«انگارههای ثابت»
مطلب زیر دربارهی مسائل سادهای است که در طول زندگی بارها شنیدیم، با آن برخورد کردیم و خیلی ساده از کنار آن عبور کردیم. عموما در این برخوردها به اینکه اینها از اساس چه بودند و چرا امروز به این معنی درآمدند فکر نمیکنیم و با خود نمیپرسیم که آیا این اصل ثابت، اصل درستی است یا بهگونهای دیگر تبدیل شده؟
ادعا نمیکنم آنچه نوشتم حرف درستی است، اما میتوانم ادعا کنم که تردید داشتن در این اصلهای ثابت، خیلی هم بیراه نیست.
طولانی است و نهایتا در 5 دقیقه میتوانید مطالعه کنید.
👇👇
@NucLeader
مطلب زیر دربارهی مسائل سادهای است که در طول زندگی بارها شنیدیم، با آن برخورد کردیم و خیلی ساده از کنار آن عبور کردیم. عموما در این برخوردها به اینکه اینها از اساس چه بودند و چرا امروز به این معنی درآمدند فکر نمیکنیم و با خود نمیپرسیم که آیا این اصل ثابت، اصل درستی است یا بهگونهای دیگر تبدیل شده؟
ادعا نمیکنم آنچه نوشتم حرف درستی است، اما میتوانم ادعا کنم که تردید داشتن در این اصلهای ثابت، خیلی هم بیراه نیست.
طولانی است و نهایتا در 5 دقیقه میتوانید مطالعه کنید.
👇👇
@NucLeader
🖊 انگارههای ثابت
همهی ما عموما در طول زندگی خود با «انگارههای ثابت» مواجه شدیم و برای موارد مختلف نیز میتوانیم مثالهایی را مرور کنیم.
- برای نابود کردن یک تفکر و اندیشه از عبارت «قرون وسطایی» استفاده میشود.
- وقتی یک گروه سیاسی یا تفکر اجتماعی عدهی دیگری مخالف است به او «فاشیست» میگویند.
- وقتی در سینما به سینمای دورهی موسولینی میرسند از آن به عنوان «سینمای پر زرق و برق» یاد میکنند و این عنوان هم عموما با دیدی منفی همراه است.
- هر هنرمندی که خود را به نظام نزدیک کند، آن را «هنرمند حکومتی» مینامند و گویی از این واژه برای فحش دادن استفاده میکنند.
⭕️ از این دست مثالها فراوان است و راستش را بخواهید نباید خیلی از مواجههی با این انگارههای ثابت ترسید، زیرا در موردشان یا برداشت اشتباه صورت گرفته و یا تعریف دقیقی وجود ندارد و البته حرکت کردن در خلافآمد جریان سختیهایی هم دارد!
👈 «قرون وسطی» را بسیاری مترادف با دورهی بیخردی، جهل و تاریکی اندیشه و نهایتا حماقت محض میگیرند. دورهای که عدهای با اندیشهی جاهلانه دور هم جمع میشدند و نتیجهی تفکراتشان نیز چیزی جز تعصبات خشک نبوده.
آیا واقعا اینطور است؟ این اصل ثابت از کجا گرفته شده؟ چرا کسی در این اصل ثابت تردیدی روا نمیدارد و در برابر آن قد علم نمیکند؟ مگر نه اینکه در دورهی قرون وسطی، بسیاری از اندیشمندان مطرح زندگی میکردند و چرخ «Science» نیز میچرخیده؟
این انگارهی ثابت شاید ریشه در تفکر فلسفی یک دورهی بعد، یعنی در «رنسانس» دارد و از آنجا که قرار است رنسانس مبدأ تحولات عظیم بشری در غرب مدرن باشد، بنابراین هرچه پیش از اوست را مترادف حماقت محض گرفته اند و البته صحبت بیشتر دربارهی این مورد در این مطلب نمیگنجد.
