پسر مذهبی ها امروز بدنساز شده اند!
تفاوتشان با خالکوبی کرده های استین کوتاه خیابانی این است که آستین بلند چسبان و شلوار چسبان تر میپوشند تا پیمانه ها واضح تر باشند!
دخترک مذهبی هم که چه عرض کنم!
خودتان میبینید و نیازی به توضیح نیست!
بعضی از آن ها هر کدامشان هزار تهمینه میلانی درون دارند!
اینجا شده عرصه ی عرضه ی گل و باقالی و قالی و اینجا نشسته ایم که به جوراب کوتاه آن یکی گیر بدهیم!
همینقدر سطحی همینقدر بی محتوا و همینقدر پوچ!
ما حزب اللهی هستیم!؟
مسئله حزب #الله شده اینها، باورم نمیشود!
#این حزب الله باشد برای خودتان.
یاحق

ما خوبیم اصن...
تو و رفیقاتم خوبن...
فحش نده حزب اللهی عزیز...

وجه تمایز ما و کوفیان چیست؟

خیلی هنر کنید قرآن بخوانید و زیارت عاشورا، اما کیست که نداند شمر، حافظ قرآن بود. پسوند «حجت الاسلام» و «آیت الله» سند اعتبار و وجاهت کسی نبوده و نیست و نخواهد بود. اما کیست نداند که «عمرسعد» آن «اصغر کُپک» مختار نامه نبود و آیت الله العظمی عمر سعد کوفه بود. شما خود را عمار دربار علی - احیانا- اگر ندانید، سرباز سید علی که - حتما- می دانید؛ اما کیست که نداند شمر سردار سپاه مولا علی در صفین بود و هم او سر قدسی حسین را روی «زانوی غم» نشاند. اثبات عشق با «نامه» ممکن نمی شود و رسم عاشقی به نوشتن هزاران نامه نیست؛ کیست که نداند شبث ابن ربعی - یک از آن هزاران بود که - نامه «فدایت شوم» به حسین نوشت و او را به کوفه خواند تا آخر سر، جزء همان ده نفری شود که بر پیکر مطهر حسین اسب تاختند. سند دلخوشی به رابطه خویشی را، تنها شیطان است که مهر و امضاء می کند. نسب و خویشی انسان، سبب احترام می تواند باشد، اما دلیل حق بودن هیچکس نیست. «سیادت» شاید در وزن و قافیه، به «حقانیت» نزدیک باشد، اما مترادفش نیست. کیست که نداند عمر سعد از خویشان حسین بود که فرمان حمله بر او را - با رها کردن اول تیر - صادر کرد...؟
#دل_آباد

براستی ارزش چیست و ارزشی کیست؟ عرزشی هایی که طرز فکر و نحوه رفتارشان، هر روز و هر شب، موجب لرزش دل پسر فاطمه است. عرزشی هایی که وقت برخاستن از زمین «یا علی» می گویند و اما با نشستن در زمین شیطان، کمر «علی» را می شکنند. عرزشی هایی که به نام ارزش و با مجوز «ارزشی بودن» دست به هر خبطی می زنند و بیش از پیش عناوین گرانسنگی چون «بسیج» و «ارزش» را به جهل رفتاری خود، خدشه دار و مصادیق «بسیجی» و «ارزشی» را در جامعه منفور می کنند. فدایی هایی که با تندروی های بی حد و حصرشان، محاسن ماه را سپید کرده اند. عرزشی هایی که از امر به معروف، حاصلی جز آلوده به منکر شدن ندارند و از نهی از منکر، جز محو کردن معروف، نتیجه دیگری به بار نمی آرند.
کجای کارید؟ در کجای دنیا ایستاده اید؟
#دل_آباد

فکر می‌کنیم چیزی نشده است اما خیلی چیزی شده است! دقیقاً آسمان به زمین آمده است.
باتبع، نگاه‌ها هم از بالا به پایین سرازیر شده...
#بید_مجنون

اگر دری بر روی شما باز شود و شخصی به شما پیشنهاد مدیریت (انواع مدیریت و در سطح بالا) بدهد قبول میکنید؟
مثلا:
فرهنگی سپاه استانتان
وزارت ارشاد
مدیر کل فلان اداره
خاتم الاوصیا
قرارگاه بهمان و..

از مزیت های حزب و باند بازی این است
که تک تک وارد جهنم نمی شوید
بل گروه -گروه و دسته-دسته...

