تفاوت میان قیمت‌های نسبی که توسط نظریۀ تعادل عمومی و قیمت‌های پولی که توسط نظریۀ مقداری پول تعیین می‌شوند، این است:

فرض کنید کارگری می‌تواند هر هفته با 40 ساعت کار 40 جعبه بسازد. نظریۀ تعادل عمومی پیش‌بینی می‌کند که دستمزد پرداختی به دنیس در هر ساعت برابر با یک کالا خواهد بود. این نظریه چیزی دربارۀ دستمزد پولی یا قیمت پولی یک جعبه آلومینیم نمی‌گوید. نظریۀ تعادل عمومی چیزی دربارۀ قیمت‌های پولی نمی‌گوید. در تعادل، ممکن است کارگر فوق هر ساعت یک دلار به‌دست بیاورد و هزینۀ یک جعبه آلومینیم هم یک دلار باشد، یا 10 دلار برای یک ساعت کار به‌دست بیاورد و هزینه‌های هر جعبه آلومینیم هم 10 دلار باشد. هر دو حالت با نظریۀ قیمت‌های نسبی لحاظ شده در نظریۀ تعادل عمومی سازگاری دارند.

حالا نظریۀ مقداری پول وارد کارزار می‌شود. براساس نظریۀ مقداری، قیمت دلاری یک کالا به این بستگی دارد که چه تعداد دلار به گردش درمی‌آیند چراکه دلارها برای تسهیل مبادله لازم هستند.

هستۀ ایده فوق این اندیشه است که فعالیت اقتصادی واقعی توسط بنیان‌های اقتصادی- ترجیحات و موهبت‌ها و تکنولوژی- تعیین می‌شود و در بلندمدت، مقدار پول تنها سطح قیمت را تعیین می‌کند. این ایده با این گزاره بیان شده که در بلندمدت، پول خنثی است.

https://ketabrah.ir/go/b18330

میان نظریۀ تعادل عمومی و نظریۀ مقداری پول کشاکشی وجود دارد که تا به امروز در علم اقتصاد پابرجا مانده است. نظریۀ تعادل عمومی پیش‌بینی می‌کند که قیمت‌های نسبی تعیین می‌شوند تا مقادیر تقاضا و عرضه شدۀِ همۀ کالاها به‌طور هم‌زمان برابر شوند. نظریۀ مقداری پول پیش‌بینی می‌کند که سطح عمومی قیمت‌ها متناسب با حجم پول خواهد بود. اما وقتی پولِ جدید وارد اقتصاد می‌شود، همۀ قیمت‌ها یک‌شبه تغییر نمی‌کنند. بنابراین، در گذار از کوتاه‌مدت به بلندمدت، پیش‌بینی‌های الگوی تعادل عمومی و پیش‌بینی‌های نظریۀ مقداری هر دو نمی‌توانند درست باشند. اقتصاددانان تفاوت میان این دو نظریه را به آثار اصطکاک‌های اقتصادی نسبت می‌دهند.

https://ketabrah.ir/go/b18330

اقتصاددانان لغت «اصطکاک» را به معنای محدودیتی برای مبادله یا هزینۀ تغییر در قیمتی به‌کار می‌برند که بنگاه را از تعدیل سریع دستمزدها و قیمت‌ها به سطحی که توسط نظریۀ تعادل عمومی پیش‌بینی شده باز می‌دارد.

وقتی الگوی تقاضا و عرضه برای بازار کار به‌کار می‌رود، دلالت بر این دارد که مقدار کار تقاضا شده باید برابر با مقدار کار عرضه شده باشد. به دلیل این‌که ما اغلب شاهد بیکاری زیادی هستیم، اقتصاددانان استدلال می‌کنند که این بیکاری باید ناشی از اصطکاکی اقتصادی باشد که تعدیل دستمزد را کُند می‌کند. اصطکاک‌های بزرگ دلالت بر این دارند که قیمت‌ها و دستمزدها به آرامی تعدیل می‌شوند و بنابراین به احتمال بیشتر شاهد بیکاری بالاتر و دائمی خواهیم بود.

https://ketabrah.ir/go/b18330

در دهۀ 1930، ایالات متحده به مدت 6 سال متوالی نرخ بیکاری‌ای متجاوز از 15درصد را تجربه کرد.

