127.0.0.1

http://127.0.0.1

یه باور غلط:
پسورد طولانی = امن.

واقعیت:
پسورد طولانی با الگو = ناامن.

مثال:

پسورد ۱:
"MyDogIsTheBestDogInTheWorld2024!"

۲۵ کاراکتر، حروف بزرگ و کوچیک، عدد، علامت.
فرمول میگه ۱۶۴ بیت آنتروپی.

واقعیت:
میشه "My Dog Is The Best Dog In The World" + "2024" + "!"
یعنی:
۷ کلمه رایج
یه سال
یه علامت

آنتروپی واقعی:
log2(10,000 × 10,000 × 10,000 × 10,000 × 10,000 × 10,000 × 10,000 × 100 × 10)
= log2(10^29) = ۹۶ بیت

هنوز بالاست. ولی خیلی کمتر از ۱۶۴.

الان فرض کن از Grammar-Based Attack استفاده کنیم.

Grammar-Based یعنی ساختار جمله رو تحلیل می‌کنه.
Subject + Verb + Object + Year + Symbol

الگوهای جمله‌ای رایج:
The [noun] is [adjective]
I love [noun]
My [noun] is [adjective]
[noun] is the best

حالا Grammar-Based می‌تونه این پسورد رو تو چند ساعت کرک کنه.

چرا؟

چون ساختارش قابل پیش‌بینیه.
حتی اگه طولانی باشه.

حالا پسورد ۲:

"Xk9#mP2vL7qR4wN8"

۱۶ کاراکتر، کاملاً رندوم.

آنتروپی واقعی:
۱۶ × log2(94) = ۱۰۴ بیت

کرک با Brute Force:
۹۴^۱۶ = ۱۰^۳۱ ترکیب
غیرممکن.

کرک با Markov Chain:
Markov برای پسورد رندوم کار نمی‌کنه.
چون هیچ الگویی نداره.

پس این پسورد تو ۱۰۰ سال هم کرک نمیشه.

نتیجه:

طول پسورد مهمه، ولی الگو مهم‌تره.

پسورد ۱۶ کاراکتری رندوم > پسورد ۳۰ کاراکتری جمله‌ای.

چطور یه پسورد رندوم واقعی بسازیم؟

از Diceware استفاده کن:
۶ کلمه از یه لیست ۷۷۷۶ کلمه‌ای.
ولی کلمه‌ها رو کنار هم بذار با یه جداکننده غیرمعمول.
مثل: "planet~tiger!ocean9math#cloud"

از Password Manager استفاده کن:
پسورد ۳۲ کاراکتری رندوم.
کاملاً غیرقابل کرک.

نکته نهایی:

پسوردی که خودت ساختی، احتمالاً الگو داره.
پسوردی که سیستم ساخت، احتمالاً رندومه.

به خودت اعتماد نکن.
به ریاضیات اعتماد کن.

Brute Force احمقانه‌ست.
همه ترکیب‌ها رو امتحان می‌کنه، بدون تفکر.

Markov Chain باهوشه.
می‌دونه انسان‌ها چطور پسورد می‌سازن.

تئوری چیه؟

مارکوف می‌گه: احتمال هر کاراکتر، به کاراکترهای قبلی بستگی داره.

مثال:
اگه پسورد با "A" شروع بشه،
احتمال اینکه بعدش "l" بیاد، بالاست.
چون "Al" یه شروع رایجه (Ali, Alireza, Alex).

احتمال اینکه بعدش "z" بیاد، کمه.
چون "Az" شروع رایجی نیست.

چطور این احتمالات محاسبه میشن؟

از دیتابیس‌های لو رفته.
میلیاردها پسورد واقعی.
ازشون N-gram استخراج میشه.

مثال:
از یه دیتابیس ۱۰ میلیونی پسورد:

دنبال "p" اومده:
"a" → ۶۰٪ (password, pass, ...)
"e" → ۱۵٪ (people, ...)
"i" → ۱۰٪ (pizza, ...)
بقیه → ۱۵٪

حالا Markov Chain با این احتمالات:
پسورد رو کاراکتر به کاراکتر می‌سازه.
همیشه به محتمل‌ترین مسیرها می‌ره.

نتیجه چیه؟

Brute Force برای پسورد ۸ کاراکتری:
۶۲^۸ = ۲۱۸ تریلیون ترکیب.

Markov Chain برای همون ۸ کاراکتری:
با ۸۰٪ دقت، تو ۱۰ میلیارد ترکیب اول پیدا می‌کنه.
یعنی ۲۰,۰۰۰ برابر سریع‌تر.

