🌺 «من برادرتوام، پادشاه نیستم»🌺
وسط جنگ احد، همان جا که مردم گلوگاهی را که سپرده بود مراقبت کنند، رها کردند و تنهاش گذاشته بودند، پیشانی و دندانش را شکستند، همان جا توی همان حال، دلش شور میزند که نکند خدا اینها را نبخشد.
همان جا دست بلند می کند؛
خدایا! «قوم مرا هدایت کن؛ اینها نمی دانند» اَللّهُمَّ اهْدِ قوُمی فَاِنَّهُمْ لایَعْلَمُون».
@NucLeader
وسط جنگ احد، همان جا که مردم گلوگاهی را که سپرده بود مراقبت کنند، رها کردند و تنهاش گذاشته بودند، پیشانی و دندانش را شکستند، همان جا توی همان حال، دلش شور میزند که نکند خدا اینها را نبخشد.
همان جا دست بلند می کند؛
خدایا! «قوم مرا هدایت کن؛ اینها نمی دانند» اَللّهُمَّ اهْدِ قوُمی فَاِنَّهُمْ لایَعْلَمُون».
@NucLeader
🌺 «من برادرتوام، پادشاه نیستم»🌺
از همه قشنگ تر حال و روز او را علی توصیف می کند. علی می گوید:
«رسول الله، یک طبیب دوره گرد بود»؛ دلش نمی آمد که خیلی با ابهت بنشیند آن بالا و مریضها شرفیاب حضور بشوند؛ لوازم معالجه اش را برمی داشت راه می افتاد دور شهر؛ پی مریض ها. (طَبیبٌ دَوّارٌ بِطّبِه).1
چی با خودش برمی داشت؟
یک دستش «مرهم» می گرفت، یک دستش «وَسَم».
برای آنها که فقط زخم داشتند، مرهم می گذاشت، ولی بعضی ها دمل های چرکی داشتند. باید جراحی هم می کرد. «وسم» مال همین کار بود.
وسم، یعنی داغهایی که در قدیم برای شکافتن استفاده می کردند؛ جراحی سرپایی.
علی می گوید:
«مرهم هایش کاری بودند؛ اثر داشتند (أَحْکَمَ مَرَاهِمَهُ)2؛ وسم هایش هم حسابی بودند (وَ أَحْمَی مَوَاسِمَهُ)3
1و2و3نهج البلاغه، خطبه 180
@NucLeader
کتاب خدا خانه دارد، نوشته فاطمه شهیدی
از همه قشنگ تر حال و روز او را علی توصیف می کند. علی می گوید:
«رسول الله، یک طبیب دوره گرد بود»؛ دلش نمی آمد که خیلی با ابهت بنشیند آن بالا و مریضها شرفیاب حضور بشوند؛ لوازم معالجه اش را برمی داشت راه می افتاد دور شهر؛ پی مریض ها. (طَبیبٌ دَوّارٌ بِطّبِه).1
چی با خودش برمی داشت؟
یک دستش «مرهم» می گرفت، یک دستش «وَسَم».
برای آنها که فقط زخم داشتند، مرهم می گذاشت، ولی بعضی ها دمل های چرکی داشتند. باید جراحی هم می کرد. «وسم» مال همین کار بود.
وسم، یعنی داغهایی که در قدیم برای شکافتن استفاده می کردند؛ جراحی سرپایی.
علی می گوید:
«مرهم هایش کاری بودند؛ اثر داشتند (أَحْکَمَ مَرَاهِمَهُ)2؛ وسم هایش هم حسابی بودند (وَ أَحْمَی مَوَاسِمَهُ)3
1و2و3نهج البلاغه، خطبه 180
@NucLeader
کتاب خدا خانه دارد، نوشته فاطمه شهیدی
🌺 «من برادرتوام، پادشاه نیستم»🌺
اول فکر کردم از همه قشنگ تر را علی گفته، ولی الان یک جملهی قشنگتر هم یادم آمد که درست همین حال را بگوید. آن هم توصیف خداست از او:
«یک رسولی آمده سراغتان که تحمل رنج شما برایش سخت است» (لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ).1
آخرش هم تقصیر همین دلش شد که در آن روایت گفت: «هیچ پیامبری به اندازه ی من سختی نکشید».
حساب دو دو تایی اگر بخواهی بکنی، نسبت به بقیه ی پیغمبرها خیلی هم اوضاع برای او سخت نبود. در طائف سنگش زدند. در اُحد هم پیشانی و دندانش را شکستند.
بقیه هم از این جور مصیبت ها داشته اند، ولی از حساب دو دو تایی که بزنیم بیرون، اگر حواست به حرف خدا باشد که «رنج های شما، برای او گران تمام می شود، طاقتش را می برد». این جوری اگر چرتکه بیندازی، راستی هم چقدر سختی کشیده!