تطبیق این وضعیت با نظریۀ کلاسیک دشوار بود و در نتیجه، کینز رویکردی جدید ارائه کرد که در آن، الگوی تقاضا و عرضه در بازار کار را کنار گذاشت. تقریباً نزدیک به 30 سال، نظریۀ جایگزین او در خصوص این‌که اقتصاد چگونه کار می‌کند بر این حرفه سایه افکنده بود. این نظریه حاوی توضیحی در این مورد بود که در رکود [بزرگ] چه اتفاقی افتاد و چگونه باید آن را تصحیح کرد و همین امر منجر به تغییری بنیادین در نظام‌های سیاسی‌ای شد که تا به امروز دوام آورده‌اند.

https://ketabrah.ir/go/b18330

اقتصاد کینزی با همه چیزهای متعلق به دورۀ ماقبل از آن فرق داشت. در دهۀ 1920، اقتصاددانان کلاسیک اقتصاد را به‌مثابه ماشین باثبات خودتنظیم می‌دیدند. در اقتصاد کلاسیک حوادث پیش‌بینی‌نشدۀ تصادفی ممکن است باعث اختلالی در اقتصاد شوند که به‌طور موقت منجر به بیکاری بعضی از افراد می‌شوند؛ اما صدها میلیون فرد خودخواه، به گفتۀ آدام اسمیت، «با دست نامرئی» هدایت خواهند شد تا اقتصاد سریعاً به اشتغال کامل بازگردد.

کینز شدیداً نسبت به ماهیت خودتصحیح اقتصاد بدبین بود زیرا در بریتانیای کبیر دهۀ 1920 که در خلال آن بیکاری به‌ مدت یک‌دهه بالا مانده بود، شواهدی از این خود تنظیمی نمی دید.

https://ketabrah.ir/go/b18330

در سال ۱۹۲۹، پیگو در کتاب نوسانات صنعتی، حداقل شش علت متفاوت برای چرخه‌های تجاری شامل
+خطاهای خوش‌بینی و بدبینی،
+نوسانات کشاورزی حاصل از تغییرات آب‌ و هوا،
+شوک‌های بهره‌وری حاصل از اختراعات جدید،
+نوسانات پولی،
+منازعات صنعتی و
+تغییرات در سلیقه را بر‌شمرد.

براساس ایده‌های پیگو، رکود باید زاییدۀ یکی از شش عامل بنیادینی باشد که پیش از این بدان‌ها اشاره شد.

برخی نظریه‌پردازان مدرن چرخه‌های تجاری از این هم جلوتر رفتند. آنها مدعی شدند که همۀ شوک‌ها نتیجۀ تغییرات بنیادی و بیشتر این‌ها ناشی از پیدایش تکنولوژی‌های جدید هستند.

اما منشأ شوک هرچه باشد، نظریۀ کلاسیک دلالت بر این دارد که اقتصاد باید سریعاً به اشتغال کامل بازگردد.

https://ketabrah.ir/go/b18330

کینز این فرض را جایگزین معادلۀ عرضۀ نیروی کار کرد که اعتماد سرمایه‌گذاران نیرویی پیش‌ران و مستقل از چرخه‌های تجاری است.

علت رکود بزرگ، سقوط بازار سهام بود. بازار سهام سقوط کرد زیرا مردم به این گمان افتاده بودند که ماشین‌ها و کارخانه‌هایی که سود ایجاد می‌کنند، در آینده ارزش کمتری خواهند داشت. بنگاه‌ها خرید وسایل سرمایه‌ای جدید را متوقف کردند و کارگرانی که کالاهای سرمایه‌ای را تولید می‌کردند از کار بیکار شدند. این کارگران خرید کالاهای مصرفی را متوقف کردند و کارگرانی که این کالاها را تولید می‌کردند نیز کارشان را از دست دادند.

اقتصاد به اشتغال کامل برنگشت چراکه هیچ مکانیسم خودتصحیحی از نوعی که پیگو و معاصرانش تصورش را می‌کردند وجود نداشت.

https://ketabrah.ir/go/b18330

نظریۀ کینز دربارۀ آن‌چه در رکود بزرگ دچار مشکل شد برمبنای مفاهیم توأمان تقاضا و عرضۀ کل بنا شد.

