هرچی که تا به‌حال رها کرده‌ام، اثر چنگ زدنم رویش بوده.



دیوید فاستر والاس
معین فرخی

امروز زندگیم پر از «کاش» بود.

دانشگاه تهران، ادایی‌ترین دانشگاه خاورمیانه.

«این‌که می‌گه به آن‌ها که بهشان ریلیشن‌شیپ ادوایس می‌دادیم، سینگل‌تر بودیم.»
تا ته خود منه.

امروز مثل بچه‌ها خوابیدم تا زودتر صبح شه که برم اصفهان. بهش که فکر می‌کنم هیجان وجودم رو می‌گیره ولی نه زیاد. نه مثل سفر شیراز. حس می‌کنم چون می‌دونستم شیراز قراره چطور باشه و یه ایده‌ای داشتم که بدم دست قوه‌ی خیالم که رویاپردازی کنه براش.
الان از اصفهان هیچ ایده‌ای ندارم مخصوصا این‌که قراره تنها سفر کنم. با دوستام دو سه باری اینور اونور رفتم ولی این رسما اولین سفر تنهاییمه، و نمی‌دونم چطور قراره بگذره. چه آدمایی رو ببینم و چه تجربیاتی رو از سر بگذرونم.
به نظرم همین جالبش می‌کنه و امیدوارم از اون‌چه که فکر می‌کنم و امید دارم، بهتر باشه.
دوست دارم دفعه‌ی بعد تصور اصفهان رفتن از شادی دیوانه‌م کنه.

کارهای امشب:
دوش گرفتن
چیدن لباس‌های چمدون
چیدن وسایل کوله
دوش گرفتن
مرتب کردن اتاق

وسایلی که یادم باشه بردارم:
شارژر هدفون و ساعت و گوشی
وسایل بهداشتی
کتاب
دفتر یادداشت و خودکار
تراول ماگ
جعبه‌ی قرص‌ها
جالنزی و مایع لنز
سرم‌های مو
خط چشم و ضدآفتاب

در راه.

پسر لهجه‌ی اصفهانی‌ها🔥

تجربه‌ی عجییییب.

اصفهان خیلی خوبه و از تهران هم دور نیست بنده ماهی یه بار این‌جام از این به بعد.

Turn your scars into stars
They show you fought, and survived

جانب ما جانب بی‌جانبیست.

20

«به بیست سالگی خوش اومدی. هروقت دیدی داری پاره می‌شی بدون داری راه رو درست می‌ری.»

تولدت مبارک آرا. ( البته امیدوارم درست حدس زده باشم مثلا بخاطر روز بیستمی پشت سر هم ۱۰ دقیقه پلانک رفتی ننوشته باشی 20. بی مزه هم خودتی. )
-پروفسور

این عالی بود :))))

از این‌که می‌تونم همه جا رو به جایی برای برگشتن تبدیل کنم، بی‌نهایت خوشحالم.