به قول امیر پارسا: «عزیزم خودتو در معرض شانس قراربده، زندگی واقعا رندوم و شانسی جلو میره!»

نمیتونی منو از خودت جدا بدونی ولی انتظار داشته باشی از سمت من صمیمیتی ببینی.

یه جایی از مسیر فهمیدم، همه‌چیز ارزش جنگیدن نداره.

″یک صبر برایمان مانده و همه‌ی دنیا می‌خواهد آن را امتحان کند.″

امروز از اون روزاست که دوست دارم انقدر گریه کنم که توی اشکام غرق بشم.

به‌نظرم بخشش واسه رفتارهایی جوابه که غیرعمدی بوده‌. مشتی تو هزاربار یه رفتار رو عمدی انجام می‌دی با اینکه می‌دونی چقدر طرف رو اذیت می‌کنه، اونوقت انتظار بخشش داری؟

خب تونستم یکی رو خوشحال کنم، حالم بهتره.

واقعا انقدر سخته که اگر کاری داری پیام بدی؟ وقتی چند بار زنگ میزنی جواب نمیدم خودت بدون دوست ندارم باهات حرف بزنم.

اصلا من دقت کردم، جز یه تعداد انگشت شماری از آدم‌ها، با بقیه که می‌خوام تلفنی صحبت کنم دچار اضطراب میشم.

گاهی رهاشدن به معنی رهاشدن نیست؛ گاهی‌وقت‌ها رها می‌شی، چون باید به سفری بری که خودت باید تنهایی ازش عبور کنی.

اونی که از سکوتت می‌ترسه، احتمالا از حرف‌هات خبر داره.

به قول آقای جمال ثریا:

"‏در دوست داشتنِ تو
خودم را خیلی رنجاندم."