|نیوک‌لیدر|
456 subscribers
2.42K photos
630 videos
65 files
412 links
یادداشت‌هایی درباره فرهنگ و هنر، دین و جامعه.
آیدی ادمین: @abouznab
Download Telegram
Forwarded from مکتوبات
📝 آن زنی که دو ماه قبل خودش را در برابر «بنیاد شهید» سوزاند یادتان هست؟

🔹آن یکی چطور؟ همو که حلقومش را به بیلبورد تبلیغاتی‌ای که وعده «زندگی بهتر» می‌داد، آویخت. نام «یونس عساکره» را به یاد دارید؟
یا زن دستفرشی که از قلچماق شهرداری‌چی، پس گردنی خورده بود؟

🔹اشک‌هایی که ریختید، صورتک‌های اندوهی که ترسیم کردید، خشمی که در کلمات گنجاندید و ... یادتان هست؟ نه! یادتان نیست.

🔹چون اگر یادتان بود، با دیدن عکس همنشینی الیاس حضرتی، نماینده «لیست امید» با شهرام جزایری که هیچ توضیحی برای ثروت بادآوارده‌اش ندارد، بی‌درنگ این پرسش از ذهن‌تان می‌گذشت:«اگر وظیفه نماینده مجلس (آنهم نماینده مدعی «امید») تخته نرد بازی کردن با محکوم اقتصادی است، وظیفه جلوگیری از خودسوزی و خودکشی شهروندانی که فقر آنها رابه استیصال کشانده با کیست؟».

🔹یادتان نیست، چون اگر یادتان بود، بعید بود که با دیدن این عکس نگویید:«آه، لشکر بیداد اکنون با صلابت پیش می‌راند»-برتولد برشت

#نادر_فتوره_چی
@maktubat
📷 t.me/maktubmed/116
اهداف جای برنامه

از سال 84 که صحبت‌ها خوب در یادم هست تا همین امروز، کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری به ‌جای بیان برنامه‌های خود، اهدافشان را بیان می‌کنند.
نامزد محترم می‌گوید می‌خواهیم بیکاری را از میان ببریم.
خب خیلی خوب است، اما چگونه؟
این چگونه همان برنامه است که یا وجود ندارد یا اگر وجود دارد گفته نمی‌شود و ما نمی‌فهمیم که نامزد محترم چگونه می‌خواهد بیکاری را ریشه کن کند.
فرقی ندارد که احمدی‌نژاد است یا هاشمی، میرحسین است یا رضایی، قالیباف است یا رئیسی و یا کسی دیگر.

البته در این چند روز یکی دو حرف شبه برنامه از سوی یکی از کاندیداها شنیدیم، اما عموما همه کلی گویی می‌کنند.
@NucLeader
شب آخر ماه رجب
حاج آقا مجتبی تهرانی رحمة الله علیه
📢شب آخر ماه رجب- توصیه‌های آقامجتبی تهرانی
📌می‎خواستم که به دوستان سفارش کنم که این ساعات باقی ماندۀ ماه رجب را قدرش را بدانید.

@NucLeader
طی یک حادثه تروریستی از سوی اشرار در مرز میرجاوه، 10 نفر از مرزبان‌های عزیز شهید شدند.

شادی روحشون صلوات
@NucLeader
ادامه مطالب را در كانال مربوطه بخوانيد
Forwarded from K1 in USA
اطلاعیه‌ی شماره‌ی ۱
بررسی اصالت رساله‌ی دکترای رئیس جمهور:
آیا در رساله‌ی آقای حسن روحانی از دانشگاه اسکاتلندی سرقت علمی رخ داده؟

در روزهای گذشته و بنابر برخی اخبار قدیمی رسانه‌های غربی (مربوط به سال ۲۰۱۳)، ادعاهایی در فضای مجازی منتشر شده که به اصالت مدرک دکترای رشته‌ی حقوق آقای حسن فریدون (روحانی) در دانشگاه کلدونین گلاسکو (واقع در اسکاتلندِ بریتانیا) خدشه‌هایی وارد کرده و آن را حاوی سرقت علمی دانسته‌اند. نظر به اهمیت فوق‌العاده بالای اینگونه مباحث در فضای بین‌المللی و داخلی، قصد داریم با استفاده از روش‌های علمی و مراجع دانشگاهی به قضیه ورود کنیم.

