در کشوری که مامان سمت چپی بابودجه جایی که بابای سمت چپی رییسشه همایش می‌گیره و بابای سمت راستی و والدین سمت چپی سخنرانش هستن در مورد خودشون حرف می‌زنن و آخر مراسم هم بابای سمت راستی هدیه همایش مامان سمت چپی رو می‌اندازه اون طرف و هر‌دو میخندن، ما توقع داریم بچه ظریف و عارف و شمخانی و... دستشون کوتاه بشه و قانون جای رابطه اولویت پیدا کنه.

فرزندانشان هم برای شما و فرزندانتان تصمیم می‌گیرند و پروژه بگیرانشان این را عادی‌سازی می‌کنند و با «توی دل مردم را خالی نکنید» حتما توی دهن شما خواهند زد.
@Nucleader

«آلبوم خانوادگی من» به کارگردانی محمدرضا نوروزبیگی جایزه بهترین مستند کوتاه بخش بین‌الملل هشتمین جشنواره تلویزیونی مستند را دریافت کرد.
@ravingroup

بی‌حوصله‌تر و بی‌اعصاب‌تر از شاعرانه نوشتنم، اما این را نمی‌شود نگفت و هنوز فکرش اذیتم می‌کند.
طولانی‌ترین شب سال یلدا نبود، شب ۳۰ اردیبهشت بود.
@Nucleader

چهره لبنان زخم برداشته است و آن زیبایی زمینی که توریست‌ها را به آنجا می‌کشید، دیگر از کف رفته است. عروس خاورمیانه چهره‌ای سوخته و زشت یافته و این واقعه می‌توانست بسیار تأسف‌آور باشد، اگر انسان را برای تن‌پروری و سبک باری در کرانه‌های امن و فراغت آفریده بودند.
سخن در تقدیس جنگ نیست، سخن در معنای وجود انسان است که با رنج و بلا نسبتی انکارناپذیر دارد. گل وجود انسان را در کوره رنج پخته‌اند و حقیقت آن جز در کشاکش بلا ظهور نمی‌یابد.

پ.ن: با سید مرتضی آوینی زمستونو سر می‌کنم. صدا مربوط به سید محمد آوینی است.
@Nucleader

نتانیاهو در مصاحبه با وال‌استریت ژورنال:
یک غافلگیری بزرگ (عملیات پیجرها) را برای حزب‌الله آماده کردیم. وقتی‌ که حمله به حزب‌الله برای اولین بار در نظر گرفته شد، تقریباً یک سال قبل، این غافلگیری به سختی مورد توجه قرار گرفت، اگر اصلاً وجود داشت، زیرا در آن زمان توانایی ها هنوز تجمیع نشده بودند و درصد کشندگی عملیات تنها بخش بسیار کوچکی از آنچه که یک سال بعد روی داد، بود. پس از صبر یکساله این بار کسانی بودند که اصلاً در مورد استفاده از آن تردید داشتند. اما از آنجا که زمان حساس بود، دستور عملیات را صادر کردم. نتیجه یک شوک و هیبت با ابعاد تاریخی و بزرگترین هدف گیری تاریخی بود. انتظار در اسرائیل و آمریکا این بود که پاسخ حزب‌الله مانند چیزی باشد که اسرائیل قبلاً ندیده بود و برج‌هایی را در تل‌آویو واژگون کند. اما مات و مبهوت شده بودند و به دلیل اقدامات بعدی اسرائیل، نتوانستند به طور موثر مقابله کنند.
@Nucleader

💢 با این نسلی که بر سر کار است و این دست‌فرمان، وضعیت تغییر پیدا نمی‌کند/ درب اتاق آقایان برای مداحان و سلبریتی‌های سیاسی باز است اما برای کارشناسان وقت ندارند

♨️دکتر هادی معصومی زارع در نشست «چرا اسد شکست خورد؟» در تمام‌رخ:

🔸رویکرد غیرعلمی، قضا و قدری (در معنی منفی‌اش)، مدیریت گعده‌ای و محفلی و آخرالزمانی و اهمال در اتخاذ تصمیمات تعیین‌کننده از برجسته‌ترین شاخصه‌های سبک اداره کشور است. تا اتفاقی می‌افتد می‌گویند یقینا کله خیر! پس تدبیر تو کو؟ پیامبر خدا هم در جنگ تدبیر می‌کرد. سیدالشهدا در شب عاشورا با وجود اطمینان از شهادتش، تدابیر نظامی را رعایت کرد. تنبلی برخی را به توحید عملی رسانده است!