💢 بنده سینمای ایتالیا در دورهی فاشیسم با حضور «موسولینی» و دورهی بعد از آن یعنی ظهور «نئورئالیسم» را بررسی کردم. سینمای پیش از نئورئالیسم، سینمای عجیب و جذابی است که شکلی شبیه به هالیوود امروز دارد. همه چیز عظیم است، روح فیلمها «امپراتوری روم» را به رخ میکشند و فیلمهای بیبدیلی چون «کابیریا» و «کجا میروی؟» ساخته میشود که هنوز هم از بهترین آثار سینمایی تاریخ جهان است، اما اگر این سینما را «سینمای پر زرق و برق» مینامند و عموم کتابهایی که در این باره نوشته شده است، از این لفظ و برای کوبیدن آن سینما استفاده کرده، دلیلی جز ظهور «نئورئالیسم» ندارد.
موسولینی معتقد بود «سینما» ابزاری است که میتوان با آن و از طریق آن حرفهای متبوع حکومت را زد و این کار را هم کرد. البته از دید برخی که معتقدند سینما به هیچ چیز جز خود وامدار نیست، این نگاه مطرود است و از همینرو است که اتفاقا سینمای نئورئالیسم -حداقل در ایران و سینماگران ایرانی- چیزی علیه سینمای موسولینی است.
و حالا پرسش اینجاست که چه کسی گفته این بد و آن خوب است؟ مگر این «بد و خوب» کردن دو سینما و نگاه منفی به یکی از آنها از اینجا حاصل نمیشود که عزیزان این حرف را که هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد را اصل نگاه داشتهاند و با این اصل به تقسیم بندیهای اینچنین رسیدهاند؟ پس آیا نمیتوان که این فرضیه را کنار زد و یک بار دیگر به این انگارههای ثابت نگاه کرد؟
❗️هنرمند حکومتی هم یکی دیگر از این واژهها است و بارها در مقابل این سوال که «مگر هنرمند حکومتی بودن بد است؟» جواب شنیدهایم که آری، هنرمندی که به حکومت نزدیک میشود، از مردم فاصله میگیرد.
این اصل را چه کسی گفته و از کجا چنین نتیجهای حاصل شده است؟
اگر در کشورهای غربی هنرمند حکومتی از مردم جداست، آیا این فرضیه در یک کشور انقلابی که 98درصد مردم در آن روزها و مقداری کمتر و بیشتر در این روزها، آن را انتخاب کردند هم قرار است درست باشد؟ اصلا چه کسی گفته که هنرمند حکومتی از دید مردم مطرود است؟
باز در مواجهه با این مسئله، به این سوال میرسیم که مگر در تقسیمبندی هنرمند حکومتی و هندمند مردمی، چیزی جز اصل انگاشتن این فرضیه که «هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد» در نظر گرفته شده است؟ اگر این فرض درست باشد، آیا هنرمند به مردم میتواند متعهد باشد؟ اگر آن مردم دل در گرو حکومت -چه حکومت اسلامی و چه حکومت غیراسلامی- داشته باشند، آن هنرمند چگونه عمل خواهد کرد؟
همهی ما عموما در طول زندگی خود با «انگارههای ثابت» مواجه شدیم و برای موارد مختلف نیز میتوانیم مثالهایی را مرور کنیم.
- برای نابود کردن یک تفکر و اندیشه از عبارت «قرون وسطایی» استفاده میشود.
- وقتی یک گروه سیاسی یا تفکر اجتماعی عدهی دیگری مخالف است به او «فاشیست» میگویند.
- وقتی در سینما به سینمای دورهی موسولینی میرسند از آن به عنوان «سینمای پر زرق و برق» یاد میکنند و این عنوان هم عموما با دیدی منفی همراه است.
- هر هنرمندی که خود را به نظام نزدیک کند، آن را «هنرمند حکومتی» مینامند و گویی از این واژه برای فحش دادن استفاده میکنند.