اندازه ی نادانی و غل و زنجیرهایی که همه ی ما به خودمان بسته ایم اگر بخواهد رنج بکشد، اگر حرص بزند که ما را به راه بیاورد، واقعاً هم چه کارش سخت است.
آخرش این که خدا داشت تماشایش می کرد و بعد گفت: «چه اخلاق شگرفی داری» (إِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیمٍ).2 انگار که از دست پخت خودش در شگفت مانده باشد... .
1- توبه آیه 128
2- قلم آیه 4
@NucLeader
کتاب خدا خانه دارد، نوشته فاطمه شهیدی
اول فکر کردم از همه قشنگ تر را علی گفته، ولی الان یک جملهی قشنگتر هم یادم آمد که درست همین حال را بگوید. آن هم توصیف خداست از او:
«یک رسولی آمده سراغتان که تحمل رنج شما برایش سخت است» (لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ).1
آخرش هم تقصیر همین دلش شد که در آن روایت گفت: «هیچ پیامبری به اندازه ی من سختی نکشید».
حساب دو دو تایی اگر بخواهی بکنی، نسبت به بقیه ی پیغمبرها خیلی هم اوضاع برای او سخت نبود. در طائف سنگش زدند. در اُحد هم پیشانی و دندانش را شکستند.
بقیه هم از این جور مصیبت ها داشته اند، ولی از حساب دو دو تایی که بزنیم بیرون، اگر حواست به حرف خدا باشد که «رنج های شما، برای او گران تمام می شود، طاقتش را می برد». این جوری اگر چرتکه بیندازی، راستی هم چقدر سختی کشیده!
اندازه ی نادانی و غل و زنجیرهایی که همه ی ما به خودمان بسته ایم اگر بخواهد رنج بکشد، اگر حرص بزند که ما را به راه بیاورد، واقعاً هم چه کارش سخت است.
آخرش این که خدا داشت تماشایش می کرد و بعد گفت: «چه اخلاق شگرفی داری» (إِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیمٍ).2 انگار که از دست پخت خودش در شگفت مانده باشد... .
1- توبه آیه 128
2- قلم آیه 4
@NucLeader
کتاب خدا خانه دارد، نوشته فاطمه شهیدی
«يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ»
مبعث پیامبر مهربان اسلام حضرت محمد مصطفی صلیالله علیه و آله و سلم مبارک باد.
@NucLeader
مبعث پیامبر مهربان اسلام حضرت محمد مصطفی صلیالله علیه و آله و سلم مبارک باد.
@NucLeader
Audio
یک چکه ماه افتاده بر ياد تو و وقت سحر
اين خانه لبريز تو شد شيرين بيان حلوای تر
تو مير عشقی عاشقان بسيار داری
پيغمبری با جان عاشق کار داری
@NucLeader
اين خانه لبريز تو شد شيرين بيان حلوای تر
تو مير عشقی عاشقان بسيار داری
پيغمبری با جان عاشق کار داری
@NucLeader
Forwarded from رادیو تاکسیــدرمی
سلام
به مناسبت روز ارتش (البته با یک هفته تاخیر) کمی درباره مظلومیت این قشر زحمت کش و بی ادعا!
http://taxi1.blog.ir/post/21
ارتباط با من
@taxi_dermi_admin
به مناسبت روز ارتش (البته با یک هفته تاخیر) کمی درباره مظلومیت این قشر زحمت کش و بی ادعا!
http://taxi1.blog.ir/post/21
ارتباط با من
@taxi_dermi_admin
🖊 نظارت اعتدالی
هیئت نظارت بر انتخابات شوراها در تهران که در حال حاضر زیر نظر آقایان محمدرضا نجفی، علیرضا رحیمی و محمد قمی از اعضای فراکسیون امید (اصلاحطلبان) اداره میشود، دست به تایید و رد صلاحیت عجیبی در این دوره زده است. تعدادی از اعضای فعلی شورای شهر مثل «الهه راستگو» و «مرتضی طلایی» رد صلاحیت شدند و البته این اقدام اگر صورتی جناحی نداشت، مورد سوال واقع نمیشد و جای اشکال هم نبود.
اما در اسامی تایید صلاحیت شدههای شورای شهر، اسامی زیر دیده میشوند:
عماد بهاور: محکومیت 5 سال حبس در فتنه88
عبدالله مومنی: محکومیت و 5سال حبس درفتنه88
شهربانو امانی: بازداشتی فتنه88
حامدمنتظری: بازداشت به دلیل تحرکات ضدامنیتی
نسرین وزیری: بازداشت در فتنه 88
پ.ن: اینها هم شناگر ماهری هستند، فقط آب ندیدند.