🔸نسل منسوخی بر سر کار است و با این دست فرمان وضعیت تغییر نخواهد کرد. باید دید آیا آقایان تصمیم دارند به جریان سومی که جوان‌تر، به‌روزتر و برخوردار از نگاه فنی است و نه اسیر شعار و نه درگیر خودباختگی میدان بدهند یا خیر؟

🔸صاحب‌نظران یک حوزه کاری گاه باید دو سال دنبال یک مسئول پرونده بگردند تا بتوانند نظراتشان را منتقل کنند، اما همان وقت می‌بینی یا می‌شنوی که همان مسئول با فلان مداح یا فلان سلبریتی سیاسی نشسته و قلیان می‌کشد و جوجه می‌زند! دائم از این مراسم به آن مراسم. از این جلسه به آن جلسه. پس شما کی وقت می‌کنید کار کنید؟

🔸خداوند نصرتش را از دل اسباب و علل طبیعی می‌رساند. نصرت الهی بعد از زحمت است. با تنبل‌بازی نمی‌شود. خدا چک سفید امضا به کسی نمی‌دهد. اسامی و نام‌ها به داد کسی نمی‌رسد. مهم رفتار است. با رویکرد بدوی و سنتی و بدون شناخت نمی‌شود گامی برداشت. این سبک مدیریت بخواهد ادامه پیدا کند شکست پشت شکست می‌آید. از تاریخ درس بگیریم. تاریخ بهترین معلم است. هر قومی که نشست و همه چیز را به دست تقدیر سپرد سقوط کرد. حتی بزرگ‌تر از ما.

🔸نمی‌شود با انسان‌های کوتوله، درگیر منیت و حسادت و رقابت و با عقل تاکتیکی چند دهه قبل که سالی یک کتاب هم در حوزه کاری خودش نمی‌خواند، نهضت عظیم 1357 که با خون‌ِ دل‌ها به دست آمد را در این زمانه مدیریت کرد.

🔗تماشای بریده ویدئویی
🔗تماشای ویدئوی کامل نشست
🔗شنیدن صوت کامل نشست

✅حمایت مالی از تمام‌رخ

@tamamrokhmedia

دوست ندارم به اینجور مسائل بپردازم و اصولا اختلافات داخلی هرچه بیشتر بشه، برای همه بده.
ولی دیدن بی‌شرافتی بعضی‌ها و سکوت درباره‌ش سخته. این‌ها از سیاستمدارهای خارجی ضد ایران کذاب‌تر و از استالین دیکتاتورترند.

