💡 سرقت اطلاعات تلگرام و گوگل توسط ۱۰۸ افزونه مخرب در مرورگر کروم

محققان امنیت سایبری کمپین جدیدی کشف کرده‌اند که در آن، ۱۰۸ افزونه مخرب مرورگر گوگل کروم، به طور هماهنگ در حال سرقت اطلاعات کاربران هستند. این افزونه‌ها بیش از ۲۰ هزار بار از «فروشگاه رسمی کروم» دانلود شده‌‌اند و دسترسی‌های پنهانی و خطرناکی به مهاجمان می‌دهند.

🔸 این افزونه‌ها چگونه عمل می‌کنند؟
یافته‌های تیم تحقیقاتی Socket نشان می‌دهد که با وجود متفاوت بودن نام توسعه‌دهندگان، تمام ۱۰۸ افزونه با یک سرور مرکزی واحد در ارتباط هستند.
این بدافزارها در ظاهر موجه و کاربردی به نظر می‌رسند و در قالب کلاینت‌های غیررسمی تلگرام، ابزارهای ترجمه متن و بازی‌های ساده‌ی مرورگر عرضه شده‌اند؛ اما در پس‌زمینه، سناریوی متفاوتی در حال اجراست:

۱. سرقت داده‌های هویتی گوگل: ۵۴ افزونه برای سرقت اطلاعات حساب گوگل طراحی شده‌اند و آدرس ایمیل، نام، عکس پروفایل و توکن‌های دسترسی (OAuth2) را به سرقت می‌برند؛

۲. ایجاد درِ پشتی: ۴۵ افزونه در پشتی دارند که به محض باز شدن مرورگر و بدون نیاز به دخالت کاربر، لینک‌های دلخواه مهاجمان را باز می‌کند؛
تزریق کدهای مخرب: ۷۸ افزونه از طریق innerHTML کدهای مخرب HTML را به رابط کاربری تزریق می‌کنند؛

۳. رهگیری حساب‌های تلگرامی: یک افزونه به‌طور ویژه روی سرقت نشست‌های (Sessions) نسخه وب تلگرام متمرکز است و توکن‌های احراز هویت را به سرور هکرها ارسال می‌کند.

🔸 سرقت نشست‌های تلگرام و خطر کنترل حساب
خطرناک‌ترین بخش‌ این حمله، هدف گرفتن «نسخه وب تلگرام» است. افزونه مخربِ مرتبط با این پلتفرم، هر ۱۵ ثانیه یک‌بار اطلاعات نشست کاربر را استخراج کرده و به سرور مهاجمان می‌فرستد.

این دسترسی به هکرها اجازه می‌دهد تا علاوه بر خواندن پیام‌های قربانی، کنترل حساب کاربری او را در اختیار گرفته و آن را با حساب دیگری جایگزین کنند.
بررسی کدهای این بدافزارها و کامنت‌های موجود در آن‌ها، گمانه‌زنی‌ها راجع به احتمال هدایت این عملیات توسط هکرهای روس را تقویت می‌کند.

🔸 برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
در زمان انتشار این گزارش بسیاری از این افزونه‌ها همچنان در فروشگاه کروم فعال مانده‌اند. اگر به اینترنت دسترسی دارید، برای حفظ امنیت خود فوراً به بخش مدیریت افزونه‌های مرورگر کروم بروید و افزونه‌های ناشناس و مرتبط با تلگرام، یوتیوب و بازی‌های وب را حذف کنید.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 رونمایی از GPT-5.4-Cyber: استراتژی جدید OpenAI برای رفع لحظه‌ای باگ‌ها

این روزها در دنیای فناوری، رقابت بر سر توسعه هوش مصنوعی به اوج خود رسیده است؛ اما جبهه جدید این نبرد کجاست؟ شواهد نشان می‌دهند که امنیت سایبری است!

شرکت اوپن ای‌آی (OpenAI) ساعاتی قبل از مدل جدید خود با نام GPT-5.4-Cyber رونمایی کرده. این مدل که نسخه‌ای بهینه از پرچمدار فعلی شرکت (یعنی GPT-5.4) محسوب می‌شود، با هدف تقویت خطوط دفاعی در دنیای دیجیتال طراحی شده. جالب است بدانید این رونمایی تنها چند روز پس از معرفی مدل رقیب، یعنی هوش مصنوعی Mythos از شرکت آنترونیک انجام شده و نشان می‌دهد که غول‌های هوش مصنوعی تا چه حد روی امنیت تمرکز کرده‌اند.

🔸 معرفی مدل هوشمند GPT-5.4-Cyber
مدل جدید OpenAI به‌طور ویژه برای تیم‌های دفاع سایبری طراحی شده است تا بتوانند مشکلات زیرساخت‌های دیجیتال را بسیار سریع‌تر از قبل شناسایی و برطرف کنند. ضمناً این شرکت برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی، برنامه‌ای به نام «دسترسی مورد اعتماد برای امنیت سایبری» (TAC) را تدارک دیده است.

از طریق برنامه‌ی TAC، دسترسی به این هوش مصنوعی تنها برای مدافعانِ احرازِ هویت‌شده و تیم‌های امنیتی معتمد امکان‌پذیر خواهد بود. هدف غایی این است که متخصصان امنیتی همیشه یک قدم از هکرها جلوتر بمانند و بتوانند کدها و فعالیت‌های مخرب را در سریع‌ترین زمان ممکن خنثی کنند.

پیش از این نیز مدل‌های مشابهی مانند کدکس سکیوریتی (Codex Security) نشان داده‌اند که این فناوری تا چه حد موثر عمل می‌کند. برای درک بهتر قدرت این دستیارها، باید بدانید که ابزارهای امنیتی جدید تا به امروز توانسته‌اند بیش از ۳۰۰۰ نقطه‌ی ضعف حیاتی (باگ) را در نرم‌افزارهای مختلف کشف و برای آن‌ها راهکار ارائه کنند؛ کاری که اگر قرار بود توسط انسان‌ها انجام شود، نیازمند ماه‌ها یا حتی سال‌ها تلاش شبانه‌روزی بود.

🔸 شمشیر دولبه: چالش‌های امنیتی و راهکار OpenAI
یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها در حوزه هوش مصنوعی، کاربرد دوگانه (Dual-use) آن است. همان‌طور که مدل هوش مصنوعی می‌تواند برای تامین امنیت استفاده شود، مهاجمان هم می‌توانند از آن برای یافتن آسیب‌پذیری‌ها و مهندسی معکوس سیستم‌ها سوءاستفاده کنند.

برای جلوگیری از این خطر، OpenAI استراتژی «عرضه کنترل‌شده و مرحله‌به‌مرحله» را در پیش گرفته است. هدف این است که هم‌زمان با پیشرفته‌تر شدن مدل‌ها، لایه‌های امنیتی در برابر خطراتی مانند دور زدن محدودیت‌ها (Jailbreaks) و تزریق پرامپت‌های مخرب (Prompt Injection) نیز تقویت شود.

نکته: خطرناک‌ترین سناریو زمانی رخ می‌دهد که مهاجمان از این مدل‌ها برای کشف آسیب‌پذیری‌های روز صفر (Zero-Day) استفاده کنند؛ یعنی پیش از آنکه سازنده‌ی نرم‌افزار فرصت انتشار وصله‌ی امنیتی داشته باشد، سیستم توسط هکرها فتح شود.

🔸 رقابت غول‌های فناوری: جنگ هوش مصنوعی بر سر امنیت اطلاعات
اقدام کنترل‌شده‌ی شرکت OpenAI، دقیقاً پس از رونمایی شرکت آنتروپیک از مدل امنیتی خودش به نام میتوس صورت گرفت. این رقابت نشان می‌دهد که صنعت تکنولوژی به‌سرعت به سمت اتوماسیون کامل در کشف ایرادات نرم‌افزاری حرکت می‌کند.

تغییر رویه‌ی فعلی، مفاهیم امنیتی را دگرگون خواهند کرد و به نظر می‌رسد از دوران «بررسی‌های دوره‌ای» دور می‌شویم و به سمت عصر «کاهش دائمی خطرات» حرکت می‌کنیم. در این دوران جدید، مدل‌های هوشمند با جریان‌های کاری برنامه‌نویسان ترکیب می‌شوند و مزایای متعدد به همراه می‌آورند:

• این سیستم‌ها می‌توانند کدها را درست در همان لحظه‌ی برنامه‌نویسی، تحلیل و اسکن کنند.

• آسیب‌پذیری‌های پنهان در سیستم‌عامل‌ها و مرورگرها، به لطف این ابزارها فوراً شناسایی و تأیید می‌شوند.

• هوش مصنوعی بدون نیاز به دخالت انسانی، بازخورد عملیاتی و کدهای جایگزین را برای رفع سریع خطاها ارائه می‌دهد.

🔸 آینده امنیت نرم‌افزار کجاست؟
با ادغام مدل‌های برنامه‌نویسی پیشرفته در ابزارهای توسعه‌دهندگان، هوش مصنوعی می‌تواند در همان لحظه کدنویسی، بازخوردهای عملی و فوری ارائه دهد. این یعنی تغییر رویکرد از «یافتن باگ‌ها پس از انتشار» به «جلوگیری از ایجاد باگ‌ها در حین ساخت».

مجهز کردن تیم‌های دفاعی به چنین سیستم‌هایی، گامی حیاتی برای محافظت از داده‌های کاربران است؛ اما چالش اساسی اینجاست که شرکت‌های فناوری تا چه حد می‌توانند دیوارهای امنیتی سرویس‌های خود را مستحکم نگه دارند تا این دستیاران قدرتمند، روزی به ابزارِ نابودیِ اطلاعاتِ ما تبدیل نشوند؟!

✍️ دانیال طبایی

#فروش_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 نفوذ بدافزار کریپتو به اپ‌استور اپل: اپلیکیشن جعلی «لجر» کیف پول کاربران را خالی کرد

به تازگی یک بدافزار با جعل برند کیف‌پول «لجر لایو» (Ledger Live) از سدهای امنیتی «اپ‌استور» اپل عبور کرده و در یک هفته دست‌کم ۹.۵ میلیون دلار از دارایی‌های دیجیتال کاربران را ربوده است!

اگرچه این بدافزار اکنون از فروشگاه حذف شده، اما انتشار آن در پلتفرمی مانند اپ‌استور که به سختگیری مشهور است، زنگ خطری جدی برای امنیت کاربران محسوب می‌شود.