⭕️ از این دست مثالها فراوان است و راستش را بخواهید نباید خیلی از مواجههی با این انگارههای ثابت ترسید، زیرا در موردشان یا برداشت اشتباه صورت گرفته و یا تعریف دقیقی وجود ندارد و البته حرکت کردن در خلافآمد جریان سختیهایی هم دارد!
👈 «قرون وسطی» را بسیاری مترادف با دورهی بیخردی، جهل و تاریکی اندیشه و نهایتا حماقت محض میگیرند. دورهای که عدهای با اندیشهی جاهلانه دور هم جمع میشدند و نتیجهی تفکراتشان نیز چیزی جز تعصبات خشک نبوده.
آیا واقعا اینطور است؟ این اصل ثابت از کجا گرفته شده؟ چرا کسی در این اصل ثابت تردیدی روا نمیدارد و در برابر آن قد علم نمیکند؟ مگر نه اینکه در دورهی قرون وسطی، بسیاری از اندیشمندان مطرح زندگی میکردند و چرخ «Science» نیز میچرخیده؟
این انگارهی ثابت شاید ریشه در تفکر فلسفی یک دورهی بعد، یعنی در «رنسانس» دارد و از آنجا که قرار است رنسانس مبدأ تحولات عظیم بشری در غرب مدرن باشد، بنابراین هرچه پیش از اوست را مترادف حماقت محض گرفته اند و البته صحبت بیشتر دربارهی این مورد در این مطلب نمیگنجد.
💢 بنده سینمای ایتالیا در دورهی فاشیسم با حضور «موسولینی» و دورهی بعد از آن یعنی ظهور «نئورئالیسم» را بررسی کردم. سینمای پیش از نئورئالیسم، سینمای عجیب و جذابی است که شکلی شبیه به هالیوود امروز دارد. همه چیز عظیم است، روح فیلمها «امپراتوری روم» را به رخ میکشند و فیلمهای بیبدیلی چون «کابیریا» و «کجا میروی؟» ساخته میشود که هنوز هم از بهترین آثار سینمایی تاریخ جهان است، اما اگر این سینما را «سینمای پر زرق و برق» مینامند و عموم کتابهایی که در این باره نوشته شده است، از این لفظ و برای کوبیدن آن سینما استفاده کرده، دلیلی جز ظهور «نئورئالیسم» ندارد.
موسولینی معتقد بود «سینما» ابزاری است که میتوان با آن و از طریق آن حرفهای متبوع حکومت را زد و این کار را هم کرد. البته از دید برخی که معتقدند سینما به هیچ چیز جز خود وامدار نیست، این نگاه مطرود است و از همینرو است که اتفاقا سینمای نئورئالیسم -حداقل در ایران و سینماگران ایرانی- چیزی علیه سینمای موسولینی است.
و حالا پرسش اینجاست که چه کسی گفته این بد و آن خوب است؟ مگر این «بد و خوب» کردن دو سینما و نگاه منفی به یکی از آنها از اینجا حاصل نمیشود که عزیزان این حرف را که هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد را اصل نگاه داشتهاند و با این اصل به تقسیم بندیهای اینچنین رسیدهاند؟ پس آیا نمیتوان که این فرضیه را کنار زد و یک بار دیگر به این انگارههای ثابت نگاه کرد؟
❗️هنرمند حکومتی هم یکی دیگر از این واژهها است و بارها در مقابل این سوال که «مگر هنرمند حکومتی بودن بد است؟» جواب شنیدهایم که آری، هنرمندی که به حکومت نزدیک میشود، از مردم فاصله میگیرد.
