ژانر؛ جنایی-ومپایر

به زودی صبح می‌شد و پیکر بی‌جونش بدون هیچ محافظی زیر نور خورشید قرار می‌گرفت. لب‌های خشکش رو از هم فاصله داد تا نفسی بکشه چون دیگه انگار بینیش کافی نبود اما با تیر کشیدن قفسه سینش درست قسمتی که چوب شکسته شده توش فرو رفته بود، چهرش با درد توی هم رفت.
هنوز هم می‌تونست تصویر چهره معشوقش رو ببینه، هنوز هم تار بود و هنوز هم سعی داشت بیشتر اون چوب رو توی زخمش فرو کنه.
مهم نبود. دیگه هیچ اهمیتی نداشت.
تنها چیزی که مهم بود گرمای نور خورشید بود و خاکستری که شروع به پرواز توی آسمون می‌کرد.

I'm getting tired even for a phoenix
Always risin' from the ashes
Mendin' all her gashes
You might just have dealt the final blow
- You're Losing Me

{ @NotesLake }

3:19

how long could we be a sad song? ‘til we were too far gone to bring back to life?
i gave you all my best me’s, my endless empathy and all i did was bleed as i tried to be the bravest soldier, fighting in only your army, frontlines, don’t you ignore me.
i'm the best thing at this party and i wouldn’t marry me either, a pathological people pleaser who only wanted you to see her.
and i’m fading, thinking “do something babe, say something. lose something, babe, risk something. choose something babe, i got nothing to believe, unless you’re choosing me”
stop, you’re losing me
i can’t find a pulse
my heart won’t start anymore .

یجوری همه‌چیزو خراب می‌کنن که حتی شرم می‌کنی بگی یه زمان می‌شناختیشون و باهاشون در ارتباط بودی.

خنده‌دار تر از کسایی که فکر میکنن با همیشه ساز مخالف زدن خفن بنظر میان وجود نداره

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌<< what a week 33 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

my dear Sherlock Holmes, you have no idea how much i feel you
- another INTP

شرلوک هلمز یه سبک زندگیه 😭

واقعا دلم میخواد کتاب سنگدل رو دوباره بخونم و توی دنیاش زندگی کنم، با توجه به اینکه این دفعه میدونم اخرش چی میشه و مطمئنا دیگه هیچوقت نمیتونم واسه "اولین بار" بخونمش. ولی الان؟ شبیه اقدام به خودکشی میمونه.

𝗌𝗈 𝗍𝖺𝗄𝖾 𝗆𝖾 𝗍𝗈 𝗍𝗁𝖾 𝗅𝖺𝗄𝖾𝗌
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌𝗂 𝗁𝖺𝗍𝖾 𝗂𝗍 𝗁𝖾𝗋𝖾