در قدم اول، در تلاش هستیم برترین نرم‌افزار Plagiarism detection یا تشخیص سرقت علمی را از طریق دانشگاه ایالتی آیوا تامین کرده و به نسخه‌ی کامل و اصلی این رساله‌ی دکترا (که بر اساس اقوال مختلف حدود ۴۵۰ یا ۵۰۰ صفحه است) دست یابیم:
"The flexibility of Shariah (Islamic Law) with reference to the Iranian Experience"
By Hassan Feridon
«انعطاف‌پذیری شریعت (احکام اسلامی) با رجوع به تجربه‌ی ایرانی»
حسن فریدون

در مرحله‌ی بعد بناست با انجام یک فعالیت گروهی و عمومی، بررسی این متن پر حجم و طولانی را جهت یافتن سرقت‌های احتمالی به انجام برسانیم. روش کار بصورت جمع‌سپاری (crowdsourcing) در قالب یک وب‌سایت اینترنتی خواهد بود و نتیجه در نهایت، هر چه باشد، اعلام خواهد گشت.

در صورت عدم صحت این گمانه‌زنی‌ها و عاری بودن رساله از سرقت‌های علمی (طبق تعاریف معمول و پذیرفته‌ شده‌ی علمی و دانشگاهی)، متعهد می‌شویم همین‌جا اعلام نماییم که رساله‌ی دکترای آقای روحانی بدون آلودگی به سرقت علمی (Plagiarism) بوده و اگر با بررسی‌های نرم‌افزاری و دستی توسط اساتید دانشگاه، دانشجویان، تیم @K1inUSA و سایر علاقه‌مندان عیان شد که در این رساله سرقت علمی رخ داده، میزان و نوع آن را طبق گزارشی جامع منتشر خواهیم کرد.

امید که این تلاش‌ها با حمایت سلایق و افکار مختلف مردمی، دانشگاهی و رسانه‌ای همراه شده و به هر صورت، مهر خاتمه‌ای بر این گمانه‌زنی‌ها بزند.
https://goo.gl/pDxCLH

#روحانی #رساله #دکتری

مشاهدات چند دانشجوی ایرانی🇮🇷 از قلب جامعه امریکا🇺🇸
@K1inUSA
«انگاره‌های ثابت»

مطلب زیر درباره‌ی مسائل ساده‌ای است که در طول زندگی بارها شنیدیم، با آن برخورد کردیم و خیلی ساده از کنار آن عبور کردیم. عموما در این برخوردها به اینکه این‌ها از اساس چه بودند و چرا امروز به این معنی درآمدند فکر نمی‌کنیم و با خود نمی‌پرسیم که آیا این اصل ثابت، اصل درستی است یا به‌گونه‌ای دیگر تبدیل شده؟

ادعا نمی‌کنم آنچه نوشتم حرف درستی است، اما می‌توانم ادعا کنم که تردید داشتن در این اصل‌های ثابت، خیلی هم بیراه نیست.
طولانی است و نهایتا در 5 دقیقه می‌توانید مطالعه کنید.
👇👇
@NucLeader
🖊 انگاره‌های ثابت

همه‌ی ما عموما در طول زندگی خود با «انگاره‌های ثابت» مواجه شدیم و برای موارد مختلف نیز می‌توانیم مثال‌هایی را مرور کنیم.
- برای نابود کردن یک تفکر و اندیشه از عبارت «قرون وسطایی» استفاده می‌شود.
- وقتی یک گروه سیاسی یا تفکر اجتماعی عده‌ی دیگری مخالف است به او «فاشیست» می‌گویند.
- وقتی در سینما به سینمای دوره‌ی موسولینی می‌رسند از آن به عنوان «سینمای پر زرق و برق» یاد می‌کنند و این عنوان هم عموما با دیدی منفی همراه است.
- هر هنرمندی که خود را به نظام نزدیک کند، آن را «هنرمند حکومتی» می‌نامند و گویی از این واژه برای فحش دادن استفاده می‌کنند.

