previous studies the spectral shape of a record can significantly influence the nonlinear response of a structure; however, the spectral shape can also influence the linear response of a multiple degree of freedom structure when using records scaled to a common Sa(T1) because of higher-mode effects. Design codes often have provisions about the spectral shapes of the records used in response history analysis. For example, ASCE 7-10 (2010) requires that the average spectrum of records used in two-dimensional response history analysis cannot be less than the design spectrum between a period range of 0.2·T1 and 1.5·T1.
Recognizing that spectral shape can play an important role in nonlinear structural response, the Design Ground Motion Library (Power et al. 2007), which contains acceleration histories suitable for response history analysis of various structures in California, evaluates the spectral shape of a potential record on both (1) the mean squared error of spectral ordinates over a period band with respect to a target spectrum and (2) the slope of the record’s spectrum over the period band versus the slope of the target spectrum over the same period band.

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

Thank You Professor Laura Eads🌷🌷, for Your Substantial Researches, All OpenSees Communities Love You.🙏🌹🙏

This Equation Is Mine and You Should Consider/Control It Frequently🌷🌹🌷

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

Questions?

Dear Afshin, I am studying for a PHD at the University of Michigan. Thank you for best contents. So, I really think you have two mistakes !!

1- First you tell me that what is cause of gravity?
2- Why do you frequently consider/declare we do not have a constant time in the OpenSees? Also, which time do you mean? analysis time, ground motion time or both?
Thank you.

Answers :
1- The gravity forces are beause of Higgs boson. As you know in the universe, the gravity is too weak. Out of the four fundamental physical forces in the universe_gravity, electromagnetism, the strong force, and the weak force—gravity is by far the weakest. It's so weak that, for instance, a pair of tiny magnets can easily overcome the gravitational pull of the entire Earth.
The Higgs boson, discovered in 2012, is thought to be directly correlated to the strength of gravity. The more mass in the Higgs boson, the stronger gravity would be for all matter in the universe. So essentially, the question "Why is gravity so weak?" is the same as, "Why doesn't the Higgs boson have more mass.
The new theory attempts to answer that question by arguing that after the Big Bang, a bunch of different Higgs bosons were created, each with a different mass. The Higgs bosons with large masses were unstable, so they decayed and broke apart into smaller Higgs bosons. Over time, all the heavier Higgs bosons decayed into lighter and lighter versions, until only the lightest possible kind of Higgs boson was left. That extremely light Higgs boson is the one the LHC discovered in 2012.

2- I frequently consider/declare we do not have a constant time in the OpenSees, because contrary to popular belief, time is not an independent variable, however it is a dependent and sophisticated variable. Time of each mass depends to the Higgs boson and coordinate of the mass in the structure.🌷🌷

