💡 دروغ بزرگ واتساپ؛ شاید پیام‌های شما هرگز خصوصی نبوده‌اند!

تا‌به‌حال پیش آمده در واتساپ یک پیام کاملاً خصوصی یا اطلاعات حساسی را برای دوستتان بفرستید و خیالتان راحت باشد که هیچ‌کس جز شما دو نفر آن را نمی‌خواند؟ سال‌هاست که واتساپ با شعار معروف «پیام‌رسانی ساده، امن و قابل‌اعتماد»، به ما وعده‌ی امنیتی بی‌نقص را می‌دهد؛ اما شکایت‌ها و گزارش‌های اخیر بار دیگر این پرسش را مطرح کرده‌اند که آیا این حریم خصوصی، آن‌قدر که تصور می‌کنیم، مطلق و بی‌نقص است؟

🔸 چه کسی پیام‌های واتساپ شما را می‌خواند؟
واتساپ به عنوان یکی از محبوب‌ترین پیام‌رسان‌های جهان، سال‌هاست روی این وعده تأکید می‌کند که پیام‌های شخصی کاربران با رمزگذاری سرتاسری محافظت می‌شوند و در حالت عادی فقط فرستنده و گیرنده می‌توانند آن‌ها را بخوانند؛ اما پرونده‌ای که به‌تازگی در دادگاه فدرال کالیفرنیا ثبت شده، ادعا می‌کند این تصویر آن‌قدرها هم ساده نیست. شاکیان این پرونده می‌گویند برخلاف تبلیغات واتساپ، کارمندان متا و برخی پیمانکارانش از جمله اَکسِنچِر (Accenture) در مواردی دسترسی گسترده‌ای به محتوای پیام‌های واتساپ داشته‌اند که قرار بود رمزگذاری‌شده و غیرقابل‌دسترس باشند.

🔸 واکنش تند رقبا: دوروف و ماسک چه می‌گویند؟
این افشاگری‌ها واکنش تند پاول دورف، مدیرعامل و بنیان‌گذار پیام‌رسان تلگرام را نیز به همراه داشت. او با انتقاد مستقیم از سیاست‌های واتساپ، این رسوایی را یکی از بزرگ‌ترین کلاهبرداری‌های تاریخ خواند و گفت:

«رمزگذاری واتساپ شاید بزرگ‌ترین کلاهبرداری از مصرف‌کنندگان در طول تاریخ باشد؛ اقدامی که میلیاردها کاربر را فریب داده است. این پلتفرم برخلاف ادعاهایش، پیام‌های کاربران را می‌خواند و آن‌ها را با اشخاص ثالث به اشتراک می‌گذارد. تلگرام هرگز چنین کاری نکرده است ، هرگز هم نخواهد کرد.»
پاول دورف، مدیرعامل تلگرام

ایلان ماسک هم در واکنش به همین حاشیه‌ها، با لحنی کوتاه و تند در ایکس نوشت:

«واتساپ قابل اعتماد نیست.»
ایلان ماسک، مالک شبکه اجتماعی ایکس (X)

البته باید در نظر داشت که هر دو نفر در این ماجرا ذی‌نفع‌اند: دوروف رقیب مستقیم واتساپ در تلگرام است و ماسک هم هم‌زمان از X Chat به‌عنوان جایگزین یاد کرده است.

🔸 دور زدن رمزگذاری بدون شکستن قفل؛ اما چطور؟
شاید بپرسید نرم‌افزاری که تمام پیام‌ها را در مسیر انتقال رمزنگاری می‌کند، چطور می‌تواند آن‌ها را بخواند؟ پاسخ این پرسش در معماری نرم‌افزار و مفهوم امنیت نقطه پایانی (Endpoint Security) نهفته است.

تصور کنید نامه‌ای را می‌نویسید و در پاکت مُهروموم می‌کنید تا در طول مسیر اداره‌ی پست کسی آن را نخواند؛ اما چه می‌شود اگر کسی در خانه‌ی خودتان، دقیقاً هنگام نوشتن نامه یا درست لحظه‌ای که گیرنده پاکت را باز می‌کند، از روی آن عکس بگیرد؟

زمانی که کنترل نرم‌افزار به‌طور کامل در دست شرکت سازنده باشد، آن‌ها می‌توانند مکانیزم‌هایی طراحی کنند تا پیام‌ها قبل از بسته شدن قفل (هنگام تایپ در کیبورد) یا بلافاصله پس از بازگشایی در گوشی گیرنده خوانده شوند و مخفیانه به سرورهای شرکت بروند. این کار از نظر فنی ساختار رمزگذاری را نمی‌شکند، بلکه آن را کاملاً بی‌اثر می‌کند.

🔸 چه خطراتی ما را تهدید می‌کند؟
این نوع از رهگیری پنهان، خطرات بسیار فراتری از خوانده شدن یک پیام ساده یا احوالپرسی روزمره دارد:

• نظارت پنهان از طریق نرم‌افزار: مفهوم نفوذ به نقطه پایانی نشان می‌دهد که قفل کردن پیام‌ها در مسیر اینترنت، از شما در برابر جاسوسیِ خود نرم‌افزارِ داخل گوشی محافظت نمی‌کند.