این اصل را چه کسی گفته و از کجا چنین نتیجهای حاصل شده است؟
اگر در کشورهای غربی هنرمند حکومتی از مردم جداست، آیا این فرضیه در یک کشور انقلابی که 98درصد مردم در آن روزها و مقداری کمتر و بیشتر در این روزها، آن را انتخاب کردند هم قرار است درست باشد؟ اصلا چه کسی گفته که هنرمند حکومتی از دید مردم مطرود است؟
باز در مواجهه با این مسئله، به این سوال میرسیم که مگر در تقسیمبندی هنرمند حکومتی و هندمند مردمی، چیزی جز اصل انگاشتن این فرضیه که «هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد» در نظر گرفته شده است؟ اگر این فرض درست باشد، آیا هنرمند به مردم میتواند متعهد باشد؟ اگر آن مردم دل در گرو حکومت -چه حکومت اسلامی و چه حکومت غیراسلامی- داشته باشند، آن هنرمند چگونه عمل خواهد کرد؟
❎ نهایتا این انگارههای ثابت در سیاست هم به عباراتی چون «پوپولیسم» رسیده اند.
پوپولیسم چیست و پوپولیستها چه کسانی هستند؟ اگر پوپولیستها یک گروه سیاسی در یک جای جهان بودند که فعالیت کردند، آیا عملکردشان منفی بوده؟ اگر منظور از این واژه، اطلاق «عوامفریبی» به یک فرد است، آیا عوامفریبی فقط در مدل عکس گرفتن با فقرا ظهور میکند یا مثلا در خود را دور نگاه داشتن از عوامفریبی و پرهیز از آن نیز میتواند ظهور کند؟
اگر عوامفریبی بد است، آیا کسانی که مخالفان خود را پوپولیسم مینامند، راهی برای تفکیک بین خدمت به مردم و همراهی با ایشان و رفتارهای پوپولیستی قائل هستند و مثلا میتوانند بگویند این رفتار عوامفریبانه است زیرا اینگونه انجام شده، اما آن رفتار مردمی و برگرفته از خوی مردمداری فلان شخصیت است؟
آیا نمیشود یک بار در این اصل که «عوامفریبی» را معادل «پوپولیسم» میانگارند تردید کرد و اینطور فکر کرد که یک عده برای فرار از خدمت به مردم و وابسته بودن به نظام اقتصادی لیبرالیسم، هر حرکتی که به سود مردم است را پوپولیستی مینامند؟
اینها و سوالات دیگری شبیه به این را یکبار در مواجهه با انگارههای ثابت مطرح کنیم و یک بار دیگر بیندیشیم که از چه زاویهای و بر اساس چه تفکری به مسائل نگاه میکنیم. آن وقت میتوانیم تصمیم بگیریم که فلان عبارت یا فلان مسئله خوب است یا بد.
@NucLeader
پوپولیسم چیست و پوپولیستها چه کسانی هستند؟ اگر پوپولیستها یک گروه سیاسی در یک جای جهان بودند که فعالیت کردند، آیا عملکردشان منفی بوده؟ اگر منظور از این واژه، اطلاق «عوامفریبی» به یک فرد است، آیا عوامفریبی فقط در مدل عکس گرفتن با فقرا ظهور میکند یا مثلا در خود را دور نگاه داشتن از عوامفریبی و پرهیز از آن نیز میتواند ظهور کند؟
اگر عوامفریبی بد است، آیا کسانی که مخالفان خود را پوپولیسم مینامند، راهی برای تفکیک بین خدمت به مردم و همراهی با ایشان و رفتارهای پوپولیستی قائل هستند و مثلا میتوانند بگویند این رفتار عوامفریبانه است زیرا اینگونه انجام شده، اما آن رفتار مردمی و برگرفته از خوی مردمداری فلان شخصیت است؟
آیا نمیشود یک بار در این اصل که «عوامفریبی» را معادل «پوپولیسم» میانگارند تردید کرد و اینطور فکر کرد که یک عده برای فرار از خدمت به مردم و وابسته بودن به نظام اقتصادی لیبرالیسم، هر حرکتی که به سود مردم است را پوپولیستی مینامند؟
اینها و سوالات دیگری شبیه به این را یکبار در مواجهه با انگارههای ثابت مطرح کنیم و یک بار دیگر بیندیشیم که از چه زاویهای و بر اساس چه تفکری به مسائل نگاه میکنیم. آن وقت میتوانیم تصمیم بگیریم که فلان عبارت یا فلان مسئله خوب است یا بد.
