خلاصه‌ای از مقاله روز گذشته مجله اکونومیست:

🔴 لحظهٔ تعیین‌تکلیف میان آمریکا و ایران؛ شمشیری که ممکن است برگردد

قدرت‌نمایی نظامی در سیاست خارجی گاهی مفید است، اما اگر از حد بگذرد، همان شمشیر می‌تواند به سوی خودت برگردد. اکنون آمریکا پس از دو ماه بن‌بست با ایران دقیقاً در چنین موقعیتی قرار گرفته است.
ایالات متحده یکی از بزرگ‌ترین استقرارهای نظامی دو دهه اخیر خود را در خاورمیانه انجام داده: دو ناو هواپیمابر، ده‌ها جنگنده پیشرفته از جمله اف-۳۵، هواپیماهای شناسایی و سوخت‌رسان، و آرایشی که یادآور آمادگی برای یک حمله گسترده و پایدار است، نه یک عملیات محدود و مقطعی.
با این حال، دونالد ترامپ هنوز فرمان حمله را صادر نکرده است. تهدیدها هم ایران را وادار به پذیرش توافق نکرده‌اند. اکنون او میان دو گزینه دشوار گرفتار شده: حمله کند یا عقب‌نشینی‌ای تحقیرآمیز را بپذیرد.

در کنار این آرایش نظامی، مذاکرات غیرمستقیم در جریان بوده، اما دیدارهای اخیر در ژنو بدون پیشرفت ملموس پایان یافته‌اند. واشنگتن می‌گوید منتظر پیشنهاد مشخص تهران در هفته‌های آینده است، اما تجربه نشان داده که ضرب‌الاجل‌های ترامپ همیشه به معنای صبر واقعی نیست. ابهام بزرگ این است که آمریکا دقیقاً چه می‌خواهد:
حداقل، محدودسازی برنامه هسته‌ای ایران.
اما برخی در واشنگتن و اسرائیل خواهان توافقی بسیار گسترده‌ترند؛ از مهار برنامه موشکی گرفته تا پایان حمایت از نیروهای نیابتی.
خود ترامپ هم طی چند روز مواضعی متفاوت مطرح کرده: از توافق صرفاً هسته‌ای تا توقف کامل برنامه موشکی و حتی تغییر حکومت.

پنتاگون گزینه‌های مختلفی روی میز گذاشته:
از حملات محدود به تأسیسات هسته‌ای و موشکی گرفته تا هدف قرار دادن مراکز قدرت و بی‌ثبات‌سازی حکومت. اما هیچ‌یک تضمین‌کننده نتیجه قطعی نیست. اپوزیسیون ایران پراکنده است و هر آسیبی به برنامه‌های هسته‌ای یا موشکی ممکن است موقتی باشد.
در سوی دیگر، به نظر می‌رسد تهران بیش از آنکه به دنبال توافق نهایی باشد، در پی خرید زمان است. شاید محاسبه این باشد که تحمل یک حمله محدود کم‌هزینه‌تر از دادن امتیازات اساسی است. اما زمان احتمالاً رو به پایان است.
حفظ چنین آرایش عظیم نظامی برای مدت طولانی ممکن نیست و ترامپ هم به صبر مشهور نیست. او گفته جهان طی «حدود ده روز آینده» خواهد فهمید این بن‌بست چگونه پایان می‌یابد.

📌 جمع‌بندی:
این لحظه، لحظهٔ تعیین‌تکلیف است. یا حمله‌ای که ریسک‌هایش نامعلوم است، یا عقب‌نشینی‌ای که هزینه سیاسی دارد. شمشیری که برای تهدید کشیده شده، حالا ممکن است به سمت خود واشنگتن برگردد.
@Nucleader

فارغ از اینکه جمعیت کفر کارش به اینجا رسیده که تصور میکنه با انتشار چنین تصاویری ضربات مهلکی به مومن روزه‌دار وارد کرده، این‌ها نشون میده که این جماعت اساسا با خود دین مشکل دارند.
چیزی که به تعبیر درست رایج، مذهبی صورتی چند سالی است کتمانش می‌کرده و حالا یا باید به بهانه آزادی بیان با همه شئون هتک حرمت دین تن دهد، یا با واقعیت روبرو شود.

مسلمان تن داده به قیود غربی مثل حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی انقدر در پایبندی به مناسک دین بی‌قید و بی‌غیرت شده که نه اعلان علنی روزه‌خواری که آتش زدن قرآن رو هم ماستمالی میکنه و صورتش رو ازش برمیگردونه.

