برای آن‌ها که حسرت دیدار رهبری به دلشان ماند.

این قلم مدت زیادی است که به خشم رفتارهای ناثواب شما قبیله‌گراها گرفتار آمده و ابایی از این ندارد که بر شما بتازد و صفحات «همکاری» و «رابطه» را با شما همچنان مقطوع نگه دارد. آدمی یک‌بار می‌زید، بهتر است شریف باشد.
اما بعد

مدت‌ها حسرت دیدار رهبر شهید را داشته‌ام. آرزویی که بسیاری از مردمان این سرزمین هم داشتند و سهمشان تصویری پشت قاب‌ تلویزیونی بود. من به عنوان کسی که خدا به او توفیق داد چند پروژه برای رهبر شهید کار‌ کردم، هیچ‌بار برای این کارها کارت دعوت به بیت دریافت نکردم. با آنکه بسیار آرزویش را داشتم. با آنکه یکی از کارها همان وقتی انجام‌ شد که گله‌ای بلاگرهای مجازی را بردید حسینیه امام خمینی که از زیلوهای بیت روایت بگیرند و‌ به چشم‌ خلق‌الله فرو کنند.

مدتی قبل نشستم فکر کردم و بحث را برای خودم تمام کردم. گفته‌اند پیغمبر پولی را به سلمان و‌ ابوذر داد. یکی به طرق مختلف‌ آن‌را خرج کرد و دیگری در اولین حرکت به فقیری بخشید. پیامبر هر دو را روی سنگ داغی گذاشت و گفت بایستید بگویید چه کردید. یکی گفت بخشیدم و زود پایین آمد، دیگری تا بخواهد توضیح بدهد، پایش تاول زد.

اگر این‌ها «سهم» بود، شکر که به ما نرسید. اگر «حق» بود، بر گردن آن‌ها که ظلم کردند. ما میخواستیم برای او کاری کنیم. اگر مورد قبول نائب امام عصر بود، برده‌ایم. اگر نه ان دیدار هیچ نمی‌ارزید. اویس قرنی پیغمبر را ندید و بسیاری که دیدند شمشیر بر او کشیدند. اگر به او خدمت کردیم، خوش به سعادتمان و اگر باری‌ بر دوشش بودیم ننگ‌ به ما.

آخرین دیدار رهبری سهم خانواده شهدا شد. حقشان بود‌. من خرده‌ای به آن نمی‌گیرم. گوارای وجودشان. اما آن کارت‌ها که سگ‌خور روابط کردید آرزوی بسیاری بود که تا آخر عمر در حسرتش ماندند. کاش لااقل این رانت را توی چشم این و‌ ان نکنید.

لشهیدنا لا نقول وداعا؛ بل نقول الی اللقاء...
@Nucleader

چه راست گفت امام خمینی، که «اگر تمام دنیا را بگردید، شبیه این آقای خامنه‌ای پیدا نمی‌کنید.»

حتی روی تابوتش هم از نوشتن کلمه «امام» دریغ کردند.

پیکر رهبری را در تابوت می‌بینم و خون، خونم را می‌خورد. هزاران بار با خودتان تکرار کنید که او را در خانه خودش زدند. در خانه خودش زدند و پیش و پس از آن، وزیر امور خارجه کشور آن را عادی‌سازی کرد. با خانواده‌اش زدند و مسئولین سیاسی و هیئت مذاکره کننده به ریاست محمدباقر قالیباف، ۴۰ روز بعد از شهادتش با دشمنان وارد مذاکره شدند.

او را در خانه‌اش زدند و عده‌ای قصد دارند مردم را جمع کنتد. او را در خانه‌اش زدند و فرماندهان نظامی در شعام به تفاهم یک‌سویه با دشمن رای مثبت دادند. او را در خانه‌اش زدند و‌ هیچ شخصیت سیاسی قاتلین او‌را تهدید نکرد. بلکه توی دهن مردم زد.

یاران حسین بن علی علیه‌السلام روبروی تیرهای دشمن ایستادند تا نماز بخواند، اما شما به گفته خودتان بیش از بیست هزار موشک داشتید که در شهرهای زیرزمینی انبار کردید. گفتید شما شرایط را نمی‌دانید، دیگر نمی‌توانستیم.

