این اصلاح‌طلب‌ها خیلی بامزه‌ن:)

تا دیروز دائم دم از وفاق می‌زدن و می‌گفتن وفاق خوبه و پایداری داره مارو اذیت می‌کنه و چشم دیدن این وفاق رو نداره.

امروز که یه خراش برداشتن شروع کردن مسخره کردنِ کلمه‌ی وفاق و کنایه زدن به مجلس و رئیس مجلس.

چیزی که بر من همیشه عیان بوده، مشکل‌دارتر از اصلاح‌طلب تو این مملکت نداریم، دلیل؟ زیر و روکشیِ همیشگی.

پ.ن: چوب دو سر نجس هم همیشه قالیبافه.😂 کلا نگاه متعصبانه‌ای به هیچ‌کس ندارم و نداشتم، اما کسی که این وسط به عقیده‌ی من داره سعی می‌کنه منطقی برخورد کنه تا این‌‌جای کار همین عنصره، از چپ و راست هم فحش می‌خوره.
راست انتظار داره روز اول استیضاح کنه تا آخرین لحظه سیخ می‌زنه که چرا استیضاح نکردی؟ چرا تأیید کردی؟ تو دولت قبل فلان تو دولت قبل بیسار. هرچقدر هم بگی بابا فرد محور نیست اینجا، یه جمعی دارن تصمیم می‌گیرن نمی‌پذیره، تنده و عجول.
چپ هم اگه دیگ برای خودش نجوشه می‌خواد سر سگ توش بجوشه و کلا هیچ چیز به جز خودش و منافعش رو به رسمیت نمی‌شناسه و یا با منی یا هرچی بتونم نثارت می‌کنم.

پ.ن۲: هم‌چنان معتقدم عامل اصلیِ این دعوای مسخره‌ی ۱۱ ساله در جبهه‌ی انقلاب هردوبزرگوار(جلیلی/قالیباف)هستن و این دعوا حل نمی‌شه مگر اراده‌ای از سمت هردو بزرگوار وجود داشته باشه.
جلسه گذاشتن با حضورِ فلان سردار و بیسار شخصیت مختص انتخابات به انتخابات نیست، انقدر حرف نزدید باهم که بر سر کوچک‌ترین اختلافات دچارِ بزرگ‌ترین تنش‌ها شدید و طرفدارانِ متعصب و احمقتون هم دنباله‌روی شما شدن. کاش یا به این دعوا خاتمه بدید یا هردو به مقام شهادت برسید و جبهه‌ی انقلاب(؟) از این شر خلاص بشه.

📒 @Nottebookk

همه هم درحال پیش‌بینی کردنِ همه چیزن و همیشه هم دارن درست می‌گن.

📒 @Nottebookk

به مناسبت اسکار گرفتن انیمیشن سایه بلند سرو، ساخته حسین ملایمی و شیرین سوهانی، باز هم این ویدیوی کوتاه رو ببینیم و به یاد بیاریم.
این انیمیشن رو کانون پرورش فکری ساخته، یک نهاد حاکمیتی. ولی هنرمند ایرانی باید بره اون بالا و لگدی به کشورش و حتی مردمش بزنه، به جای اعتراض جدی‌تر مثلا به صادر نشدن ویزا و یا حتی جنگی که موضوع کارشون بوده و اثرات روانی طولانی مدت جنگ، ترومای ناشی از جنگ و جانبازان اعصاب و روان و این‌همه موضوع مهمی که می‌شد اون بالا درموردش حرف زد، اما نه! انتخاب سلبریتی همیشه اشتباهه.
اینجاست که عزت‌نفس پایین یقه آدم رو می‌گیره، اینجاست که کاش فقط هنر رو می‌دیدیم و هنرمند، مرموز و خاص، پشت هنرش قایم می‌شد.
حیف، صد حیف، سورئال واقعی همین اکت عجیب و استعمار زده این دو تا بود، نه حضورشون در صحنه اسکار!

@yekravanshenaas

هنر و حاشیه.


آدم‌هایی که اصالت دارن، رگ و ریشه دارن، هنر دارن، هنرِ واقعی، هیچ‌وقت برای تنفسِ خودشون، آویزونِ حاشیه نمی‌شن، اما آدم‌هایی که فاقد اینان؟ دائما‌ در جستجوی حاشیه‌ن، اتفاقا معمولا آدمای باهوشی هستن، خوب فکر می‌کنن، خوب نقشه می‌کشن، خوب استراتژی می‌چینن، خوب پول خرج می‌کنن تا بتونن نفس بکشن، یه جورایی زنده موندنشون بسته به همین فکرکردنه.