دوست داشتم برای چند روز آن مذهبی‌ها را با حکومتی که این‌ها دست و پا می‌کنند تنها می‌گذاشتم. دیدنی بود.
@Nucleader

نمی‌دانم آخرین لحظات زندگیش را وقتی در یک حسینیه محصور شده، دیده‌اید یا نه! مظلومیت آرمان علی‌وردی را توأم با صلابت همراه با مظلومیت محسن حججی وقتی اسیر داعشی‌ها شده بود را دارد. مثل هردوی آن‌ها وحوشی مثل داعش غریب گیرش آوردند.

سومین سحرگاه ماه رمضان از معلم بسیجی شهید حسین بابری یاد می‌کنیم که جان داد و آزادگی و شرافت را معنا کرد!
@Nucleader

آکسیوس در مقاله جدیدش به این پرداخته که ترامپ در حال بررسی پیشنهادی است که به ایران اجازه غنی‌سازی نمادین و محدود می‌دهد. بعد در ادامه نوشته که البته گزینه‌های دیگری هم پیش‌روی خود دارد‌.
چه؟ حذف ایت‌الله خامنه‌ای و پسرش سید مجتبی.

ترامپ غلط کرد و ان‌شاءلله اتفاقی نمیفتد، اما بحث درباره حمله به ایران، «نه» قاطع آن مسئول آمریکایی به رضا پهلوی در برنامه کریستین امان‌پور و همچین حرفهایی برایم یک وجه مشخص دارد:
آلترناتیو ذهنی آمریکا در داخل نظام است. اینکه سید مجتبی خامنه‌ای هدف قرار بگیرد، چون گزینه جانشینی است، بیش از اینکه ایده‌ای آمریکایی باشد، به نظر می‌رسد که ایده‌ای است که از ذهن کودتاچی‌های داخلی برای آن‌طرف طرح شده. همان‌هایی که سید ابراهیم رییسی را هم مانع می‌دیدند. همان‌هایی که عمله‌های مجازی‌شان توییت زدند که نوبت فلانی است!

این‌ها هم البته بخاطر پاسخ نامناسب به حملات دشمن است. وقتی ترور حاج قاسم جواب درخور نگرفت، کار به حذف هم فرماندهان و سید مقاومت رسید و حالا باید گنده‌تر از دهانشان حرف بزنند.
@Nucleader

از عبدالحمید علیه علی کریمی بابت حرف مفتش درباره قرآن صدا دراومد، از عزیزان دل نه!
@Nucleader

مرحوم مدرس، خدا رحمتش کند -مردی بود که ملک الشعرا گفته بود از زمان مغول تا حالا مثل مدرس کسی نیامده- می‌گفت که بزنید که بروند از شما شکایت کنند؛ نه بخورید و بروید شکایت کنید! من رفتم پیشش -خدا رحمتش کند- اخوی ما نوشته بود به من که یک نفری است اینجا رئیس غله است. آن وقت یک رئیس غله زمان رضاشاه بود. به من نوشت که بروید به آقای مدرس بگویید که این مرد آدم فاسدی است. دو تا سگ دارد یکی‌اش را اسمش را «سید» گذاشته، یکی‌اش را «شیخ»! شما بروید بگویید که این را از اینجا بیرونش کنند. من رفتم به ایشان گفتم. گفت بکُشیدش!

صحیفه نور، امام خمینی
@Nucleader

سحرگاه چهارمین روز ماه مبارک رمضان، یاد می‌کنیم از همه کسانی که چشم بیدار مقاومت‌اند. از رزمنده‌های گمنام در جنوب لبنان که حتی پس از شهادت سید مقاومت هم دست از آرمان خود نکشیدند. از مجاهدان پابرهنه یمنی که دل شیر دارند، از مقاومت عراق، از نیروهای شجاع حماس که دلاورانه ایستادگی کردند، از چشمان بیداری که در مرزهای ایران پاسداری می‌کنند، از سربازان گمنامی که در همین ایام پاسدار امنیت مراسم‌های مناجات شبانه‌اند، از کسانی که حقوق کمی می‌گیرند، اما در تمامی شب‌های جنگ ۱۲ روزه پای پدافند ایستادگی کردند، از آن‌ها که از شروع تا لحظه شلیک موشک‌ها نقش داشتند
و از آن‌ها که در نبرد دو روزه دی ماه، تروریست‌های ضد ایران اسلامی را به جهنم فرستادند.
@Nucleader

اخیرا هر بار که قصد نوشتن موضوعی رو دارم، با یک «حالا که چی؟» ازش منصرف می‌شم.

