واقعا چرا تسلیم بشم؟

برای خانوادهٔ ایرانی آبرو مهم تر از سلامت روان بچه‌هاشه.

سقراط در جایی میگه شیوه‌ی زندگی شرافتمندانه اینه که همون شکلی باشیم که تظاهر می‌کنیم.

″فهمیدم که ضعیف ها بی‌رحمند و مهربانی خصلت افراد قوی‌ست.″

هرچی بیشتر فرو ریختم، عمیق‌تر ریشه زدم.

اینم از خوندنی‌های امروز: «مدتی سعی کردم برای کسی سودی نداشته باشم، نقاب خیلی‌ها افتاد.»

هنرِ دوام آوردن؟ زندگی در مورد دوام آوردن نیست، زندگی در مورد زندگی کردنه؛ این‌که اگر شرایط دلخواهتم نبود، خوب زندگی کنی.

همیشه باید بجنگی، مخصوصا اگر فکر می‌کنی قراره ببازی. اتفاقا همون موقع‌ست که باید سخت‌تر از همیشه بجنگی.

راز لذت‌بردنه توی شل کردنه‌ست. هرچقدر بیش‌تر سخت بگیری، بیش‌تر از دماغت درمیاد.

یکی هم می‌گفت: فرق آدما توی جبران کردنشونه، وگرنه همه اشتباه می‌کنن.

قصه‌ی عشق، بازی چرخ روزگاره.

@NotesNegar

دست خودمو گرفتم و از پرتگاهی کشیدم بیرون که با ترس‌هام برای خودم ساخته بودم.

عصبانی شدن، همیشه انتخاب ما نیست؛ اما اینکه با عصبانیت چه کنیم، کم‌کم می‌تونه انتخاب ما بشه.

درست میشه، درست‌ هم نشد، ما که صبور شدیم.

تغییر وقتی سخت‌تر میشه که بخوای هم آدم قبلی بمونی، هم زندگی جدیدی بسازی.

آدم‌ها رو وقتی بشناسید که چیزی که توش براشون منفعت داره رو ازشون می‌گیرید.

اومدیم یکم بخوابیم که زودتر راه بیفتیم بقیه راه رو بریم که یکی اومد کنارمون پارک کرد و معلوم نیست با کی دعوا داره نصفه شبی که فحش از زبونش نمیفته.