با کمال تاسف باید گفت با شرایط پیش‌آمده، دیگر اجرای وعدهٔ صادق ۳ مدت‌هاست که غیر ممکن است. فقط نمی‌فهمم تحلیل‌گران و نظامیان چرا و با چه رو و گستاخیی همچنان از آن حرف می‌زنند. ما دچار تصمیم اشتباه نیستیم: گرفتار بی‌تصمیمی ناشی از خرفتی و پیرشدن نظامیان و سیاسیونمان در مراکز تصمیم‌گیر هستیم. نظامیانی که دون شأن خود می‌دیدند در قالب یک تاکتیسین در جبهه بجنگند و یکسره از قرارگاهی به قرارگاه دیگر می‌رفتند و الان هم تمام تلاش خود را به جای تمرکز بر چگونه جنگیدن، معطوف این کرده‌اند که چگونه کاری کنند که «جنگ نشود»! و البته که راهش را در دست روی دست گذاشتن دیده‌اند. درست مثل کسی که بیکار بود و مدعی بود «تصمیم گرفته بیکار باشد». وگرنه بی‌عملی که تصمیم نمی‌خواهد.
عمری گفتند ترامپ دیوانه… نتانیاهوی دیوانه… بن‌سلمان دیوانه… و نگفتند اگر اینها دیوانه‌اند، پس چرا ما عرضه نداشته و نداریم از دل حرکت‌های اشتباه و دیوانه‌وار اینها فرصتی بیرون بکشیم؟
حاج قاسم را تحقیر می‌کردند که: «یک فرمانده لشکر جزء بوده» (حال آنکه آنها مسئول قرارگاه بوده‌اند!) و نگفتند در طول سال‌هایی که این فرمانده لشکر جزء محاسبات تمام دشمنان را با «اراده‌اش» به هم ریخته بود و پیروزی‌های بزرگ خلق می‌کرد و در نقش یک استراتژ بزرگ ظاهر شده بود چرا یکسره فقط زیرابش را می‌زدند و به طرح‌هایش می‌خندیدند و حالا که بی‌رقیب مانده‌انذ دارند چرا دارند تمام جبهه‌ها را به حریف واگذار می‌کنند؟
الان هم نتانیاهو گوشت خر نخورده که به ایران حمله کند: او تمام تمرکزش را روی یمن خواهد گذاشت تا آنجا را هم کلنگی کند. و ما بزودی در این مورد هم خواهیم گفت: «یمن خودش تصمیم خواهد گرفت که در برابر این حملات چگونه برخورد کند»، همچنانکه دربارهٔ حزب‌الله و حماس و حشدالشعبی گفتیم. ما از «وحدة الساحات» سخن گفتیم و خوب که همه را بالای درخت فرستادیم تازه یادمان افتاد با این امکانات و توان و تجهیزات، جلوی دیوانه‌هایی که به بمب اتم مجهزند نمی‌شود ایستاد و بعد آرام‌دامنمان را از جنگ برچیدیم. البته بعد از تلفات و خسارات جبران‌ناپذیر. کسی هم نبود بگوید آقایان منتقد حاج قاسم و عقلای قرارگاه‌ و شورای عالی‌نشین! ای اساتید نوشدارو بعد از مرگ سهراب که در جنگ هشت ساله گفتید فقط به شرط چنین و چنان می‌توان جنگ را ادامه داد و حالا هم به طور ضمنی می‌گویید تنها به شرط دستیابی به سلاح اتمی و تغییر دکترین هسته‌ای. پس موشک‌ها را می‌ساختیم که ترشی بیندازیم؟ اگر قرار نبود استفاده کنیم و با آن محاسبات دشمن را به هم بزنیم، پس چرا ساختیم؟ و اگر بنا نبود از مظلوم دفاع کنیم، پس اصلا چرا انقلاب کردیم؟

فکر کن «إن لقتل الحسین حرارة فی قلوب المؤمنین لن تبرد أبدا» نبود و بزرگداشت نام و یاد او نه بر محور «باز این چه شورش است که در خلق عالم است» که بر محوریت کنش ما بود.
قطعا نام و یاد آن سرور آزادگان همان سال‌های ابتدایی از میان می‌رفت و دیگر چیزی از نهضتش باقی نمی‌ماند.

نگاهی به قضیه فلسطین و ماجرای هفتم اکتبر بکنیم. بیش از ۵۰هزار شهید، چند هزار شهید کودک، هزاران گرسنه و قحطی‌زده، خانه‌های ویران و... رو رسانه با یک «ممد جولانی» به دست فراموشی سپرد.
اون فجایع، بمباران وحشتناک خانه‌ها، سنگرشکن‌های چند تنی، بیمارستان‌های هدف قرار گرفته و... به یکباره با پروپاگاندای زندان صیدنایا تغییر کرد و نسل‌کشی غزه حتی برای مسلمانان و حتی‌تر برای رسانه‌های ما حزب‌اللهی‌ها فراموش شد.

در دنیایی اینچنین که انسان‌‌ها فراموش‌کارند و قدرت‌ حرف‌ اول رو‌ می‌زنه، اسراییل تصاویر مربوط به بزرگترین عملیات تروریستی تاریخ یعنی پیجرها را شرح می‌ده و موشکافی می‌کنه و به هیچ‌جایی در دنیا برنمیخوره.
بله. دنیا اینچنین است. پس بهتره عاقل بشیم و بدونیم همه چیز در نظام بین‌الملل خصوصا «حقوق بشر» کشکه. اسراییل این رو درست فهمیده. ما هم افسار کشورمون رو دادیم دست یک عده گلوبالیست غرب‌پرست.

رو قوی شو اگرکه راحت جهان‌ طلبی
که در نظام طبیعت ضعیف پامال است
@Nucleader

سالگرد شهید سید رضی موسوی است.
شادی روح سه شهید این فیلم صلواتی بفرستیم.
@Nucleader