او را در خانه‌اش زدند، شما عادی‌سازی کردید. بعد با قاتلینش مذاکره کردید. بعد توی دهن خون‌خواهان او زدید. امروز هم قرار است بیایید پیش تابوت او اشک تمساح بریزید.
کاش روز انتقام ما از همه قاتلان و‌ عاملان این خون برسد.
@Nucleader

یک گل برای باغبان باقی نمانده
@Nucleader

شاید تئودن خود را می‌باخت، سر پیرش را پایین می‌انداخت، عنان می‌گرداند و دزدانه برمی‌گشت تا در تپه‌ها پنهان شود.

اما هیئت خمیده‌ی شاه ناگهان از جا جهید و شق و رق نشست. بار دیگر بلند و مغرور می‌نمود؛ بر روی رکاب برخاست و به صدای بلند، واضح‌تر از هر صدایی که تا کنون از مردمان فانی شنیده بودند، بانگ زد:
«برخیزید! برخیزید، سواران تئودن!
کردارهای سنگ‌دلانه غوغا می‌کنند: آتش و کشتار!
نیزه‌ها به جولان در خواهند آمد، سپرها خواهند شکافت، روز شمشیر است، روز سرخ، پیش از آن‌که خورشید برآید!
اکنون بنازید! اکنون بتازید!»


{ارباب حلقه‌ها - بازگشت پادشاه - سفر سواران روهیریم‌}

اینک اما شاه در بحبوحه‌ی جلال و شکوه، سپر زرین‌اش از جلا افتاد!
صبح تازه در آسمان لک برداشت. تاریکی بر گرد او افتاد. اسبان رمیدند و شیهه سر دادند. مردان از روی زین‌ها به زیر افتاده و سینه‌مال روی زمین دراز کشیدند.
مرکب شاه رمیده از وحشت روی دو پا بلند شده بود و با آسمان می‌جنگید و سپس شیهه‌ای بلند کشید و به پهلو غلتید؛ تیری سیاه تنش را شکافته بود.
شاه به زیر اسب افتاد...


{همان}

آن‌گاه یکی از شه‌سواران درفش شاه را گرفت و آن را بالا برد.
و چنین درگذشت و کسانی که در آن نزدیکی ایستاده بودند، گریستند و شیون سر دادند: «تئودن شاه! تئودن شاه!»
اما ائومر خطاب به آنان گفت: «بیش از اندازه سوگواری مکنید! آن‌که بر خاک افتاده با صلابت بود. فرجامی شایسته داشت. وقتی پشته‌اش را برآوردیم، آن‌گاه زنان بر آن می‌گریند.
اکنون، جنگ ما را فرا می‌خواند.»
با این‌حال خود هنگام سخن گفتن می‌گریست...


{همان}

گنده‌گوییش مال آن‌هایی بود که به دشمن ا‌ولتیماتوم می‌دادند، زر زرش مال سیاسیونی بود که پشت هم می‌نوشتند، توسریش هم مال بچه‌ حزب‌اللهی است.
چرا؟ چون باور کرده بود حرف آن بالایی‌ها راست است و توان نظامی همانی است که می‌گویند. حالا که به بادکنکشان سوزن خورده، کسی را در بوته نقد می‌گیرند که ایستاده.

بله حق‌ با نویسنده این متن است. حزب‌اللهی و انقلابی لابد احمق است که فکر می‌کند فرمانده نظامیش اهل دروغ و کلک نیست و به سیاستمدارانش نمی‌ماند. سفیه است که با بدترین وضعیت معیشتی، چهار ماه در خیابان مانده و به حکومت می‌گوید با همین اوضاع اسفباری که برایمان ساخته‌اید، ما آماده‌ایم که بجنگید، اما‌ تن به ذلت ندهید.
بله احمق است.

باید مثل اصلاح‌طلب‌های زالوصفت و طرفداران پست‌شان مدام نق می‌زد، به اقتصاد مملکت گند می‌زد و باز زرناله حواله می‌داد، موقع جنگ در شمال یک سوراخ پیدا می‌کرد قایم می‌شد و بعد آتش‌بس شروع می‌کرد به حرف مفت زدن.