• جمع‌آوری داده‌ها: حتی اگر محتوای همه پیام‌ها مستقیماً در دسترس نباشد، داده‌های جانبی و اطلاعات رفتاری می‌توانند برای ساخت پروفایل‌های تبلیغاتی بسیار دقیق به کار روند؛ موضوعی که سال‌هاست یکی از نگرانی‌های اصلی منتقدان متاست.

• ضعف شدید در زنجیره تأمین داده‌ها: دادن سطح دسترسی بالا به شرکت‌های دیگر، مانند باز گذاشتن درهای پشتی است که راه را برای نفوذ هکرها به داده‌های ما هموار می‌کند.

🔸 نتیجه‌گیری
در نهایت، مهم‌ترین درسی که از این جنجال و شکایت‌ها می‌توان گرفت این است که رمزگذاری سرتاسری به‌تنهایی تضمین‌کننده‌ی حریم خصوصی مطلق نیست. حتی اگر ادعاهای مطرح‌شده علیه متا هنوز به‌صورت مستقل اثبات نشده باشند، این ماجرا یک زنگ خطر مهم برای همه ماست: در پلتفرم‌های انحصاری، امنیت کامل و بی‌نقص را نباید بدیهی فرض کرد و در ارسال اطلاعات بسیار حساس باید همیشه جانب احتیاط را نگه داشت.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

نمک بر زخمِ این روزهای ما:
💡 کره جنوبی دسترسی به «اینترنت پایه» را برای شهروندان رایگان می‌کند

در عصر هوش مصنوعی و خدمات ابری، قطع شدن اینترنت (چه به دلیل اتمام حجم و چه دلایل دیگر!) تنها یک قطعی ساده و موقت نیست، بلکه به معنی محرومیت آنی از حقوق اولیه شهروندی و زیرساخت‌های حیاتی است. همین نگاه باعث شده سیاستمداران کره جنوبی دست به حرکتی خرق عادت بزنند و «دسترسی حداقلی به اینترنت» را تضمین کنند!

🔸 حتی اگر پول ندهید هم باز اینترنت خواهید داشت
وزارت علوم کره جنوبی اخیراً اعلام کرده که از حدود دو ماه دیگر، کاربران اینترنت موبایل در کره جنوبی حتی پس از اتمام بسته اینترنت ماهانه خود همچنان به «اینترنت پایه» (با سرعت کمتر) دسترسی خواهند داشت.

براساس توافق‌نامه‌ای که با وزارت علوم و فناوری کره جنوبی امضا شده، سه اپراتور مخابراتی برتر در این کشور (LG Uplus و SK Telecom و KT) متعهد شده‌اند که اینترنت را با سرعت کاهش‌یافته‌ی ۴۰۰ کیلوبیت بر ثانیه (kbps) در اختیار تمام مشترکانی بگذارند که حتی حجم اینترنت پرسرعت‌شان به پایان رسیده. اگرچه با این سرعت نمی‌شود ویدیو تماشا کرد یا به دانلود فایل‌های حجیم پرداخت، اما برای انجام کارهای روزمره (مانند استفاده از پیام‌رسان‌ها و متصل ماندن به آشنایان) کفایت می‌کند.

این وزارتخانه در بیانیه‌ی رسمی خود تاکید کرده:

«در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی، ارتباط از طریق تلفن همراه به یک نیاز اساسی و غیرقابل‌انکار تبدیل شده. برای تضمین ارتباطات روزمره و دسترسی پایه به اطلاعات برای همه اقشار جامعه، ارتقای حق دسترسی شهروندان به اینترنتِ ارتباطی از اهمیت فراوان برخوردار است.»

🔸 در آخر: خدمت‌رسانی همین‌جا تمام نمی‌شود!
خوب است بدانید این تنها پروژه‌ی دولت کره جنوبی برای تسهیل زندگی دیجیتال شهروندان نیست. گذشته از اینترنت پایه، دولت می‌خواهد اپراتورهای موبایل را موظف کند که سهمیه مکالمه و پیامک را برای کاربران ۶۵ سال به بالا افزایش دهند؛ طرحی حمایتی که برقراری ارتباط را برای ۱.۴ میلیون سالمند کره‌ای آسان‌تر خواهد کرد.

علاوه بر این، دولت کره می‌خواهد از مردم در برابر افزایش سرسام‌آور قیمت قطعات کامپیوتر هم محافظت کند. در این طرح، دانشجویان کم‌درآمد هنگام خرید کامپیوتر و لپ‌تاپ، سوبسید دریافت می‌کنند. از طرف دیگر، کره‌ای‌ها قصد دارند با جمع‌آوری هوشمندانه‌تر قطعات کامپیوترهای دست دوم، عمر مفیدشان را افزایش دهند و آن‌ها را به چرخه مصرف بازگردانند.

✍️ شایان ضیایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 زنگ خطر برای کاربران ایرانی: تبدیل خودکار توکن DAI به USDS در صرافی‌ها آغاز شد

صرافی‌های بزرگ ارز دیجیتال از جمله «بایننس» (Binance) اخیراً شروع به تبدیل خودکار توکن DAI به استیبل‌کوین جدید USDS کرده‌اند. در این فرآیند، دارایی کاربرانی که توکن‌های DAI را صرافی نگهداری می‌کنند، به‌صورت خودکار و با نسبت ۱ به ۱ به USDS تبدیل خواهد شد.

این تغییر بخشی از تحولات جدید در بازار استیبل‌کوین‌هاست؛ اما برای کاربران ایرانی یک هشدار امنیتی مهم به همراه دارد…

🔸 تبدیل دارایی‌ها چگونه انجام می‌شود؟
بایننس پیشگام این تغییر بوده و صرافی OKX نیز بزودی به این روند می‌پیوندد. در زمان اجرای این آپدیت، معاملات تمام جفت‌ارزهای مرتبط با DAI موقتاً متوقف شده و پس از آن کاربران در کیف پول صرافی خود تنها USDS را مشاهده خواهند کرد.

این تبدیل در حال حاضر تنها در سطح صرافی‌های متمرکز رخ می‌دهد و یک تغییر اجباری آنچین نیست. بنابراین کاربرانی که دارایی خود را در کیف پول‌های شخصی غیرامانی (مانند متامسک یا تراست ولت) نگهداری می‌کنند، شامل این تبدیل خودکار نمی‌شوند.

🔸 چرا این موضوع برای کاربران ایرانی اهمیت دارد؟
دلیل اصلی محبوبیت DAI بین کاربران ایرانی، معماری غیرمتمرکز و مقاومت بالای آن در برابر سانسور بود. در دنیای استیبل‌کوین‌های متمرکزی مانند تتر (USDT)، شرکت صادرکننده این قدرت را دارد که آدرس‌ها را در لیست سیاه قرار دهد و دارایی کاربران را اصطلاحاً «فریز» کند. قرارداد هوشمند DAI تا حد بسیار زیادی این دسترسی‌ها را محدود کرده بود و حاشیه امنی برای کاربران کشورهای تحت تحریم ایجاد می‌کرد.

با این حال ساختار USDS به صورت متمرکز طراحی شده و امکان تغییر قرارداد و اجرای سیاست‌های نظارتی در آن وجود دارد. چنین قابلیتی در این استیبل‌کوین می‌تواند به مسدودسازی یا فریز دارایی کاربران در کشورهای تحت تحریم منجر شود.

🔸 در آخر: اگر نمی‌خواهید DAI شما تبدیل شود…
کاربرانی که قصد دارند دارایی خود را همچنان به شکل DAI نگه دارند، باید توکن‌ها را پیش از آغاز فرآیند تبدیل، از صرافی به کیف پول شخصی منتقل کنند. در غیر این صورت صرافی‌ها موجودی DAI را به‌صورت خودکار به USDS تبدیل خواهند کرد.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چگونه FBI پیام‌های حذف‌شده‌ی پیام‌رسان سیگنال را از آیفون استخراج کرد؟

پیام‌رسان سیگنال (Signal) مدت‌هاست که به‌ عنوان استاندارد طلایی پیام‌رسان‌های امن در میان کاربران و متخصصان امنیت سایبری شناخته می‌شود. دلیل این اعتبار، استفاده از فناوری رمزنگاری سر تا سری (End-to-End Encryption یا E2EE) است. به بیان ساده، این فناوری پیام‌های شما را در طول مسیر انتقال به کدهای نامفهومی تبدیل می‌کند که تنها در دستگاه فرستنده و گیرنده قابل خواندن هستند.

با این حال، در دنیای امنیت اطلاعات یک اصل مهم وجود دارد: امنیت یک زنجیره است و رمزنگاریِ قدرتمند، تنها یکی از حلقه‌های این زنجیره محسوب می‌شود. گزارشِ اخیرِ منتشر شده درباره موفقیت پلیس فدرال آمریکا (FBI) در استخراج پیام‌های پاک‌شده‌ی پیام‌رسان سیگنال از یک آیفون، گواه روشنی بر این ادعاست.

🔸 ماجرا از چه قرار است؟
بر اساس گزارش‌های منتشر شده، متخصصان FBI موفق شدند در جریان یک پرونده قضایی، پیام‌های دریافتی اپلیکیشن سیگنال را از آیفون یک متهم استخراج کنند. بخش غافلگیرکننده ماجرا اینجاست: متهم پیش از دستگیری، قابلیت «پیام‌های ناپدیدشونده» را فعال کرده و حتی خود اپلیکیشن سیگنال را به طور کامل از گوشی پاک کرده بود!

با شنیدن این خبر، اولین سؤالی که به ذهن می‌رسد این است: آیا رمزنگاری سیگنال شکسته شده است؟ پاسخ قطعی خیر است.

مأموران FBI چگونه پیام‌ها را خواندند؟
تحلیل‌گران به‌جای تلاش برای شکستن سد محکم رمزنگاری سیگنال، از یک مسیر فرعی و کمتر شناخته‌شده در سیستم‌عامل آیفون (iOS) استفاده کردند: پایگاه داده‌ی اعلان‌ها (Push Notification Database).

