|نیوک‌لیدر|

تحلیل امنیتی در نقد نگاه امنیتی- پایانی

در همین وقایع اخیر، همه تحلیل‌های اصولگرایی و اصلاح‌طلبی نگاهی عمیقا امنیتی دارد. همه نگاه‌ها هم این است که قرار بوده اتفاقاتی بیفتد که کشور را مثل سوریه کند. تا اینجای کار بحثی نیست و نگارنده نیز به آن اطمینان دارد. تحلیل‌هایی از آدم‌های قابل اعتماد شنیده شده که حقیقتا قرار بوده طی برنامه‌ای تقریبا سه ساله، ایران در ایام نزدیک به انتخابات مجلس شورای اسلامی به آشوبی کشیده شود که نتیجه‌اش شبیه سوریه باشد که الحمدلله با درایت رهبری و ورود دقیق در جایی که همه حتی من و شما باورش را نمی‌کردیم، قضیه تمام شد.
اما در همین نگاه‌های امنیتی، کسی به شبکه نگاه نمی‌کند. برای کسی این سوال پیش نمی‌آید که چرا در اعتراضات دی ماه 1396، دسترسی شهروندان خصوصا در تهران به اینترنت قطع نشد، اما در وقایع اخیر دسترسی کل کشور به شبکه اینترنت به‌گونه‌ای قطع شد که حتی آن‌ها که خیال می‌کردند نظام جمهوری اسلامی امکان مسدود کردن تلگرام را ندارد، متوجه شدند که خیر، این امکان هست، اما عملی نمی‌شود. یا مثلا برای کسی سوال پیش نمی‌آید که چرا در تصمیمی که گفته می‌شود سران سه‌قوه گرفته‌اند و ظاهرا سران یکی از قوا مشروط قبول کرده یا به کلی پیاده شدن این طرح را قبول نکرده، همان لحظه عملی شدن ماجرا، قضیه به مردم اطلاع داده می‌شود. یا مثلا هنوز مشخص نیست چرا اعترافات «روح‌الله زم» مشخص نشد؟ یا چرا برادر فلان شخص که دستگیر شد، به یک‌باره وضع کشور به اینجا رسید؟

بیان این سوالات و شبکه دیدن این اتفاقات را اگرچه برخی «توهم توطئه» می‌نامند، اما نگارنده عمیقا به تئوری توطئه اعتقاد دارد و از قضا مطالعاتی پیرامون ریشه‌های قومی برخی از افراد داخل نظام هم داشته است. در میان تحلیل‌های امنیتی، مسبب ناآرامی عمدتا به خارج از کشور بازمی‌گردد، اما چرا نباید به این فکر کنیم که دستی که در خارج از کشور توانسته دو سال نیروهایی را در ترکیه یا سایر کشورهای منطقه برای ناآرام کردن ماه‌های اخیر تربیت کند، در داخل هم نیروهایی داشته که موتور محرک این وضعیت را ایجاد کند؟ آیا این افراد شناسایی می‌شوند؟ آیا به جرم آن‌ها رسیدگی خواهد شد؟
بعید می‌دانم.

اما حالا اگر نگاه امنیتی را رها کنیم و به مسئله فرهنگی قضیه برسیم، در مسئله گرانی بنزین یک چیز به کلی گم بود و آن «اهمیت مردم» بود. مردم هیچ اهمیتی نداشتند، اطلاعی به آن‌ها داده نشد، برای وضعیت اقتصادی آن‌ها فکری نشده بود و با بی‌برنامگی کامل طرح اجرا شد. از همان روز اجرای طرح اگرچه مسئولین از کنترل کردن اجناس سخن گفته‌اند، اما کرایه تاکسی‌ها، قیمت خودرو، برخی اقلام و میوه گران شده است و در روزهای آتی نیز گرانتر خواهد شد. وقتی مردم به این حس می‌رسند که برای حکومت هیچ اهمیتی ندارند، رفته رفته نسبت به آن‌ بی‌اهمیت می‌شوند. با گسترش این احساس، «امید به آینده» از بین خواهد رفت. از سوی دیگر قشر مستضعف جامعه که امید به دیده شدن داشته، روز به روز ناامیدتر خواهد شد.
همانطور که طبق آمار رسمی در انتخابات ریاست جمهوری گذشته، درصد حضور قشر کم‌درآمد خصوصا در جنوب تهران نسبت به گذشته کمتر شده بود، این روند ادامه پیدا خواهد کرد. نتایج وضعیت اخیر را می‌شود در درصد مشارکت انتخابات مجلس آینده مشاهده کرد. همانطور که اکثر آن‌ها که در راهپیمایی 4 آذر تهران یا شهرهای دیگر مشارکت کردند و خیلی از آن‌ها که دلبسته انقلاب اسلامی و رهبری بودند، اما هرچه فکر کردند نتوانستند شرکت کنند و برای اولین بار در رفتن و ماندن مردد بودند، با رشد روند بی‌اهمیت جلوه دادن مردم، این مسئله نیز بیشتر مشاهده خواهد شد.

نگارنده قصد مأیوس کردن علاقه‌مندان به انقلاب را ندارد، بلکه مقصود این است که شبکه کار خود را می‌کند و از قضا تصمیماتی می‌گیرد که به آنچه گفته شد، ختم شود. وقتی اجازه بروز نارضایتی به مردم داده نشود، به نارضایتی آن‌ها توجه نشود و این مسئله گسترش پیدا کند، بی‌تفاوتی نسبت به وقایع حکومت گسترش پیدا خواهد کرد. این خطری است که نظام را تهدید می‌کند و این تهدید هم از سوی شبکه است و هم متأسفانه تأیید آن‌ها توسط نهادهای صاحب صلاحیت -اگر گمان می‌کنید شبکه گفته شده در این نهادها هم موجود است، این فکر شماست. ما اصلا معتقد نیستیم!_، کار را سخت‌تر خواهد کرد! وضعیت فعلی هوشیاری زیادی می‌طلبد. هم نباید بی‌تفاوت بود، هم توسط اکثریت مسئولین بی‌‌اهمیت محسوب می‌شویم، هم این وضعیت برای عده‌ای خوب است و هم برای خودمان بد.

پ.ن: بیشتر از این عقل نوشتنم قد نمی‌داد. یعنی بعضی‌ جاها باید صریحتر نوشته می‌شد، اما امکانش نبود. در برخی موارد هم ذهن مغشوش بود و درهم پیچید. خودتان ببخشید.
@NucLeader

133 viewsحسام‌الدین ابوالحسنی🇮🇷, edited 19:29