بله این شصت درصدی که به خیابان امده‌اند، به اندازه بود ننمودند. باید واقع‌گرا باشند و مثل شما در عرصه سیاست، روی به «لاشیسم» بیاورند.

اگر خسته شدید، لطفا گلواژه تفت ندهید! بگویید خسته‌ایم. انقلابی را بهانه نکنید.
@Nucleader

این آخرین جمعه حضور سید علی خامنه‌ای در تهرانه. از هفته دیگه میره پیش جدش مردم.
@Nucleader

آن‌ها که بیعت با پای ترامپ را به دست ولی ترجیح داده و منتظر یونجه آمریکایی‌اند، خیلی دوست دارند روز پنجشنبه همراه با امام شهید سید علی خامنه‌ای، همه آرمان‌ها، کلمات و سیره او که وصیتنامه‌ای برای مردم این سرزمین است هم دفن شود.

تا اینجا آیین تشییع ندیده بودید مردم! اگر از غروب پنجشنبه در خیابان ماندیم، اگر یک ماه بعد از تشییع اجازه ندادیم او را تحریف کنند، اگر بر مسیر او ماندیم و توی دهن کسانی زدیم که با کلید «تغییر ساختار» دنبال حذف ولایت فقیه هستند، اگر پشت امام حاضر بودیم، این مسیر ۴۷ ساله و این تلاش ۴ ماهه به هیچ تبدیل نشده.

از صبح فردای تشییع، شمشیرها بیرون می‌آید و کلماتشان عریان‌تر می‌شود و دریدگی‌شان از قبل بیشتر خواهد شد. شاید برخی از شما جمله اول را هنوز باور نکنید، اما‌ بزودی برایتان عینیت پیدا می‌کند.

ما یا مسیر خون‌خواهی او را تازه از اینجا دنبال خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد غبار فراموشی را بر اذهان ما بپاشند، یا ما نیز شامل لعنت تاریخی خواهیم شد که «و شایعت‌ و بایعت و تابعت»ش را بارها به زبان آورده‌ایم.
@Nucleader

تازه صبح فهمیدم این جماعت هیئت قطری و عربستانی رو هم برای مراسم وداع راه دادند.
مگه این کشورها در همین جنگ مبادی حمله به این سرزمین نبودن؟ مگه عذرخواهی کردن؟ بابا شما دیگه روی هرچی بی‌رگه سفید کردید.
@Nucleader

با خودتون پرچم قرمز همراه کنید. این روزها نمای تلویزیونی عمدتا باز یا همون لانگ‌شاته. باید در همه تصاویر پرچم‌های سرخ انتقام فراوان دیده بشه.
@Nucleader

تلخ اما واقعی

تأسف بار آنکه بعد از این ذبح عظیم هم حتی حاضر نیستند قصاصی و خونخواهی او را با صراحت و بدون لکنت در قالب اصل قرآنی النفس بالنفس بیان کنند و به جای قصاص و خونخواهی، ما را به وعده آزادی قدس خود امام شهید حواله می دهند.

حال آنکه آزادی قدس وعده صادق خود امام شهید به ماست، نه قصاص خون او

گزارش درباره مصلی

در گرمترین ساعت یعنی ساعت ۲ به مصلی رسیدم. مسیر تا نزدیکی مصلی برای حرکت خودرو روان است. نزدیک ۲ کیلومتر پیاده‌روی دارید که مواکب بسیاری در مسیر هست و خسته نخواهید شد.

به فضاسازی عامدانه رسانه‌ها توجه نکنید. همه چیز حقیقتا برنامه‌ریزی شده‌. با بچه بیاید. اصلا اذیت نخواهند شد. راحت میاید و راحت می‌رید.
آخرین دیدار با امام شهید رو از دست ندید. ذخیره قبر و قیامتتون خواهد شد.
@Nucleader

من به او گفتم هنوز ظلم بسیار است و او به تلخی لبخند زد. او با من وداعی غریب کرد چنانکه گویی باز آمدنی در پی نبود.

بالاخره ما هم دعوت شدیم آقامون رو از نزدیک ببینیم😭
@Nucleader