همیشه دلخوری ها را، نگرانی ها را
به موقع بگویید
حرف های خود را به یکدیگر با "کلام" مطرح کنید نه با "رفتار"
که از کلام همان برداشت می شود که شما می گویید؛ ولی از رفتارتان هزار برداشت
@jame_aqiq

بی انصاف نگفتی دیدارمون رو یکم بندازی جلوتر آخه...
قیامت یکم دیر نیست؟

دو ایرانی هرگز نمی توانند همکاری کنند، حتی اگر این همکاری برای گرفتن پول از شخص سومی باشد. بعضی تصور میکنن عضو مقننه بودن یعنی با مجریه مخالفت کردن و وکیل یعنی دشمن وزیر و مجلس یعنی محل حمله و توهین به دولت. ایران کشور منفردین است، در این کشور هر فرد برای خودش سلطانی است و...
علت ظهور صدها حزب نارس کوچک و به وجود نیامدن یکی دو حزب حسابی ملی همین روح تفرد و تشخص بی لزوم است.

#شهید_مصطفی_چمران:
خون خود را بر زمین میزنم تا مگر وجدانی بیدار شود، ولی افسوس که منافع مادی و حب حیات همه را به زنجیر کشیده است.
@Sh_Aviny

درود بر اقتصادتون.

(پس از جنگ صفین در سال 37 هجرى در كوفه ايراد فرمود)
اى مردم وفا همراه راستى است، كه سپرى محكم‏تر و نگهدارنده ‏تر از آن سراغ ندارم. آن كس كه از بازگشت خود به قيامت آگاه باشد خيانت و نيرنگ ندارد. امّا امروز در محيط و زمانه‏اى زندگى مى ‏كنيم كه بيشتر مردم حيله و نيرنگ را، زيركى مى‏ پندارند، و افراد جاهل آنان را اهل تدبير مى ‏خوانند. چگونه فكر مى‏ كنند خدا بكشد آنها را چه بسا شخصى تمام پيش آمده اى آينده را مى ‏داند، و راه‏ هاى مكر و حيله را مى‏ شناسد ولى امر و نهى پروردگار مانع اوست، و با اينكه قدرت انجام آن را دارد آن را به روشنى رها مى‏ سازد، امّا آن كس كه از گناه و مخالفت با دين پروا ندارد از فرصت‏ ها براى نيرنگ بازى، استفاده مى‏ كند.
#نهج_البلاغه

قبل تر هم گفته بودم ایران و ایرانی اگر بخواهد همه چیز را دراماتیزه کند، احساسی و هیجانی جلوه دهد, می تواند هرچند ماه، گاهی یک شبی در خیابان و چند شبی در رسانه ها خوشحال باشد! این هیجان و احساسی بودن جوانان باعث ارائه نظریه هایی که گاه در نوع خود بی نظیر، کم نظیر، عجیب، درست و نادرست است می شود. کافیست به تماشای استوری ها و پست ها و مطالب منتقدین و مخالفین دولت نگاهی بی اندازید.
چه چیز می بینید؟ با چه چیز روبرو می شوید؟
احتمالا اکثرتان با محتوایی چون: اگر دولت مانند فوتبالیست ایرانی غیور باشد چه می شود مواجه شده و دیده اید و گاه واکنش تند مخالف یا همراه داشته اید.
این مقایسه ی احساسی چهار سال بعد، زمانی که جهت گیری سیاسی همین غیور مردان داخل زمین را میبینیم جالب تر می شود!
بیاید به چهارسال آینده نرویم، یک سال گذشته را مرور کنیم و مواجهه منتقدین دولت یا همچنان مخالفین دولت را با جماعتی که سلبریتی نامیده میشوند را ببینیم!
لازم نیست که وقت خود را بگذاریم و بگوییم کلید واژه هایی که سلبریتی ها با آن یاد می شوند چقدر به غیرت نزدیک است تا بی غیرتی، چرا که به آن آگاهیم...
برای طعنه به دولت، گاه نیاز به تصمیم گیری عجولانه در نوشتن و مقاله نویسی با منطق هافبک تو کیست، نیست!
برای انتقاد به دولت، دولت انقدر ادعا داشته که بشود یقه اش را گرفت.
باخت هرچقدر که حقمان نباشد باخت است.

واقعاً قرار است قلب آدم تا کی بتپد؟ چه‌قدر معمولی شده است مرگ ِ آدم‌ها برای آدم‌ها. فردا صبح اگر زنده هم باشم، فکر نمی‌کنم قرار باشد مرگ ِ یک آدم، در زندگی ام رد پایی از خودش به جا بگذارد. مثل کارگردان تأتری که هر روز می‌بیند پرده‌ی پایان نمایش‌نامه‌های دیگران را و دل‌خوش کرده است به نمایش‌نامه‌ی خودش...