وقتی کتابی رو میخونی میبینی از لحاظ ظاهری هم با وقتی که تازه گرفته بودیش فرق داره. حجم فضای بین برگه ها بیشتر میشه، جایی که ورق میزدی یا کتابو باز نگه میداشتی یکم منحنی میشه و کاملا مشخصه این کتاب قبلا خونده شده چون همه ی اینا حامل و نگه‌دارنده ی خاطرات ما با اون کتابن

choose your last words, this is the last time 'cause you and I, we were born to die.

حجم درسام > زمانم > روانم .

خوشحالم چون دیگه فردا زهرا هست تا گوشه کتابم لیریک اهنگ بنویسه، شاخم بزنه، هر یک ساعت دستشوییش بگیره، با مژه‌هاش دستمو قلقلک بده، روی دفترام خط بندازه و منم برای انتقام از بالا تا پایین دفترشو خط بکشم✨

Dear Lord, u have no idea how thankful I am for the existence of chips and dark chocolate.

2:57 I reached for you, but you were gone, I knew I had to go back home
you searched the world for somethin' else to make you feel like what we had
and in the end, in wonderland, we both went mad

نودل : چرا اونا پرواز نمیکنن برن؟
ویلی : نمیدونم. شاید بهش فکر نکردن. فلامینگو ها کلا همینطورین، معمولا خیلی فکر نمیکنن