🔹آرنو برتران:
https://x.com/i/status/2069979487354405281

این واقعاً تکان‌دهنده است و نکته‌های بسیاری را درباره رویکرد ما[غربیان و ایضا ایرانیان] در قبال چین برملا می‌کند.

تصمیم گرفتم بررسی‌ها و نقدهای مستقل درباره نسخه انگلیسی آخرین کتاب شی جین‌پینگ را که یک سال پیش منتشر شده، بررسی کنم تا ببینم دیگران درباره آن چه گفته‌اند، چون خودم هنوز آن را نخوانده بودم.

در کمال تعجب، هیچ اثری پیدا نکردم؛ حتی یک نقد عمیق و متفکرانه هم درباره این کتاب وجود نداشت!

حتی در آمازون — خودتان می‌توانید بررسی کنید — این کتاب کلاً ۳ امتیاز (رتبه‌بندی) دارد، همین و بس.

https://www.amazon.com/XI-JINPING-GOVERNANCE-CHINA-V/dp/7119143360/

موضعتان در قبال چین هرچه که باشد، باید اعتراف کنید که این موضوع بسیار عجیب است: رئیس‌جمهور مستقرِ ابرقدرتِ نوظهور جهان، یک کتاب ۷۰۰ صفحه‌ای منتشر می‌کند و در آن دقیقاً توضیح می‌دهد که چه کاری انجام می‌دهد و چرا، و ما حتی زحمت نگاه کردن به آن را هم به خودمان نمی‌دهیم.

اگر تنها یک واقعیت وجود داشته باشد که نشان دهد چقدر عامدانه خود را درباره چین به جهالت می‌زنیم، همین است.

عجیب‌تر اینکه بعد از این بی‌توجهی، می‌رویم و همان کلیشه‌های همیشگی را تکرار می‌کنیم که سیستم چین چقدر مرموز و نفوذناپذیر است؛ در حالی که این کتاب با قیمت ۲۱ دلار در آمازون موجود است، محض رضای خدا!

به هر حال، این وضعیت آن‌قدر نادرست به نظر می‌رسید که فکر کردم خودم باید آستین بالا بزنم و آن را اصلاح کنم.

کتاب را خریدم، با دقت خواندم و نقدی بر آن نوشتم که امیدوارم شما هم هم‌عقیده باشید که یک نقد عمیق و منصفانه است.

کتاب حاوی بخش‌های واقعاً غافلگیرکننده‌ای است؛ مثلاً «شی» می‌نویسد که نظارت بر حزب کمونیست توسط «قوه قضاییه، عموم مردم و رسانه‌ها» نه تنها چیزی است که حزب باید «به راحتی بپذیرد»، بلکه او آن را به عنوان یک امر تاریخیِ سرنوشت‌ساز ترسیم می‌کند — مؤلفه‌ای حیاتی برای «گریز از چرخه تاریخی صعود و سقوط» که تمام سلسله‌های پادشاهی را در تاریخ چین به فنا داده است.


بخش دیگری که مطمئنم خیلی‌ها را غافلگیر خواهد کرد: یک روایت رایج در دنیا وجود دارد مبنی بر اینکه چین، غرب را مقصر «قرن تحقیر» خود می‌داند و انگیزه‌اش انتقام‌جویی است.

خب، «شی» توضیح می‌دهد که این اصلاً درست نیست: قرن تحقیر اشتباه خود چین بود که ریشه در «سیاست انزوای ملی» فاجعه‌بار سلسله مینگ داشت؛ سیاستی که «باعث شد چین فرصت‌های ناشی از انقلاب صنعتی را از دست بدهد» و «منجر به افول چین شد.»

در مجموع، این کتاب به شکل چشمگیری خودانتقادگر و عمیق است.

به عنوان مثال، «شی» اذعان می‌کند که تلاش او برای «حکمرانی داخلی کامل و سخت‌گیرانه» — از جمله پاک‌سازی حزب از فساد — این خطر را به همراه دارد که «باعث ایجاد ترس و دلهره شود، یا اعضا را به سمت بی‌عملی سوق دهد.»

او بر نیاز به عمل‌گرایی در این زمینه تأکید می‌کند که در چارچوبی به نام «تمایزهای سه‌گانه» مدون شده است؛ چارچوبی که اشتباهات صادقانه — که در حین آزمایش، اصلاحات یا فعالیت‌های بدون سابقه قبلی رخ می‌دهند — را از تخلفات عمدی که برای منافع شخصی انجام می‌شوند، جدا می‌کند.

و هنوز غافلگیری‌های زیاد دیگری هم در کتاب هست.

به نظرم این کتاب یک اثر واقعاً جذاب برای هر کسی است که می‌خواهد بداند سیستم چین چگونه کار می‌کند و «شی» چطور فکر می‌کند — یا در واقع برای هر کسی که به مقوله حکمرانی علاقه‌مند است، چرا که بخش زیادی از نوشته‌های او به طور جهانی قابل تعمیم است.

این لینکِ نقد من بر این کتاب است؛ مقاله‌ای که نامش را گذاشته‌ام «کتابی که غرب از خواندنش سر باز می‌زند»:

https://open.substack.com/pub/arnaudbertrand/p/the-book-the-west-refuses-to-read?utm_source=share&utm_medium=android&r=2sx805

🔹پیوند به این فرسته درX:
https://x.com/i/status/2070056568414957714

@BetweenDichotomies