شاید بسیاری از کاربران ندانند که سیستم‌عامل گوشی‌های هوشمند، تاریخچه‌ای از اعلان‌ها (نوتیفیکیشن‌ها) را در حافظه پنهان خود نگه می‌دارند. وقتی پیامی در سیگنال دریافت می‌کنید و پیش‌نمایش آن روی صفحه قفل (Lock Screen) یا مرکز اعلان‌ها (Notification Center) ظاهر می‌شود، سیستم‌عامل آن متن را در حافظه داخلی خود ثبت می‌کند؛ بنابراین، FBI نیازی به باز کردن اپلیکیشن سیگنال نداشت؛ آن‌ها تنها حافظه‌ی مربوط به اعلان‌های سیستم‌عامل را واکاوی کردند.

🔸 یک هشدار عمومی: این نقطه‌ضعف مختص سیگنال نیست!
باید توجه داشت که این اتفاق نشان‌دهنده ضعف یا باگ در اپلیکیشن سیگنال نیست. این یک ویژگی در سطح سیستم‌عامل (OS) است. هر اپلیکیشنی (اعم از تلگرام، واتس‌اپ، پیامک‌های عادی، ایمیل‌ها و…) که اجازه داشته باشد پیش‌نمایش پیام‌ها را روی صفحه گوشی شما نمایش دهد، در معرض این آسیب‌پذیری قرار دارد.

اطلاعاتی که به‌صورت اعلان روی گوشی شما ظاهر می‌شوند (از پیام‌های شخصی گرفته تا رمزهای پویا بانکی)، می‌توانند توسط ابزارهای پیشرفته‌ی استخراجِ داده، بخشی یا تمام آن‌ها بازخوانی شوند.

چگونه جلوی این نشتی اطلاعات را بگیریم؟
اگر دغدغه‌ی حفظ حریم خصوصی خود را دارید و می‌خواهید از این نوع نشت اطلاعات جلوگیری کنید، راهکار بسیار ساده است و باید به‌صورت دستی آن را فعال کنید: محدود کردن پیش‌نمایش اعلان‌ها.

۱. در اپلیکیشن سیگنال: به بخش تنظیمات (Settings) بروید، وارد قسمت اعلان‌ها (Notifications) شوید و در بخش نمایش (Show)، گزینه بدون نام و پیام (No name or message) یا حداقل فقط نام (Name only) را انتخاب کنید. با این کار، وقتی پیامی دریافت می‌کنید، سیستم‌عامل فقط می‌فهمد که اعلان جدیدی دارید، اما محتوای پیام هرگز به سیستم‌عامل داده نمی‌شود تا آن را ذخیره کند.

۲. در تنظیمات آیفون (و اندروید): به تنظیمات کلی گوشی بروید و در بخش Notifications، نحوه نمایش پیام‌ها روی صفحه قفل (Lock Screen) را روی حالتی تنظیم کنید که پیش‌نمایش پیام (Preview) پنهان بماند.

🔸 سخن پایانی
نصب برنامه‌های امنِ پیام‌رسان تنها قدم اول برای مراقبت از حریم خصوصی است. قدم مهم‌تر این است که بدانیم گوشی‌ها و برنامه‌ها چگونه با هم کار می‌کنند و سواد دیجیتال خود را بالا ببریم. پیام‌های شما در مسیر ارسال در امن‌ترین حالت ممکن هستند، اما وقتی به مقصد می‌رسند، همه‌ چیز به تنظیمات گوشیِ خودتان بستگی دارد. این شما هستید که با چند تنظیم ساده، می‌توانید درهای پشتی را به روی سارقان اطلاعات ببندید.

✍️ دانیال طبایی

#امنیت_در_تلفن_هوشمند

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 واترمارک نامرئی گوگل جمنای هک شد؛ دور زدن SynthID با ترفندی ساده

گوگل برای تشخیص محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی جمنای (Gemini) از یک سیستم واترمارک نامرئی به نام SynthID استفاده می‌کند. این واترمارک تاکنون روی بیش از ۱۰ میلیارد تصویر و ویدیو چسبانده شده و قرار بود در برابر هرگونه ویرایش، برش، تغییر سایز یا فشرده‌سازی کاملاً مقاوم باشد. اما حالا یک برنامه‌نویس موفق شده این مکانیسم اصالت‌سنجی را به سادگی دور بزند.

🔸 شکستن قفل تنها با ۲۰۰ تصویر
این برنامه‌نویس که با نام کاربری Aloshdenny در «گیت‌هاب» فعالیت می‌کند، به‌جای استفاده از شبکه‌های عصبی پیچیده یا کدهای فاش‌شده، سراغ روشی ساده و خلاقانه رفت.

او با استفاده از جمنای، ۲۰۰ تصویر کاملاً سیاه‌وسفید تولید کرد و از همین راه توانست الگوی پنهان واترمارک گوگل را استخراج کند. او این تصاویر را روی هم قرار داد و از آن‌ها میانگین گرفت. این کار باعث شد بخش‌هایی از تصویر که حاوی تغییرات پنهان بودند، خودشان را نشان بدهند و سیگنال مخفی گوگل آشکار شود.