⭕️ از این دست مثال‌ها فراوان است و راستش را بخواهید نباید خیلی از مواجهه‌ی با این انگاره‌های ثابت ترسید، زیرا در موردشان یا برداشت اشتباه صورت گرفته و یا تعریف دقیقی وجود ندارد و البته حرکت کردن در خلاف‌آمد جریان سختی‌هایی هم دارد!

👈 «قرون وسطی» را بسیاری مترادف با دوره‌ی بی‌خردی، جهل و تاریکی اندیشه و نهایتا حماقت محض می‌گیرند. دوره‌ای که عده‌ای با اندیشه‌ی جاهلانه دور هم جمع می‌شدند و نتیجه‌ی تفکراتشان نیز چیزی جز تعصبات خشک نبوده.
آیا واقعا این‌طور است؟ این اصل ثابت از کجا گرفته شده؟ چرا کسی در این اصل ثابت تردیدی روا نمی‌دارد و در برابر آن قد علم نمی‌کند؟ مگر نه اینکه در دوره‌ی قرون وسطی، بسیاری از اندیشمندان مطرح زندگی می‌کردند و چرخ «Science» نیز می‌چرخیده؟
این انگاره‌ی ثابت شاید ریشه در تفکر فلسفی یک دوره‌ی بعد، یعنی در «رنسانس» دارد و از آنجا که قرار است رنسانس مبدأ تحولات عظیم بشری در غرب مدرن باشد، بنابراین هرچه پیش از اوست را مترادف حماقت محض گرفته اند و البته صحبت بیشتر درباره‌ی این مورد در این مطلب نمی‌گنجد.

💢 بنده سینمای ایتالیا در دوره‌ی فاشیسم با حضور «موسولینی» و دوره‌ی بعد از آن یعنی ظهور «نئورئالیسم» را بررسی کردم. سینمای پیش از نئورئالیسم، سینمای عجیب و جذابی است که شکلی شبیه به هالیوود امروز دارد. همه چیز عظیم است، روح فیلم‌ها «امپراتوری روم» را به رخ می‌کشند و فیلم‌های بی‌بدیلی چون «کابیریا» و «کجا میروی؟» ساخته می‌شود که هنوز هم از بهترین آثار سینمایی تاریخ جهان است، اما اگر این سینما را «سینمای پر زرق و برق» می‌نامند و عموم کتاب‌هایی که در این باره نوشته شده است، از این لفظ و برای کوبیدن آن سینما استفاده کرده، دلیلی جز ظهور «نئورئالیسم» ندارد.
موسولینی معتقد بود «سینما» ابزاری است که می‌توان با آن و از طریق آن حرف‌های متبوع حکومت را زد و این کار را هم کرد. البته از دید برخی که معتقدند سینما به هیچ چیز جز خود وام‌دار نیست، این نگاه مطرود است و از همین‌رو است که اتفاقا سینمای نئورئالیسم -حداقل در ایران و سینماگران ایرانی- چیزی علیه سینمای موسولینی است.
و حالا پرسش اینجاست که چه کسی گفته این بد و آن خوب است؟ مگر این «بد و خوب» کردن دو سینما و نگاه منفی به یکی از آن‌ها از اینجا حاصل نمی‌شود که عزیزان این حرف را که هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد را اصل نگاه داشته‌اند و با این اصل به تقسیم بندی‌های این‌چنین رسیده‌اند؟ پس آیا نمی‌‌توان که این فرضیه را کنار زد و یک بار دیگر به این انگاره‌های ثابت نگاه کرد؟

