بذارید از آشنایی خودم و بهار بگم براتون.

بچه‌ها بهار یکی از زیباترین آدم‌هاییه که دیدم. جدا بدون اغراق. هم روحش خوشگله هم خودش.

بعد یه روز من تو ممبرای چنل دیدمش. قدیمیا می‌دونن هر از چندگاهی از ظاهر یکی تعریف می‌کنم.

بعضی وقتا که پروفایلاتون رو بالا پایین می‌کنم، یه طوری از بعضی اکانتا وایب عمیقی می‌گیرم که می‌گم کاش می‌تونستم بیشتر بشناسمش.
یوزری که اسمت چینی یا ژاپنیه، و توی بیوت نوشته
"Let's dance to the end"
و موهات رو صورتی کرده بودی. تو خیلی گرم و زیبایی. کاش می‌تونستم بیشتر بشناسمت.

و این رو گذاشتم توی چنل. و دیدم پیام داده که آره حتما بیا دوست شیم و فلان!
و خلاصه سال پیش یکم حرف زدیم با هم. بعد من غیب شدم تا امسال. که فهمید دانشگاه تهران قبول شدم. و گفت هروقت اومدم خوابگاه بگم برام چای درست کنه یا حتما هم رو ببینیم.
منم اینطوری بودم که حتما!
و یه شب رفتم خوابگاه و جدا یک شب بد بود. با خواهرم دعوا کرده بودم زده بودم بیرون از خونه رفتم خوابگاه. وسیله هیچی نداشتم و واقعا حس غربت خرم رو می‌جوید و صبح زود کلاس داشتم.
پیام دادم بهش و اومد.
کلی حرف زدیم. چای داد بهم.
و همه‌چیز یهویی خیلی بهتر شده بود.
بعدش فهمیدم همون زبانی که دوست دارم بخونم رو تدریس می‌کنه و دیگه این شد که شد دوست و معلمم.
و عشق قلبم😌💕

یعنی می‌گم این چنل واقعا برای من جادویی بوده. کلی آدم معرکه بهم هدیه داده. مستقیم و غیرمستقیم.

درکل بچه‌ها نصیحتم اینه که هرچقدر بزرگتر می‌شید مسئولیت‌هاتون و فرصت‌هاتون برای اشتباه کردن کمتر می‌شه.

دانشگاه وقت آزادتون کمتر می‌شه، بعد می‌رید سر کار، بعد چه می‌دونم مستقل می‌شید، وارد رابطه می‌شید، عواقب اشتباهاتتون بیشتر می‌شن و …

از فرصت‌هایی که توی دوران دبیرستان، راهنمایی و حتی دانشگاه دارید برای یادگیری و پیشرفت خودتون استفاده کنید.

مهارت‌ها و زبان‌های جدید یاد بگیرید. به چیزهایی که دوست دارید بپردازید. خودتون رو educate کنید. این مهم‌‌ترین چیز و سرمایه‌ی شما خواهد بود.

دیشب خیلی خوب بود. حال داشته باشم تعریف می‌کنم.

حس ناکافی بودن تموم نشد ولی من چرا.

بیاید از کاری که مشغولشید یه عکس بدید و بگید چی.