جای گلوله‌ای در بدنم درد می‌کند که به من اصابت نکرده است ..

​ما کجا همدیگر را دیده‌ایم؟
من معترضی هستم که با خون ریخته شده‌ام بر فریادم مُهر اغتشاش زده‌اند،
حاکمیتِ جمهوری‌ام که معشوقه‌ی پنهانیِ دیکتاتور شده،
هزار بار کوچ کرده‌ام، اما هنوز سر جای اولم ایستاده‌ام،
من از حرارت تَنِ خود فراری‌ام، در آتشی سرد خاکستر می‌شوم،
من همان نماز بی‌وضویم که رو به قبله خوانده نمی‌شوم،
​لبخندی هستم که با اخم به سمت چهره می‌رود،
تیغی هستم که التیام زخم‌ها می‌خواهم،
یک ایران هستم، غریبه با خاورمیانه ..

آریو

هرچه مرهم می‌گذارم بند می‌آید مگر؟
ای وطن! خون تو از اروند می‌آید مگر؟

شدیدا از کلمات
اینترنت، ملی، کانفیگ، فیلترشکن، پروکسی، اختلال، روبیکا، ایتا، تحریم، اسرائیل، آمریکا، غزه، داخلی، صبر، دشمن، هفته آینده، قطعی، سرور، بین‌المللی و ..
خسته‌ام.

دسترسی مردم ایران به اینترنت آزاد بین المللی به 60 درصد رسید و قراره بیشتر هم بشه؟!
خوشحالی نداره؛ باید برای چنین وضعیتی گریه کرد که مدام مجبور به پیگیری یه حق کوچکی از زندگیمون هستیم‌ اون‌هم با هزار منت!
ماهی قرمز رو از توی اِستِکان می‌ندازن توی تُنگ.

حتی بارونِ خدا هم نمی‌تونه لکه خون‌های ریخته شده توسط شما رو از کف این خیابونا پاک کنه.
شب چطور خوابت می‌بره حروم‌زاده؟!

گر ستم خوب است آری، بر شما‌ هم می‌رسد؛
هرچه می‌خواهی بدی کن، وقت ما هم می‌رسد؛
از همان دستی که دادی، بی‌گمان خواهی گرفت؛
تَرکه‌هایت را بزن، چوب خدا هم می‌رسد ..

امیدوارم این چند روز که اینترنت قطع شده بود، کمکی کرده باشم‌.
حالا که نسبتاََ دسترسی به اینترنت آزادتر شده، فعالیت این کانال طبق موضوع اصلیش ادامه پیدا می‌کنه.
از کسی نمی‌خوام اینجا بمونه چون هدفم عضوگیری نبود، اگه موندید، قربون معرفتتون، اگه هم رفتید خدا به همراهتون،
سلیقه و علاقه هرکسی متفاوته.
از لطف و محبتایی که توی این مدت به من داشتید بی‌نهایت سپاس‌گذارم؛
"به یاد یارانِ رفته، به احترامِ خون‌هایِ ریخته‌ی جاویدان نامان؛
به امید آزادی 🖤"

اصولگرا و اصلاح‌طلب؟!
من جز "اسلحه‌گرا" و "خون‌ِ مردم طلب" نمیشناسم.

...

تو رو نمی‌دونم؛ برای من دیگه عادی نمی‌شه؛
قرار نیست چیزی فراموشم بشه؛
هر جا و مشغول هرکاری باشم یهو می‌زنه به سرم که چرا داریم به این آسودگی تظاهر به زندگی کردن می‌کنیم در صورتی که جمعیت خیلی زیادی از ما رو مثل آب خوردن توی یه هفته گرفتن، آزادی بیان و افکار رو که یه عمره ..
از وقتی چشم باز کردم یا اعتقاداتشونو بهمون خوروندن یا گلوله.

من از برهنگان تن فروش بیزار نیستم؛
از پوشیدگان شرف فروش بیزارم.

زخم را با زخم بستیم،
درد را با درد درمان کردیم،
خون را نیز با خون خواهیم شُست.

ديوانه‌تر از خويش كسى مى‌جستم،
دستم بگرفتند و به دستم دادند ..

سعدی

این ترازوی واژگون، رسم پایداری نیست؛ که هر چقدر کفه شما سنگین‌تر شود، سقوط‌تان از ارتفاع ظلم و نادانیِ خودتان، مرگ‌بارتر خواهد بود.