❗️هنرمند حکومتی هم یکی دیگر از این واژه‌ها است و بارها در مقابل این سوال که «مگر هنرمند حکومتی بودن بد است؟» جواب شنیده‌ایم که آری، هنرمندی که به حکومت نزدیک می‌شود، از مردم فاصله می‌گیرد.
این اصل را چه کسی گفته و از کجا چنین نتیجه‌ای حاصل شده است؟
اگر در کشورهای غربی هنرمند حکومتی از مردم جداست، آیا این فرضیه در یک کشور انقلابی که 98درصد مردم در آن روزها و مقداری کمتر و بیشتر در این روزها، آن را انتخاب کردند هم قرار است درست باشد؟ اصلا چه کسی گفته که هنرمند حکومتی از دید مردم مطرود است؟
باز در مواجهه با این مسئله، به این سوال می‌رسیم که مگر در تقسیم‌بندی هنرمند حکومتی و هندمند مردمی، چیزی جز اصل انگاشتن این فرضیه که «هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد» در نظر گرفته شده است؟ اگر این فرض درست باشد، آیا هنرمند به مردم می‌تواند متعهد باشد؟ اگر آن مردم دل در گرو حکومت -چه حکومت اسلامی و چه حکومت غیراسلامی- داشته باشند، آن هنرمند چگونه عمل خواهد کرد؟
نهایتا این انگاره‌های ثابت در سیاست هم به عباراتی چون «پوپولیسم» رسیده اند.
پوپولیسم چیست و پوپولیست‌ها چه کسانی هستند؟ اگر پوپولیست‌ها یک گروه سیاسی در یک جای جهان بودند که فعالیت کردند، آیا عملکردشان منفی بوده؟ اگر منظور از این واژه، اطلاق «عوام‌فریبی» به یک فرد است، آیا عوام‌فریبی فقط در مدل عکس گرفتن با فقرا ظهور می‌کند یا مثلا در خود را دور نگاه داشتن از عوام‌فریبی و پرهیز از آن نیز می‌تواند ظهور کند؟
اگر عوام‌فریبی بد است، آیا کسانی که مخالفان خود را پوپولیسم می‌نامند، راهی برای تفکیک بین خدمت به مردم و همراهی با ایشان و رفتارهای پوپولیستی قائل هستند و مثلا می‌توانند بگویند این رفتار عوام‌فریبانه است زیرا این‌گونه انجام شده، اما آن رفتار مردمی و برگرفته از خوی مردم‌داری فلان شخصیت است؟
آیا نمی‌شود یک بار در این اصل که «عوام‌فریبی» را معادل «پوپولیسم» می‌انگارند تردید کرد و این‌طور فکر کرد که یک عده برای فرار از خدمت به مردم و وابسته بودن به نظام اقتصادی لیبرالیسم، هر حرکتی که به سود مردم است را پوپولیستی می‌نامند؟

این‌ها و سوالات دیگری شبیه به این را یک‌بار در مواجهه با انگاره‌های ثابت مطرح کنیم و یک بار دیگر بیندیشیم که از چه زاویه‌ای و بر اساس چه تفکری به مسائل نگاه می‌کنیم. آن وقت می‌توانیم تصمیم بگیریم که فلان عبارت یا فلان مسئله خوب است یا بد.

@NucLeader
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خاطره مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی درباره رنجیدن نوه‌اش از او و رأی دادن به آقای جاسبی

@NucLeader
کانال‌های طرفدار آقای احمدی‌نژاد در روزهای اخیر چه می‌نویسند؟

@NucLeader
کانال‌های طرفدار آقای احمدی‌نژاد در روزهای اخیر چه می‌نویسند؟

@NucLeader
⭕️ گفتگوی خبری

برنامه‌ی گفتگو خبری و صحبت با کاندیداهای انتخاباتی طوری است که آدم گمان می‌کند صدا و سیما و مجری برنامه قصد دارد مردم را مسخره کند.
نمی‌دانم این سوال‌های مضحک را واقعا خودشان انتخاب کردند یا گفته شده که سوالات مسخره بپرسید و بگذرید که برای سازمان دردسر نشود.