@NucLeader
⭕️ گفتگوی خبری
برنامهی گفتگو خبری و صحبت با کاندیداهای انتخاباتی طوری است که آدم گمان میکند صدا و سیما و مجری برنامه قصد دارد مردم را مسخره کند.
نمیدانم این سوالهای مضحک را واقعا خودشان انتخاب کردند یا گفته شده که سوالات مسخره بپرسید و بگذرید که برای سازمان دردسر نشود.
- آیا اگر در دولت شما فسادی رخ دهد، با آن برخورد میکنید؟
- آیا اگر در نزدیکانتان فساد رخ دهد، آن را پیگیری میکنید؟
- در دولت شما فضای باز برای روزنامهها وجود دارد که اگر نقد کردند، با این عنوان که دارند سیاهنمایی میکنند جلویشان گرفته نشود؟
کدام آدمی پیدا میشود که در جواب این سوالات ابتدایی و سادهلوحانه پاسخ دهد خیر، من با فساد نزدیکانم برخورد نمیکنم و آنها را تشویق میکنم. یا مثلا بگوید خیر من با روزنامهها برخورد میکنم.
وقتی در خود سوال تفاوتی بین سیاهنمایی و تخریب با انتقاد قائل نیستیم، وقتی سوالات رو به این شکل مسخره میپرسیم پس این گفتگو چه فایدهای خواهد داشت؟
مگر رییسجمهور محترم فعلی از کاندیداهای انتخابات نیست و مگر در دولت ایشان فساد اقتصادی و مسئله نجومی بگیران رخ نداده؟ فکر میکنید حضور ایشان در این برنامه با چه پاسخی همراه باشد؟
صدا و سیما اگر تصمیم دارد هر طور شده بودجهی سازمان را بدون دردسر دریافت کند، قید برنامهسازی را بزند و اگرنه لطفا مردم را مسخره نکند!
@NucLeader
برنامهی گفتگو خبری و صحبت با کاندیداهای انتخاباتی طوری است که آدم گمان میکند صدا و سیما و مجری برنامه قصد دارد مردم را مسخره کند.
نمیدانم این سوالهای مضحک را واقعا خودشان انتخاب کردند یا گفته شده که سوالات مسخره بپرسید و بگذرید که برای سازمان دردسر نشود.
- آیا اگر در دولت شما فسادی رخ دهد، با آن برخورد میکنید؟
- آیا اگر در نزدیکانتان فساد رخ دهد، آن را پیگیری میکنید؟
- در دولت شما فضای باز برای روزنامهها وجود دارد که اگر نقد کردند، با این عنوان که دارند سیاهنمایی میکنند جلویشان گرفته نشود؟
کدام آدمی پیدا میشود که در جواب این سوالات ابتدایی و سادهلوحانه پاسخ دهد خیر، من با فساد نزدیکانم برخورد نمیکنم و آنها را تشویق میکنم. یا مثلا بگوید خیر من با روزنامهها برخورد میکنم.
وقتی در خود سوال تفاوتی بین سیاهنمایی و تخریب با انتقاد قائل نیستیم، وقتی سوالات رو به این شکل مسخره میپرسیم پس این گفتگو چه فایدهای خواهد داشت؟
مگر رییسجمهور محترم فعلی از کاندیداهای انتخابات نیست و مگر در دولت ایشان فساد اقتصادی و مسئله نجومی بگیران رخ نداده؟ فکر میکنید حضور ایشان در این برنامه با چه پاسخی همراه باشد؟
صدا و سیما اگر تصمیم دارد هر طور شده بودجهی سازمان را بدون دردسر دریافت کند، قید برنامهسازی را بزند و اگرنه لطفا مردم را مسخره نکند!