تقاضای کل بیان‌گر ارزش پولی کل کالاها و خدماتی است که همۀ خانوارها و بنگاه‌ها تمایل دارند در یک دورۀ زمانی مشخص هزینه کنند. عرضۀ کل هم بیان‌گر این است که چه تعداد از کارگران برای تولید کالاها و خدمات جهت پاسخ‌گویی به آن تقاضا ضروری هستند.

https://ketabrah.ir/go/b18330

برخلاف این بینش کلاسیک که دولت باید سعی کند بودجۀ خود را در کسادی کسب‌وکار اقتصادی متوازن کند، کینز استدلال می‌کرد که دولت باید پول قرض بگیرد و آن را برای تحریک تقاضای کل به‌کار ببرد.

در اقتصاد کلاسیک، هر دلاری که توسط دولت هزینه می‌شود، به معنای این است که یک دلار کمتر توسط خانوارها هزینه می‌شود چراکه اندازۀ کیک اقتصاد ثابت است. در اقتصاد کینزی، هر یک دلار اضافی که توسط دولت هزینه می‌شود اندازه کیک را افزایش می‌دهد و باعث افزایش مقدار در دسترس دولت و خانوارها می‌شود.

کینز بحث می‌کرد که، برای رهایی از رکود، دولت‌های ملی باید پول قرض کنند و پول استقراض‌شده را برای خرید کالاها و خدمات از بنگاه‌های خصوصی به کار برد.

انبساط مالی شدید سال‌های اولیۀ جنگ جهانی دوم با خروج اقتصاد امریکا از رکود بزرگ هم‌زمان شد. اقتصاد از کسادی بیرون آمد و در اوایل دهۀ 1940، بیکاری به سطوح پایینی کاهش یافت و رشد تولید ناخالص داخلی تسریع شد و تولید سرانه سرانجام به حدی رسید که اگر رکود بزرگ اتفاق نمی‌افتاد باید در آن سطح می‌بود.

این همان نتیجه‌ای بود که کینز پیش‌بینی کرده بود. او استدلال می‌کرد که اگر مخارج سرمایه‌گذاری خصوصی خیلی کم باشد، مخارج سرمایه‌گذاری دولتی باید جایگزین آن شود.

موفقیت توضیح کینزی دربارۀ این حوادث، میلتون فریدمن برندۀ جایزۀ نوبل را بر آن داشت که در 1965 در مصاحبه‌اش با مجلۀ تایم بگوید «حالا همۀ ما کینزی هستیم.»

https://ketabrah.ir/go/b18330

تحلیل اصلی کنیز دربارۀ این پرسش [تحریک مالی] حقیقتاً اشتباه است. اقتصاددانان حرفه ای، 30 سال قبل، و در پی آن که باب لوکاس و تام سارجنت و ادوارد پرسکات به ناسازگاری های منطقی اقتصاد کینزی اشاره کردند، اقتصاد کینزی را کنار گذاشتند. این امر پس از آن در برنامه های تحصیلات تکمیلی یا ژورنال های حرفه ای اقتصاد منعکس نشده است.  

جان کوکران

(18 مارس 2009، نوشته شده در بحثی آن لاین برای مجله اکونومیست)
https://ketabrah.ir/go/b18330

اقتصاد کینزی تنها با ظهور و افول یک ایده بی‌اعتبار شد: منحنی فیلیپس. این منحنی در سال 1958 توسط یک نیوزلندی، آلبان دبیلو.فیلیپس مطرح شد.

فیلیپس نشان داد رابطه‌ای معکوس میان داده‌های بیکاری و نرخ تغییر دستمزدهای پولیِ یک قرن گذشته انگلیس برقرار است: به لحاظ تاریخی، وقتی بیکاری پایین بوده، دستمزدها افزایش و وقتی بیکاری بالا بوده، دستمزدها کاهش یافته اند.

اقتصاددانان کینزی منحنی فیلیپس را در آغوش گرفتند و آن را شاهدی تجربی در پشتیبانی از اقتصاد کینزی تلقی کردند. آنها استدلال می‌کردند که دولت باید از میان تورم بالا یا بیکاری پایین با گزینش نقطه‌ای روی منحنی فیلیپس یکی را انتخاب کند.

اما وقتی این نظریه در معرض آزمون قرار گرفت، پیش‌بینی‌های کینزین‌ها به ‌شکلی بنیادین شکست خورد.

