-

ولی چیزی که همیشه من رو از آدم های زندگیم میترسونه، و باعث میشه از روی ترس یه قدم به عقب بردارم،دورویی اونهاست.
و حتی آزاردهنده تر هم میشه، وقتی دلایل و بهونه های آدم ها برای این دورویی هاشون رو میشنوی.

ماه واقعا زیباست

out of sight, out of mind

I'm so Alaska . ))

So how much sad did you think I had
Did you think I had in me?
How much tragedy?
Just how low did you
Think I’d go ‘fore I’d self-implode?
‘Fore I’d have to go be free?
You swore that you loved me, but where were the clues?
I died on the altar waitin’ for the proof
You sacrificed us to the gods of your bluest days
And I’m just getting color back into my face
I’m just mad as hell ’cause I loved this place for
So long, London
Had a good run
A moment of warm sun
But I’m not the one
So long, London
Stitches undone
Two graves, one gun
You’ll find someone

- So long, London by Taylor Swift

خوندن داستان از نگاه شخصیت های فرعی یه حس خاصی داره که درست نمیتونم توصیفش کنم، یه طور فهم و نگرش جدید بهت میده. وقتی بالاخره تفکرات و تصوراتی که تو ذهن اون شخصیت میگذره رو میخونی یه وایبی ازش میگیری که میتونه اونو تبدیل به شخصیت مورد علاقت کنه یا باعث شه تا ابد ازش متنفر شی. و این جالب‌تره که این قضیه فقط درباره ی خوندن داستان‌ها نیست.