بررسی‌های او نشان داد که قوی‌ترین بخش این واترمارک در کانال رنگ سبز قرار دارد؛ یعنی از میان سه مولفه‌ی اصلی رنگ در تصویر، بیشترین رد واترمارک در بخش سبز دیده می‌شود. او بعد با تکیه بر همین یافته‌ها، ابزاری ساخت که نه‌تنها می‌تواند واترمارک‌ها را با دقت ۹۰ درصد شناسایی کند، بلکه قادر است آن‌ها را بدون افت محسوس در کیفیت ظاهری تصویر حذف کند.

🔸 در آخر: زنگ خطر برای اعتماد دیجیتال
این ابزارِ دور زدن واترمارک که در پلتفرم گیت‌هاب منتشر شده، نشان می‌دهد سیستم‌های تشخیص اصالت محتوا تا چه حد شکننده‌اند. در شرایطی که نهادهای قانونی مانند اتحادیه اروپا فشار را برای علامت‌گذاری محتوای ساخته‌شده با هوش مصنوعی افزایش داده‌اند، هک شدن سیستم محافظتی گوگل ثابت می‌کند که تکیه بر «امنیت از طریق پنهان‌کاری» راهکار پایداری نیست.

برای حل این مشکل، «ائتلاف اصالت محتوا» که با حمایت «ادوبی» و «مایکروسافت» و رسانه‌های معتبر جهانی پیش می‌رود، راه حل کاملاً متفاوتی روی میز گذاشته است. این ائتلاف سیستمی با نام C2PA را پیشنهاد کرده که به جای مخفی کردن الگوها در دل پیکسل‌ها، هم‌زمان با تولید محتوا، مجموعه‌ای از داده‌‌های رمزنگاری‌شده را به محتوا متصل می‌کند.

✍️ یونس مرادی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 باز شدن چهار وب‌سایت فنی در ایران: نشانه‌ای از ادامه قطعی اینترنت؟

پس از چندین هفته قطعی اینترنت در ایران، گزارش‌هایی از در دسترس قرار گرفتن چند وب‌سایت فنی منتشر شده است. در حال حاضر گفته می‌شود چهار وب‌سایت Vercel، Next.js، SourceForge و Let’s Encrypt برای برخی کاربران باز شده‌اند. هنوز مشخص نیست این وضعیت ناشی از یک اختلال موقت است یا اضافه شدن عمدی این سایت‌ها به لیست سفید (وایت‌لیست).

این چهار وب‌سایت بیشتر برای توسعه‌دهندگان، مدیران سایت‌ها و فعالان فنی اهمیت دارند. Vercel یک پلتفرم ابری برای ساخت، استقرار و مقیاس‌دهی اپلیکیشن‌های وب و فرانت‌اند است. Next.js فریم‌ورک مبتنی بر React برای ساخت وب‌اپلیکیشن‌های سریع و مدرن است. SourceForge یک دایرکتوری و بستر قدیمی برای میزبانی، توزیع و دانلود پروژه‌های متن‌باز و ابزارهای نرم‌افزاری است. Let’s Encrypt هم یک مرجع صدور رایگان و خودکار گواهی‌های امنیتی وب است که برای فعال‌سازی HTTPS / SSL / TLS روی وب‌سایت‌ها استفاده می‌شود.

با این حال، باز شدن چند سایت محدود به‌تنهایی به معنی بازگشت کامل اینترنت نیست و تا این لحظه تصویر روشنی از دامنه این دسترسی‌ها منتشر نشده. ضمن اینکه وایت لیست شدن چند سایت محدود را می‌تواند علامتی در جهت ادامه قطعی اینترنت درنظر گرفت.

آیا این وب‌سایت‌ها برای شما هم در دسترس هستند؟

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 حمله‌ی زنجیره تامین به اپلیکیشن‌های مک شرکت OpenAI؛ نفوذ بدافزار و ابطال گواهی‌های امنیتی

شرکت OpenAI (سازنده چت جی‌پی‌تی‌) اخیراً متوجه شد یکی از فرایندهای توسعه نرم‌افزارش تحت تاثیر یک حمله خطرناک از نوع «زنجیره تامین» قرار گرفته است.

هکرهای کره شمالی با آلوده کردن کتابخانه محبوب Axios موفق شدند بدافزاری را وارد سیستم‌های اتوماسیون این شرکت کنند که مستقیماً با گواهی‌های امنیتی (Certificates) ساخت برنامه در سیستم‌عامل مک در ارتباط بود. OpenAI هم مجبور شد محض احتیاط، گواهی‌های دیجیتال نرم‌افزارهای خود را به طور کامل باطل کند!

🔸 ماجرای آلودگی Axios؛ دروازه‌ای برای هکرها
ردیابی‌های «گروهِ اطلاعاتِ تهدید گوگل» (GTIG) نشان داده که گروهی از هکرهای وابسته به کره شمالی به نام UNC1069 پشت پرده این حمله بوده‌اند. این هکرها توانستند حساب کاربری توسعه‌دهنده‌ی اصلی کتابخانه نرم‌افزاری Axios را هک کنند. بعد با این دسترسی، نسخه‌های دستکاری‌شده و آلوده‌ای از این پکیج منتشر کردند که حاوی کدهای مخرب پنهان بود.