در مقابلِ منحنی فیلیپس، اقتصاددانان ایدۀ جدیدی مطرح کردند. آنها نشان دادند که اقتصاد به سمت یک «نرخ طبیعی» بیکاری حرکت می‌کند که نمی‌تواند تحت تأثیر سیاست مالی و پولی قرار گیرد.


https://ketabrah.ir/go/b18330

دوستان مهربانی که سراغ میگرفتند،
مطالعه من ادامه داره اما مشغله زیاد اجازه انتقال مطالب به اینجا رو نمی‌ده

فصل ۱ تمام

۱۰ نکته خوانده شد

۱۳ نکته خوانده شد.

یک گزارش خوانده شد.

فصل 2 تمام

خوانده شد.

شنیده شد.

۱. پارادوکس موفقیت:
بعد از موفقیت در یک کار، فرصت‌های جدیدی معرفی میشن. پیگیری اون فرصت‌ها، اغلب ما رو از مسیر اولیه گمراه و وقت ما رو تلف می‌کنه.

۲. اگر اولویت خودتو تعیین نکنی، بقیه برات تعیین می‌کنن.

۳. کتاب درباره افزایش بهره‌وری نیست. درباره تشخیص اولویته‌.

۴. اگر همه رو راضی کنی محبوب میشی ولی از اصل می‌مونی.

۵. سه مرحله:
ارزیابی، حذف، اجرا
این مراحل مستمر اجرا میشن نه یکباره.

۶. از یه جا به بعد، کمتر کردن کارها باعث بهتر شدن نتایج میشه. این نکته در کتاب فرمول موفقیت هم ذکر شده. رابطهٔ تلاش و موفقیت، خطی نیست. اینکه تلاش صرف چی میشه مهمه.

۷. کسی که به همهٔ پروژه‌ها بله میگه، دیگه وقت برای تشخیص پروژهٔ اصلی نداره.

۸. اگر چند اولویت داری، یعنی اولویت نداری.

۹. پیدا کردن اولویت زندگی نیازمند زمان طولانی تفکر بدون مزاحمته‌. البته نتیجه قطعی نیست و ممکنه نرسی بهش.

۱۰. مرحله انتخاب: اگر از ته دل گزینه‌ای رو دوست نداری، کنار بذار. تمام گزینه‌هایی که زیر ۹۰درصد علاقه داری رد کن. یک کار سهل ممتنع!

۱۱. مرحله حذف: اگر این لباس/موقعیت کاری/گزینه رو نداشتی چقدر حاضر بودی هزینه کنی که به دست بیاریش؟ ارزش گزینه اینطوری بهتر معلوم میشه. این نکته در کتاب «بی‌منطقی‌های هر روز ما» هم گفته شده.

۱۲. هدف مبهم، یعنی فرار از احساس شکست؛ و فرار از نه گفتن. مشخص کردن هدف هزینه داره.

۱۳. هزینه فرصت از دست رفته رو حساب کن: وقتی به یه کار بله میگی، یعنی به ده ها کار در همون زمان نه گفتی. هزینه‌ی اون‌ها که بهشون نه گفتی رو حساب کن.

۱۴. نه گفتن سخته. اما روش‌هایی مختلف داره: ارجاع دادن، محترمانه گفتن اولویت زندگیت، تعویق در اعلام تصمیم و... . هرکس روش خودشو باید پیدا کنه.

۱۵. فیلم‌های برنده اسکار، تدوین‌های درجه یک داشتند! تدوینگر فیلم زندگیت باش. طوری حذف کن که اصل داستان بیشتر و بهتر به چشم بیاد.

۱۶. اگر مرزهای زندگی خودت رو معلوم کنی، بقیه هم کم کم یاد میگیرن و دیگه پیشنهاد بی‌ربط بهت نمیدن.

۱۷. رعایت فاصلهٔ طولی در رانندگی الگوی خوبیه: برای زمان کارها، تخمین واقع‌بینانه داشته باش. یه زمان اضافه در نظر بگیر بین کارها.

۱۸. مرحله اجرا: کار اصلی رو باید با بالاترین کیفیت اجرا کرد. تخمین واقع‌بینانه، آماده شدن برای مواجهه با عواقب (در کتاب ریسک نسیم طالب هم اشاره شده)

۱۹. اصل‌گرایی باید سبک زندگی بشه نه یه کار کنار بقیه. حذف حواشی مستمر باید باشه. تمرکز بر هدف اصلی زندگی مستمر باید باشه.

https://mrmarksclassroom.com/wp-content/blogs.dir/10/files/2017/04/Essentialism-21-Day-Challenge.pdf

مطالعه شد.