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

زمان و شبه زمان، مساله این است! (بخش اول)
با درود و عرض ادب و احترام خدمت عزیزان
و با کسب اجازه از محضر اساتید بزرگوار جناب آقای پروفسور فرانسیس توماس مک کنا و سرکار خانم پروفسور لارا ادز، به خاطر همه محبت ها و حمایت های بی دریغ شان🌷🌷
در هفته قبل بیش از ۵۰ پیام، سوال و مخالفت راجع به پست آخر "نقش زمان و شبه زمان در ارزیابی لرزه ای"، از سوی کاربران کانال که بسیاری از آنها ایرانی بودند، دریافت کردم.
بیشترین انتقادات از جانب دکتر آرشام و سرکار خانم قنبری بودند که معتقدند اینجانب مطالب را آن قدر به زبان انگلیسی قوی و سنگین می نویسم تا اصلا کسی متوجه منظورم نشود تا نتواند روی غلط یا درست بودنش بحث نماید. لذا تصمیم گرفتم که چالش برانگیزترین مبحث کانال را که همان پست آخر "زمان و شبه زمان " است را این بار با زبان سلیس و شیرین فارسی بیان نمایم.🌷🌷
از کودکی تاکنون همیشه با پدیده زمان مشکل داشتم و دارم. همیشه قرارها و وعده های ملاقاتم را با تاخیر می رفتم و می روم. با وجودی که درسم خیلی خوب بود, چندین بار از دبیرستان اخراج شدم و مسوولین دبیرستان همیشه به والدینم می گفتند که: "درسش خیلی خوبه اما همیشه تاخیر دارد و چون چهره اش سر به زیر و موجه است, همه دانش آموزان ساعت و روز امتحانات را از او می پرسند و اشتباهات زمان بندی اش باعث شده که هم خودش و هم تعداد زیادی از دانش آموزان در امتحانات غیبت نمایند."
من همیشه شنوده بودم و در جواب همه این موارد فقط می گفتم که "زمان را نمی شود اندازه گرفت".
در دوران دانشگاه دیدم که قضیه کمی جدیتر است و همزمان دو عدد ساعت به هر دو دستم می بستم که اختلاف زمانی یک ساعت و نیمه داشتند. اولی را برای قرارهایم با دیگران یا ساعات کلاسهایم و دومی را برای حرکت کردن خودم از منزل تنظیم نموده بودم. اما گاها ساعتها جابه جا می شدند و قضیه بدتر می شد و کلا قرارها کنسل می شدند.
خلاصه در سال های اخیر تصمیم گرفتم که اصلا زمان را بی خیال شوم و اندازه اش نگیرم و سعی کنم دیگران خودشان را با تاخیرهای اعصاب خردکن و همیشگی من وفق بدهند. و جالب اینجاست که چون تاخیرهایم برای هر فردی یک میزان مشخص بود اون فرد هم همان قدر دیر می آمد و همیشه همزمان می رسیدیم سر قرار. و الان به عنوان یک ناظر با زمان هیچ مشکلی ندارم. منظورم از کلمه "ناظر" را هم در ذیل توضیح خواهم داد.
اما برویم به سراغ مطلبی که بنده در پست بحث برانگیز بالا مطرح کرده بودم:
" در آنالیزهای تاریخچه زمانی با نرم افزار OpenSees اگر برای کل سازه یک زمان مطلق مثلا برابر با زمان رکورد شتابنگاشت یا ۶۰ ثانیه در نظر بگیریم، هم اشتباه می باشد و هم معلوم می شود که اصلا مفاهیم واقعی زمان و جرم را درست نشناخته ایم. در واقع در یک سازه تحت آنالیز تاریخچه زمانی به تعداد (Nmass+1) زمان مختلف داریم که Nmass تعداد جرم های گره ای یا nodal mass ها و عدد ۱ معرف زمان شتابنگاشت وارد بر سازه می باشد." در ذیل به بررسی و توضیح بیشتر مطلب می پردازم.
دوستانی که فیزیک نظری خوانده باشند می دانند که هرجا بگوییم زمان، سریع باید بگوییم که از دید کدام ناظر؟
به طور مثال من و هر یک از خواننده های عزیز کانالم یک ناظر هستیم. اگر به فرض، هر یک از خواننده های عزیز این متن را در ۳ دقیقه طبق ساعت جهانی، بخوانند این سه دقیقه با توجه به پارامترهایی از قبیل موقعیت مکانی هر خواننده و .. در واقعیت کمتر یا زیادتر است: مثلا دو دقیقه و پنجاه و پنج ثانیه، دو دقیقه و چهل و پنج ثانیه و ...
پس ما به تعداد ناظرها زمان واقعی داریم. در سازه نیز به تعداد Nmass+1 زمان واقعی یا زمان تحلیل داریم.
در ۴۸ سال پیش دکتر پیتر هیگز فرضیه ای را ارایه دادند که الان درستی آن ثابت شده است. او بیان داشت که "ذرات بنیادی به خودی خود جرم ندارند و آنها در میدانی قرار دارند که پر از ذره های بدون جرمی به نام بوزون هگز هستند ". ذره بوزون هگز نیز چند سال قبل در دستگاه غول پیکر برخورد دهنده هادرونی بزرگ LHC (Large Hadron Collider)، به طول ۲۷ کیلومتر و مستقر در سازمان تحقیقاتی سرن در نزدیکی ژنو سوییس کشف شد. در واقع در صورتی همه ذرات بنیادی می توانند با سرعت نور حرکت کنند که ذرات بوزون هگز مزاحمشان نباشند و جرم داشتن همه ذرات بنیادی فقط در محیط پر از ذرات بوزون هگز معنی پیدا می کند. به عبارت دیگر ذرات بوزون هگز که در تمام عالم وجود دارند بر سر راه ذرات بنیادی الکترون ها، فوتون ها، گلیون ها، لیپتون ها و کوآرک ها مزاحمت ایجاد می کنند و باعث کند شدن آنها در حرکت و سنگین تر شدن آنها می شوند. این یعنی جرم.
نتیجه مهم اول : میدان بوزون هگز بر جرم های یک تنی که در طبقه اول یا طبقه دوم، ... و یا طبقه سی ام یک سازه قرار دارند، تاثیرات کاملا متفاوتی دارد. اشتباه رایج بین مهندسین: جرم های طبقات مختلف را بر اساس وزن مخصوص قرار می دهند نه اثر میدان بوزون هگز.