به فرایندی که این هکرها طی کرده‌اند، حمله زنجیره تامین (Supply Chain Attack) گفته می‌شود؛ یعنی هکر به جای هدف قرار دادن مستقیم یک سازمان، ابزارها یا کتابخانه‌های شخص ثالث و پرکاربرد برنامه‌نویسان را آلوده می‌کند تا از این طریق وارد شبکه مورد نظرش شود.

بدافزار پنهان شده در این به‌روزرسانی‌های تقلبی، فایلی به نام plain-crypto-js را همراه خود داشت. این فایل در واقع یک درِ پشتی (Backdoor) خطرناک به نام WAVESHAPER است که به هیچ سیستم‌عاملی محدود نیست و می‌تواند همزمان ویندوز، مک و لینوکس را آلوده کند!

🔸 ترکش‌های حمله به سیستم‌های اتوماسیون OpenAI
شرکت OpenAI از سیستم GitHub Actions برای اتوماسیون فرایند ساخت و امضای دیجیتال برنامه‌های خود روی مک استفاده می‌کند. این سیستم به صورت خودکار نسخه‌ی آلوده Axios را دانلود و روی سیستم توسعه‌دهنده اجرا می‌کرد. مشکل و خطر اصلی اینجا بود که این فرآیند خودکار، به گواهی‌های امنیتی رسمی OpenAI هم دسترسی مستقیم داشت.

نکته مهم: اگر هکری بتواند گواهی امنیتی (Certificate) معتبر یک شرکت را به سرقت ببرد، قادر خواهد بود بدافزارهای خود را به عنوان نرم‌افزار رسمی و کاملاً ایمنِ آن شرکت در اینترنت پخش کند!

🔸 اقدام پیشگیرانه؛ ابطال گواهی‌های مک (macOS)
بررسی‌های فنی OpenAI نشان داد که هکرها احتمالاً به دلیل زمان‌بندی اجرای کدها در سرور، فرصت نکرده‌اند گواهی‌های امنیتی را بدزدند و البته هیچ اطلاعاتی هم از کاربران لو نرفته است. با این حال در دنیای امنیت سایبری نباید هیچ ریسکی کرد و این شرکت فرض را بر سرقت گواهی‌ها گذاشت. به همین دلیل اقدامات زیر را به سرعت انجام داد:

• ابطال و تغییر فوری گواهی‌های امنیتی مرتبط با برنامه‌های مک (مانند اپلکیشن ChatGPT Desktop).

• همکاری مستقیم با شرکت اپل برای جلوگیری از ثبت نرم‌افزارهای جدید با گواهی قدیمی.

• توقف پشتیبانی از نسخه‌های قدیمی برنامه‌ها و مسدود شدن خودکار آن‌ها توسط سیستم امنیتی مک.

🔸 در آخر: نتیجه چه بود؟
در نتیجه‌ی این تغییرات، نسخه‌های قدیمی برنامه‌های OpenAI روی مک، از روز ۸ مِی (۱۸ اردیبهشت) دیگر پشتیبانی نمی‌شوند و آپدیت جدیدی دریافت نمی‌کنند. علاوه بر این کاربران نمی‌توانند به‌هیچ‌وجه نسخه‌های قدیمی را روی کامپیوتر مک خود نصب کنند و در عوض باید نسخه‌های جدید را بگیرند.

نسخه‌های جدیدی که گواهی به‌روز دریافت کرده‌اند را در پایین می‌بینید:

• ChatGPT Desktop – 1.2026.071
• Codex App – 26.406.40811
• Codex CLI – 0.119.0
• Atlas – 1.2026.84.2

در نهایت باید افزود که سرعت عمل OpenAI در ابطال گواهی‌ها نشان می‌دهد که داشتن فرایندهایی برای پایش مستمر امنیت، چقدر حیاتی است. در واقع این اتفاق ثابت می‌کند که پیشگیری فعالانه و قطع سریع دسترسی‌های مشکوک، بهترین سپر دفاعی در برابر حملات پیچیده‌ی زنجیره تامین است.

✍️ شایان ضیایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 تله‌گذاری هکرها در سایت سخت‌افزاری محبوب: نرم‌افزارهای CPU−Z و HWMonitor آلوده شدند

وب‌سایت CPUID که مرجع دانلود نرم‌افزارهای محبوبِ CPU-Z و HWMonitor است، اخیراً هدف یک رخنه امنیتی خطرناک قرار گرفت. هکرها با نفوذ به بخش‌ مدیریت سایت، لینک‌های دانلود رسمی را تغییر دادند و نسخه‌های آلوده به بدافزار را جایگزین آن‌ها کردند.

این نرم‌افزارها که به صورت رایگان عرضه شده‌اند و دقت بالایی در نمایش مشخصات سخت‌افزاری کامپیوتر دارند، میلیون‌ها کاربر در سراسر جهان دارند. دقیقاً به همین دلیل، هدفی ایده‌آل برای توزیع بدافزار بوده‌اند.