- آیا اگر در دولت شما فسادی رخ دهد، با آن برخورد می‌کنید؟
- آیا اگر در نزدیکان‌تان فساد رخ دهد، آن را پیگیری می‌کنید؟
- در دولت شما فضای باز برای روزنامه‌ها وجود دارد که اگر نقد کردند، با این عنوان که دارند سیاه‌نمایی می‌کنند جلویشان گرفته نشود؟

کدام آدمی پیدا می‌شود که در جواب این سوالات ابتدایی و ساده‌لوحانه پاسخ دهد خیر، من با فساد نزدیکانم برخورد نمی‌کنم و آن‌ها را تشویق می‌کنم. یا مثلا بگوید خیر من با روزنامه‌ها برخورد می‌کنم.
وقتی در خود سوال تفاوتی بین سیاه‌نمایی و تخریب با انتقاد قائل نیستیم، وقتی سوالات رو به این شکل مسخره می‌پرسیم پس این گفتگو چه فایده‌ای خواهد داشت؟
مگر رییس‌جمهور محترم فعلی از کاندیداهای انتخابات نیست و مگر در دولت ایشان فساد اقتصادی و مسئله نجومی بگیران رخ نداده؟ فکر می‌کنید حضور ایشان در این برنامه با چه پاسخی همراه باشد؟

صدا و سیما اگر تصمیم دارد هر طور شده بودجه‌ی سازمان را بدون دردسر دریافت کند، قید برنامه‌سازی را بزند و اگرنه لطفا مردم را مسخره نکند!
@NucLeader
پادکست جدید تاکسی‌درمی را بشنوید :)
Forwarded from رادیو تاکسیــدرمی
Audio
انتخابات - بخش اول - آگاهی بخشی به مردم!
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مضحک‌ترین و البته عجیب‌ترین جملات مناظره دیروز در 30 ثانیه

@NucLeader
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✴️وقتی که امام موسی صدر کاری کرد شاگرد تاج اصفهانی از بالای کعبه اذان بگوید.

🔸 احمد مراتب، شاگرد استاد تاج اصفهانی روایت می کند.

@shia_Communications
بين دل‌هاي بيدلان امشب
با سر زلف يار ميثاق است
«قبره في قلوب من والاه»
حرمش قبله گاه عشّاق است

ولادت آقای دوعالم و سرور شهیدان اهل بهشت، امام حسین علیه‌السلام بر عاشقان اهل بیت مبارک باد.
@Nucleaer
Audio
«حب الحسین وسیله السعادة»

@NucLeader
روز پاسدار

روز «پاسدار» اگرچه به «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» هم پیوند خورده است، اما می‌تواند روزی برای بزرگداشت همه‌ی کسانی که از «انقلاب اسلامی» پاسداری کردند و خواهند کرد، باشد.
اسم و رسم‌شان تفاوت دارد، اما راه همه‌شان یکی است.
برخی دوربین دست گرفتند و برخی تفنگ. برخی سپاهی بودند و برخی ارتشی. برخی درس خواندند، دکتر و مهندس و استاد شدند، برخی هم در یک دکان کوچک پای حرف‌شان ایستادند.
بعضی‌ها در فکه و بعضی در بازی‌دراز و بعضی‌ها هم در عراق و سوریه و لبنان.

روز همه‌شان گرامی.
حاج حسین همدانی‌هایی که رفتند و به امام حسین علیه‌السلام رسیدند و حاج قاسم‌هایی که ایستاده‌اند.

@NucLeader