بیش از آنکه او را با چهره‌اش شناخته بشناسیم، شمایل او با لباس نظامی و صورتی پیچیده شده در چفیه قرمز برایمان آشناتر بود. مردی که «بسم الله الرحمن الرحیم»های غلیظش با آن لهجه غزه‌ای، در خاطره ازلی شنیداری‌مان باقی خواهد ماند.

سحرگاه پنجمین روز ماه مبارک رمضان از صدای رسای مقاومت شهید «حذیفه عبدالله» معروف به ابوعبیده یاد می‌کنیم.
@Nucleader

اون دختری که در دانشگاه الزهرا پرچم جمهوری اسلامی رو آتش می‌زنه، لیاقتش زیستن در «شهر نو» عصر پهلوی است. این غلط‌های زیادی هم بخاطر بها دادن بیش از حد به این‌ها بعد از بلوای جنبش هرزه‌های سال ۱۴۰۱ است.

جمهوری اسلامی نمی‌خواید؟ سلمنا! باید تا سقوط این حکومت از دانشگاه اخراج شید.
ملا و چپ و مجاهد نمی‌خواید؟ مشکلی نیست. در دانشگاه دولتی حق تحصیل ندارید.

دانشجوهای مسلمان و انقلابی هم بجای درافتادن با این انگشت‌وسط‌بازها، بهتره برن سراغ وزیر علوم. او رو توی فرغونی چیزی بندازن، تا در خروجی از محل کارش ببرن و اونجا با یک لگد بدرقه‌ش کنند. اگر قراره جمهوری اسلامی هزینه بده، این‌ها مقدم‌اند. نمیشه وزیر این حکومت باشی و حامی مخالفینش.
@Nucleader

پاره کردن عکس شهدای جنگ ۱۲ روزه،‌ توهین به رهبر انقلاب، آتش‌ زدن پرچم جمهوری اسلامی‌. این‌ها اقداماتی است که در دو روز گذشته توسط گروهی در یکی دو دانشگاه لنجام شده.
@Nucleader

پاره کردن عکس شهدای جنگ ۱۲ روزه،‌ توهین به رهبر انقلاب، آتش‌ زدن پرچم جمهوری اسلامی‌. این‌ها اقداماتی است که در دو روز گذشته توسط گروهی در یکی دو دانشگاه لنجام شده.

از ۱۴۰۳ -و حتی قبلتر، بعد از شورش ۱۴۰۱- ایده دادند که چشم‌پوشی کنیم. نبینیم. تغافل کنیم. این‌ها هم دختران ما هستند. این‌ها هم فرزندان ما هستند. به اسم رواداری و به بهانه «همه فرزند ما هستند»، جاده کودتا را سه بانده آسفالت کردند.

سال ۱۴۰۱ که انگشت وسط حواله دادند و همه خواسته‌شان حول اندام جنسی می‌گشت، تعدادی از این‌ها دستگیر شدند. به بهانه «جای دانشجو زندان نیست»، وزیر علوم این دولت آمد همه را بازگرداند. نهادهای امنیتی هم مثل ماست نگاه کردند. اگر همان موقع با این‌ها برخورد جدی می‌شد، اجازه تحصیل ازشان گرفته می‌شد و می‌رفتند دنبال بازار آزاد، امروز کار به اینجا نمی‌رسید.

با این استدلال، مسعود رجوی هم دانشجو بود. موسی خیابانی هم. آن‌ها که از قضا هم بیشتر می‌فهمیدند، هم کتاب خوانده بودند و مثل این‌ها بی‌سواد نبودند. ادبیات مسعود رجوی که بسیار زیبنده‌تر هم بود. پس چرا با آن‌ها برخورد شد؟
چون این فهم اتفاق افتاد که داعشی می‌تواند در پوست دانشجو باشد. اما چرا امروز برخورد نمی‌شود؟
چون کسی مثل وزیر علوم، خودش از همین قماش است. خودش اگر می‌توانست چماق دست می‌گرفت و نقش شعبان بی‌مخ را برای پسر پهلوی بازی می‌کرد. او خودش اتش بیار معرکه سال ۸۸ بود. همان معرکه‌ای که رهبر انقلاب بارها گفت «فتنه» و خواست فراموش نشود.

