هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی...



حافظ

بدی مکن که درین کشتزارِ زود زوال
به داس دهر همان بِدرَوی که میکاری



مولانا

تا من تو را بدیدم دیگر جهان ندیدم
گم شد جهان ز چشمم تا در جهان نشستی



عطار

محبت، تنها آزادی است در جهان،
زیرا محبت روح را بلند می‌کند
تا بر قوانین طبیعت و وضع بشر فرمان براند.



جبران خلیل جبران

ای یار بِکش دستم، آن‌جا که تو آنجایی



مولانا

چو تو در آینه دیدی رخ خود
از آن خوشتر کجا باشد تماشا
‌


مولانا

تو پای به ره در‌ نِه و از هیچ مپرس
خود، راه بگویدت که چون باید رفت


عطار

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر



حافظ

بزرگترین ریسک، ریسک نکردنه


‌

موفقیت انتخابه، نه شانس


‌

باغ و بهار من تویی بهر تو بود، بودِ من



مولانا

اگر به راستی
جویای حقیقت هستید
ضرورت دارد که حداقل یک‌بار
در زندگی، تا آنجا که امکان دارد
به همه چیز شک كنيد.


رنه دکارت

فاش میگویم و از گفته‌ی خود دلشادم
بنده‌ی عشقم و از هر دو جهان آزادم



حافظ

هر کجا عشق آید و ساکن شود
هر چه ناممکن بوَد، ممکن شود



مولانا

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سرنکشد وز سرِ پیمان نرود



حافظ

هزاران جانِ ما و بهتر از ما
فدای تو که جانِ جانِ جانی



مولانا

شرابِ لعل و جایِ امن و یارِ مهربان ساقی
دلا کی بِه شود کارت اگر اکنون نخواهد شد



حافظ

خیز تا بر کِلکِ آن نقاش‌، جان افشان کنیم
کـ‌این همه نقشِ عجب در گردشِ پرگار داشت


حافظ

تو دو دیده فروبندی و گویی روز روشن کو
زند خورشید بر چشمت که: اینک من، تو در بگشا



مولانا

دل مرنجان
که ز هر دل به خدا راهی هست ..‌.




مولانا