@NucLeader
هیئت نظارت بر انتخابات شوراها در تهران که در حال حاضر زیر نظر آقایان محمدرضا نجفی، علیرضا رحیمی و محمد قمی از اعضای فراکسیون امید (اصلاحطلبان) اداره میشود، دست به تایید و رد صلاحیت عجیبی در این دوره زده است. تعدادی از اعضای فعلی شورای شهر مثل «الهه راستگو» و «مرتضی طلایی» رد صلاحیت شدند و البته این اقدام اگر صورتی جناحی نداشت، مورد سوال واقع نمیشد و جای اشکال هم نبود.
اما در اسامی تایید صلاحیت شدههای شورای شهر، اسامی زیر دیده میشوند:
عماد بهاور: محکومیت 5 سال حبس در فتنه88
عبدالله مومنی: محکومیت و 5سال حبس درفتنه88
شهربانو امانی: بازداشتی فتنه88
حامدمنتظری: بازداشت به دلیل تحرکات ضدامنیتی
نسرین وزیری: بازداشت در فتنه 88
پ.ن: اینها هم شناگر ماهری هستند، فقط آب ندیدند.
@NucLeader
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ماه رجب هم دارد تمام میشود...
توصیه حاج آقا مجتبی تهرانی رحمهالله تعالی علیه به استغفار در ماه رجب
@NucLeader
توصیه حاج آقا مجتبی تهرانی رحمهالله تعالی علیه به استغفار در ماه رجب
@NucLeader
Forwarded from مکتوبات
📝 آن زنی که دو ماه قبل خودش را در برابر «بنیاد شهید» سوزاند یادتان هست؟
🔹آن یکی چطور؟ همو که حلقومش را به بیلبورد تبلیغاتیای که وعده «زندگی بهتر» میداد، آویخت. نام «یونس عساکره» را به یاد دارید؟
یا زن دستفرشی که از قلچماق شهرداریچی، پس گردنی خورده بود؟
🔹اشکهایی که ریختید، صورتکهای اندوهی که ترسیم کردید، خشمی که در کلمات گنجاندید و ... یادتان هست؟ نه! یادتان نیست.
🔹چون اگر یادتان بود، با دیدن عکس همنشینی الیاس حضرتی، نماینده «لیست امید» با شهرام جزایری که هیچ توضیحی برای ثروت بادآواردهاش ندارد، بیدرنگ این پرسش از ذهنتان میگذشت:«اگر وظیفه نماینده مجلس (آنهم نماینده مدعی «امید») تخته نرد بازی کردن با محکوم اقتصادی است، وظیفه جلوگیری از خودسوزی و خودکشی شهروندانی که فقر آنها رابه استیصال کشانده با کیست؟».
🔹یادتان نیست، چون اگر یادتان بود، بعید بود که با دیدن این عکس نگویید:«آه، لشکر بیداد اکنون با صلابت پیش میراند»-برتولد برشت
#نادر_فتوره_چی
@maktubat
📷 t.me/maktubmed/116
🔹آن یکی چطور؟ همو که حلقومش را به بیلبورد تبلیغاتیای که وعده «زندگی بهتر» میداد، آویخت. نام «یونس عساکره» را به یاد دارید؟
یا زن دستفرشی که از قلچماق شهرداریچی، پس گردنی خورده بود؟
🔹اشکهایی که ریختید، صورتکهای اندوهی که ترسیم کردید، خشمی که در کلمات گنجاندید و ... یادتان هست؟ نه! یادتان نیست.
🔹چون اگر یادتان بود، با دیدن عکس همنشینی الیاس حضرتی، نماینده «لیست امید» با شهرام جزایری که هیچ توضیحی برای ثروت بادآواردهاش ندارد، بیدرنگ این پرسش از ذهنتان میگذشت:«اگر وظیفه نماینده مجلس (آنهم نماینده مدعی «امید») تخته نرد بازی کردن با محکوم اقتصادی است، وظیفه جلوگیری از خودسوزی و خودکشی شهروندانی که فقر آنها رابه استیصال کشانده با کیست؟».
🔹یادتان نیست، چون اگر یادتان بود، بعید بود که با دیدن این عکس نگویید:«آه، لشکر بیداد اکنون با صلابت پیش میراند»-برتولد برشت
#نادر_فتوره_چی
@maktubat
📷 t.me/maktubmed/116
Telegram
رسانه مکتوبات
✅ اهداف جای برنامه
از سال 84 که صحبتها خوب در یادم هست تا همین امروز، کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری به جای بیان برنامههای خود، اهدافشان را بیان میکنند.
نامزد محترم میگوید میخواهیم بیکاری را از میان ببریم.
خب خیلی خوب است، اما چگونه؟
این چگونه همان برنامه است که یا وجود ندارد یا اگر وجود دارد گفته نمیشود و ما نمیفهمیم که نامزد محترم چگونه میخواهد بیکاری را ریشه کن کند.
