«اى آزادى، چه جنايت ها كه به نام تو نمى كنند!»

كى فكرشو مى‌كرد بار شرم زنده بودن انقد سنگين باشه.

روزای تیره‌،شب های تارُ
گردن بی گناه،طنابِ دارُ
خیلی وقت فهمیدم کسی نیست اون بالا
خدایی ندارد هوای ما رو...

آن روزها
یک جنگجو در پیکرت جان داشت.

و در ابتدا و انتها
برای ایرانم‌!‌(:

نمیدانم چه کسی وطن را فروخت ولی ما بهایش را دادیم...

در میان همه نام‌های جهان، گاهی تنها یک بی‌نام است که در دل جا می‌گیرد. در هیاهوی صداها، سکوتی هست که بیش از همه شنیده می‌شود. و چه شگفت، که بی‌آنکه گفته شود، حضوری هست که جهان را از نو معنا می‌کند .

از الان ريدم تومخ اون بچه‌اى كه تو سال ۱۵۰۱ نخواد كتاب تاريخش رو بخونه پدصگ از قبر ميام بيرون زنده و مردتو
يكى ميكنم.

پیش از آن‌که برای خانه‌های دور اشک بریزی، کمی هم به سقف ترک‌خورده‌ی خانه‌ی خودت نگاه کن.
اینجا آب نیست، برق نیست ..
فقط صدای شعارهایی‌ست که سال‌هاست جای عمل را گرفته‌اند .

میگویند هرکس شبیه جایی می‌شود که به آن تعلق دارد ، پس من شبیه وطنم شده‌ام ، غمگین، رنجیده، خسته، زخمی و در عمق نا‌امیدی ، امیدوار ..

ولی اون حتی نمیدونست محاربه یعنی چی🥀

خاک شد پیکرش،حتی جای خالی‌اش اگر از آسمان بجای باران ادم ببارد
پر نخواهد‌شد…