🔸 نابودی پس‌اندازها در چند ثانیه
هکرها در این حمله‌ی فیشینگ کاربران را ترغیب می‌کردند تا «عبارت بازیابی» (Recovery Phrase) کیف پول سخت‌افزاری خود را در اپلیکیشن جعلی وارد کنند. با همین اشتباه ساده، مهاجمان به طور کامل به کیف پول قربانیان دسترسی می‌یافتند و موجودی را خالی می‌کردند.

ابعاد این سرقت برای برخی کاربران فاجعه‌بار گزارش شده؛ طوری که سه نفر از مال‌باختگان اصلی به ترتیب مبالغ هنگفت ۳.۲۳ میلیون، ۲ میلیون و ۱.۹۵ میلیون دلار از دست داده‌اند.

یکی دیگر از قربانیان در شبکه‌ اجتماعی «ایکس» اعلام کرد که با دانلود این اپلیکیشن به ظاهر رسمی، ۵.۹ واحد بیت‌کوین از دست داده و پس‌اندازش طی ۱۰ سال گذشته در یک لحظه دود شده است.

🔸 رد پول‌های سرقتی به کجا می‌رسد؟
محققان بلاکچین با ردیابی وجوه سرقتی متوجه شدند که این دارایی‌ها به بیش از ۱۵۰ آدرس در صرافی «کوکوین» (KuCoin) منتقل شده‌اند. هکرها سپس برای پاکسازی ردپای تراکنش‌ها، از یک سرویس پول‌شویی متمرکز به نام AudiA6 استفاده کردند.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که KuCoin هم با اتهامات جدی در زمینه پول‌شویی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این صرافی در سال ۲۰۲۵ مجبور به پرداخت جریمه‌ی ۳۰۰ میلیون دلاری به مقامات آمریکایی شد و در فوریه‌ی ۲۰۲۶ هم از پذیرش کاربران جدید در اروپا منع شد.

🔸 در آخر: چه درسی باید گرفت؟
سرمایه‌گذاران بازار کریپتو تنها در سال ۲۰۲۵ بالغ بر ۱۷ میلیارد دلار دارایی دیجیتال را به دلیل هک و کلاهبرداری از دست دادند و فیشینگ یکی از رایج‌ترین روش‌های حمله بوده است. این آمار نشان می‌دهد که برای حفظ امنیت دارایی‌های دیجیتال، حتی به فروشگاه‌های رسمی هم نباید اعتماد مطلق داشت و بهتر است عبارت بازیابی کیف پول شما در هیچ پلتفرم یا محیط آنلاینی وارد نشود.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 این آپدیت امنیتی را چطور باید نصب کرد!؟
با خرید کانفیگ، نصب آن حداقل ۱۰ میلیون تومان هزینه خواهد برد.

تازه با این شرط و شروط:
• به خاطر سرعت کند، احتمالا دانلودش دو الی سه روز طول می‌کشد!

۰ همین کانفیگ‌های نیمه‌بند هم مرتب قطع می‌شوند و خیلی اوقات فایل آپدیت وسط کار معیوب می‌شود و باید از ابتدا دانلودش کرد.

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آیا هوش مصنوعی به تصمیمات‌مان جهت می‌دهد؟

تا همین چند ماه قبل چت‌بات‌های هوش مصنوعی را به عنوان «ابزار جانبی» یا نهایتاً «دستیار» می‌شناختیم، اما این روزها در زندگی دیجیتالِ بسیاری از ما به یک «یار و یاور همیشگی» تبدیل شده‌اند (البته به شرطی که اصولا به آنها دسترسی داشته باشیم!). به کمک هوش مصنوعی هم پاسخ سوالات را پیدا می‌کنیم، هم راجع به تصمیمات مهم زندگی مشاوره می‌گیریم. اما اگر این همراه دیجیتال، به‌ مرور از یک «پاسخ‌دهنده» فاصله بگیرد و به «جهت‌دهنده‌ی افکار و تصمیم‌ها» تبدیل شود چه؟

این مقاله‌ی نوشدارو با استناد به پژوهش‌های اخیر، به این موضوع حساس می‌پردازد که چطور مرز بین «کمک گرفتن از هوش مصنوعی» و «واگذار کردن اختیار تصمیم‌گیری» به‌سادگی محو می‌شود.

🔸 هوش مصنوعی چه اثر متفاوتی روی ذهن‌مان می‌گذارد؟
در نگاه اول، چت‌بات‌ها چیزی فراتر از یک موتور جست‌وجوی پیشرفته به نظر نمی‌رسند: ابزاری که سوال می‌کنیم و پاسخ می‌دهد. اما تفاوت اصلی در «نحوه‌ی تعامل» است. برخلاف روش‌های قدیمیِ جست‌وجو، گفت‌وگو با چت‌بات‌ها حالت مکالمه‌ای، شخصی و پیوسته دارد. همین پیوستگی باعث می‌شود کاربر به‌ تدریج احساس کند با یک «مرجع قابل اعتماد» در حال صحبت کردن است، نه صرفاً یک نرم‌افزار.

تاثیر هوش مصنوعی ناگهانی نیست و تغییر عقیده یا تصمیم‌گیری در یک گفت‌وگوی کوتاه اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه حاصل تکرار، لحن مطمئن و پاسخ‌هایی است که اغلب بدون طرح پرسش متقابل ارائه می‌شوند؛ همان چیزی که پژوهشگران از آن به‌ عنوان «اثر تجمعی تعامل» (Cumulative Interaction Effect) یاد می‌کنند؛ اثری که می‌تواند ذهن کاربر را آرام‌آرام به یک مسیر خاص هدایت کند.

🔸 پژوهش‌های جدید چه می‌گویند؟
در یک پژوهش حدود ۱٬۵ میلیون گفت‌وگوی واقعی و ناشناس کاربران با دستیار هوش مصنوعی «Claude» بررسی شده است. هدف این تحقیق، سنجش دقت پاسخ‌ها نبود، بلکه تمرکز اصلی روی این سوال بود که «آیا تعامل مداوم با یک مدل زبانی می‌تواند باورها، ارزش‌ها یا رفتارهای کاربر را تغییر دهد؟».

نتایج نشان می‌دهد در اغلب موارد، چت‌بات‌ها کمک‌ می‌کنند و موثر ظاهر می‌شوند. اما در درصد کوچکی از تعامل‌ها (کمتر از یک مورد در هر هزار مورد) الگوهایی دیده شده که پژوهشگران به آن «ظرفیت سلب اختیار» می‌گویند. نکته‌ی مهم اینجاست که این درصد اندک، بیشتر در حوزه‌ها و تصمیم‌های شخصی و احساسی بروز پیدا می‌کنند.

🔸 سلب اختیار؛ وقتی تصمیم از کاربر به ماشین منتقل می‌شود
«سلب اختیار» (Disempowerment) به این معنی نیست که هوش مصنوعی مستقیماً اختیار را از کاربر سلب می‌کند. بسیاری از اوقات فرایند پیچیده‌تری در جریان است. برای مثال وقتی کاربر در مورد یک مسئله‌ی شخصی دچار تردید شده و چت‌بات بدون طرح سوال بیشتر یا ارائه‌ی دیدگاه‌های جایگزین، برداشت اولیه‌ی او را تایید می‌کند، در واقع مسیر تصمیم‌گیری را عوض کرده است.

در چنین شرایطی، کاربر ممکن است به این نتیجه برسد که «همین برداشت من درست بود!» یا «این بهترین تصمیم ممکنه!»، در حالی که گزینه‌های دیگر هرگز بررسی نشده‌اند. این تغییرِ تدریجی چارچوب فکر کردن، همان نقطه‌ای است که به مرور اختیار تصمیم‌گیری را از بین می‌برد.

🔸 خطر اصلی کجاست؟
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که خطر سلب اختیار، در همه‌ی زمینه‌ها یکسان نیست. خطرناک‌ترین موارد در موقعیت‌هایی دیده شده‌اند که کاربر به‌ طور مکرر درباره‌ی مسائل زیر با چت‌بات‌ها صحبت کرده است:

• روابط عاطفی و خانوادگی: مثلاً وقتی که کاربر درگیر سوء تفاهم، خشم یا ناامیدی است.

• سبک زندگی و انتخاب‌های شخصی: مانند تصمیم‌های مهم شغلی یا مهاجرتی.

• وضعیت‌های احساسی شکننده: مثل اضطراب، افسردگی یا بحران‌های هویتی.

در این شرایط، کاربر بیشتر به دنبال «تایید» است و نه بررسی همه‌جانبه‌ی موضوع. همین نیاز انسانی به تایید شدن، تعامل با هوش مصنوعی را به یک مسئله‌ی حساس تبدیل می‌کند.

🔸 وقتی تأیید شدن خطرناک است؛ همدلی بدون سوال
یکی از ویژگی‌های جذاب (یا شاید آزاردهنده) چت‌بات‌ها، لحن همدلانه‌ی آن‌هاست. اما همدلی وقتی سازنده است که با طرح پرسش، چالش و بازاندیشی همراه باشد. مشکل از جایی شروع می‌شود که هوش مصنوعی، بدون هیچ‌گونه شناختی از زندگی واقعی کاربر، روایت او را کامل می‌پذیرد و تقویت می‌کند.

برای مثال، اگر کاربری از یک اختلاف عاطفی صحبت کند و چت‌بات صرفاً بر «حق داشتن» او تأکید کند، مسیر گفت‌وگو و حل مسئله‌ی انسانی نادیده گرفته می‌شود. در چنین وضعیتی، همدلی الگوریتمی نه‌تنها فایده‌ای ندارد، بلکه به برداشت یک‌طرفه منجر می‌شود.

۱/۳

🔸 نقش طراحی اخلاقی؛ مسئولیت شرکت‌ها چقدر است؟
واقعیت این است که حتی اگر کاربران هم بسیار آگاه شوند، باز هم طراحی کلی محصول می‌تواند آن‌ها را به سمت استفاده‌ی سالم‌تر یا خطرناک‌تر هل بدهد. همان‌طور که یک شبکه‌ی اجتماعی می‌تواند اعتیادآور یا سلامت‌محور طراحی شود، چت‌بات هم می‌تواند طوری طراحی شود که کاربر را توانمند کند و یا خواسته یا ناخواسته، کاربر را به جهتی خاص سوق دهد.