فرقی ندارد که احمدینژاد است یا هاشمی، میرحسین است یا رضایی، قالیباف است یا رئیسی و یا کسی دیگر.
البته در این چند روز یکی دو حرف شبه برنامه از سوی یکی از کاندیداها شنیدیم، اما عموما همه کلی گویی میکنند.
@NucLeader
از سال 84 که صحبتها خوب در یادم هست تا همین امروز، کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری به جای بیان برنامههای خود، اهدافشان را بیان میکنند.
نامزد محترم میگوید میخواهیم بیکاری را از میان ببریم.
خب خیلی خوب است، اما چگونه؟
این چگونه همان برنامه است که یا وجود ندارد یا اگر وجود دارد گفته نمیشود و ما نمیفهمیم که نامزد محترم چگونه میخواهد بیکاری را ریشه کن کند.
فرقی ندارد که احمدینژاد است یا هاشمی، میرحسین است یا رضایی، قالیباف است یا رئیسی و یا کسی دیگر.
البته در این چند روز یکی دو حرف شبه برنامه از سوی یکی از کاندیداها شنیدیم، اما عموما همه کلی گویی میکنند.
@NucLeader
شب آخر ماه رجب
حاج آقا مجتبی تهرانی رحمة الله علیه
📢شب آخر ماه رجب- توصیههای آقامجتبی تهرانی
📌میخواستم که به دوستان سفارش کنم که این ساعات باقی ماندۀ ماه رجب را قدرش را بدانید.
@NucLeader
📌میخواستم که به دوستان سفارش کنم که این ساعات باقی ماندۀ ماه رجب را قدرش را بدانید.
@NucLeader
طی یک حادثه تروریستی از سوی اشرار در مرز میرجاوه، 10 نفر از مرزبانهای عزیز شهید شدند.
شادی روحشون صلوات
@NucLeader
شادی روحشون صلوات
@NucLeader
Forwarded from K1 in USA
اطلاعیهی شمارهی ۱
بررسی اصالت رسالهی دکترای رئیس جمهور:
آیا در رسالهی آقای حسن روحانی از دانشگاه اسکاتلندی سرقت علمی رخ داده؟
در روزهای گذشته و بنابر برخی اخبار قدیمی رسانههای غربی (مربوط به سال ۲۰۱۳)، ادعاهایی در فضای مجازی منتشر شده که به اصالت مدرک دکترای رشتهی حقوق آقای حسن فریدون (روحانی) در دانشگاه کلدونین گلاسکو (واقع در اسکاتلندِ بریتانیا) خدشههایی وارد کرده و آن را حاوی سرقت علمی دانستهاند. نظر به اهمیت فوقالعاده بالای اینگونه مباحث در فضای بینالمللی و داخلی، قصد داریم با استفاده از روشهای علمی و مراجع دانشگاهی به قضیه ورود کنیم.
در قدم اول، در تلاش هستیم برترین نرمافزار Plagiarism detection یا تشخیص سرقت علمی را از طریق دانشگاه ایالتی آیوا تامین کرده و به نسخهی کامل و اصلی این رسالهی دکترا (که بر اساس اقوال مختلف حدود ۴۵۰ یا ۵۰۰ صفحه است) دست یابیم:
"The flexibility of Shariah (Islamic Law) with reference to the Iranian Experience"
By Hassan Feridon
«انعطافپذیری شریعت (احکام اسلامی) با رجوع به تجربهی ایرانی»
حسن فریدون
در مرحلهی بعد بناست با انجام یک فعالیت گروهی و عمومی، بررسی این متن پر حجم و طولانی را جهت یافتن سرقتهای احتمالی به انجام برسانیم. روش کار بصورت جمعسپاری (crowdsourcing) در قالب یک وبسایت اینترنتی خواهد بود و نتیجه در نهایت، هر چه باشد، اعلام خواهد گشت.
در صورت عدم صحت این گمانهزنیها و عاری بودن رساله از سرقتهای علمی (طبق تعاریف معمول و پذیرفته شدهی علمی و دانشگاهی)، متعهد میشویم همینجا اعلام نماییم که رسالهی دکترای آقای روحانی بدون آلودگی به سرقت علمی (Plagiarism) بوده و اگر با بررسیهای نرمافزاری و دستی توسط اساتید دانشگاه، دانشجویان، تیم @K1inUSA و سایر علاقهمندان عیان شد که در این رساله سرقت علمی رخ داده، میزان و نوع آن را طبق گزارشی جامع منتشر خواهیم کرد.