کم کم از یه جایی به بعد می‌بینی چقدر رسانه‌بلد شدن و این‌جا نقطه‌ایه که به نظرم لازمه همه‌ی هنرمند‌ها و اصالت‌دارها از این‌ها یاد بگیرن، انقدر کار فرهنگیِ این جماعت تمیزه که باورت نمی‌شه چقدر خوب تونستن اثر بذارن.
حالا اما منظور خاص من تو این پست و اون پیام به شخصه یکی از بی‌هنر‌ترین خواننده‌های ایران یعنی ساسی مانکن بود.
دوسه سال با آهنگ‌های نجس‌المحتوا خودش رو نگه داشت، بازی‌گر فیلم‌های غیراخلاقی رو آورد، بنیان خانواده رو زیر سوال برد، اما امسال دیگه اینا جواب نبود، مارکت از این سبک اشباع شده، امسال با یه بازیِ جدید وارد شده و منتظر باشید و ببینید چطور با همین بازیِ رسانه‌ای مارکت موسیقی و افکار مردم رو چند وقت درگیر می‌کنه که الانش‌ هم همین کارو کرده.

حالا ما که خیلی از نظر تریبون ضعیف‌تر از اینیم که بتونیم چیزی به این بگیم، پارسال هم به لطف عموپورنگ و اون پیرمرد پر حاشیه(صادق بوقی) بساطش از بین رفت، اما من اینارو گفتم که بگم بریم بشینیم این شخصیت رو تحلیل کنیم و ازش یاد بگیریم. یاد بگیریم که چقدر قشنگ، یه نفر می‌تونه سطح فرهنگِ یه کشور رو چند درجه پایین ببره.


📒 @Nottebookk

زمانِ ما.
حتی جمعه هم می‌رفتیم مدرسه.
تا ساعت سه بعد از ظهر هرروز مارو نگه می‌داشتن، بعضی روزا کلاس فوق‌العاده می‌ذاشتن تا پنج هم می‌موندیم.

بعد این جوان‌ها، پنجشنبه و جمعه تعطیل، تا دوازده بیشتر سرکلاس نیستن، از 9 ماه مدرسه هم 4 ماهشو به علتِ برودتِ هوا و آلودگی و ناترازیِ انرژی و خستگی معلم و کوفت و زهرمار تعطیلن، اون 5 ماهم عملا 1 ماهش پنجشنبه و جمعه‌ست، 15 روزشم تعطیل رسمیه.

3 ماه و نیم مدرسه‌ست که اونم در نهایت بخشیش با مریضی و مسافرت پیچیده می‌شه بهش.🦦

📒 @Nottebookk

گریه نمیکنم که.. سوز زمستون رفته تو چشمم

(یه معضلی متاسفانه چند ساله خیلی وارد کشورمون شده که تو یه پست دیگه بهش می‌پردازم)

ما تو ایران بامزه و بانمک خیلی داریم، خیلی هم خوبه، این روحیه‌ی طنز و شوخی با هرچیزی واقعا ستودنیه، اینکه تو هر شرایطی انرژی رو نگه داری انگیزه رو نگه داری واقعا خوبه، اما بعضی چیزا شوخی شوخی جدی می‌شه، مثلا چی؟ انقدر درباره‌ی ماه رمضون و سختی‌های ظاهریش طنازی کردن دوستانِ طناز، که بعضی‌ها باورشون شده واقعا دارن سختی می‌کشن و کار سختی می‌کنن، شما ناهار و شام می‌خوردی الان شده صبحانه و شام. واقعا فقط زمانِ تناولِ غذا کمی جابه‌جا شده، هیچ فشاری هم به آدم نمی‌آره، تازه تو روزای عادی ما خیلی وقت‌ها همین‌جوری خودمون چیزی نمی‌خوریم ککمون هم نمی‌گزه.
اما متأسفانه این شوخی‌های پی‌درپی با ماه مبارک باعث شده بعضی وقتا کلا فراموش کنیم تو چه لحظه‌های عزیز و پر برکتی هستیم.
از تموم شدنِ ماه خوش‌حال می‌شیم و از اومدنش ناراحت، به نظرم این درست نیست، خوب نیست، چون دارم می‌بینم که از جایگاه شوخی خارج شده کاملا و واقعا باورمون شده که داریم یه کار خیلی عجیب غریب و سخت انجام می‌دیم و دلمون می‌خواد زودتر تموم بشه.