وقتی یک ابزار هر روز با ذهن، باور و تصمیم انسان در ارتباط است، شرکت سازنده دیگر صرفاً تولیدکننده‌ی نرم‌افزار نیست؛ در عمل دارد روی رفتار و انتخاب‌های انسانی اثر می‌گذارد. بنابراین مسئولیت اخلاقی و اجتماعی جدی هم دارد.

🔸 هوش مصنوعی قدرتمند است، اما اختیار باید دست انسان بماند
چت‌بات‌های هوش مصنوعی ابزارهایی بسیار مفید، در دسترس و حتی آرامش‌بخش هستند. اما به همان اندازه که می‌توانند قدرتمند باشند، نیاز به استفاده آگاهانه دارند. پژوهش‌های جدید یادآوری می‌کنند که بزرگ‌ترین خطر این ابزارها خطای فنی نیست، بلکه واگذار کردن تدریجی و ناخواسته‌ی اختیار تصمیم‌گیری به ربات‌هاست.

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال

۳/۳

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 فرار از تله‌ی الگوریتم‌ها: آموزش غیرفعال کردن ویدیوهای کوتاه یوتیوب

تا حالا پیش آمده که فقط برای تماشای یک ویدئوی آموزشی چند دقیقه‌ای وارد یوتیوب شوید، اما به خودتان بیایید و ببینید دو ساعتِ تمام در حال تماشای ویدئوهای کوتاه بوده‌اید؟ الگوریتم‌های اسکرول بی‌نهایت (Infinite Scroll) در ویدئوهای کوتاه یوتیوب، دقیقاً برای همین میخکوب کردن شما طراحی شده‌اند. اما خبر خوب این است که یوتیوب به‌تازگی یک راه نجات کاربردی به نام «محدودیت صفر دقیقه‌ای» ارائه کرده است. این قابلیت جدید در تنظیمات اپلیکیشن، به شما اجازه می‌دهد کنترل زمان و تمرکزتان را پس بگیرید.

🔸 با یک لمس، یوتیوب را پاک‌سازی کنید!
ویدئوهای کوتاه با استفاده از تکنیک‌های روان‌شناختی، دقیقاً مثل یک تله عمل می‌کنند تا زمان و تمرکز شما را ببلعند. هدف اصلی این ویدئوها، ایجاد یک چرخه‌ی بی‌پایان از احساس لذت ترشح دوپامین در مغز است. تا پیش از این، فرار از این چرخه در یوتیوب تقریباً غیرممکن بود؛ چرا که کمترین محدودیت زمانیِ قابل تنظیم، ۱۵ دقیقه در نظر گرفته می‌شد.

اما با به‌روزرسانی جدید، «صفر دقیقه» مثل یک ترمز اضطراری عمل می‌کند. با فعال‌سازی این مورد، بخش مربوط به ویدئوهای کوتاه اپلیکیشن به‌طور کامل قفل می‌شود و پیام «زمان شما به پایان رسیده است» روی صفحه نقش می‌بندد.

نکته: بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنظیم این محدودیت روی عدد صفر، باعث می‌شود ویدئوهای کوتاه حتی از صفحه‌ی اصلی (Home Screen) شما هم ناپدید شوند و نمایش Shorts در بخش‌های اصلی اپ را متوقف می‌کند.

🔸 ابزار کنترل والدین که حالا به داد بزرگسالان رسیده است!
این قابلیت در ابتدا به‌عنوان یک لایه‌ی امنیتی در بخش کنترل والدین گنجانده شده بود. هدف اصلی این بود که خانواده‌ها بتوانند زمان تماشای ویدئو را برای نوجوانان و فرزندان خود محدود کنند تا از اعتیاد دیجیتال آن‌ها جلوگیری شود؛ اما اکنون تأیید شده است که همه‌ی کاربران، فارغ از سن و نوع حساب کاربری، به این ابزار قدرتمند دسترسی دارند.

این قابلیت مستقیماً روی تجربه‌ی استفاده از اپ یوتیوب در اندروید و iOS اثر می‌گذارد و اسکرول Shorts را متوقف می‌کند.

🔸 چگونه ویدیوهای Shorts یوتیوب را حذف کنیم؟
برای بازپس‌گیری کنترل زمان خود در یوتیوب، کافیست این چند قدم ساده را طی کنید:

۱. اپلیکیشن یوتیوب را باز کرده و به بخش تنظیمات (Settings) بروید؛

۲. گزینه مدیریت زمان (Time management) را انتخاب کنید؛

۳. دکمه مربوط به محدودیت فید شورتس (Shorts feed limit) را فعال (Toggle on) کنید؛

۴. زمان آن را روی صفر دقیقه تنظیم کنید.

🔸 در نهایت
در دنیایی که اقتصادِ توجه حرف اول را می‌زند، استفاده از ابزارهای مدیریت زمان نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای حفظ سلامت روان و امنیت سایبریِ ذهنی ماست. با غیرفعال کردن محتوای زودگذر، فضا را برای یادگیری عمیق‌تر و استفاده هدفمندتر از تکنولوژی باز کنیم.

✍️ دانیال طبایی

#راهنمای_والدین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پایان «پیام‌های محرمانه» در دایرکت اینستاگرام: شرکت متا رمزنگاری را متوقف می‌کند!

شرکت متا (Meta) به‌زودی پشتیبانی از «رمزنگاری سرتاسری» (E2EE) را در پیام‌های دایرکت اینستاگرام به طور کامل متوقف می‌کند. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که متا از این فناوری به‌عنوان یک لایه امنیتی حیاتی یاد می‌کرد؛ اما چرا یکی از مهم‌ترین سدهای دفاعی حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی در حال فروپاشی است؟

🔸 بهانه‌ای به‌ نام استقبال پایین کاربران
متا دلیل اصلی این عقب‌نشینی را به‌ دلیل نرخ پایین استقبال کاربران از این قابلیت اعلام کرده است. با‌این‌حال کارشناسان امنیت سایبری معتقدند این توجیه چندان منطقی نیست.

به گفته فعالان «بنیاد مرزهای الکترونیکی» (EFF)، دلیل استفاده کم کاربران این بود که قابلیت رمزنگاری در اینستاگرام به‌صورت پیش‌فرض فعال نیست. در واقع بسیاری از کاربران اصلاً نمی‌دانستند که پیام‌هایشان در حالت عادی رمزنگاری نمی‌شود.

متا اکنون به کاربرانی که دغدغه امنیت دارند، پیشنهاد می‌کند به‌جای اینستاگرام از «واتساپ» استفاده کنند که البته در مورد نقص‌های واتساپ هم چند روز قبل در نوشدارو صحبت کرده‌ایم..

🔸 رمزنگاری سرتاسری چیست و چقدر امنیت دارد؟
در فناوری E2EE پیام‌ها به‌گونه‌ای رمزگذاری می‌شوند که تنها فرستنده و گیرنده قادر به خواندن آن هستند و حتی خود اینستاگرام نیز به محتوای پیام‌ها دسترسی ندارد.

البته این فناوری یک راهکار کاملاً بی‌نقص نیست. بدافزارهای جاسوسی پیشرفته‌ای مانند پگاسوس (Pegasus)، چون روی خودِ دستگاه قربانی فعال می‌شوند، می‌توانند پیام را قبل از رمزگذاری یا بعد از رمزگشایی ببینند. با این وجود پیام‌های رمزنگاری‌شده همچنان بسیار امن‌تر از پیام‌های عادی (Plain Text) هستند.

در همین رابطه بخوانید: چگونه FBI پیام‌های حذف‌شده‌ی پیام‌رسان سیگنال را از آیفون استخراج کرد؟

🔸 زنگ خطری برای حریم خصوصی دیجیتال
با‌ وجود‌ اینکه متا همچنان از رمزگذاری سرتاسری (E2EE) در واتس‌اپ و مسنجر پشتیبانی می‌کند، لغو این قابلیت در اینستاگرام پیامدهای نگران‌کننده و گسترده‌ای به همراه خواهد داشت. اگرچه بعید است این تصمیم به ریزش دسته‌جمعی کاربران منجر شود، اما لایه محافظتی حیاتی را برای افرادی که به این امنیت سایبری متکی هستند، مانند روزنامه‌نگاران و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر، یک‌شبه از بین می‌برد.

فراتر از کاربران اینستاگرام، تغییر موضع غول‌های فناوری مانند متا و تیک‌تاک در قبال حریم خصوصی می‌تواند یک «اثر دومینویی» در کل صنعت ایجاد کند و پلتفرم‌های نوظهور را نیز از سرمایه‌گذاری روی رمزگذاری پیش‌فرض منصرف کند. این رویکرد سطح حفاظت کاربران را پایین می‌آورد و راه را برای دسترسی بیشتر پلتفرم، دولت‌ها در صورت مطالبه قانونی و برخی سناریوهای سوءاستفاده یا نشت اطلاعات بازتر می‌کند.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 انسان‌ها در اقلیت؛ ربات‌ها رکورد ترافیک وب را شکستند!

برای دهه‌ها اینترنت با این فرض اساسی کار می‌کرد که پشت هر صفحه نمایش، یک انسان نشسته است؛ اما گزارشی جدید نشان می‌دهد برای اولین بار در تاریخ بات‌ها و ابزارهای هوش مصنوعی، ترافیک بیشتری نسبت به انسان در فضای وب تولید می‌کنند.

▪️ انفجار ترافیک غیرانسانی در سال ۲۰۲۵
طبق گزارش شرکت امنیت سایبری Human Security ترافیک خودکار (که توسط نرم‌افزارها تولید می‌شود) در سال ۲۰۲۵ میلادی ۸ برابر سریع‌تر از ترافیک انسانی رشد کرده است. در همین بازه زمانی حجم ترافیک مرتبط با هوش مصنوعی با جهش ۱۸۷ درصدی همراه بوده که بخش بزرگی از آن مدیون استفاده روزمره از مدل‌های زبانی مانند چت جی پی تی (ChatGPT)، کلود (Claude) و جمنای (Gemini) است.

آمار جالب‌تر مربوط به «عوامل هوش مصنوعی» (AI Agents) است؛ ابزارهایی که می‌توانند کارها را به صورت خودکار به جای کاربر انجام دهند. ترافیک این ایجنت‌ها در سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۸۰۰۰ درصد رشد داشته است.

▪️ آیا ترافیک بات‌ها خطرناک است؟
وقتی صحبت از ترافیک بات‌ها به میان می‌آید، اغلب کاربران به یاد حملات سایبری یا بدافزارها می‌افتند؛ اما کارشناسان معتقدند که باید دیدگاه خود را تغییر دهیم.