امید که این تلاشها با حمایت سلایق و افکار مختلف مردمی، دانشگاهی و رسانهای همراه شده و به هر صورت، مهر خاتمهای بر این گمانهزنیها بزند.
https://goo.gl/pDxCLH
#روحانی #رساله #دکتری
مشاهدات چند دانشجوی ایرانی🇮🇷 از قلب جامعه امریکا🇺🇸
@K1inUSA
بررسی اصالت رسالهی دکترای رئیس جمهور:
آیا در رسالهی آقای حسن روحانی از دانشگاه اسکاتلندی سرقت علمی رخ داده؟
در روزهای گذشته و بنابر برخی اخبار قدیمی رسانههای غربی (مربوط به سال ۲۰۱۳)، ادعاهایی در فضای مجازی منتشر شده که به اصالت مدرک دکترای رشتهی حقوق آقای حسن فریدون (روحانی) در دانشگاه کلدونین گلاسکو (واقع در اسکاتلندِ بریتانیا) خدشههایی وارد کرده و آن را حاوی سرقت علمی دانستهاند. نظر به اهمیت فوقالعاده بالای اینگونه مباحث در فضای بینالمللی و داخلی، قصد داریم با استفاده از روشهای علمی و مراجع دانشگاهی به قضیه ورود کنیم.
در قدم اول، در تلاش هستیم برترین نرمافزار Plagiarism detection یا تشخیص سرقت علمی را از طریق دانشگاه ایالتی آیوا تامین کرده و به نسخهی کامل و اصلی این رسالهی دکترا (که بر اساس اقوال مختلف حدود ۴۵۰ یا ۵۰۰ صفحه است) دست یابیم:
"The flexibility of Shariah (Islamic Law) with reference to the Iranian Experience"
By Hassan Feridon
«انعطافپذیری شریعت (احکام اسلامی) با رجوع به تجربهی ایرانی»
حسن فریدون
در مرحلهی بعد بناست با انجام یک فعالیت گروهی و عمومی، بررسی این متن پر حجم و طولانی را جهت یافتن سرقتهای احتمالی به انجام برسانیم. روش کار بصورت جمعسپاری (crowdsourcing) در قالب یک وبسایت اینترنتی خواهد بود و نتیجه در نهایت، هر چه باشد، اعلام خواهد گشت.
در صورت عدم صحت این گمانهزنیها و عاری بودن رساله از سرقتهای علمی (طبق تعاریف معمول و پذیرفته شدهی علمی و دانشگاهی)، متعهد میشویم همینجا اعلام نماییم که رسالهی دکترای آقای روحانی بدون آلودگی به سرقت علمی (Plagiarism) بوده و اگر با بررسیهای نرمافزاری و دستی توسط اساتید دانشگاه، دانشجویان، تیم @K1inUSA و سایر علاقهمندان عیان شد که در این رساله سرقت علمی رخ داده، میزان و نوع آن را طبق گزارشی جامع منتشر خواهیم کرد.
امید که این تلاشها با حمایت سلایق و افکار مختلف مردمی، دانشگاهی و رسانهای همراه شده و به هر صورت، مهر خاتمهای بر این گمانهزنیها بزند.
https://goo.gl/pDxCLH
#روحانی #رساله #دکتری
مشاهدات چند دانشجوی ایرانی🇮🇷 از قلب جامعه امریکا🇺🇸
@K1inUSA
«انگارههای ثابت»
مطلب زیر دربارهی مسائل سادهای است که در طول زندگی بارها شنیدیم، با آن برخورد کردیم و خیلی ساده از کنار آن عبور کردیم. عموما در این برخوردها به اینکه اینها از اساس چه بودند و چرا امروز به این معنی درآمدند فکر نمیکنیم و با خود نمیپرسیم که آیا این اصل ثابت، اصل درستی است یا بهگونهای دیگر تبدیل شده؟
ادعا نمیکنم آنچه نوشتم حرف درستی است، اما میتوانم ادعا کنم که تردید داشتن در این اصلهای ثابت، خیلی هم بیراه نیست.
طولانی است و نهایتا در 5 دقیقه میتوانید مطالعه کنید.
👇👇
@NucLeader
مطلب زیر دربارهی مسائل سادهای است که در طول زندگی بارها شنیدیم، با آن برخورد کردیم و خیلی ساده از کنار آن عبور کردیم. عموما در این برخوردها به اینکه اینها از اساس چه بودند و چرا امروز به این معنی درآمدند فکر نمیکنیم و با خود نمیپرسیم که آیا این اصل ثابت، اصل درستی است یا بهگونهای دیگر تبدیل شده؟
ادعا نمیکنم آنچه نوشتم حرف درستی است، اما میتوانم ادعا کنم که تردید داشتن در این اصلهای ثابت، خیلی هم بیراه نیست.
طولانی است و نهایتا در 5 دقیقه میتوانید مطالعه کنید.