@NucLeader
#مناظره_آنلاین
دکتر روحانی: من نگفتم 4 میلیون شغل ایجاد میکنم. این دروغ بزرگی است که سایتها نوشتند.
http://www.aparat.com/v/83ODe/%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%BA%D8%A7%D9%84_%DB%B4_%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C_%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%DB%B9%DB%B2
@NucLeader
دکتر روحانی: من نگفتم 4 میلیون شغل ایجاد میکنم. این دروغ بزرگی است که سایتها نوشتند.
http://www.aparat.com/v/83ODe/%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%BA%D8%A7%D9%84_%DB%B4_%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C_%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%DB%B9%DB%B2
@NucLeader
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
وعده اشتغال ۴ میلیونی روحانی در سال ۹۲
وعده روحانی: «یک نکته بسیار ساده بگویم: در «سال» 10 میلیون توریست می آورم و 4 میلیون شغل ایجاد میکنم!»
Forwarded from ᯽ ارتباطات شیعه ᯽
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✴️وقتی که امام موسی صدر کاری کرد شاگرد تاج اصفهانی از بالای کعبه اذان بگوید.
🔸 احمد مراتب، شاگرد استاد تاج اصفهانی روایت می کند.
@shia_Communications
🔸 احمد مراتب، شاگرد استاد تاج اصفهانی روایت می کند.
@shia_Communications
بين دلهاي بيدلان امشب
با سر زلف يار ميثاق است
«قبره في قلوب من والاه»
حرمش قبله گاه عشّاق است
ولادت آقای دوعالم و سرور شهیدان اهل بهشت، امام حسین علیهالسلام بر عاشقان اهل بیت مبارک باد.
@Nucleaer
با سر زلف يار ميثاق است
«قبره في قلوب من والاه»
حرمش قبله گاه عشّاق است
ولادت آقای دوعالم و سرور شهیدان اهل بهشت، امام حسین علیهالسلام بر عاشقان اهل بیت مبارک باد.
@Nucleaer
✅ روز پاسدار
روز «پاسدار» اگرچه به «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» هم پیوند خورده است، اما میتواند روزی برای بزرگداشت همهی کسانی که از «انقلاب اسلامی» پاسداری کردند و خواهند کرد، باشد.
اسم و رسمشان تفاوت دارد، اما راه همهشان یکی است.
برخی دوربین دست گرفتند و برخی تفنگ. برخی سپاهی بودند و برخی ارتشی. برخی درس خواندند، دکتر و مهندس و استاد شدند، برخی هم در یک دکان کوچک پای حرفشان ایستادند.
بعضیها در فکه و بعضی در بازیدراز و بعضیها هم در عراق و سوریه و لبنان.
روز همهشان گرامی.
حاج حسین همدانیهایی که رفتند و به امام حسین علیهالسلام رسیدند و حاج قاسمهایی که ایستادهاند.
@NucLeader
روز «پاسدار» اگرچه به «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» هم پیوند خورده است، اما میتواند روزی برای بزرگداشت همهی کسانی که از «انقلاب اسلامی» پاسداری کردند و خواهند کرد، باشد.
اسم و رسمشان تفاوت دارد، اما راه همهشان یکی است.
برخی دوربین دست گرفتند و برخی تفنگ. برخی سپاهی بودند و برخی ارتشی. برخی درس خواندند، دکتر و مهندس و استاد شدند، برخی هم در یک دکان کوچک پای حرفشان ایستادند.
بعضیها در فکه و بعضی در بازیدراز و بعضیها هم در عراق و سوریه و لبنان.
روز همهشان گرامی.
حاج حسین همدانیهایی که رفتند و به امام حسین علیهالسلام رسیدند و حاج قاسمهایی که ایستادهاند.
@NucLeader
Veladat Emam Hosein (www.ShahidDashti.ir)
Taheri (www.ShahidDashti.ir)
به دست آسمان دف، ستاره مىزند کف
ملائک تا مدینه، کشیدند از سماء صف
❤️💛مولودی حاج محمد طاهری💚💙💜
@NucLeader
ملائک تا مدینه، کشیدند از سماء صف
❤️💛مولودی حاج محمد طاهری💚💙💜
@NucLeader
Forwarded from کاست | Kaset
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM