تجربه حضور شخصی و مداوم خودم در میدان انقلاب را درمیان بگذارم:

بخش عمده‌ای از مطالبه به‌حق مردم، بخاطر سانسور حرف‌های آن‌ها و نگاه و ادبیات متفرعنانه برخی تریبون‌داران نسبت به آن‌هاست. از نفوذی، تندرو، «دشمن در لباس دوست» خواندن و «اقلیت» نامیدن ان‌ها در همین تریبون‌ها بگیرید تا... وقتی با مردم هم کلام می‌شوی، بعد از چند دقیقه، حرارت به‌جای اولیه، تبدیل به ادبیات منطقی بهتری می‌شود. فکر می‌کنم اگر از معدود کسانی مثل «دکتر زادبر» که تریبون یک‌سویه را تبدیل به گفت‌و‌گو کرده‌اند بپرسید، تصدیق می‌کنند که مردم حرف دارند و گله ان‌ها این است که شنیده نمی‌شود. نمی‌دانند چه اتفاقی دارد میفتد. کسی با ان‌ها حرف نمی‌زند و تجربه کثیف سال‌های دهه نود با اخباری که این روزها از راه می‌رسد و کنش‌هایی که در چند روز گذشته دیده‌اند، آن‌ها را نگران وضعیت کشور کرده است.

اگر حقیقتا کسی برای حفظ وحدتی که رهبری گفته‌اند دلسوز است و قصد چماق کردن چنین کلماتی برای مقاصد جناحی ندارد، بین مردم بیاید و با ان‌ها حرف بزند. مطمئن باشید بسیاری از مسائل رفع خواهد شد.

کسانی که مترسک یک شخصیت منفور سیاسی را آتش می‌زنند -که مربوط به دو ماه قبل است-، مطالباتی در راستای برخورد با مسببین وضعیت امروز داشته‌اند. آن‌ها دیده‌اند کسی را قهرمان دیپلماسی نامیده و از بیت‌المال مسلمین صد سکه طلا به او داده‌اند، اما به وقت فعال شدن «مکانیسم ماشه»، به وقت «دشمن اگر حمله کند هیچ کدام از مسئولین ما را نمی‌کشد» و... هیچ برخوردی از سوی قوه قضاییه با او و امثال او نشده است. از رهبر شهید و رهبر عزیز حاضر عبارت «کودتا» را شنیده‌اند، جسته و گریخته درباره تلاش‌های این گروه در ماجرای انتخاب رهبری از سوی برخی نمایندگان مجلس خبرگان چیزهایی شنیده‌اند، اما هنوز نه نام‌ آن‌ها مشخص است، نه سرنوشت‌شان، نه دلیل عدم محاکمه و برخورد با ایشان.
حق بدهید مردم عصبی باشند. ماه‌ها قبل نوشتیم بی‌توجهی عامدانه و رویگردانی از مردمی که انقلاب را حفظ کرده‌اند، سرنوشت خوبی نخواهد داشت. اگر فرض کنیم آن‌ها «تندروی» می‌کنند -که نمی‌کنند-، این به سبب تفریط و اهمال مسئولین در انجام وظایف‌شان است.
وقتی از پنج ماه قبل مطالبه برخورد با کودتاچیان بیان شده، اما پاسخی گرفته نمی‌شود، طبیعتا مردم دست به کار می‌شوند.
@Nucleader

قمار فقط پشت میز «کازینو» انجام نمی‌شه، گاهی یه رؤیاست که سرنوشت دنیا رو به خودش گره می‌زنه!

مستند «قمارباز»
نویسنده و کارگردان: حسام‌الدین ابوالحسنی
تهیه‌کننده: محمدتقی بستجانی

جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵
ساعت ۱۸
شبکه افق
@Nucleader

🔻 برخوردهای امنیتی با پلاکاردهای مردم مبعوث

اشتری
🔸 دیشب در جمع مردم شاندرمن صحبت کردم. گفتند دو روز قبل، فرماندار آمده روی جایگاه سخنرانی و از پشت تریبون گفته این پلاکاردها را اگر جمع نکنید می‌دهم جمع‌اش کنند. بعد از سخنرانی‌‌اش مردم دوره‌اش کردند و بحث بالا گرفته است.

🔹شب بعدش ماموران یکی از دستگاه‌های امنیتی با صورت بسته داخل تجمع شده‌اند که پلاکاردها را از داخل تجمع جمع کنند. حتی مسئول دستگاه مربوطه در ماسال هم با ماسک مشغول همین کار بوده و با مردم درگیر شده‌اند.

🔸 باور کردنی نیست! اینکه هر کسی در هر تجمعی شعاری که می‌خواهد بدهد را با خلاقیت و دست خط خودش بنویسد و دست‌اش بگیرد یکی از قشنگ‌ترین تصاویر تجمعات است.
ما از پانزده سال پیش با بچه‌های دانشگاه تهران و امیرکبیر و شریف و علم و صنعت حتی برای راهپیمایی روز قدس و ۲۲ بهمن یک میز ماژیک با مقوای سفید می‌گذاشتیم که حرف‌تان را خودتان بنویسید.

🔹یک بحران امنیتی درست کردن و یک معضل ساختن از پلاکارد نویسی دیگر خیلی نوبر است.
آقایان نکنید! یکی دو جا هم نیست. در برخی تجمعات تهران هم مردم چنین گزارش‌هایی می‌دهند.

🔸 این برخوردها برای مردمی که ۳ ماه است پرچم دفاع از ایران روی دوش‌شان است پاداش خوبی نیست. خیلی کج سلیقگی است.