👇👇
@NucLeader
🖊 انگارههای ثابت
همهی ما عموما در طول زندگی خود با «انگارههای ثابت» مواجه شدیم و برای موارد مختلف نیز میتوانیم مثالهایی را مرور کنیم.
- برای نابود کردن یک تفکر و اندیشه از عبارت «قرون وسطایی» استفاده میشود.
- وقتی یک گروه سیاسی یا تفکر اجتماعی عدهی دیگری مخالف است به او «فاشیست» میگویند.
- وقتی در سینما به سینمای دورهی موسولینی میرسند از آن به عنوان «سینمای پر زرق و برق» یاد میکنند و این عنوان هم عموما با دیدی منفی همراه است.
- هر هنرمندی که خود را به نظام نزدیک کند، آن را «هنرمند حکومتی» مینامند و گویی از این واژه برای فحش دادن استفاده میکنند.
⭕️ از این دست مثالها فراوان است و راستش را بخواهید نباید خیلی از مواجههی با این انگارههای ثابت ترسید، زیرا در موردشان یا برداشت اشتباه صورت گرفته و یا تعریف دقیقی وجود ندارد و البته حرکت کردن در خلافآمد جریان سختیهایی هم دارد!
👈 «قرون وسطی» را بسیاری مترادف با دورهی بیخردی، جهل و تاریکی اندیشه و نهایتا حماقت محض میگیرند. دورهای که عدهای با اندیشهی جاهلانه دور هم جمع میشدند و نتیجهی تفکراتشان نیز چیزی جز تعصبات خشک نبوده.
آیا واقعا اینطور است؟ این اصل ثابت از کجا گرفته شده؟ چرا کسی در این اصل ثابت تردیدی روا نمیدارد و در برابر آن قد علم نمیکند؟ مگر نه اینکه در دورهی قرون وسطی، بسیاری از اندیشمندان مطرح زندگی میکردند و چرخ «Science» نیز میچرخیده؟
این انگارهی ثابت شاید ریشه در تفکر فلسفی یک دورهی بعد، یعنی در «رنسانس» دارد و از آنجا که قرار است رنسانس مبدأ تحولات عظیم بشری در غرب مدرن باشد، بنابراین هرچه پیش از اوست را مترادف حماقت محض گرفته اند و البته صحبت بیشتر دربارهی این مورد در این مطلب نمیگنجد.
💢 بنده سینمای ایتالیا در دورهی فاشیسم با حضور «موسولینی» و دورهی بعد از آن یعنی ظهور «نئورئالیسم» را بررسی کردم. سینمای پیش از نئورئالیسم، سینمای عجیب و جذابی است که شکلی شبیه به هالیوود امروز دارد. همه چیز عظیم است، روح فیلمها «امپراتوری روم» را به رخ میکشند و فیلمهای بیبدیلی چون «کابیریا» و «کجا میروی؟» ساخته میشود که هنوز هم از بهترین آثار سینمایی تاریخ جهان است، اما اگر این سینما را «سینمای پر زرق و برق» مینامند و عموم کتابهایی که در این باره نوشته شده است، از این لفظ و برای کوبیدن آن سینما استفاده کرده، دلیلی جز ظهور «نئورئالیسم» ندارد.
موسولینی معتقد بود «سینما» ابزاری است که میتوان با آن و از طریق آن حرفهای متبوع حکومت را زد و این کار را هم کرد. البته از دید برخی که معتقدند سینما به هیچ چیز جز خود وامدار نیست، این نگاه مطرود است و از همینرو است که اتفاقا سینمای نئورئالیسم -حداقل در ایران و سینماگران ایرانی- چیزی علیه سینمای موسولینی است.
و حالا پرسش اینجاست که چه کسی گفته این بد و آن خوب است؟ مگر این «بد و خوب» کردن دو سینما و نگاه منفی به یکی از آنها از اینجا حاصل نمیشود که عزیزان این حرف را که هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد را اصل نگاه داشتهاند و با این اصل به تقسیم بندیهای اینچنین رسیدهاند؟ پس آیا نمیتوان که این فرضیه را کنار زد و یک بار دیگر به این انگارههای ثابت نگاه کرد؟
❗️هنرمند حکومتی هم یکی دیگر از این واژهها است و بارها در مقابل این سوال که «مگر هنرمند حکومتی بودن بد است؟» جواب شنیدهایم که آری، هنرمندی که به حکومت نزدیک میشود، از مردم فاصله میگیرد.
