بمب‌ها روی ایران نمیفتد، جمهوری اسلامی را هدف قرار داده‌.
این را آن‌هایی خواهند گفت که اگر حواسمان جمع نباشد و یکپارچگی‌مان علیه جنگ‌طلبان ضد ایران را حفظ نکنیم، چهار صباح دیگر می‌گویند.

رسانه‌ها این‌ها را در گوششان می‌خوانند، سازمان منافقین که باید اعتراف کنم هرگز فکر نمی‌کردم با آن پیرمردها و پیرزن‌های فلک‌زده بتواند چهره جدیدی به خودش بگیرد برایشان نسخه می‌کنند. جوان توی کوچه و خیابان هم به گمان اینکه دارد حال حکومت را می‌گیرد یا لگدی می‌زند،‌ این خزعبلات را تکرار می‌کند.
چه وقت؟
وقتی که مثلا بمب ائتلاف ضد جنگ توی خانه‌اش نشسته، زن و بچه یا مادر و خواهرش را با خاک یکی کرده.
شاید آن‌وقت، شاید آن موقع بفهمد بازی با همه چیز انقدر ساده نیست. شاید آن موقع بفهمد بمب فقط روی سر جمهوری اسلامی نمیفتد. شاید آن موقع متوجه شود پروژه‌بگیران اینترنشنال دیروز داشتند از تجزیه‌طلب حمایت می‌کردند، نه مردم کرد.

امروز می‌گویند ایران تحریم نمی‌شود. جمهوری اسلامی است. تیم ملی نیست، تیم جمهوری اسلامی است. مهاباد را با تانک قبضه کردند. بگو یک عکس یک فیلم کوتاه از این تانک‌ها نشان بده، جایش «حسین رونقی» و مقدار زیادی فحش ناموس حواله‌ات می‌کنند.
فکر کردند علینژاد و اسماعیلیون، محض تفریح رفتند توی جلسه هالیفاکس روبروی افسران نظامی ناتو ایستادند و خواستند به ایران حمله نظامی شود.
فکر می‌کنند دو روز دیگر هم می‌شود پرچم بریتانیا روی دوش انداخت، توی خیابان داد زد شیش‌تایی‌ها و موشک بیاید بخورد توی خانه یک پاسدار. او هم لباس زن پاسدار را مثل کفتار بالا و پایین کند که ما با شماییم.

این مفلوک نمی‌داند انگلیسی که دیروز شش تا به تو زد، یکی هم توی سرت می‌زند، آخرش اگر خیلی به تو حال بدهد، می‌گذارد پوتینش را واکس بزنی که برق بیفتد.

دیگر دوره اصلاح‌طلب و اصولگرا، دعوای حیدری و نعمتی نیست. دیگر حجاب نیست که کوته‌فکری مثل علم‌الهدی یک چیزی بگوید، ابلهی چون حسین شریعتمداری تیتر جنجالی و رومخی بزند، تو هم توی خیابان به جمهوری اسلامی و رهبرانش فحش بدهی یا روسریت را آتش بزنی، فکر کنی داری کمر نظام را می‌شکنی.
وقت، وقت ایران است. یا طرف ایرانی، یا دنبال تجزیه و ایرانستان شدن و حمله نظامی.

@Nucleader

🇮🇷🇮🇷🇮🇷
تا پای جان، برای ایران.
به کوری چشم بدخواهان ایران، پیروزیم و خوشحال.
🇮🇷🇮🇷🇮🇷

□
گفتم: "الجزایر که در جام جهانی نیست؟" گفت "این اولین باری است که میزبان جام یک کشور عربی اسلامی است. آمده‌ام تا تیم‌های عرب را تشویق کنم". همین که با سیبیل‌های کوتاه وارد رستوران شد فهمیدم باید اهل یکی از کشورهای شمال آفریقا باشد. حامی تیم‌ها تونس و قطر و مراکش بود.
امروز صبح یک بار دیگر موقع صبحانه دیدمش. جلو آمد و بخاطر پیروزی ایران بر ولز تبریک گفت. من هم پیروزی مراکش را بر بلژیک تبریک گفتم. ادامه داد: "همه منتظر بازی بعدی هستند، بازی با آمریکا. ما همگی طرفدار ایران هستیم. مهم‌ترین بازی این جام پیش روست" و این از حس و حال و قیل و قال همه در این روزها عیان است. می‌گفت فقط ما عرب‌ها منتظر برد ایران نیستیم، حتی چینی‌ها و آرژانتینی‌ها و ایتالیایی‌ها همه حامی ایران هستند و راست می‌گفت. هرچه به بازی ایران و آمریکا نزدیک‌تر می‌شویم نگاه‌ها بیشتر به سمت ایران و ایرانی و پرچم ایران می‌چرخد. همه انگار دارند فریاد می‌زنند که آمریکا را ببرید. ایران با یک مساوی هم می‌تواند به مرحله بعد برود اما توقعات از ایران فقط برد است. دعوا سر اینکه فوتبال سیاسی هست یا نیست را بریزید دور؛ جوهر همه‌ی رخدادهای این عالم سیاسی است. بدون اغراق پنج میلیارد انسان روی کره زمین پشت ایرانند.
#ایران
#جام_جهانی
#آمریکا
#قطر