خوبه که حواسمون باشه با هرچیزی حداقل تو بسترعمومی شوخی نکنیم که اثر منفی می‌ذاره گاهی و این گردنِ ماست، ما موظفیم به خودمون، به کوچک‌ترامون و حتی بزرگ‌ترامون یادآورِ زیبایی‌ها و برکاتِ این ماه عزیز بشیم.❤️

پ.ن: چون نزدیک به ایام تعطیل هستیم، یه پست بعدا درباره‌ی ماه رمضان و سفر تو این ماه می‌نویسم.

📒 @Nottebookk

باورتون نمی‌شه بعضی وقتا به ظاهر نزدیک‌ترین آدمای بهتون که جلوتون می‌گن و می‌خندن پشت سرتون چه اژدهایی می‌شن یهو.

📒 @Nottebookk

پر از حرفم و ولش کن.

مهدی یراحی

قبل از هرچیزی باید بگم که من از خیلی قدیم طرفدارِ موسیقیِ مهدی یراحی هستم، به عقیده‌ی من یراحی یکی از بهترین موزیسن‌های ایرانه، موزیکِ خوب رو می‌شناسه، صدای نسبتا خوبی داره و البته نقطه‌ی قوتش توی ملودی‌های خفن و انتخاب های درست برای تنظیم و ترانه‌ست.

حوصله ندارم تخصصی به موسیقیِ یراحی بپردازم که همین که من ازش انقدر تعریف می‌کنم چقدر اجرای زنده‌ی فالش و داغونی داره و بعضی از همین ملودی‌های خفنش هم زباله‌ای بیش نیستن، اما یراحی خیلی زودتر از این‌ها باید گوشمالی داده می‌شد.
یراحی جزو اون دسته از هنرمندایی بود که همیشه خیلی سفت و سخت پای اصلاحات بود، تو کنسرت‌هاش از اصلاحات دفاع می‌کرد همیشه و همیشه حامیِ این قوم بود. زمانِ روحانی کاملا لال بود و زمان رئیسی بلبل زبونی‌هاش شروع شده بود.
اما مشکل اصلیِ یراحیِ پانعرب بودنش بود که از قدیم این روحیه رو داشت، اساسا خاندانِ یراحی از اون عرب‌هایی بودن که همیشه حامیِ جداییِ خودشون از ایران بودن و یراحی هم این خطِ فکری رو همیشه داشت، طوری که سرِ فیلم لاتاری یه بیانیه نوشت و معترض شد که چرا تو این فیلم به اعراب توهین کردید؟:) در صورتی که فیلم لاتاری بر اساس اتفاقاتی ساخته شده بود که واقعی بودن و اسناد همه‌شون هم موجوده. اما خب آقای یراحی تصمیم داشت بیشتر به عرب بودن و نژادش اهمیت بده تا واقعیت.

یه سه‌گانه‌ی چرتِ اجتماعی هم ساخت که توش به امام‌خمینی کنایه زد و همه‌ی چیزهای بی‌ربط رو ریخت تو هم تو اون سه‌گانه داد بیرون.

خلاصه یراحی دلیل برای اینکه گوشمالی بشه زیاد داشت و الحمدلله که لااقل سر اون آهنگی که توش مردم رو دعوت به فاحشگی می‌کرد دستگیر شد. عجیبه که تو این مسائل رگِ غیرتِ عربیِ آقای یراحی گل نکرد و مردم رو دعوت به برداشتنِ روسری کرد.
دلم به حال بعضی مردم می‌سوزه که قهرمانِ پوشالیشون مطربیه که نهایتا چند تا شلاق خورده و دوسالم حبس کشیده در حالی که قهرمان‌های این انقلاب، پای این انقلاب خون دادن. خداوکیلی قهرمان‌هاتونم مثل خودتون به درد نخورن.