ابزارش چیه؟

Hashcat از Markov استفاده می‌کنه.
با پارامتر:
--markov-threshold=100
--markov-classic

یا با -a 3 و یه Mask هوشمند.

مثال واقعی:

پسورد: "Salam1365"

Brute Force: ۶۲^۹ = ۱۰^۱۶ ترکیب
چند میلیون سال با یه GPU.

Markov Chain: چند ساعت.
چون "Salam" (سلام) تو دیتابیس لو رفته هست.
و "1365" (سال) هم همینطور.
و الگوی "کلمه + سال" خیلی رایجه.

پس درس چیه؟

پسوردی که با کلمه واقعی + سال/عدد ساخته شده،
حتی اگه طولانی باشه، تو چند ساعت کرک میشه.

نکته حرفه‌ای:

Markov Order بالاتر، دقت بیشتر.
Order 2: احتمالات از ۲ کاراکتر قبلی.
Order 3: از ۳ کاراکتر قبلی.
Order 5: از ۵ کاراکتر.

هر Order بالاتر، دقت بیشتر، ولی حافظه بیشتر.
معمولاً Order 3 بهترین تعادله.

خیلی از مردم فکر می‌کنن پسورد پیچیده یعنی امن.
ولی ریاضیات یه چیز دیگه میگه.

آنتروپی یعنی تعداد بیت‌های تصادفی واقعی تو پسورد.
فرمولش:

H = L × log2(N)

L = طول پسورد
N = تعداد کاراکترهای ممکن

مثال:
پسورد ۸ کاراکتری با حروف کوچیک:
N = 26
H = 8 × log2(26) = 8 × 4.7 = 37.6 بیت

پسورد ۸ کاراکتری با حروف کوچیک + بزرگ + عدد:
N = 62
H = 8 × log2(62) = 8 × 5.95 = 47.6 بیت

حالا مشکل کجاست؟

این فرمول فقط برای پسوردهای کاملاً رندوم درست کار می‌کنه.
ولی انسان‌ها پسورد رندوم نمی‌سازن.

پسوردی مثل P@ssw0rd!

از نظر فرمول:
۸ کاراکتر، N = ۹۵
H = ۸ × log2(95) = ۵۲.۵ بیت

ولی از نظر واقعی:
میشه P + @ + ss + w + 0 + rd + !
یعنی چند بخش قابل پیش‌بینی.
آنتروپی واقعی: ~۲۰ بیت.

حالا محاسبه زمان کرک:

آنتروپی ۲۰ بیت = ۲^۲۰ = ۱ میلیون ترکیب
با GPU معمولی: کمتر از ۱ ثانیه.

آنتروپی ۵۲ بیت = ۲^۵۲ = ۴.۵ کوادریلیون ترکیب
با GPU معمولی: چند سال.

پس درس چیه؟

آنتروپی واقعی، نه ظاهری.

چطور آنتروپی واقعی رو حساب کنیم؟

از Dictionary Attack استفاده کن.
اگه پسورد تو یه حمله دیکشنری با Rules پیدا شد،
آنتروپی واقعی همون Rules بوده، نه فرمول.

مثال:

Ali1365!

فرمول میگه ۵۲ بیت.
واقعیت میگه:
Ali = اسم (۱۰۰۰ تا اسم رایج)
1365 = سال (۱۰۰ سال)
! = علامت آخر (۱۰ تا علامت رایج)

آنتروپی واقعی: log2(1000 × 100 × 10) = ۲۰ بیت
یعنی مثل یه پسورد ۴ کاراکتری رندوم.

نتیجه:
پسوردی که قشنگ به نظر میاد، ممکنه فاجعه باشه.
پسوردی که مسخره به نظر میاد، ممکنه عالی باشه.

مثال آخر:
"Ilikebigbutts" = ۱۳ کاراکتر
فرمول: ۶۱ بیت
واقعیت: ~۱۵ بیت (جملات معروف تو دیکشنری هستن)

"xK9#mP2vL7qR" = ۱۲ کاراکتر
فرمول: ۷۸ بیت
واقعیت: ~۷۸ بیت (واقعاً رندومه)

پس به ظاهر پسورد نگاه نکن.
به رندوم بودنش نگاه کن.

دوستان بد افزاره

Ip: 134.175.223.25:3389
User: Administrator
Pass: Aa123456789!

یه ویروس می‌تونه گوشیو بسوزونه