این اصل را چه کسی گفته و از کجا چنین نتیجهای حاصل شده است؟
اگر در کشورهای غربی هنرمند حکومتی از مردم جداست، آیا این فرضیه در یک کشور انقلابی که 98درصد مردم در آن روزها و مقداری کمتر و بیشتر در این روزها، آن را انتخاب کردند هم قرار است درست باشد؟ اصلا چه کسی گفته که هنرمند حکومتی از دید مردم مطرود است؟
باز در مواجهه با این مسئله، به این سوال میرسیم که مگر در تقسیمبندی هنرمند حکومتی و هندمند مردمی، چیزی جز اصل انگاشتن این فرضیه که «هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد» در نظر گرفته شده است؟ اگر این فرض درست باشد، آیا هنرمند به مردم میتواند متعهد باشد؟ اگر آن مردم دل در گرو حکومت -چه حکومت اسلامی و چه حکومت غیراسلامی- داشته باشند، آن هنرمند چگونه عمل خواهد کرد؟
همهی ما عموما در طول زندگی خود با «انگارههای ثابت» مواجه شدیم و برای موارد مختلف نیز میتوانیم مثالهایی را مرور کنیم.
- برای نابود کردن یک تفکر و اندیشه از عبارت «قرون وسطایی» استفاده میشود.
- وقتی یک گروه سیاسی یا تفکر اجتماعی عدهی دیگری مخالف است به او «فاشیست» میگویند.
- وقتی در سینما به سینمای دورهی موسولینی میرسند از آن به عنوان «سینمای پر زرق و برق» یاد میکنند و این عنوان هم عموما با دیدی منفی همراه است.
- هر هنرمندی که خود را به نظام نزدیک کند، آن را «هنرمند حکومتی» مینامند و گویی از این واژه برای فحش دادن استفاده میکنند.
⭕️ از این دست مثالها فراوان است و راستش را بخواهید نباید خیلی از مواجههی با این انگارههای ثابت ترسید، زیرا در موردشان یا برداشت اشتباه صورت گرفته و یا تعریف دقیقی وجود ندارد و البته حرکت کردن در خلافآمد جریان سختیهایی هم دارد!
👈 «قرون وسطی» را بسیاری مترادف با دورهی بیخردی، جهل و تاریکی اندیشه و نهایتا حماقت محض میگیرند. دورهای که عدهای با اندیشهی جاهلانه دور هم جمع میشدند و نتیجهی تفکراتشان نیز چیزی جز تعصبات خشک نبوده.
آیا واقعا اینطور است؟ این اصل ثابت از کجا گرفته شده؟ چرا کسی در این اصل ثابت تردیدی روا نمیدارد و در برابر آن قد علم نمیکند؟ مگر نه اینکه در دورهی قرون وسطی، بسیاری از اندیشمندان مطرح زندگی میکردند و چرخ «Science» نیز میچرخیده؟
این انگارهی ثابت شاید ریشه در تفکر فلسفی یک دورهی بعد، یعنی در «رنسانس» دارد و از آنجا که قرار است رنسانس مبدأ تحولات عظیم بشری در غرب مدرن باشد، بنابراین هرچه پیش از اوست را مترادف حماقت محض گرفته اند و البته صحبت بیشتر دربارهی این مورد در این مطلب نمیگنجد.
💢 بنده سینمای ایتالیا در دورهی فاشیسم با حضور «موسولینی» و دورهی بعد از آن یعنی ظهور «نئورئالیسم» را بررسی کردم. سینمای پیش از نئورئالیسم، سینمای عجیب و جذابی است که شکلی شبیه به هالیوود امروز دارد. همه چیز عظیم است، روح فیلمها «امپراتوری روم» را به رخ میکشند و فیلمهای بیبدیلی چون «کابیریا» و «کجا میروی؟» ساخته میشود که هنوز هم از بهترین آثار سینمایی تاریخ جهان است، اما اگر این سینما را «سینمای پر زرق و برق» مینامند و عموم کتابهایی که در این باره نوشته شده است، از این لفظ و برای کوبیدن آن سینما استفاده کرده، دلیلی جز ظهور «نئورئالیسم» ندارد.
موسولینی معتقد بود «سینما» ابزاری است که میتوان با آن و از طریق آن حرفهای متبوع حکومت را زد و این کار را هم کرد. البته از دید برخی که معتقدند سینما به هیچ چیز جز خود وامدار نیست، این نگاه مطرود است و از همینرو است که اتفاقا سینمای نئورئالیسم -حداقل در ایران و سینماگران ایرانی- چیزی علیه سینمای موسولینی است.
و حالا پرسش اینجاست که چه کسی گفته این بد و آن خوب است؟ مگر این «بد و خوب» کردن دو سینما و نگاه منفی به یکی از آنها از اینجا حاصل نمیشود که عزیزان این حرف را که هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد را اصل نگاه داشتهاند و با این اصل به تقسیم بندیهای اینچنین رسیدهاند؟ پس آیا نمیتوان که این فرضیه را کنار زد و یک بار دیگر به این انگارههای ثابت نگاه کرد؟
❗️هنرمند حکومتی هم یکی دیگر از این واژهها است و بارها در مقابل این سوال که «مگر هنرمند حکومتی بودن بد است؟» جواب شنیدهایم که آری، هنرمندی که به حکومت نزدیک میشود، از مردم فاصله میگیرد.