جای هر موجودی که خلاف قوانینِ کشوری عمل کنه، بخواد تنش و تشنج ایجاد کنه و جایگاهشو نشناسه قطعا تو زندانه، فرقی هم بین هنرمند و بازیگر و مردم عادی نیست. ناراحتیم که بعضی از این بازیگرا و هنرمندا خیلی زیادی مصون بودن و کسی سمتشون نرفت. هنر نباید برای کسی مصونیت بیاره.

پ.ن: من اگه جای دستگاه قضایی بودم بعد از اینکه از زندان در اومد و دوباره پررو بازی درآورد و اون پست رو گذاشت دوباره دستگیرش می‌کردم:))

📒 @Nottebookk

یه روزایی رو یادمه که وقتی بارون می‌اومد می‌زدم بیرون و زیر بارون قدم می‌زدم، چتر رو به رسمیت نمی‌شناختم و دلم می‌خواست زیر بارون خیس شم.
الان؟
برمی‌گردم زیر پتو بخاریو روشن می‌کنم و ترجیح می‌دم بخوابم و وانمود کنم بارون نیومده.

📒 @Nottebookk

پس کِی؟

همه‌تونم که معتقدید اگه کاراتونو به اشتراک بذارید ریا می‌شه و دوست ندارید.

پس لااقل اون موقع که فریاد می‌زنید همه جا آشنا بازیه و از این خزعبلات یادِ این ریا نکردناتون هم باشید.

موسسه‌ها، مردم، دنبال‌کننده‌ها، علمِ غیب ندارن که بدونن کار شما بهتره. وقتی یکی بدتر از شما کارشو به اشتراک می‌ذاره می‌رن سمت اون. شماهم بشین پای کمال‌گراییِ الکی و به درد نخورت بسوز و تماشا کن که چقدر خالتور به موفقیت می‌رسن و تو هیچی نمی‌شی و فقط غر می‌زنی.

📒 @Nottebookk

برای اینکه یادم باشه، روزایی بود که بیشتر از هر وقتی به بودنِ بعضیا نیاز داشتم و نبودن‌.

به عبارتی دیگر، شبایی که من این زخمارو می‌شمردم، کجا بودی؟

📒 @Nottebookk

افطاری خوردن در قطار هم برام آنلاک شد.✅

📒 @Nottebookk

فکرکنم دارم یکی از بهترین و زیبا‌ترین فیلم‌های عمرم رو می‌بینم.
سراسر درس زندگی
سراسر درس هم‌دلی
سراسر زیبایی

خوشه‌های خشم (The Grapes of Wrath) رو توصیه می‌کنم حتما ببینید.

پ.ن: حس می‌کنم پایتخت رو از رو دست این ساختن.

#فیلم
📒 @Nottebookk

یه سکانس طلایی داشت، پیرمرد سرشو گذاشته رو پای پسرش، می‌گه من فقط خیلی خسته‌م خیلی خسته.
و چشماشو می‌بنده و دیگه چشماشو باز نمی‌کنه.

منم همین‌طور پیرمرد، منم همین‌طور...

.

صدای جیرجیرِ موتور اتوبوس و لرزش شیشه‌‌ها و هر دو سه دقیقه یه بار بالا پریدنِ اتوبوس...
اتوبوسش خیلی باحاله، راننده‌ش باحال‌تر، جزو معدود مواقعیه که از راننده‌ی اتوبوس بدم نیومد، از اول با روی خوش صحبت کرد. سر قیمت اذیت نکرد، طبیعیه، لر جماعت دل ساده‌ای داره، اهل دوز و کلک نیست، اهل اخم و تخم نیست، صافه.

اومدم جا پیدا کنم، یهو دیدم عقب اتوبوس مثل اتوبوسای قدیمی یه تخت مانندی به‌پا کرده، به نظرم خودش درست کرده، این اتوبوس جدیدا از این چیزا ندارن که. ازش اجازه گرفتم اگه می‌شه همین‌جا بشینم که گفت اگه خودت راحتی مشکلی نداره، حتی همینم با لبخند گفت. گفت فقط من یادم می‌ره یهو تا خرم‌آباد می‌برمت، رسیدیم قم خودت بیا جلو بگو می‌خوای پیاده شی، حتی اینم با خنده گفت. احتمالا اینم مثل خیلی‌هامون مشکل کم نداره تو زندگیش، مهمه که بتونی در کنار مشکل داشتن بازم بخندی و به مردم روی خوش نشون بدی.