🔸 نفوذ در غیاب مدیران؛ ۱۹ ساعتِ بحرانی
بر اساس تحلیل «کسپرسکی» (Kaspersky)، این آلودگی در یک بازه زمانی ۱۹ ساعته در روزهای ۹ و ۱۰ آپریل رخ داده؛ دقیقاً زمانی که مدیران سایت در تعطیلات به سر می‌بردند و نظارت‌ها بر سرور به حداقل رسیده بود!

طبق بررسی‌های کسپرسکی نسخه‌های آلوده شامل این نرم‌افزارها بودند:

• برنامه CPU-Z نسخه ۲.۱۹

• برنامه HWMonitor Pro نسخه ۱.۵۷

• برنامه HWMonitor نسخه ۱.۶۳

• برنامه PerfMonitor نسخه ۲.۰۴

تمام کاربرانی که در این برهه اقدام به دانلود نرم‌افزارها کرده‌اند، قربانی حمله شده‌اند.

🔸 بدافزار چگونه عمل می‌کند؟
هکرها از تکنیک شناخته‌‌شده‌ای به نام «بارگذاری جانبی DLL» استفاده کردند. در این حمله، کاربر در ظاهر یک فایل اجرایی سالم دانلود می‌کند، اما در کنارش فایل مخربی به نام CRYPTBASE.dll هم وارد سیستم می‌شود. به محض اجرای برنامه، این فایل مخرب فراخوانی می‌شود و کنترل سیستم را در دست می‌گیرد.

بدافزار اصلی این حمله هم تروجان خطرناکی از نوع RAT (دسترسی از راه دور) به نام STX است. این بدافزار نه تنها اطلاعات حساس و رمزهای عبور را می‌دزدد، بلکه به هکر اجازه می‌دهد از راه دور دستورات مختلف را روی سیستم قربانی اجرا کند.

بررسی پلتفرم VirusTotal نشان می‌دهد در حال حاضر حداقل ۲۰ آنتی‌ویروس مختلف این فایل DLL را به عنوان تهدید شناسایی می‌کنند.

🔸 در آخر: برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
به گفته CPUID، مشکل اکنون برطرف شده و لینک‌های فعلی کاملاً ایمن هستند، اما چند توصیه برای کاربرانی داشته که این برنامه‌ها را در آن بازه‌ی ۱۹ ساعته دانلود کرده‌اند:

۱. بلافاصله فایل‌های قبلی را حذف کنید؛

۲. سیستم را با یک آنتی‌ویروس به‌روز اسکن کنید؛

۳. آخرین نسخه نرم‌افزار را مجدداً از وب‌سایت رسمی دریافت کنید؛

۴. رمزهای عبور حساب‌های مهم را تغییر دهید.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آیا هوش مصنوعی قاتل شرکت‌های امنیت سایبری است؟ بررسی تقابل «کلود میتوس» و ریزش سهام کلادفلر

پس از اعلامِ نرخِ درآمدِ نجومیِ آنتروپیک و رونمایی از مدل‌های هوش مصنوعی جدید این شرکت، به نظر می‌رسد کلادفلر هم مثل خیلی‌های دیگر در گرداب ریزشِ چشمگیرِ سهامِ شرکت‌هایِ نرم‌افزاری گرفتار شده است.

سهام شرکت کلادفلر (با نماد NET) ابتدای این هفته با سقوط بیش از ۱۳ درصدی مواجه شد و در مسیر ثبت شدیدترین نزول یک‌روزه، طی چند ماه اخیر قرار گرفت.

🔸 ماجرا چیست و معامله‌گران چه می‌گویند؟
کلادفلر و خیلی از شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات SaaS با بحرانی تازه روبه‌رو شده‌اند؛ آنتروپیک (سازنده‌ی کلود کد) اخیراً گزارشی خیره‌کننده از نرخ درآمد ۳۰ میلیارد دلاری منتشر کرد و از به‌روزرسانی‌هایی جدید برای ابزارهای هوش مصنوعی‌اش پرده برداشت که در نوشدارو هم در مورد آن صحبت کردیم. این گزارش آنقدر تحسین‌برانگیز بود که بازارها را وحشت‌زده کرد و بسیاری از شرکت‌ها، از جمله کلادفلر، با افت شدید ارزش روبه‌رو شدند.

🔸 در آنتروپیک چه می‌گذرد؟
اگر از سر و صدای بازار و افت‌وخیز سهام فاصله بگیریم، خبر مهم این روزها چیز دیگری است: شرکت آنتروپیک اخیراً از راه‌اندازی «پروژه گلس‌وینگ» خبر داد؛ طرحی نوآورانه در زمینه امنیت سایبری که با همکاری غول‌های تکنولوژی (مانند اپل، مایکروسافت و انویدیا) و با هدف ارتقای امنیت نرم‌افزارها شکل گرفته. این شرکت اعلام کرد که برای شناسایی و دفع سریع‌تر آسیب‌پذیری‌ها نسبت به روش‌های سنتی، از مدل هوش مصنوعی پیشرفته‌ای به اسم Claude Mythos Preview کمک می‌گیرد. این هوش مصنوعی آنقدر در شناسایی آسیب‌پذیری‌ها ماهر است که از ترس سوءاستفاده‌های احتمالی، فعلاً در اختیار چند شرکت معدود و معتبر قرار می‌گیرد.

