|نیوک‌لیدر|

⚫️ در حدیث میثم تمار و عبیدالله

میثم تمار به کوفه رفت و او را بگرفتند و نزد عبیدالله بردند. با او گفتند: این مرد گرامی‌ترین مردم بود نزد علی.
گفت: وای بر شما این عجمی؟
گفتند: آری.
عبیدالله با او گفت: أین ربک؟ یعنی پروردگار تو کجاست؟ گفت: بالمرصاد یعنی؛ در کمین هر ستمگری است و تو یکی از ستمگرانی.
ابن زیاد گفت: با این عجمی بودن هر چه می‌خواهی با بلاغت ادا می‌کنی. صاحب تو به تو خبر داده است که من با تو چه خواهم کرد؟

گفت: خبر داد که ما ده نفریم به دار می‌آویزی و چوب دار من از همه کوتاه‌تر است و به زمین نزدیک‌ترم.
گفت: البته مخالفت او خواهم کرد.
گفت: چگونه مخالفت کنی؟ قسم به خدا که آن را از پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم و او از جبرئیل و او از خدای تعالی شنیده و خبر داده‌اند. تو مخالفت این‌ها چگونه کنی؟ آن جایی در کوفه که آویخته می‌شوم می‌دانم. من اول کسم در اسلام که بر دهان من لِگام نهند.

پس او را به زندان بردند. مختار بن ابی عبید ثقفی با او بود. میثم با او گفت: تو از چنگ این مرد به در می‌روی و به خون‌خواهی حسین علیه‌السلام برمی‌خیزی و کشنده ما را می‌کشی.
و چون عبیدالله میثم را بخواند تا به دار آویزد از زندان بیرون آمد. مردی با او برخورد کرده گفت: چه حاجت به این گونه رنج‌ها کشیدن؟
میثم لبخندی زد و گفت در حالی که اشارت بدان نخله می‌کرد: من برای آن آفریده شدم و آن برای من پرورش یافته است. وقتی او را بر دار بستند، مردم بر وی مجتمع شده بودند بر سرای عمرو بن حُریث.
عمرو گفت: والله این مرد می‌گفت: من همسایه تو می‌شوم.

وقتی دار را بر افراشتند، کنیزکی را فرمود تا زیر دار را بروفت و آب بپاشید و بخور کرد و میثم بالای دار فضایل بنی‌هاشم گفتن گرفت.
به ابن زیاد خبر بردند که این بنده شما را رسوا کرد.
عبیدالله گفت: او را لگام بندید. پس اول کس بود در اسلام که لگام بر دهان او نهادند و قتل میثم ده روز پیش از آن بود که حضرت امام علیه‌السلام به عراق آید و چون روز سیم شد، حربه بر پیکر او فرو بردند.
او تکبیر گفت و در آخر روز خون از دهان و بینی او روان گشت...

📚 کتاب آه؛ بازنویسی مقتل حسین بن علی علیه‌السلام- یاسین حجازی- صفحه 158 و 159
@NucLeader

300 viewsحسام‌الدین ابوالحسنی, edited 20:50