شرایط و محیط حتی واژگان "قضاوت" و "اجبار" را نمیپذیرد‌؛ گونه‌ای از خوب و بد ، سیاه و سفید!
سیاستمدارانی که با فکر به تایید رسیدند و شایستگانی که با فکر به سیاست رسیدند،
همانند فاحشگانی که با پول به باکرگی رسیدند و باکرگانی که که با فاحشگی به پول رسیدند ..

گذشته ای مذموم که خون آینده بر روی دستان لرزانش قابل مشاهده است
و اکنون در جستجوی "حالی" بود که از ترس گذشته خود را محجور قفس های اراده ساخته بود ..

حیوانات نمادن؛
هر حیوونی ویژگی‌هایی داره که میتونیم اونو به برخی ویژگیای یه انسان تشبیه کنیم به طور غریضی،
مثلا میتونیم بگیم یه شیر از بدو تولد تا مرگش میتونه کفتار رو پرورش بده با اینکه از گونه خودش نیست،
ولی اصولا این کارو نمیکنه، چرا؟
به اطرافتون نگاه کنید.

میگفت صبرم زیاده ولی غذای سرد نمیخورم، علی الخصوص گوشت خوک!
بعدا فهمیدم راجع به "انتقام" حرف میزده.

اگه جوهر قلم تموم شده دلیل نمیشه که نتونم داستان صفحات سفید و خالی رو بخونم.

و آزادی فاصله بین قلب و مغزه ..

از انحصار دید و نگاهت پرت میشی توی محوطه خالی زمان،
شاید همونجایی که عنصر آشوب به نفعته و حس قدرت یه "آدم" باهات کاری میکنه که حس کنی "انسان" نبودن بیشتر به نفعته؛ انسان سودجویی که قراره از طعم بی‌مزه‌ی خون خوشش بیاد.
طبیعت تا جنبه‌ی قدرتی رو نداشته باشی اون رو بهت نمیده؛ حالا خودت ترجیح بده فرد وانمود کننده باشی که میتونه از انگل کینه‌اش برای قتل روان خودش استفاده کنه یا کسی که با لبخند به قدرتای درونیش فکر میکنه و منتظر میمونه برای روز موعود‌.

ضمنا تا میام یکم بخوابم کلمات بیشتر بیدارم میکنن:
پاشو الان بنویس یا اونقدر تکه به تکه وجودتو گاز میزنم تا خودخوری و اورثینک هم چیزی واسه خوردن نداشته باشن.