سوال هایی پیرامون بخش اول "زمان و شبه زمان "

مطابق معمول سرکار خانم قنبری سوال هایی انتقادی پرسیدند که به همراه پاسخ های اینجانب در ذیل قرار می دهم🌷

سوال ها:
شما فرمودین که ما در سازه ها گراویتی و جرم نداریم و مقدار جرم صفر است. پس چه چیزی حین زلزله در سازه تولید نیروی اینرسی می نماید؟
اگر فرض کنیم در یک قاب با چند درجه آزادی، همه جرم ها در پایان تحریک لرزه ای یک تایم یکسانی داشته باشند، آیا باز چند زمان داریم یا یک زمان؟
بعد اینکه در کل چه راه حلی برای اصلاح شبیه سازی ها توصیه می کنید؟
اگر واقعا مباحث شما صحیح باشند چرا معمولا نتایج آزمایشات بزرگ مقیاس ما روی میز لرزان، با نتایج سیمیولیشن ها یکسان در می آیند؟

پاسخ ها:
اولا من نگفتم که ما در سازه ها گراویتی و جرم نداریم. من گفتم اونطوری که شما در نظر می گیرید نداریم. همچنین نگفتم که جرم سازه صفر است بلکه گفتم که جرم ذاتی سازه و جرم ذاتی همه مصالح ساختمانی و جرم ذاتی هرچیزی که در دنیا و حتی در فضا وجود دارد صفر است. یعنی همه چیز بدون جرم ذاتی مطلق هستند.
مورد بعدی اینکه، مشکل ذهنیت شما این است که شما از بیرون دارید به قابتان نگاه می کنید و می گویید "اگر همه جرمها با ساعتی که در دست من است یک زمان تحریک کل یکسان داشته باشند، آنوقت چند زمان داریم یا یک زمان؟ ". در واقع در این حالت ناظر یا اندازه گیرنده زمان یک نفر و شمایید. من اصلا کاری با تعداد جرم های سازه ندارم. صحبت من روی تعداد ناظرها است که می توانند همان جرم ها باشند یا نباشند. یعنی ساعت ها باید دست خود جرم ها باشند نه دست شمایی که بیرون قاب ایستاده اید و نگاه می کنید. اگر می خواهید مطمین بشوید یک قاب با ارتفاع زیاد و اجرام گره ای سنگین واقع در اینترسکشن های تیرها-ستون ها را تحت آزمایش بزرگ مقیاس قرار بدهید. به طوری که یک ساعت روی پای یکی از ستون ها، و ساعت هایی نیز روی هر یک از جرم ها قرار بدهید. ساعتها بایستی به طور اتوماتیک با شروع تحریک لرزه ای فعال و در پایان حرکت متوقف شوند. حال خواهید دید شما Nmass+1 زمان مجزا و متفاوت دارید.
البته من به شما حق می دهم, به طور کلی مغز انسان طی پروسه تکامل طوری شکل گرفته که زمان را تک بعدی و با درک میزان تغییر می شناسد. اما زمان نیز می تواند در سازه ها، مثل جرم و سختی ماهیت ماتریسی داشته باشد.
و اما در مورد راه حل اصلاح شبیه سازی ها:
مشکل اصلی ما و شما تاثیرات چشمگیری هستند که میدان بوزون هگز بر روی دو پارامتر مهم زمان و جرم می گذارد. برای در نظر گرفتن تاثیرات میدان بوزون هگز، سه راه حل وجود دارند: راه حل تقریبی و آسان، راه حل سخت و راه حل خیلی سخت. از آنجایی که تیم پژوهشی ما مشغول تکمیل راه حل های دوم و سوم هستند، از بیان جزییاتشان معذورم. ولی اگر حوصله اعضای خارجی کانال اجازه بدهد و نسبت به فارسی نویسی ما اعتراضی ننمایند، راجع به راه حل تقریبی بحث هایی خواهیم داشت.🌷