دوران دوقطبی «ماشینِ بد، انسانِ خوب» گذشته است. بخش بزرگی از این ترافیک خودکار متعلق به ابزارهای مفیدی مانند خزنده‌های موتور جستجو و دستیارهای هوشمند است که برای تسهیل کارهای خود به آن‌ها تکیه می‌کنیم و لزوماً ماهیت مخربی ندارند.

▪️ پیش‌بینی‌هایی که زودتر از موعد به حقیقت پیوستند
پیش از شروع عصر هوش مصنوعی مولد، ربات‌ها تنها حدود ۲۰ درصد از ترافیک اینترنت را به خود اختصاص می‌دادند. پیش‌تر «متیو پرینس» مدیرعامل کلادفلر (Cloudflare) پیش‌بینی کرده بود که نیاز سیری‌ناپذیر هوش مصنوعی به جمع‌آوری داده‌ها، باعث می‌شود تا سال ۲۰۲۷ میلادی ترافیک ربات‌ها از انسان‌ها عبور کند. با این حال این اتفاق بسیار سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها رخ داده و به نظر می‌رسد نقش ماشین‌ها در تولید و شکل‌دادن به ترافیک وب، از همیشه پررنگ‌تر شده است.

▪️ در آخر؛ چرا این موضوع مهم است؟
وقتی بخش بزرگی از ترافیک اینترنت توسط ماشین‌ها تولید می‌شود، مدل‌های تبلیغاتی، آمار بازدید سایت‌ها و حتی سیستم‌های امنیتی که بر اساس رفتار کاربر کار می‌کنند، باید از نو طراحی شوند.

برای کاربر عادی هم این تغییر بی‌تأثیر نیست. از حالا نباید فراموش کنیم محتوایی که می‌بینیم و نتایجی که جست‌وجو می‌کنیم به‌طور فزاینده‌ای توسط الگوریتم‌ها شکل می‌گیرند؛ نه انسان‌ها.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 نفوذ بی‌صدا به وردپرس؛ هکرها ده‌ها افزونه معتبر را آلوده کردند

مدیران وب‌سایت‌ها‌ معمولاً نگران نفوذ هکرها از بیرون هستند، اما این بار تهدید از داخل خود افزونه‌های نصب‌شده آمد. در اوایل سال ۲۰۲۵ شرکتی به نام Essential Plugin که توسعه‌دهنده ۳۱ افزونه پرکاربرد وردپرس است، به فردی ناشناس فروخته شد. اما مالک جدید دست به شیطنتی بزرگ زد: او با سوءاستفاده از اعتماد کاربران، کدهای مخرب را در قالب درِ پشتی (Backdoor) درون آپدیت‌های رسمی پنهان کرد تا کنترل کامل سایت‌های قربانی را به دست بگیرد.

▪️ آناتومی یک حمله هوشمندانه؛ از سئوی کلاه سیاه تا بلاکچین
عملیات تزریق کد در این کمپین پیچیده و حساب‌شده بود. بدافزارِ جاسازی شده پس از یک دوره‌ی نهفتگی چندماهه، در سکوت کامل به سرور فرمان و کنترل (C2) متصل شده و لینک‌های اسپم و صفحات جعلی را دریافت می‌کند. هکرها برای پنهان ماندن از دید مدیران سایت، از تکنیک Cloaking استفاده کرده‌اند؛ برای اینکه محتوای مخرب و اسپم تنها به ربات‌های خزنده‌ی گوگل نمایش داده شود تا رتبه‌بندی موتورهای جستجو را دستکاری کنند.

شاهکار فنی مهاجمان در زیرساخت آن‌ها نهفته است: آن‌ها برای در امان ماندنِ سرور C2 از مسدود شدن از قراردادهای هوشمند در شبکه اتریوم استفاده کرده‌اند. با این معماری غیرمتمرکز حتی اگر دامنه اصلی از دسترس خارج شود، هکر با یک تغییر ساده در بلاکچین، آدرس جدیدی را فراخوانی کرده و شبکه مخرب خود را زنده نگه می‌دارد.

▪️ ابعاد فاجعه؛ چند وب‌سایت در خطرند؟
آن‌طور که شرکت سازنده می‌گوید محصولاتش بیش از ۴۰۰هزار بار نصب شده و بیش از ۱۵هزار مشتری فعال دارد. با این حال آمارهای رسمی مخزن وردپرس نشان می‌دهد که در حال حاضر ۲۰ هزار وب‌سایت به طور فعال در حال استفاده از این افزونه‌های آلوده هستند و در معرض خطر جدی قرار دارند.

این دومین مورد شناخته‌شده در هفته‌های اخیر است که تغییر مالکیت یک افزونه‌ی وردپرسی، به بستری برای توزیع کد مخرب تبدیل می‌شود. به نظر می‌رسد هکرها استراتژی «خریدِ اعتماد» را جایگزین تلاش برای نفوذ مستقیم کرده‌اند.

▪️ افزونه‌های تحت تأثیر
فهرست زیر شامل افزونه‌هایی است که در این کمپین آلوده‌سازی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. وجود هر یک از آن‌ها روی سایت، لزوماً به معنای آلودگی قطعی نیست؛ اما نشانه‌ای جدی است که باید فوراً پیگیری شود.

• Accordion and Accordion Slider
• Album and Image Gallery Plus Lightbox
• Audio Player with Playlist Ultimate
• Blog Designer for Post and Widget
• Countdown Timer Ultimate
• Featured Post Creative
• Footer Mega Grid Columns
• Hero Banner Ultimate
• HTML5 VideoGallery Plus Player
• Meta Slider and Carousel with Lightbox
• Popup Anything on Click
• Portfolio and Projects
• Post Category Image with Grid and Slider
• Post Grid and Filter Ultimate
• Preloader for Website
• Product Categories Designs for WooCommerce
• Responsive WP FAQ with Category
• SlidersPack – All in One Image Sliders
• SP News And Widget
• Styles for WP PageNavi – Addon
• Ticker Ultimate
• Timeline and History Slider
• Woo Product Slider and Carousel with Category
• WP Blog and Widgets
• WP Featured Content and Slider
• WP Logo Showcase Responsive Slider and Carousel
• WP Responsive Recent Post Slider
• WP Slick Slider and Image Carousel
• WP Team Showcase and Slider
• WP Testimonial with Widget
• WP Trending Post Slider and Widget

▪️ گام‌های ضروری برای حفظ امنیت
در حال حاضر مخزن رسمی وردپرس تمام این ۳۱ افزونه را حذف کرده، اما مدیران وب‌سایت‌های وردپرسی باید هرچه سریع‌تر فهرست افزونه‌های نصب‌شده خود را بررسی کنند. در صورتی که از محصولات شرکت Essential Plugin استفاده می‌کنید، باید فوراً آن‌ها را از روی هاست خود پاک کرده و به دنبال جایگزین‌های امن‌تر باشید.

همچنین توجه کنید که حذف افزونه‌ها از مخزن وردپرس به‌تنهایی به معنای پاک‌سازی کامل سایت نیست. مدیران سایت باید علاوه بر حذف افزونه‌های آلوده، فایل‌های حساس به‌ویژه wp-config.php را بررسی کنند، نشانه‌های تزریق کد را جست‌وجو کنند و در صورت امکان سایت را از یک نسخه‌ی پشتیبان سالم بازیابی کنند.

✍️ یونس مرادی

#فروش_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پشت پرده اپلیکیشن‌های «مزاحم‌یاب»: جاسوس‌هایی که با دست خودمان نصب می‌کنیم!

خیلی از ما برای اینکه بفهمیم چه کسی با شماره ناشناس تماس گرفته، سراغ اپلیکیشن‌های «مزاحم‌یاب» یا «شماره‌یاب» می‌رویم؛ اما این برنامه‌های به ظاهر کاربردی، در واقعیت می‌توانند به یک تله بزرگ برای حریم خصوصی ما تبدیل شوند. این اپلیکیشن‌ها به محض نصب، به لیست مخاطبان دسترسی پیدا کرده و دیتابیس خود را با شماره‌های شما و دوستانتان تکمیل می‌کنند.

▪️ دسترسی‌های خطرناک و سرقت هویت
خطر این برنامه‌ها صرفاً به لو رفتن چند شماره تماس ختم نمی‌شود. سازندگان این اپلیکیشن‌ها می‌توانند با سوءاستفاده از داده‌های هویتی، راه را برای جرایم سایبری بزرگ‌تری مانند حملات فیشینگ، کلاهبرداری‌های اینترنتی و حتی دسترسی غیرمجاز به اطلاعات بانکی هموار کنند.

تلخ‌ترین قسمت ماجرا اینجاست که این برنامه‌های جاسوسی مخفی نیستند، بلکه خود کاربر با رضایت کامل آن‌ها را نصب و مجوز دسترسی‌های حساس را صادر می‌کند.

▪️ راهکار ساده: احتیاط در دانلود
پیشگیری ساده‌ترین و مؤثرترین راه برای جلوگیری از نقض حریم خصوصی و به سرقت رفتن اطلاعات بانکی است. کارشناسان امنیت سایبری هم توصیه می‌کنند از دانلود و نصب برنامه‌هایی که درخواست دسترسی‌های گسترده و غیرضروری (مثل دسترسی کامل به دفترچه تلفن یا پیامک‌ها) دارند، جداً خودداری کنید.

اگر چنین اپلیکیشنی روی گوشی خود دارید، بهتر است همین حالا آن را حذف کنید تا ریسک نقض حریم خصوصی خود و افرادی که شماره‌شان در گوشی شما ذخیره شده را کمتر کنید.

✍️ یونس مرادی

#امنیت_در_تلفن_هوشمند

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پایان گروگان‌گیری «دکمه‌ی بازگشت»: گوگل سایت‌های متخلف را نقره‌داغ می‌کند

گاهی در حال وب‌گردی هستید و برای رفتن به صفحه قبلی، روی دکمه بازگشت (Back) در مرورگر کلیک می‌کنید؛ اما به جای برگشتن به مسیر قبلی سر از یک صفحه تبلیغاتی درمی‌آورید یا در سایتی ناآشنا گرفتار می‌شوید. این ترفند فریبنده که با نام «ربودن دکمه بازگشت» (Back Button Hijacking) شناخته می‌شود، حالا به شکل رسمی در لیست ممنوعه سیاست‌های امنیتی گوگل قرار گرفته است.