به امروزی که گذشت فکر می‌کنم.
روز سختی بود، روز بدی بود.
چقدر آدما راحت می‌تونن دروغ بگن چقدر آدما راحت می‌تونن زخم بزنن.
دوبار رفتم تهران و برگشتم قم.
سعی کردم با رفتن پیش کمیل خوب تمومش کنم که با یه چالش دیگه روبه‌رو شدم.
گفتم کمیل، داستانِ دوستیِ من و کمیل هم جالبه، اینکه شما یه کمیل ببینی احتمالش خیلی کمه، اما اینکه یه کمیل احمدی دیگه ببینی تقریبا غیرممکنه و کمیل علاوه بر کمیل بودن، احمدی هم هست. اصلا سر همین باهم دوست شدیم، تدوین‌گره و یه فست‌فودی تو میدون قزوین تهران داره، با میثم رفتیم پیشش.


صداهای مغازه‌ی کمیل خیلی خوبه، وارد مغازه که می‌شی انگار عینهو اون کمده تو نارنیا که می‌بردت یه دنیای دیگه، رفتی یه دنیای دیگه، یه کلبه‌ی قدیمی پر از غذاهای خوش‌مزه وسط لبنان، قشنگه، چون واقعیه، چون خود کمیل همینه، اون‌جا که می‌رم یاد اتاقم می‌افتم.

چشمام کم کم داره سنگین می‌شه
صدای جیر جیر استخونامو می‌شنوم، یکی جلوملوها یه کیک باز کرد، صدای باز کردنش تا اینجا اومد.

خوابیدن ته اتوبوس هم عالمی داره...
من فقط خیلی خسته‌م...خیلی خَ‌س‌ت‌ه...
می‌خوابم، به امیدِ اینکه...

ولش کن، شب بخیر، رسیدیم بیدارم کن.

#صداها
📒 @Nottebookk

یه عمر می‌جنگی دستت تو جیب خودت باشه و زندگیتو خودت بچرخونی، جوونیت به تورم و گرونی بگذره، حداقل ۳ ۴ بار شغلتو عوض کنی، از سرقت گوشیو شکست‌های مالی و مریضی‌های پر خرج عبور کنی، بدون ذره‌ای پشتیبانی و کمک از طرف خانواده، آخرم کسی که تو اوج ارزونی و تورمِ نزدیک به صفر ۲۵ سال قبل تونسته خونه دار بشه و موقعی که ماشین مثل چی ارزون بوده تونسته ماشین‌دار بشه و الان هم آه در بساط نداره، بیاد بهت تیکه بندازه که پس این همه کار می‌کنی پولات کو؟ آخرم کسایی رو بکوبه تو سرت که همونا آویزونِ جیب باباشون بودن همیشه...
تو چند سال فقط برای تأمین نیاز‌های اولیه‌ی زندگیت(خوراک، پوشاک و رفت و آمد و ...) جنگیدی و پاره کردی خودتو که بتونی تجهیزات کارتو خودت بخری و جور کنی.
بدتر از همه اینکه حتی اون هدفی که بخاطرش این همه سختی رو تحمل کردی هم بهش نرسی.
هرکی زورش رسید یکی زد خلاصه.

کاش اونی که دستمونو نمی‌گیره لااقل لنگمونم نگیره و ته دلمونو خالی نکنه.

پ.ن: اینارو ثبت می‌کنم برای کمیلِ آینده.

پ.ن۲: خیلی‌هاتون دقیقا نمی‌دونید وضعیت اقتصادی چقدر بده، یه مثال بزنم، لپتاپ استوکی که من اردیبهشت امسال خریدم، همین الان قیمتش شده ۲ برابر.

📒 @Nottebookk

اومدم یه جا مهمونیِ نسبتا بزرگ فامیلی-رفاقتی-همکاری، طبق معمول جمع مذهبیه، ما رفقا و همکارا جمع شدیم دورهم و دوسه نفر شروع کردن به گلایه‌های اقتصادی کردن، گوشی‌هاشون آیفون ۱۶ پرومکس و اس بیست و سه اولترا.🚶🏻‍♂
بعد من با شیائومی نوت ده پرو در سکوت نشستم -خرما ارده گردومو- می‌خورم.

📒 @Nottebookk