بعد نماینده‌های مجلس چه کردند؟ گله‌ای به «همه وزرا» رای دادند. نگفتند همان رهبری که یک انسان بی‌خرد از او نقل قول کرده به این‌ها رأی بدهید، همو گفته مواظب اصحاب فتنه باشید. امروز هم رییس همین قوه، با همین توجیهات از برخورد با چنین وزیری سر باز می‌زند‌.

و اما شما دانشجویان انقلابی! به جای درگیری با این جوجه داعشی‌ها که دل به ناو عمو ترامپ خوش کردند، بروید سراغ اصل ماجرا و کاری کنید که وزیر را بردارند و بعد با این‌ها برخورد کنند. این کار شماست. از بیرون دانشگاه چیزی درنمی‌آید. شما باید اقدام کنید، باید مجبور کنید و همه را به هزینه دادن سوق بدهید. خصوصا وزیری که در جمهوری اسلامی مسئولیت دارد. اگرنه مثل شهدای کودتای دی ماه که چوب «همه فرزندان این کشورند» را به آن‌ها و قاتلینشان زدند، توی مدافع این سرزمین را با این بی‌وطن‌ها یکی می‌کنند.
@Nucleader

اینها همونایی نیستن که سال ها میگفتن: ما حق نداریم به پرچم هیچ کشوری[امریکا و اسرائیل] اهانت‌کنیم چون توهین به اون ملته! اینا از روی پرچم امریکا و اسرائیل نمی پریدن که کدخدا ناراحت نشه! حالا همونا پرچم کشور خودشون رو آتیش میزنن!!!

#تهی

رئیس دانشگاه شریف:
دانشجویی که عصبانی است و اعتراض دارد، باید بتواند در محیط دانشگاه حرف خود را بزند.
@Nucleader

گمان نمی‌کردم روزی در این عالم بیاید سید مقاومت شهید شده باشد و پس از او زنده بمانم.‌ هنوز هر بار که تصویرش را می‌بینم یا صدایش را می‌شنوم، یا بهانه‌ای برای یاد کردنش پیدا می‌شود، گمان می‌کنم که قلبم قرار است از حرکت بایستد.
اما الآن؟ یک سال از روزی که او روی دستان «أشرف الناس» تشییع شد، می‌گذرد. و من؟ هنوز زنده‌ام.

اگر کسی می‌پرسید فکر می‌کنی یکی از آن سیصد و سیزده تن کیست؟ بی‌درنگ او را نشان می‌دادم.‌ تردید ندارم که شهادت او داغی بر دل امام عصر گذاشت. و تردیدی نیست که اگر آن مظهر اتم عالم و‌ حجت خدا روی زمین نبود، این داغ تحمل نکردنی می‌شد.
القصه؛ «ما را به سخت جانی خود این گمان نبود». ما را گمان نبود که بعد او بمانیم. اما حالا، باید بدون او و بسیار دیگری ادامه دهیم. این یعنی خدا ما را بیهوده نیافریده و برای چیزی خلق کرده است.
@Nucleader

روزی که شهید شد، خانواده عکسی برای اعلامیه نداشتند. هیچ تصویری از او در خانه نبود. جزء معدود کسانی بود که نامرئی شدن را خیلی خوب بلد بود. آنقدر که هنوز هم توی چشم‌ نیست. بارها خواستند ترورش کنند، اما‌ موفق نمی‌شدند.
هم‌پای حاج‌ قاسم بود.‌ هم‌پا، یعنی در همه‌ محور. از عراق و سوریه و لبنان تا یمن و فلسطین. شاید بشود گفت «جعبه سیاه نیروی قدس» بود.

سحرگاه ششمین روز ماه مبارک رمضان، از فرمانده اطلاعات نیروی قدس شهید محمدرضا نصیر باغبان معروف به «حاج محسن باقری» یاد می‌کنیم.
@Nucleader

برای داعشجوهای فحاش دانشگاه!

آن چیزی که گمان می‌کنی هستی، بادکنکی است که مقامات همین حکومت درونش فوت کرده‌اند. آن‌جا که گتره‌ای از «نسل زد» می‌گفتند. آن‌وقت که بی‌دلیل با «نسل جوان امیدوارمان کرده»، «این نسل زیر بار حرف زور نمی‌‌رود»، «نسل شجاع» و چیزهایی از این دست توی این بادکنکی که حالا وقت ترکیدنش رسیده، فوت کردند.