The Large Hadron Collider (LHC) is the world’s largest and most powerful particle accelerator. It took thousands of scientists, engineers and technicians decades to plan and build, and it continues to operate at the very boundaries of scientific knowledge. It first started up on 10 September 2008, and remains the latest addition to CERN’s accelerator complex. The LHC consists of a 27-kilometre ring of superconducting magnets with a number of accelerating structures to boost the energy of the particles along the way. All the controls for the accelerator, its services and technical infrastructure are housed under one roof at the CERN Control Centre.

🆔 https://t.me/OpenSeesCommunity

زمان و شبه زمان، مساله این است! (بخش دوم)
با درود و عرض ادب و احترام خدمت عزیزان
و با کسب اجازه از محضر اساتید بزرگوار جناب آقای پروفسور فرانسیس توماس مک کنا و سرکار خانم پروفسور لارا ادز، به خاطر همه محبت ها و حمایت های بی دریغ شان🌷🌷
چندین روز قبل عزیزی با بنده تماس گرفتند و خودشان را استاد هیات علمی یکی از دانشگاه های تراز اول ایران، با بیش از ۳۵ سال سابقه تدریس معرفی کردند.
از مقالات بین المللی شان، پژوهش هایشان، سخنرانی هایشان در کشورهای مختلف و ... گفتند. از کتاب های چاپ شده شان به زبان های انگلیسی، سوییسی و فارسی و از نوآوری هایی که خودشان وارد علم مهندسی زلزله کرده اند، هم گفتند. من فقط شنونده بودم. آن قدر تعریف کردند که تلفن دانشکده پس از نیم ساعت مکالمه مان قطع شد و ایشان مجددا تماس گرفتند. این بار از سفرهایشان به نقاط مختلف دنیا، عکس هایشان با پنگوئن ها و برگزاری کنفرانس های علمی و آنلاین مهندسی زلزله بر روی کشتی های تفریحی گفتند. من باز هم فقط شنونده بودم.
سپس بیان کردند که مباحث مطرح شده توسط اینجانب در کانالم اشتباهند. لذا از من خواستند که با طرح این مفاهیم جدید، بی پایه و اساس، کل مفاهیم مهندسی زلزله و دو کتاب خودشان را زیر سوال نبرم، دانشجویان را نیز گمراه ننمایم و خواستند نظراتم و دفاعیاتم را نیز بشنوند.
این استاد بزرگوار همچنین تاکید کردند که "پدیده زمان در زلزله ثابت است و شتاب های همه جرم ها نسبی هستند" که البته کاملا اشتباه فرمودند.
از بچگی عادت بدی داشتم که وقتی مطمینم کسی در حال بیان مطالبی کاملا اشتباه است هرگز با او بحث نمی کنم، بلکه دوست دارم گوش بدهم و از صحبت هایش لذت ببرم. یک جنس خاصی از لذت در این گوش دادن است! امتحان کنید.
دوستان، مشکل بزرگی که علم همیشه در طول تاریخ با آن روبرو بوده است مقاومت اساتید نسل قدیم در مقابل بیان نمودن مفاهیم جدید علمی است. اتفاقا همیشه بیشترین ضربه را هم همین اساتید نسل قدیم به علم وارد نموده اند.
و اما پاسخ به ایرادات وارده توسط این استاد باتجربه🌷:

نیوتن می گفت که مکان، سرعت و شتاب نسبی هستند و زمان، ثابت، مستقل و مطلق است. اما او در مورد شتاب و زمان اشتباه کرده بود.
اینیشتین ثابت کرد که زمان پدیده ای نسبی است و بستگی به سرعت جابه جایی در موقعیت مکانی دارد. شتاب نیز کاملا مطلق است و نه نسبی (قابل توجه استاد با ۳۵ سال تجربه تدریس).
در جلسه قبلی گفتم که میدان گرانش بوزون هگز بر روی جرم و زمان اثر می گذارد. همچنین شتاب یک جرم نیز بر روی زمان آن جرم، اثر می گذارد. اگر شما به عنوان یک ناظر از روی زمین به یک هواپیمای در حال حرکت با یک سرعت زیاد و ثابت (شتاب صفر) نگاه کنید، حرکت هواپیما را کندتر می بینید. چون زمان برای هواپیما یا عضو حرکت کننده، اصطلاحا کش آمده است یا کندتر شده است.
اگر شما به عنوان یک ناظر از روی زمین به یک هواپیمای در حال حرکت و با شتاب غیرصفر نگاه کنید، باز هم حرکت هواپیما را کندتر می بینید. چون زمان برای این هواپیما هم کش آمده است و کندتر شده است.
حال ببینیم اگر شما داخل هواپیمای در حال حرکت باشید و از اون بالا به حرکت ماشین ها روی زمین نگاه کنید چه اتفاقی می افتد. اینجا هم ناظر شمایید اما داخل هواپیما هستید. اگر سرعت هواپیما شتابدار باشد شما حرکت ماشین های روی زمین را تندتر می بینید و این همون زمان واقعی، برداشت واقعی یا دنیای واقعی است که جلسه قبل گفتم.
اما اگر حرکت هواپیما با سرعت ثابت باشد شما به اشتباه، حرکت ماشین های روی زمین را کند تر می بینید. یعنی زمان واقعی را نمی بینید بلکه شبه زمان، زمان مجازی یا دنیای مجازی را می بینید.
یکی از دوستانم سالها قبل هر وقت می آمد منزلم، به من می گفت که در آینده انسانها تبدیل به یک تعدادی ربات تحصیلکرده بدون قدرت نقد و پردازش می شوند که یکسری مطالب را می خوانند و همان ها را هم بیان می کنند. و من با مقایسه انتقادات این استاد با تجربه ایرانی و سوالات بسیار ارزشمند یک دانشجوی کارشناسی ارشد ژاپنی، عمیقا تاسف خوردم. واقعا در دانشگاه های ما چه خبر است؟

در میدان گرانشی بوزون هگز نیز زمان کندتر می شود. به عنوان مثال گذشت زمان برای جرم های واقع در طبقات پایین یک برج سی طبقه، کندتر از گذشت زمان برای جرم های واقع در طبقه سی ام برج می باشد. چون آنها به مرکز جرم زمین نزدیکترند. در بخش های بعدی در رابطه با میزان خطای محاسباتی، در صورت در نظر نگرفتن تاثیر میدان بوزون هگز بر روی جرم های گره ای و زمان های جرم ها و همچنین اثرات شتاب های جرم ها بر روی زمانهایشان بحث می نماییم.