گوگل در جدیدترین به‌روزرسانی سیاست‌های مقابله با اسپم خود اعلام کرده که دستکاری تاریخچه مرورگر کاربران را به عنوان یک رفتار مخرب (Malicious Practice) شناسایی و با سایت‌های متخلف برخورد خواهد کرد.

▪️ ترفند ربودن دکمه بازگشت چیست؟
برخی سایت‌ها با استفاده از کدهای مخرب یا اسکریپت‌های خاص، صفحاتی جعلی یا پنهان را در تاریخچه (History) مرورگر کاربر تزریق می‌کنند. در نتیجه وقتی کاربر انتظار دارد با زدن دکمه بازگشت به صفحه قبلی خود برگردد، مسیرش منحرف شده و به سمت صفحات ناخواسته هدایت می‌شود. این اتفاق نه‌تنها تجربه کاربری را مخدوش می‌کند، بلکه به دلیل هدایت کاربران به لینک‌های ناشناس، امنیت و حریم خصوصی آن‌ها را نیز به خطر می‌اندازد.

▪️ مهلت دو ماهه گوگل به مدیران سایت‌ها
گوگل برای برخورد با این سایت‌ها کاملاً جدی است. طبق اعلام این شرکت سایت‌هایی که از این روش استفاده کنند با افت شدید رتبه (Demotion) و حتی حذف دستی از نتایج جستجو مواجه خواهند شد. گوگل یک فرصت تقریباً دو ماهه برای اعمال تغییرات در نظر گرفته و قوانین جدید از تاریخ ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ (۱۵ ژوئن ۲۰۲۶) به صورت سراسری و سخت‌گیرانه اجرا می‌شوند.

▪️ برای جلوگیری از جریمه چه باید کرد؟
گوگل به مدیران سایت‌ها توصیه کرده که تا پیش از پایان این مهلت، کدهای سایت خود را به دقت بررسی کنند. نکته اساسی این است که گاهی این کدهای مخرب به صورت ناخواسته و از طریق پلتفرم‌های تبلیغاتی شخص ثالث یا افزونه‌های جانبی به سایت اضافه می‌شوند.

بنابراین بازبینی دقیق اسکریپت‌ها، بررسی پلتفرم‌های تبلیغاتی متصل به سایت و غیرفعال کردن کدهای مشکوک تنها راه برای تضمین تجربه کاربری سالم و در امان ماندن از جریمه‌های سنگین موتور جستجوی گوگل خواهد بود.

▪️ پرسش‌های تکمیلی
۱. از کجا بفهمیم سایت ما چنین مشکلی دارد؟
اگر با زدن دکمه بازگشت، به صفحه قبلی برنمی‌گردید یا به صفحه‌ای عجیب و نامرتبط هدایت می‌شوید، باید کدهای سایت را دقیق‌تر بررسی کنید.

۲. آیا ممکن است مدیر سایت ناخواسته دچار این مشکل شده باشد؟
بله. گاهی این رفتار از طریق اسکریپت‌های تبلیغاتی، افزونه‌ها یا کدهای شخص ثالث وارد سایت می‌شود، بدون آن‌که مدیر سایت از آن خبر داشته باشد.

۳. گوگل با سایت‌های متخلف چه برخوردی می‌کند؟
بسته به شدت مشکل، ممکن است رتبه سایت افت کند یا سایت با جریمه دستی روبه‌رو شود و بخشی از صفحاتش از نتایج جستجو آسیب ببینند.

۴. برای پیشگیری چه چیزهایی باید بررسی شود؟
اسکریپت‌ها، کدهای تبلیغاتی، افزونه‌ها، کتابخانه‌های جانبی و هر بخشی که به تاریخچه مرورگر دسترسی دارد، باید با دقت بازبینی شود.

۵. اگر سایت جریمه دستی شده باشد چه باید کرد؟
توصیه می‌شود اگر سایت شما تحت تأثیر جریمه دستی قرار گرفته است و مشکل را برطرف کرده‌اید، همیشه می‌توانید با ارسال درخواست بررسی مجدد (reconsideration request) در سرچ کنسول (Search Console) گوگل را مطلع کنید.

✍️ یونس مرادی

#فروش_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 خطر دروغ‌های ماشینی: چرا نباید به خلاصه‌های جست‌وجوی گوگل اعتماد کنیم؟

تا حالا پیش آمده چیزی را در گوگل جست‌وجو کنید و همان بالای صفحه، یک جواب شسته‌ورفته و آماده تحویلتان بدهد؟ در نگاه اول، این خلاصه‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی بسیار مفید به نظر می‌رسند؛ اما پشت این پاسخ‌های ظاهرفریب، بحرانی جدی پنهان شده است. این سیستم‌ها در هر ساعت میلیون‌ها بار اطلاعات غلط تولید می‌کنند. مشکلاتی مانند انتخاب مدل‌های ارزان‌تر برای کاهش هزینه‌ها و رفتار غیرقابل‌پیش‌بینی ماشین‌ها باعث شده تا اعتماد کورکورانه به این خلاصه‌ها، به یک اشتباه بزرگ توسط کاربران در وب تبدیل شود.

▪️ چرا مچ‌گیری از هوش مصنوعی دشوار است؟
بررسی توانایی‌های یک مدل زبانی بزرگ، بیشتر شبیه یک مهارت تجربی است تا علمی دقیق. رفتار هوش مصنوعی مولد (Generative AI) کاملاً متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی است. این یعنی اگر یک پرسش مشخص را دو بار از هوش مصنوعی بپرسید، معلوم نیست هر دو بار یک جواب بگیرید. درست مثل این است که نشانی یک خیابان را از دو رهگذر مختلف بپرسید؛ یک‌بار ممکن است پاسخی کاملاً درست بشنوید و بار دیگر کاملاً گمراه شوید.

نکته‌ی عجیب ماجرا اینجاست که شرکت‌های ارزیابی‌کننده برای پیدا کردن این خطاها، مجبورند از خود ابزارهای هوش مصنوعی کمک بگیرند! این چرخه‌ی معیوب باعث می‌شود سیستمی که باید جلوی اشتباهات را بگیرد، خودش هم دچار خطای پردازشی شود.

▪️ پشت‌پرده‌ی گوگل: نبرد سرعت، هزینه و دقت
ابزار جست‌وجوی هوشمند گوگل، یک مغز واحد و یکپارچه نیست. این سیستم برای پردازش هر درخواست، در همان لحظه تصمیم می‌گیرد که کدام بخش از زیرساخت خود را درگیر کند:

• مدل‌های پیشرفته (مانند مدل Gemini Pro): استفاده از این مدل‌ها دقت پاسخ‌ها را به‌شدت بالا می‌برد، اما پردازش میلیاردها داده در سطح وب با آن‌ها، بسیار کند و پرهزینه است.

• مدل‌های سبک (مانند مدل Gemini Flash): سریع، مقرون‌به‌صرفه و بهینه هستند، اما در درک مفاهیم پیچیده و حفظ حقایق ضعف دارند.
طراحی گوگل به‌گونه‌ای است که برای بالا آوردن سریع صفحات، بیشتر به سراغ مدل‌های سبک‌تر می‌رود. اینجاست که دقت اطلاعات، قربانی سرعت و کاهش هزینه‌های سرور می‌شود.

▪️ توهم مصونیت در جست‌وجوی بدون کلیک
دقت اولیه‌ی مدل‌های هوش مصنوعی وقتی به اینترنت متصل نیستند، چندان بالا نیست. چاره‌ی مهندسان برای این مشکل چه بود؟ آن‌ها سیستم‌ها را مستقیماً به اقیانوس اطلاعات اینترنت متصل کردند تا پاسخ‌ها بر اساس داده‌های واقعی تنظیم شوند؛ اما با وجود این سپر اطلاعاتی، ابزارهای هوش مصنوعی هنوز نمی‌توانند حقایق را بی‌نقص درک کنند.

آن‌ها صرفاً کلمات را مانند قطعات پازل کنار هم می‌چینند؛ اتفاقی که خطر تولید اطلاعات گمراه‌کننده را همواره بالا نگه می‌دارد. پلتفرم‌ها شما را وسوسه می‌کنند به‌جای کلیک روی منابع اصلی، فقط همان خلاصه‌های ماشینیِ بالای صفحه را بخوانید. این رفتار، فرهنگ بررسی و راستی‌آزمایی منابع را به طور کامل از بین می‌برد.

هشدار امنیتی: هرگز در مورد مسائل حساس مانند حریم خصوصی، امنیت سایبری، پرونده‌های قضایی یا اطلاعات مالی، به خلاصه‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی در موتورهای جست‌وجو اعتماد نکنید.

▪️ حرف آخر: همه‌ چیز را باور نکنید!
ساختار پنهان سیستم‌های هوش مصنوعی مولد طوری است که ارائه‌ی اطلاعات غلط، یک نقص موقت در آن‌ها نیست؛ بلکه بخشی از ذات غیرقطعی آن‌هاست. غول‌های فناوری برای مدیریت هزینه‌های سرسام‌آور سرورهایشان، بیشتر از مدل‌های سریع‌تر و کم‌دقت‌تر استفاده می‌کنند و تلاش دارند این ضعف بزرگ را با داده‌های پراکنده‌ی وب بپوشانند.

بنابراین، مهم‌ترین اصل سواد دیجیتال در دنیای امروز این است: هیچ‌کدام از خلاصه‌های ماشینی را بدون کلیک روی لینک اصلی و بررسی دقیق سایت منبع، به‌عنوان یک حقیقت مطلق نپذیرید. یادتان باشد همان‌طور که خود این سیستم‌ها اعتراف می‌کنند: «هوش مصنوعی ممکن است اشتباه کند.»

✍️ دانیال طبایی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ویرایش آفلاین به کانوا (Canva) رسید؛ اما با محدودیت‌های مهم

کانوا، یکی از پرکاربردترین ابزارهای طراحی آنلاین در جهان، در رویداد سالانه خود از قابلیتی به نام «کانوا آفلاین» رونمایی کرده که به کاربران اجازه می‌دهد طرح‌ها را از پیش، برای استفاده‌ی آفلاین آماده کنند و بعد از اتصال مجدد اینترنت، تغییرات را به‌صورت خودکار همگام‌سازی کنند. کانوا این قابلیت را به‌عنوان بخشی از پلتفرم اصلی خود معرفی کرده و گزارش‌ها می‌گویند روی نسخه‌های اصلی Canva در حال عرضه است.