نسل‌های قبل از تو هم دانشجو بودند، هم جوان بودند، هم فکر می‌کردند شاخ غول شکسته‌اند، اما تفاوتی که با تو داشتند این بود که با این فوت‌ها، متوقع و بی‌مسئولیت و بی‌تعهد نشده بودند. آن‌ها فرق بزرگتر و کوچکتر را می‌فهمیدند، معنی احترام را درک می‌کردند، آداب داشتند و حتی برای بی‌ادبی کردن هم جا و مکان حالیشان بود.

گمان کردی نسل‌های قبل از تو بلد نبودند انگشت وسط حواله بدهند؟ ادبیات چاله میدونی ندیده بودند؟ شعورشان نمی‌رسید که می‌شود پرچم کشور را آتش زد؟ نمی‌فهمیدند می‌شود وطن را سر چوب کرد و با تعاریف نابجا، خریت را به جای شجاعت جا زد و «زیر بار حرف زور نرفتن» را به‌جای بی‌سوادی و نفهمی قالب کرد؟

۱۶ آذر اگر برای تو روز بادکنک رنگی و کیک بریدن و «برای ماده دانشگاه بامزه بازی درآوردن» و «بین نرینه‌ها پریدن» و استنداپ کمدی به مناسبت روز دانشجو است، برای آن‌ها که در این بالن توهم گیر نیفتاده‌اند، روز هویت دانشجوی ایرانی است‌. روزی است که دانشجویی که چهار ماه قبل کودتای ۲۸ مرداد را دیده بود، فهمید باید در مقابل حضور نماینده رییس‌جمهور آمریکا در دانشگاه بایستد و استقلال کشورش را فریاد کند؛ حتی به قیمت خون.

پیش از تو دانشجویان بسیار دیگری بودند و می‌توانستند در دهه شصت و هفتاد و هشتاد پرچم این سرزمین را آتش بزند. سنگ پرت کردن را هم بلد بودند. اما می‌فهمیدند روی خط تجزیه کشور و دمیدن در دودستگی راه رفتن چیز درستی نیست.
اما تو را دقیقا برای همین باد کرده‌اند. تو نه ۲۸ مرداد می‌دانی چیست، نه خفقان و یأس فلسفی پس از کودتا را در کتاب‌های ادبیات این سرزمین خوانده‌ای، نه می‌دانی انگلیس با این سرزمین چه کرد، نه واقعا دغدغه رنج‌هایی که شوروی بر سر این کشور آورد را داری و نه خاک سیاهی که آمریکا بر سر این کشور ریخت را درک کرده‌ای!

پیش از تو آن‌ها که با این حکومت درافتادند، حتی بدترین‌شان که رجوی بود و دارو دسته‌اش که چهار دهه منفور تمامی ساکنان این سرزمین بوده‌اند، چنین گفتار سخیفی نداشته‌اند. نه آن‌ها، نه دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، نه تحکیم وحدتی‌ها، نه عدالت‌خواه‌ها و نه هیچ جنبش و گروه و نسل دیگری انقدر پوچ و میان‌تهی نبوده‌اند.

تو نسل انگشت وسط نشان دادن در محیط دانشگاهی! نسل فحش‌هایی که قبلا لات‌های «چاله میدون» سر می‌‌دادند، نسلی که به تنبلی در محیط کار معروف است، نسلی که به هیچ چیز تعهد ندارد، حتی کشورش، بزرگ و ریش‌سفید نمی‌فهمد، برای والدینش هم گستاخی می‌کند، نسل اینستاگرام و ریلز، نسل «آداب گذشته را نمیخواهیم؛ با افتخار زیگیل تناسلی»!

«چپ» نمی‌خواهی؟ دانشگاه دولتی را رها کن. همانطور که پول دادی تا خوب تست بزنی، پول بده در دانشگاه آزاد تحصیل کن. پول بده خانه دانشجویی بگیر و از خوابگاه دولتی خارج شو. موقعی که غذای مفت و مجانی دانشگاه را خوردی یا خواستی به کیفیتش اعتراض کنی، به یاد بیاور که باید پول پرداخت کنی. بعد از طی کردن همه این‌ها، تازه منتظر باش مثل‌ همان قبله آمریکاییت، با تو برخورد کنند.