این اصل را چه کسی گفته و از کجا چنین نتیجهای حاصل شده است؟
اگر در کشورهای غربی هنرمند حکومتی از مردم جداست، آیا این فرضیه در یک کشور انقلابی که 98درصد مردم در آن روزها و مقداری کمتر و بیشتر در این روزها، آن را انتخاب کردند هم قرار است درست باشد؟ اصلا چه کسی گفته که هنرمند حکومتی از دید مردم مطرود است؟
باز در مواجهه با این مسئله، به این سوال میرسیم که مگر در تقسیمبندی هنرمند حکومتی و هندمند مردمی، چیزی جز اصل انگاشتن این فرضیه که «هنر نباید درخدمت هیچ چیز جز خود باشد» در نظر گرفته شده است؟ اگر این فرض درست باشد، آیا هنرمند به مردم میتواند متعهد باشد؟ اگر آن مردم دل در گرو حکومت -چه حکومت اسلامی و چه حکومت غیراسلامی- داشته باشند، آن هنرمند چگونه عمل خواهد کرد؟
❎ نهایتا این انگارههای ثابت در سیاست هم به عباراتی چون «پوپولیسم» رسیده اند.
پوپولیسم چیست و پوپولیستها چه کسانی هستند؟ اگر پوپولیستها یک گروه سیاسی در یک جای جهان بودند که فعالیت کردند، آیا عملکردشان منفی بوده؟ اگر منظور از این واژه، اطلاق «عوامفریبی» به یک فرد است، آیا عوامفریبی فقط در مدل عکس گرفتن با فقرا ظهور میکند یا مثلا در خود را دور نگاه داشتن از عوامفریبی و پرهیز از آن نیز میتواند ظهور کند؟
اگر عوامفریبی بد است، آیا کسانی که مخالفان خود را پوپولیسم مینامند، راهی برای تفکیک بین خدمت به مردم و همراهی با ایشان و رفتارهای پوپولیستی قائل هستند و مثلا میتوانند بگویند این رفتار عوامفریبانه است زیرا اینگونه انجام شده، اما آن رفتار مردمی و برگرفته از خوی مردمداری فلان شخصیت است؟
آیا نمیشود یک بار در این اصل که «عوامفریبی» را معادل «پوپولیسم» میانگارند تردید کرد و اینطور فکر کرد که یک عده برای فرار از خدمت به مردم و وابسته بودن به نظام اقتصادی لیبرالیسم، هر حرکتی که به سود مردم است را پوپولیستی مینامند؟
اینها و سوالات دیگری شبیه به این را یکبار در مواجهه با انگارههای ثابت مطرح کنیم و یک بار دیگر بیندیشیم که از چه زاویهای و بر اساس چه تفکری به مسائل نگاه میکنیم. آن وقت میتوانیم تصمیم بگیریم که فلان عبارت یا فلان مسئله خوب است یا بد.
@NucLeader
پوپولیسم چیست و پوپولیستها چه کسانی هستند؟ اگر پوپولیستها یک گروه سیاسی در یک جای جهان بودند که فعالیت کردند، آیا عملکردشان منفی بوده؟ اگر منظور از این واژه، اطلاق «عوامفریبی» به یک فرد است، آیا عوامفریبی فقط در مدل عکس گرفتن با فقرا ظهور میکند یا مثلا در خود را دور نگاه داشتن از عوامفریبی و پرهیز از آن نیز میتواند ظهور کند؟
اگر عوامفریبی بد است، آیا کسانی که مخالفان خود را پوپولیسم مینامند، راهی برای تفکیک بین خدمت به مردم و همراهی با ایشان و رفتارهای پوپولیستی قائل هستند و مثلا میتوانند بگویند این رفتار عوامفریبانه است زیرا اینگونه انجام شده، اما آن رفتار مردمی و برگرفته از خوی مردمداری فلان شخصیت است؟
آیا نمیشود یک بار در این اصل که «عوامفریبی» را معادل «پوپولیسم» میانگارند تردید کرد و اینطور فکر کرد که یک عده برای فرار از خدمت به مردم و وابسته بودن به نظام اقتصادی لیبرالیسم، هر حرکتی که به سود مردم است را پوپولیستی مینامند؟
اینها و سوالات دیگری شبیه به این را یکبار در مواجهه با انگارههای ثابت مطرح کنیم و یک بار دیگر بیندیشیم که از چه زاویهای و بر اساس چه تفکری به مسائل نگاه میکنیم. آن وقت میتوانیم تصمیم بگیریم که فلان عبارت یا فلان مسئله خوب است یا بد.
@NucLeader