و لا تیأسوا من روح‌الله.
ما بارها باختیم، اما دوباره ایستادیم.
در این بازی فوتبال پشت ما مستضعفینی بودند که دوست داشتند در دوگانه ایران و آمریکا، پرچمی بلند شود که در برابر ظلم و تکبر ایستاده.
نشد.
برای پیروزی در زمین فوتبال خوب تلاش نکردیم.
ولی ما هنوز ایرانیم و پشت‌مان به مستضعفین عالم دل‌گرم است.پشت آن‌ها هم به ما.
چه در بازی فوتبال و چه در جدال با دنیای تکبر و استعمار، می‌دانیم یک روز ورق برمی‌گردد و وارث زمین خواهیم شد.

پ.ن: ما واماندیم. مثل این زن و مرد. اما باز پرچم سه رنگ را با نام الله در دست داریم. برای روزی که خواهد آمد.

روز عاشورا وقتی در مقابل لشکر یزید قرار گرفت، صحبت‌ها کرد و بعد این آیه را خواند:
«و إنی عذت بربی و ربکم‌ أن ترجمون
و من پناه می‌برم به خدای خود و خدایتان از اینکه سنگ‌بارانم کنید.»

@Nucleader

جنبش فواحش فقط این زامبی‌هایی که در خیابان‌های تهران و دانش‌گاه شریف و اتوبان کرج دیدیم نبودند. یک چشمه دیگرش هم این‌ها هستند.

شما در تهران با دستور علی کریمی و اینترنشنال برید آدم‌ بکشید و پای دار برید، ما در خارج می‌رقصیم که آخوندها بلرزند.

@Nucleader

در این شب سیاهم، گم گشت راه مقصود
از گوشه‌ای برون آی، ای کوکب هدایت

پیغام کربلا به نجف برد جبرئیل
یامرتضی‌علی! پسری داشتی، چه شد؟

#شب_زیارتی

درست در بحبوحه جنگ، آن‌گاه که شریفترین و پاکترین فرزندان این مرز و بوم برای برپایی حق، به خاک و خون می‌غلطیدند، مدعیان روشنفکری و هنر در پای بساط روشنکفرانه و هنرمندانه خویش مستغرق در توهماتی بودند که با سکر خمر در خونشان می‌دوید و با دود تریاک و هروئین بر لوح فاسد خیالشان نقش می‌بست.
با هر قطره خونی که بر خاک تاریخ می‌ریخت، آن‌ها پیمانه‌ای تازه برمی‌گرفتند و یا بوسه‌ای دیگر بر لب شیرین وافور می‌زدند و در آسمان خیالشان که از دود آکنده بود، در میان ستارگان سینما شلنگ‌تخته می‌انداختند.
بعضی‌ها هم که خود را در خیال فاسد خویش، پهلوان‌پنبه می‌دیدند و قهرمان مبارزه با اختناق آخوندی(!)، هرچه می‌خواستند می‌گفتند و هر نسبت دروغ که می‌شد می‌دادند و برای آزادی اشک تمساح می‌ریختند. کسی هم نبود بپرسد:
«اگر اختناق است، پس چرا شما هر غلطی که می‌خواهید، می‌کنید و هرچه میل دارید می‌خورید و هیچ‌کس هم هیچ‌چیز نمی‌گوید؟» آن هم در شرایطی که حزب‌الله از این همه آزادی و ولنگاری که در این کشور برای ضد انقلابیون وجود دارد، سخت گله‌مند است و از برخورد بسیار باز حضرات مسئولین ایدهم‌الله تعالی، دل خوشی ندارد.

مرتضی آوینی، جنگ در آیینه مصفای نقاشی متعهد
@NucLeader