نسلی اگر مایه افتخار این سرزمین بوده، آنی است که دهه چهل در گهواره بود، دهه شصت برای این سرزمین جنگید، دهه هفتاد و هشتاد برایش زحمت کشید و دهه نود و هزار و چهارصد دوباره پوتین رزم پوشید و جلوی «تجزیه» و پاره پاره شدن این سرزمین را گرفت.
@Nucleader

گفتگو برای کسی مفید فایده است که حرف می‌زند. کسی که فحاشی می‌کند، انگشت نشان می‌دهد، پرچم آتش می‌زند، به اسم «الزهرا» توهین می‌کند و برای عموترامپ پدوفیلش آغوش باز کرده، صلاحیت گفتگو ندارد. با او باید برخورد قاطع شود.

این‌هایی که توصیه به گفتگو می‌کنند، خودشان اصلا اهل گفتگو‌ و مدارا نیستند. شما یک اصلاح‌طلب دیده‌اید که با انقلابی‌ها گفتگو کند؟ خیر! مدام در حال برچسب‌زنی و فحاشی است. یکی از این‌هایی که سوپرانقلابی و سوپرتندرو از دهنشان نمیفتد را دیده‌اید که با معتقدین به انقلاب بنشینند حرف بزنند؟ یک رسانه اصلاح‌طلب را در پانزده سال اخیر دیده‌اید که سراغ مخالفین خود برود و به گفتگو بنشیند؟ نه! رییس‌ دولت و طرفدارانش حتی در محیط دانشگاه هم گزینش می‌کنند که چهار نفر مخالف پشت تریبون نروند. حالا ادای تحمل مخالف درمی‌آورند.

وزارت علوم، قوه قضاییه، دادستانی و همه نهادهای مربوطه موظف‌اند برخورد کنند. نه اینکه اختیار دارند، نه. وظیفه دارند و باید برخورد کنند. از این صحبت‌ها یک هفته بیشتر نمی‌گذرد:
دستگاه‌های امنیّتی و قضائی موظّفند که آن کسانی را که با دشمن همراهی میکنند، همکاری میکنند، هم‌صدایی میکنند ــ چه در عمل، چه در زبان، چه در تحلیل ــ با اینها برخورد قضائی بکنند، برخورد عادلانه بکنند. بنده طرف‌دار سخت‌گیری بیجا نیستم، امّا آسان‌گیری بیجا هم مثل سخت‌گیری بیجا کشور را دچار زیان میکند.
@Nucleader

من از محضر اهل‌بیت عذرخواهی میکنم که این رو مینویسم، اما کسانی که شعار دادند:
«فرح فرح اسمشه، الزهرا بی‌ارزشه»، عامدانه دارند به مقدسات مردم این سرزمین توهین می‌کنند. این دیگر نه توهین به رهبر انقلاب است که ماستمالی کنید، نه خون بسیجی است که با تروریست یکی کنید.
شرف ندارید اگر با این‌ها برخورد نکنید.
@Nucleader

همسرش می‌دانست کارش زیاد است و به دیر آمدنش عادت کرده بود. یک‌بار پرسیده بود چه کار می‌کنی؟ پاسخ شنیده بود «چه فرقی دارد، فکر کن آبدارچی سپاهم». بعدها که به مأموریت چند ماهه رفت و از ماجرای تی‌فور سوریه با مجروحیت برگشت، همسرش فکر کرده بود یک پاسدار ساده است که برای جنگ رفته. روز آخر فرمانده هوافضا گفته بود سریع بیا. او هم رفت و دیگر برنگشت. تا ده روز از او خبری نبود، تا اینکه در خواب به دخترش گفته بود سه روز برایم زیارت عاشورا بخوانید. بعد از روز سوم بدون سر و بدون دست بازگشت.

سحرگاه روز هفتم ماه مبارک رمضان از کسی یاد می‌کنیم که اسراییل دوبار برای ترور او تلاش کرده بود. فرماندهی گمنام در هوافضای سپاه؛ سردار شهید جواد پوررجبی.
@Nucleader

سحرگاه هشتمین روز ماه مبارک رمضان از کسی یاد می‌کنیم که شهادت هم او را از تیر زهرآلود کینه بدخواهان مصون نداشت. کسی که تا در حیات دنیایی بود، موجب رنجش بانیان و حامیان برجام بود و پایان حیات ظاهریش، آغاز عقده‌گشایی‌شان شد‌.
یاد می‌کنیم از شهید بزرگوار دکتر فریدون عباسی.
@Nucleader