▪️ حالت آفلاین چطور کار می‌کند؟
روند کار به این صورت است که کاربر باید در زمانی که اینترنت دارد، طرح موردنظر را روی همان دستگاه برای استفاده‌ی آفلاین آماده کند. بعد از آن، اگر اتصال قطع شود، می‌تواند همان طرح‌های ازپیش‌آماده را باز کند و روی آن‌ها ویرایش‌های پایه انجام دهد. تغییرات در این حالت به‌صورت محلی روی دستگاه ذخیره می‌شوند و بعد از بازگشت اینترنت، به‌طور خودکار با حساب کاربری همگام‌سازی خواهند شد.

البته این قابلیت محدودیت‌های مهمی هم دارد. در حال حاضر ساخت طرح جدید از صفر در حالت آفلاین ممکن نیست و فقط می‌توان روی طرح‌هایی کار کرد که از قبل برای استفاده‌ی آفلاین آماده شده‌اند. همچنین بسیاری از قابلیت‌ها مثل اشتراک‌گذاری، کامنت، همکاری هم‌زمان، ابزارهای هوش مصنوعی، دانلود خروجی، استفاده از عناصر کتابخانه‌ی Canva و افزودن فایل‌های صوتی و ویدیویی بدون اینترنت کار نمی‌کنند. Canva می‌گوید کاربر می‌تواند تا ۷ روز آفلاین کار کند و طرح‌های آفلاین هم فقط روی همان دستگاه در دسترس می‌مانند.

▪️ نکته مهم برای کاربران ایرانی
برای کاربران ایرانی، این قابلیت همچنان خبر مهمی است، اما نه به این معنا که Canva کاملاً آفلاین شده باشد. در عمل، این ویژگی بیشتر به درد کسانی می‌خورد که با دسترسی به اینترنت (نه اینترانت!)، طرح‌های خود را برای استفاده آفلاین آماده می‌کنند، در زمان بی‌اتصالی فقط ویرایش‌های ضروری را انجام می‌دهند و بعد از اتصال دوباره به اینترنت، تغییرات را همگام‌سازی، ذخیره یا در صورت نیاز به اشتراک می‌گذارند.

تست‌های نوشدارو نشان می‌دهد در وضعیت فعلی ایران (اینترانت داخلی)، حالت آفلاین فقط وقتی درست عمل کرد که اتصال اینترنت به‌طور کامل قطع شده بود؛ یعنی لازم بود Wi-Fi خاموش شود تا Canva واقعاً وارد وضعیت آفلاین شود. اما در همین وضعیت هم بعد از اتمام کار روی فایل، امکان خروجی گرفتن از فایل بدون دسترسی به اینترنت وجود ندارد!

▪️ هوش مصنوعی کانوا هم به‌روز شد
کانوا هم‌زمان از نسخه‌ی دوم موتور هوش مصنوعی خود، Canva AI 2.0 هم رونمایی کرد؛ مجموعه‌ای از قابلیت‌های تازه که فعلاً به‌صورت «پیش‌نمایش پژوهشی» عرضه شده‌اند و هنوز در دسترس عمومیِ کامل قرار نگرفته‌اند. در این نسخه، کاربر می‌تواند با نوشتن یک دستور متنی، طرحی تازه بسازد یا یک طراحی موجود را ویرایش کند و سیستم هم به‌مرور سبک، ترجیحات و الگوی بصری او را بهتر می‌شناسد تا خروجی‌ها یک‌دست‌تر بمانند.

علاوه بر این، قابلیت تازه‌ی ویرایش هوشمند به کاربر اجازه می‌دهد فقط همان بخشی از طرح را که می‌خواهد تغییر دهد؛ بدون آنکه لازم باشد کل تصویر یا ترکیب‌بندی از نو ساخته شود. به این ترتیب، کنترل روی جزئیات بیشتر می‌شود و کاربر می‌تواند با دقت بالاتری فقط یک عنصر خاص، مثل عکس، متن یا بخشی از چیدمان را تغییر دهد.

▪️ پرسش‌های تکمیلی
۱. کانوا در حالت آفلاین روی کدام دستگاه‌ها کار می‌کند؟
این قابلیت فعلاً روی مرورگرهای دسکتاپِ Chrome، Edge و Safari، اپ دسکتاپ Canva، اپ اندروید و مرورگرهای موبایل پشتیبانی می‌شود. اپ‌های iOS و iPadOS در فهرست دستگاه‌های پشتیبانی‌شده قرار ندارند.

۲. آیا می‌توان در حالت آفلاین یک طرح کاملاً جدید ساخت؟
نه. در حال حاضر فقط می‌توان طرح‌هایی را ویرایش کرد که از قبل برای استفاده آفلاین آماده شده‌اند.

۳.برای استفاده آفلاین، آیا باید از قبل کاری انجام داد؟
بله. کاربر باید در زمانی که اینترنت دارد، طرح موردنظر را برای استفاده آفلاین آماده کند؛ در غیر این صورت هنگام قطع اینترنت به آن دسترسی نخواهد داشت. ضمنا برای گرفتن خروجی از فایل هم به اینترنت نیاز است!

۴. طرح‌های آفلاین روی همه دستگاه‌های متصل در دسترس هستند؟
نه. هر طرح فقط روی همان دستگاهی آفلاین می‌شود که کاربر آن را از قبل آماده کرده است.

۵. تغییرات در حالت آفلاین کجا ذخیره می‌شوند؟
تغییرات به‌صورت محلی روی همان دستگاه ذخیره می‌شوند و پس از بازگشت اینترنت، با حساب کاربری همگام‌سازی خواهند شد.

۱/۲

۶.اگر فضای دستگاه کم باشد چه باید کرد؟
می‌توان طرح‌های آفلاین را از روی دستگاه حذف کرد تا فضا آزاد شود. خود کانوا توصیه کرده بهتر است دست‌کم ۲ گیگابایت فضای خالی وجود داشته باشد.

۷. چند روز می‌توان بدون اینترنت با کانوا کار کرد؟
کانوا می‌گوید کاربر می‌تواند تا ۷ روز در حالت آفلاین به ویرایش ادامه دهد.

۸. آیا همه قابلیت‌های کانوا در حالت آفلاین کار می‌کنند؟
نه. بعضی امکانات مثل ابزارهای هوش مصنوعی، همکاری هم‌زمان، دانلود خروجی و استفاده از عناصر کتابخانه‌ی کانوا به اینترنت نیاز دارند.

۹. آیا می‌توان هنگام آفلاین بودن عکس آپلود کرد؟
بله. فایل‌های تصویری قابل پشتیبانی را می‌توان از روی دستگاه وارد طرح کرد و بعد از اتصال دوباره، این فایل‌ها با حساب همگام‌سازی می‌شوند.

۱۰. آیا می‌توان فایل صوتی یا ویدیویی هم در حالت آفلاین اضافه کرد؟
خیر. کانوا توصیه کرده هنگام آفلاین بودن از افزودن صدا یا ویدیو خودداری شود، چون ممکن است فایل‌ها خراب شوند یا تغییرات ذخیره نشوند.

۱۱. آیا بستن یا رفرش‌کردن کانوا در حالت آفلاین خطر دارد؟
بله. کانوا هشدار داده که بستن، رفرش‌کردن یا خارج‌شدن از حساب در زمان آفلاین بودن ممکن است باعث از بین رفتن دسترسی آفلاین طرح‌ها پیش از همگام‌سازی شود.

۱۲. از کجا می‌توان طرح‌های آفلاین را پیدا کرد؟
می‌توانید به بخش Projects بروید و از آنجا گزینه‌ی Available offline را انتخاب کنید.

✍️ یونس مرادی

#ابزارها_و_افزونه‌ها

۲/۲

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پشت پرده‌ی XChat؛ پیام‌رسانِ خصوصیِ ایکس که شاید آنقدرها «خصوصی» نباشد!

در دنیای امروز کم پیش‌ نمی‌آید اپلیکیشنی را نصب کنیم که قول امنیت کامل و حریم خصوصی بدهد، اما بعداً معلوم شود که اتفاقاً به بسیاری از اطلاعات شخصی مردم دسترسی داشته! به نظر می‌رسد پیام‌رسان جدید ایلان ماسک و ایکس (که به‌صورت خاص برای کاربران این شبکه اجتماعی ساخته شده) هم دقیقاً همین رویه را در پیش گرفته است.

شرکت «X Corp» اخیراً از اپلیکیشن پیام‌رسانی به نام «ایکس‌چت» (XChat) پرده برداشت که از روز ۲۸ فروردین در دسترس کاربران قرار گرفته. گفته می‌شود XChat با این هدف ساخته شده که یک فضای چتِ «ایمن» برای کاربران شبکه‌ی اجتماعی ایکس فراهم کند، اما اطلاعاتِ رسمیِ منتشرشده راجع به پروژه، چیز دیگری می‌گویند!

▪️ امنیت حرف اول را می‌زند، اما داده‌های شما همچنان جمع‌آوری می‌شود!
ایکس‌چت خودش را یک پیام‌رسان کاملاً امن با «رمزنگاری سرتاسری» (End-to-End Encryption) معرفی می‌کند؛ یعنی پیام‌ها فقط برای فرستنده و گیرنده قابل خواندن خواهند بود و طبق ادعای سازندگان، خبری از تبلیغات و ردیابی نیست.

تا اینجا همه‌چیز عالی به نظر می‌رسد؛ اما مشکل اینجاست که بر اساس اظهارات درج‌شده در خودِ اپلیکیشن، همچنان دسترسی به برخی از اطلاعات کاربر امکان‌پذیر است. به همین دلیل، به نظر می‌رسد سیاست‌های حریم خصوصی ایکس‌چت با وعده‌های امنیتی ایلان ماسک در تضاد است.

▪️ تناقض عجیب میان ادعا و واقعیت
ادعای «امنیت کامل» و «عدم ردیابی» در حالی مطرح می‌شود که در بخش قوانین ایکس‌چت صراحتاً اعلام شده که برنامه مجوزِ دسترسی به شخصی‌ترین اطلاعات کاربران را می‌گیرد و بعد همین اطلاعات را به هویت‌شان پیوند می‌زند!