@maktubaaat

اگر در روزهای آینده شنیدید در میدان انقلاب، به شعار دهندگان و مطالبه‌گران نسبتی عجیب -مثلا اخلال امنیتی- داده شد، تعجب نکنید.
کسانی که قرار شعار بین سخنرانی جایگاه میذارید، بزودی لوله خواهید شد!
#پیش‌بینی
@Nucleader

اطلاع دادند متاسفانه مستند پخش نمیشه!😅

بهشت زیر سایه شمشیرهاست.

تصویری از شهید عزیز محمد علی قاسم هاشم
@Nucleader

خیلی هم خوب و عالی. فقط کاش توضیح بدهید گزینه سه، چطور با «شرط پایان همه جنگ‌ها» که هم جزء شروط رهبری است، هم تیم مذاکره کننده ایرانی بارها به آن اشاره کرده قابل جمع است؟
یعنی بعد از مذاکره، مسابقه «هرکی بهتر خودش رو آماده کرد» داریم؟ در کدام یک از این سه مورد، حضور عادی رهبر انقلاب در جامعه تامین خواهد شد؟

امضا: یک جانفدا که تریبون‌دار میدان انقلاب او را «دشمن در لباس دوست» می‌نامد.
@Nucleader

مسئولان سیاسی کشوری که در طول نه ماه، وسط مذاکره دوبار بهشون حمله شده، بارها میگن «ما جنگ‌طلب نیستیم و اهل صلحیم» یا «مذاکره هم بخشی از جنگه».
این دو جمله رو از خود متجاوزین شنیدید؟
@Nucleader

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!
@Nucleader

امام شهید سید علی خامنه‌ای:

چرا مذاکره نمیکنیم؟
علّت، این است:
آمریکایی‌ها فرمول مذاکراتی‌شان این است که میگویم؛ با این فرمول و با این طرف، آدم عاقل ببینید مذاکره میکند یا نمیکند.

مذاکره اوّلاً در عرف سیاسی به‌معنای نشستن و حرف زدن و احوالپرسی کردن که نیست، مذاکره یعنی دادوستد، یعنی بنشینید دو طرفِ میز؛ شما یک چیزی بدهید، یک چیزی بگیرید؛ معنای مذاکره‌ی سیاسی این است. خب، آمریکایی‌ها چون متّکی هستند به قدرت نظامی و قدرت پولی و قدرت رسانه‌ای وقتی‌که با یک طرفی میخواهند مذاکره کنند، اهداف اصلی خودشان را قبلاً برای خودشان مشخّص میکنند؛ حالا بعضی از آن اهداف را به زبان هم می‌آورند، بعضی را هم نمیگویند؛ در اثنای کار مرتّب دبّه میکنند، مرتّب اضافه میکنند، مرتّب چانه میزنند، امّا اهداف اصلی برای خودشان مشخّص است؛ این یک.

دوّم، از این اهداف اصلی یک قدم عقب نمی‌نشینند. بله، اهداف فرعی و چیزهای بیخودیِ کم‌ارزش را در حاشیه گاهی می‌آورند و از آنها صرفِ‌نظر میکنند که بظاهر یک نوع عقب‌نشینی است، امّا از مقصود اصلی و اهداف اصلی‌شان مطلقاً عقب‌نشینی نمیکنند، امتیاز اصلاً نمیدهند.

سوّم، از طرفِ مقابلِ مذاکره امتیاز نقد میخواهند، از او وعده قبول نمیکنند؛ میگویند ما اطمینان نداریم، امتیاز نقد از او مطالبه میکنند؛ کمااینکه ما در برجام این را تجربه کردیم، در جاهای دیگر هم [تجربه شد]. الان هم که دارند با کره‌ی شمالی مذاکره میکنند همین‌جور است؛ امتیاز نقد میخواهند از آن طرف. اگر چنانچه طرف مقابل از دادن امتیاز نقد امتناع بکند، هوچیگری تبلیغاتی و رسانه‌ای و هیاهو در سطح دنیا راه می‌اندازند که بله، اینها مذاکره نمیکنند، اینها به میز مذاکره باید برگردند، اینها چنین میکنند. یک هیاهوی عظیمی که معمولاً طرف مقابل کم می‌آورد در مقابل این هیاهو؛ معمولاً طرف مقابل منفعل میشود، دچار انفعال میشود؛ در مقابل این جنجال و هوچیگری و هیاهویی که اینها میکنند، معمولاً کم می‌آورند، منفعل میشوند.

و مرحله‌ی چهارم، خودش به جای اینکه در مقابل آنچه از او نقد میگیرد چیز نقدی به او بدهد، مثل هر معامله‌ای که شما پول میگیرید و جنس باید بدهید، جنس نمیدهد؛ نقد را میگیرد، در مقابلش وعده میدهد، امّا وعده‌های قرص‌ومحکم: مطمئن باشید، تردید نکنید، شک نکنید؛ با وعده دل طرف مقابل را خوش میکند و طرف مقابل [هم] میبیند دارد وعده میدهد با این قرصی و با این محکمی.

مرحله‌ِی آخر؛ بعد که قضیّه تمام شد و کارش گذشت، زیر همین وعده هم میزند، این وعده‌ی قرص‌ومحکم را هم مثل باد هوا فراموش میکند! روش مذاکره‌ی آمریکایی‌ها این است.
۱۳۹۷/۰۵/۲۲
@Nucleader

این صوت چند روز پیش از انتخابات سال ۱۴۰۳ ضبط شده است. آنجا درباره «بی‌مبنایی» حرف زدیم. نقد اصلی ما با برخی‌ از سیاسیون، صرفا روی بی‌مبنایی است.
اگر حوصله داشتید، گوش بدید.
@Nucleader