آنچه ما گذشته می‌پنداریم، در ذهن ما هنوز زنده است و آنچه به آن آینده می‌گوییم، ترسی است که در خیال ساخته‌ایم.
ما هر روز تصمیمات مختلفی می‌گیریم، اما آیا انتخاب‌ها ما را می‌سازند یا ما تحت تاثیر تقدیر هستیم؟
آدمیزاد بیش از آنکه آزاد باشد، اسیر خاطرات و امیدهایی است که به دست خود نگه داشته است.

آریو

ابتدا غمگین شدم
کمی که گذشت خشمگین؛
سپس بی تفاوت
گاهی دلتنگ
بعد از آن دیوانه
و اکنون؛ یک شیطان.

آریو

اگر واکنش تو بیشتر از اتفاق باشد،
داستان، داستان امروز نیست 👌

شب برای کسی که درختش توی تاریکی رشد کرده دلگیر نیست.

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند؛

از گوشه‌ی بامی که پریدیم، پریدیم ..

آدمیزاد گاهی آنقدر با خودش غریبه می‌شود که اگر توی خیابان تنه‌اش به تنه‌ی خودش بخورد، عذرخواهی می‌کند و رد می‌شود.
عجیب است، آدم می‌تواند سال‌ها در یک پیراهن زندگی کند، با یک نام صدایش بزنند و روی یک مُتَکا به خواب رود، اما وقتی به آیینه نگاه می‌کند، فرد آشنایی را نبیند.

آریو

با خودت چه کردی؟!
و این غمگین‌ترین سوال جهان است.

نقش قربانی را اغلب گوسفندان بازی می‌کنند.

زود عکساتونو بگیرید تا آب نشده؛

برف یا از خجالت

فرق نداره.