اگر به بخش «حریم خصوصی» (App Privacy) در صفحه‌ی اپ‌استور این برنامه نگاهی بیندازید، متوجه می‌شوید که در صورت نصب، اطلاعات زیر را دودستی تقدیم سازندگان می‌کنید:

• موقعیت مکانی دقیق

• فهرست کامل مخاطبان گوشی

• تاریخچه‌ی جست‌وجوها

• داده‌های مربوط به میزان استفاده از برنامه

• اطلاعات تماس

• محتوای تولیدشده توسط کاربر

• شناسه‌های دستگاه

• داده‌های مربوط به خطایابی برنامه

برای ما که روی دسترسیِ اپلیکیشن‌ها به اطلاعات موبایل‌مان حساس هستیم، این فهرستِ طولانی واقعاً نگران‌کننده است. شرکت X همچنین می‌گوید که قرار است «محتوای کاربریِ» (User Content) بیشتری هم جمع‌آوری کند، اما تاکید کرده که این داده‌های اضافی به هویت شما پیوند زده نمی‌شوند.

▪️ مشکل اصلی XChat دقیقاً چیست؟
حتی اگر ایکس‌چت از بهترین سیستم‌های رمزگذاری ممکن استفاده کند، باز هم این حجم از جمع‌آوری اطلاعات برای یک اپلیکیشنِ (به‌ظاهر) امن عجیب است. غیرفعال کردن ردیابی زمانی معنا پیدا می‌کند که برنامه به فهرست مخاطبین، موقعیت مکانی و داده‌های مهم شما دسترسی نداشته باشد.

برای درک بهتر، کافیست ایکس‌چت را با پیام‌رسان «سیگنال» مقایسه کنیم؛ سیگنال فقط اطلاعات تماس مخاطبان را نگه می‌دارد و حتی همان اطلاعات اندک را هم به هویت شما پیوند نمی‌زند.

▪️ رمزنگاری سرتاسری همه‌‌ی مشکلات را حل نمی‌کند
بسیاری از کاربران وقتی عبارت «End-to-End Encryption» را می‌بینند، تصور می‌کنند همه‌چیز خصوصی می‌ماند. در حالی‌ که این اصطلاح فقط به «محتوای پیام» مربوط می‌شود و فقط خود پیام است که از چشم‌ها پنهان می‌ماند.

اگر سرویس هنوز بداند شما با چه کسانی در ارتباط هستید، چند بار وارد اپ می‌شوید، از کجا وصل می‌شوید و چه الگوی استفاده‌ای دارید، باز هم بخش مهمی از حریم خصوصی شما در معرض افشا و تحلیل قرار می‌گیرد.

۱/۲

▪️ ایکس‌چت چه امکاناتی را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهد؟
با وجود تمام نقدهای امنیتی، ایکس‌چت قابلیت‌هایی دارد که در سایر اپلیکیشن‌ها پیدا نمی‌شوند. البته بعضی از این قابلیت‌ها برای ما ایرانی‌ها که سال‌هاست کاربر حرفه‌ای تلگرام هستیم، چندان هم شگفت‌انگیز نیست. این امکانات در ادامه فهرست شده‌اند:

• ویرایش یا حذف پیام‌ها برای همه‌ی افراد حاضر در چت

• مسدود کردن امکان اسکرین‌شات گرفتن از صفحه‌ی چت

• ارسال پیام‌های محوشونده (زمان‌دار)

• امکان برقراری «تماس بین‌پلتفرمی» (Cross-platforn Call)، مانند تماس بین iOS و اندروید و وب

• پشتیبانی از گروه‌های چت بزرگ

▪️ در آخر: کاربر باید به چه چیزی توجه کند؟
وقتی می‌خواهید یک پیام‌رسان را از نظر امنیت و حریم خصوصی ارزیابی کنید، فقط به شعارهای تبلیغاتی نگاه نکنید. از خود بپرسید:

• آیا فقط پیام‌ها رمزنگاری شده‌اند یا داده‌های جانبی هم محدود شده‌اند؟

• چه نوع داده‌ای به هویت شما وصل می‌شود؟

• آیا اپ برای کارکرد واقعی‌اش واقعاً به این حجم از داده نیاز دارد؟

• اگر دیتابیس سرویس افشا شود، چه داده‌هایی قابل بازسازی است؟

فراموش نکنید که برای استفاده از این اپلیکیشن، «داشتن حساب کاربری شبکه اجتماعی X» الزامی است. این یعنی احتمالاً ایکس‌چت هرگز قرار نیست جایگزین واتس‌اپ یا تلگرام شود، بلکه بیشتر پاتوقی برای آن دسته از کاربران فعال توییتر است که مدام در دایرکت بحث و تبادل نظر می‌کنند.

با این تفاسیر، لازم است نسبت به نصب این پیام‌رسان اندکی بیشتر تأمل کنید. آیا با وجود دردسرهای فعلی اینترنت و نیاز به کانفیگ‌های میلیونی، حاضر می‌شوید برای چت کردن با دوستان توییتری‌ خود، پیام‌رسانی را نصب کنید که تا این حد به اطلاعات شخصی و موقعیت مکانی دسترسی دارد؟ نظرتان را برای ما بنویسید.

✍️ آزاده رمضانی

#خبر_و_تحلیل

۲/۲

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 تحلیل استراتژی پنهان اپل: آیا بازنده بزرگ هوش مصنوعی، پیروز می‌شود؟

در دنیای تکنولوژی گاهی بزرگ‌ترین پیروزی‌ها در سکوت رقم می‌خورند. زمانی که رقبا با هیجان در حال سوزاندن میلیاردها دلار برای ساخت دیتاسنترهای عظیم بودند و اپل را بازنده رقابت هوش مصنوعی می‌دانستند، یک تله استراتژیک بزرگ در حال پهن شدن بود.

اپل به خوبی می‌دانست که نقطه ضعف مرگبار هوش مصنوعیِ فعلی، امنیت شکننده و وابستگی خطرناک آن به فضای ابری است. به همین دلیل، به جای ورود به این بازی خطرناک، در سکوت سال‌ها وقت صرف کرد تا زیرساختی متفاوت و تا حد ممکن متکی بر پردازش محلی بسازد؛ رویکردی پنهان که اکنون قرار است قواعد بازی حریم خصوصی را برای همیشه تغییر دهد.

▪️ بازیگری که روی کوه پول نشست و تماشا کرد
اگر به سه سال گذشته نگاه کنیم، به نظر می‌رسید اپل بازی را کاملاً باخته است. آن‌ها دستیار صوتی سیری (Siri) را خیلی پیش‌تر از رقبا در اختیار داشتند، اما فقط تماشا کردند که چگونه چت‌بات قدرتمندی مثل چت جی پی تی (ChatGPT) گوی سبقت را از آن‌ها ربود. اپل هیچ مدل پرچم‌داری معرفی نکرد و برخلاف سایر غول‌های فناوری، متعهد به پرداخت هزینه‌های میلیارد دلاری برای تأمین زیرساخت‌های پردازشی سنگین نشد. در حالی که سایر آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی در حال سوزاندن کیسه‌های پول برای پیروزی در رقابت‌های آماری بودند، اپل بدون هیچ عجله‌ای روی کوهی از پول نقد نشسته بود. این استراتژی و صبر، به آن‌ها «قدرت انتخاب» داد.

▪️ نمونه‌ای از اقتصاد بسیار پرهزینه‌ی AI
برای درک بهتر این موضوع، بیایید به شرکت OpenAI نگاه کنیم؛ شرکتی که نماد بارز یک «ماشینِ پول‌سوزِ بی‌نهایت» است. آن‌ها توانستند با ارزش‌گذاری ۳۰۰ میلیارد دلاری سرمایه جذب کنند، اما خیلی زود با چالش‌های عجیبی روبه‌رو شدند:

• توقف پروژه‌های جذاب: آن‌ها مجبور شدند پروژه‌ی تولید ویدئوی خود (Sora) را متوقف کنند. به دنبال این هزینه‌های سرسام‌آور، قرارداد سه‌ساله‌ی آن‌ها با شرکت دیزنی و سرمایه‌گذاری یک میلیارد دلاری این شرکت دود شد و به هوا رفت.

• راه رفتن روی لبه‌ی تیغ: تلاش‌های نافرجام برای تأمین قطعات، لغو پروژه‌ی عظیم ساخت قطب داده (دیتاسنتر) در تگزاس و سقوط سهام شرکت‌هایی که روی این حوزه سرمایه‌گذاری کرده بودند، نشان می‌دهد این مسیر چقدر پرخطر است.

یک اشتباه محاسباتی کوچک، می‌تواند شرکت‌های بزرگ را از بازی اخراج کند. در واقع اگر کمک‌های مالی خارجی نباشند، هیچ بعید نیست که حتی پیشگامان این صنعت در آینده‌ای نزدیک به مرز ورشکستگی برسند.

▪️ پایان دورانِ «مدل‌های غول‌پیکر»؛ همه‌ چیز در جیب شماست!
شرکت‌های پیش‌گام تصور می‌کردند که ساخت مدل‌های هوشمندتر و سرورهای عظیم، برای آن‌ها یک خندق دفاعی و دیواری غیرقابل‌نفوذ می‌سازد؛ اما امروز داشتن بهترین و بزرگترین مدل دیگر کافی نیست.

بهترین مثال در این زمینه، مدل Gemma 4 شرکت گوگل است؛ مدلی که طوری طراحی شده تا به سادگی روی گوشی موبایل شما اجرا شود. این مدل در برخی آزمون‌های تخصصی توانسته نمره‌ی قبولی عالی (بیش از ۸۵ درصد) را کسب کند. مدل‌هایی که تا یک سال و نیم پیش پیشگام و دست‌نیافتنی بودند، حالا به‌راحتی روی لپ‌تاپ‌های معمولی و خانگی من و شما اجرا می‌شوند.

این تغییر فقط یک موضوع فنی نیست؛ برای شرکت‌هایی که مزیت‌شان را در خود مدل می‌دیدند، یک تهدید راهبردی هم هست. شرکتی مثل Anthropic (سازنده‌ی هوش مصنوعی کِلود) این خطر را به خوبی حس کرده است. آن‌ها فهمیده‌اند که مدل‌هایشان به تنهایی مزیت نیستند، پس تلاش می‌کنند با ساخت ابزارهای جانبی، کاربر را در محیط خود نگه دارند.

۱/۲

▪️ سلاح‌های پنهان اپل
در حالی که رقبا درگیر جنگِ پرهزینه برای تصاحب سرورهای ابری بودند، اپل دو سلاح قدرتمند و پنهان را توسعه داد: تسلط بر داده‌های شخصی و معماری سخت‌افزاری بی‌رقیب برای پردازش آفلاین.

