دست از overshareکردن احساساتت بردار، هیچکس متوجه عمق حس هایی که از سرت میگذره نمیشه.
مسیر باید تنهایی طی بشه کسی نمیتونه کمکت کنه.

نوشتن خاطرات باعث میشه به لحظاتت حس بهتری داشته باشی، از اون حس تهی بودن حد اقل یکم کم میکنه.

بنویس تا ثبت بشه
بنویس تا خالی شی
بنویس تا یادت بمونه
بنویس ؛

آدمایی که شخصیت و علایقشون رو به خاطر داشتنِ توجه شخص دیگه ای عوض میکنن : 🚮

منم قفسه کتاب‌های نخونده ای مثل my life's library ی آلاسکا دارم که هر یدونه کتابی که ازش کم میشه باز سه تا اضافه میشه و امیدوارم بتونم تا وقتی که زنده ام بخونمشون. اما معلوم نیست سرنوشتم مثل آلاسکا باشه یا نه ؛

دوباره یک سپتامبره و من بازم با قطار سریع‌السیر به هاگوارتز نمی‌رم.

وقتی می‌گم بعداً بهت زنگ می‌زنم، منظورم در ادامه‌ی زندگیه، نه امروز.