▪️ معدن طلای اطلاعات
ارزش واقعی یک هوش مصنوعی در درک بستر شخصی (Context) نهفته است. مدلی که پیچیده‌ترین معادلات را حل کند، اما از پیام‌ها، وضعیت سلامت و عادات روزمره شما بی‌خبر باشد، در عمل یک ابزار کور است. اپل با حدود ۲.۵ میلیارد دستگاه فعال، دقیقاً روی همین معدن طلای اطلاعات شخصی نشسته و به جای ساخت یک مدل عمومی خشک، روی حفظ این داده‌ها تمرکز کرده است.

به همین دلیل است که اقدام اپل برای اجاره‌ی مدل هوش مصنوعیِ جمنای (Gemini) از گوگل برای پردازش‌های سنگین، بسیار منطقی است. اپل با هزینه‌ای ناچیز، مغز متفکر را اجاره می‌کند، اما رابط کاربری، حریم خصوصی و حس امنیت مخاطب را برای خودش نگه می‌دارد.

▪️ قطعاتی که جادو می‌کنند
اپل یک اهرم غیرمنتظره و بسیار جذاب دیگر هم در آستین داشت: طراحی خاص قطعات! پردازنده‌های اختصاصی اپل در ابتدا فقط برای این ساخته شدند که باتری لپ‌تاپ‌ها دیرتر تمام شود و دستگاه هنگام کار کردن داغ نکند؛ اما گذر زمان نشان داد که این قطعات، یکی از مناسب‌ترین معماری‌ها برای اجرای هوش مصنوعیِ محلی (لوکال) هستند.

برای مثال، اخیراً یک برنامه‌نویس توانسته در یک آزمایش به کمک تکنیک‌های فشرده‌سازی (مانند LLM in a Flash) یکی از حجیم‌ترین و سنگین‌ترین مدل‌های هوش مصنوعی (با حجم بیش از ۲۰۰ گیگابایت و حدود ۴۰۰ میلیارد پارامتر) را روی یک لپ‌تاپ خانگی اپل (مک‌بوک M3 Max)، با سرعت باورنکردنی (۵.۷ توکن بر ثانیه) اجرا کند! اجرای این سطح از هوش مصنوعی روی یک دستگاه خانگی تا چند سال پیش یک رویای دست‌نیافتنی بود.

▪️ شانس یا برنامه‌ریزی؟ برنده نهایی بازی کیست؟
آیا همه‌ی این‌ها از ابتدا در ذهن مدیران اپل بود یا آن‌ها فقط با شانس و اقبال همراه شدند؟ واقعیت این است که ترکیبی از هر دو در کار بود. تمرکز روی حریم خصوصی کاربران، انجام پردازش‌ها درون خود دستگاه و ساخت تراشه‌های اختصاصی، تصمیماتی بودند که اپل سال‌ها پیش برای راحتی مخاطبانش گرفت. آن‌ها شاید نمی‌دانستند که این قطعات روزی به قلب تپنده‌ی هوش مصنوعی تبدیل می‌شوند، اما کار اصولی همیشه برنده‌ است.

شاید اپل هنوز برنده‌ی قطعی رقابت هوش مصنوعی نباشد، اما حالا دیگر سخت می‌شود آن را صرفاً بازنده‌ای جا‌مانده دانست. نظر شما در این مورد چیست؟

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل

۲/۲

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پایان بازی سایه‌ها؟ روایت نیویورک تایمز از افشای احتمالی هویت ساتوشی ناکاموتو

در دنیای فناوری معماهای بزرگ کم نیستند؛ اما کمتر رازی به اندازه‌ی هویت واقعی خالق بیت‌کوین ذهن‌ها را درگیر خود کرده است؛ فرد (یا گروهی) که ۱۷ سال پیش، پشت نام مستعار «ساتوشی ناکاموتو» پنهان شد و تا امروز بزرگ‌ترین بازی قایم‌موشک تاریخ تکنولوژی را به راه انداخته است.

اولین چالشی که در مواجهه با پدیده بیت‌کوین به آن برمی‌خورید، همین معمای هویت ساتوشی است. چطور می‌شود در عصر اینترنت که حتی خرید روزمره ما هم ردپای دیجیتال به جا می‌گذارد، کسی بتواند هویتش را اینقدر مخفی نگه دارد؟ نیویورک تایمز به تازگی گزارشی مفصل منتشر کرده و به دنبال سرنخ‌هایی رفته که شاید بالاخره این نقاب را کنار بزنند.

▪️ مظنون ردیف اول: آقای خاص در لتونی
همه چیز از یک مستند در شبکه HBO شروع شد که ادعا می‌کرد بالاخره توانسته خالق بیت‌کوین را افشا کند. در یکی از سکانس‌های کلیدی این مستند، دوربین در پارکی در شهر ریگا، پایتخت لتونی، روی یک دانشمند علوم کامپیوتر ۵۵ ساله زوم می‌کند. اسمش «آدام بَک» (Adam Back) است؛ یک رمزنگار بریتانیایی و از چهره‌های برجسته و قدیمی جنبش بیت‌کوین. پیراهنش از زیر کت قهوه‌ای‌رنگش بیرون زده و ظاهرش شبیه همان آدم‌های باهوشی است که در سکوت، دنیا را تغییر می‌دهند.

وقتی مستندساز اسامی چند نفر از مظنونین به ساتوشی بودن را ردیف می‌کند و در نهایت به اسم خود آدام بک می‌رسد، صورت او ناگهان درهم می‌رود. با سرسختی تمام ساتوشی بودن را تکذیب می‌کند و از فیلم‌ساز می‌خواهد که این مکالمه جایی ثبت و پخش نشود. همین واکنش عصبی برای روزنامه‌نگاران و کارآگاهان اینترنتی کافی بود تا مثل کوسه‌هایی که بوی خون به مشام‌شان خورده، روی او متمرکز شوند.

▪️ ردپایی در شن‌های دیجیتال
ساتوشی ناکاموتو استاد بی‌بدیل هنر مخفی شدن است و تقریباً هیچ ردپای دیجیتالی از خودش به جا نگذاشت؛ اما هیچ موجود زنده‌ای نمی‌تواند بدون تعامل با محیط اطرافش بقا داشته باشد. ساتوشی هم برای معرفی ایده انقلابی‌اش مجبور به «نوشتن» بود.

او یک «سپیدنامه» (Whitepaper) مختصر و مفید ۹ صفحه‌ای منتشر کرد. وایت‌پیپر چیزی شبیه به همان پروپوزال یا طرح توجیهی خودمان است؛ سندی که در آن هدف، معماری و نحوه کارکرد یک پروژه فنی به ساده‌ترین و دقیق‌ترین شکل ممکن توضیح داده می‌شود. ساتوشی در انجمن‌هایی مثل Bitcointalk هم فعال بود، صدها پست نوشت و با سایر برنامه‌نویسان درباره نرم‌افزار، اقتصاد و فلسفه‌ی پول دیجیتال بحث می‌کرد.

همه چیز داشت در هاله‌ای از ابهام پیش می‌رفت تا اینکه یک برنامه‌نویس فنلاندی به نام «مارتی مالمی» (که در روزهای ابتدایی با ساتوشی همکاری می‌کرد) صدها ایمیل رد و بدل شده بین خودش و ساتوشی را منتشر کرد.

این ایمیل‌ها در جریان دادگاهی در لندن و به عنوان مدرک رو شدند (دادگاهی که در آن یک شیاد استرالیایی ادعا کرده بود ساتوشی است و در نهایت دستش رو شد). این گنجینه ایمیل‌ها، بزرگ‌ترین سرنخی بود که تا به حال از ذهن و ادبیات خالق بیت‌کوین به دست آمده بود.

▪️ صد نام برای یک نفر
آدمیزاد موجود عجیبی‌ست؛ وقتی جوابی پیدا نمی‌کند، برای خودش قصه می‌بافد. در ۱۷ سال گذشته روزنامه‌نگاران، دانشگاهیان و کارآگاهان اینترنتی بیشتر از ۱۰۰ نام مختلف را به عنوان ساتوشی ناکاموتو ردیف کرده‌اند. از یک دانشجوی رمزنگاری در ایرلند بگیرید تا خلافکاری باهوش در آفریقای جنوبی و حتی ریاضی‌دانی که فیلم «ذهن زیبا» از روی زندگی‌ او ساخته شده بود!

هر بار تئوری‌های جذابی مطرح می‌شد که بر اساس یک سری تصادفات شکل گرفته بود: شباهت در سبک کدنویسی، سابقه کاری مرموز، تسلط بر مفاهیم فنی بیت‌کوین یا دیدگاه‌های ضد دولتی. اما هر بار این کوه یخ بعد از برخورد با مدرکی متناقض، ذوب می‌شد و فرو می‌ریخت.

جالب اینجاست که جامعه طرفداران بیت‌کوین از این شکست‌ها حسابی ذوق می‌کردند. برای آن‌ها ساتوشی مثل یک اسطوره دست‌نیافتنی است و ترجیح می‌دهند این راز سر به مهر باقی بماند.

▪️ ارتباط بیت‌کوین با پروژه هش‌کش
یکی از نکاتی که توجه نیویورک تایمز را جلب کرده، ارتباط میان بیت‌کوین و پروژه‌ای قدیمی به نام «هش‌کش» است.در سال ۱۹۹۷، آدام بک سیستمی به نام «هش‌کش» (Hashcash) معرفی کرد؛ مکانیزمی متکی بر حل مسائل ریاضی که برای مبارزه با ایمیل‌های اسپم و ایجاد محدودیت برای فرستندگان انبوه طراحی شده بود.

جالب اینجاست که هسته‌ی اصلی مکانیزم استخراج در بیت‌کوین، دقیقاً از همین سیستم هش‌کش عاریه گرفته شده و ساتوشی هم در وایت‌پیپر به نام آدام بک ارجاع داده است.

ماجرا وقتی عجیب‌تر می‌شود که بدانیم آدام در سال ۱۹۹۸ پیشنهاد کرده بود ایده‌ی هش‌کش با پول دیجیتالی به نام «b-money» ترکیب شود. سال‌ها بعد ساتوشی ناکاموتو دقیقاً از همین ترکیب برای خلق Bitcoin استفاده کرد.

۱/۲