رونمایی‌های اخیر آنتروپیک، باعث بروز این نگرانی شده که شاید بزودی شاهد اختلال و دگرگونی فراوان در دنیای SaaS و امنیت سایبری باشیم و همین موضوع، ریزش دسته‌جمعی سهام شرکت‌های گوناگون را رقم زد.

برای کاربر عادی، شاید این بحث در نگاه اول خیلی تخصصی به نظر برسد، اما اثرش کاملاً واقعی و نزدیک است. مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا، NCSC، در ارزیابی رسمی خود هشدار داده که هوش مصنوعی تقریباً با قطعیت باعث می‌شود حملات سایبری در سال‌های پیش رو سریع‌تر، فراگیرتر و مؤثرتر شوند. این نهاد می‌گوید یکی از مهم‌ترین تغییرات، استفاده از AI برای کمک به کشف آسیب‌پذیری‌ها و بهره‌برداری از آن‌هاست؛ یعنی همان چیزی که فاصله بین «افشای یک ضعف امنیتی» تا «استفاده مهاجم از آن» را باز هم کمتر می‌کند.

🔸 در آخر: انقلاب؟ یا خروش احساسات؟
جمع‌بندی ماجرا ساده است: خبر اصلی این هفته نه ریزش سهام یک شرکت، بلکه ورود هوش مصنوعی به مرحله‌ای خطرناک‌تر و اثرگذارتر در امنیت سایبری است. اگر این روند ادامه پیدا کند، در آینده نزدیک نه‌فقط شرکت‌های بزرگ، بلکه کاربران عادی هم بیشتر از قبل با پیامدهای آن روبه‌رو خواهند شد؛ از حملات فیشینگ حرفه‌ای‌تر گرفته تا سوءاستفاده سریع‌تر از ضعف‌هایی که هنوز فرصت نکرده‌ایم برایشان وصله امنیتی نصب کنیم.

✍️ محمود فیض

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ۸ مثال از اطلاعاتی که هیچوقت نباید در اختیار هوش مصنوعی بگذارید!

یک‌بار برای همیشه باید این واقعیت را پذیرفت: مکالمات ما با هوش مصنوعی به‌هیچ‌وجه خصوصی نمی‌مانند!

هرچیزی که در پلتفرم‌هایی مانند جمنای، چت‌جی‌پی‌تی، کلود و هر مدل هوش مصنوعی دیگری تایپ و آپلود می‌کنیم، نه‌تنها ممکن است خوانده شود، بلکه ممکن است مورد سوءاستفاده هم قرار بگیرد. پس قاعده کلی این است: اگر حاضر نیستیم سند یا اطلاعاتی را با یک آدم کاملاً غریبه به اشتراک بگذاریم، نباید آن را برای هوش مصنوعی هم بفرستیم!

پژوهشگران دانشگاه استنفورد اخیراً سیاست‌هایِ حریمِ خصوصیِ شش شرکتِ بزرگ آمریکایی (که برخی از محبوب‌ترین مدل‌ها مثل کلود و چت‌جی‌پی‌تی را ساخته‌اند) را بررسی کردند.

نتیجه چه بود؟ اینکه همه آن‌ها به صورت پیش‌فرض از داده‌های کاربران برای تعلیم دادن مدل‌های هوش مصنوعی خود استفاده می‌کنند. برخی از آن‌ها داده‌های شما را برای همیشه نگه می‌دارند و بیشترشان هم اطلاعات را با سایر داده‌های جمع‌آوری شده از کاربر (مثل تاریخچه جستجوها و خریدهای اینترنتی) ترکیب می‌کنند.

این یعنی نه‌تنها اطلاعات خصوصی شما از چشم شرکت‌های سازنده پنهان نیست، بلکه خطر نشت اطلاعات هم وجود دارد و شاید آنچه امروز برای هوش مصنوعی می‌نویسید، فردا به دست هکرها و مهاجمان بیفتد.

🔸 چه اطلاعاتی را در اختیار هوش مصنوعی نگذاریم؟
اگر از چت‌بات‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنید، در اینجا به مواردی اشاره می‌کنیم که باید از اشتراک‌گذاری آن‌ها جداً خودداری کرد:

اطلاعات ورود به حساب‌های کاربری
کاملاً بدیهی است که هرگز نباید نام کاربری و رمز عبور خود را در اختیار یک چت‌بات بگذارید؛ همین موضوع شامل آپلود فایل‌هایی که حاوی این اطلاعات هستند نیز می‌شود.

این را هم فراموش نکنید که هوش مصنوعی عملکرد ضعیفی در تولید رمزهای عبور امن دارد. به‌جای آنکه تولید رمز را به هوش مصنوعی بسپارید، از ابزارهای مدیریت رمز عبور (Password Manager) مثل بیت‌واردن استفاده کنید یا اینکه سراغ تکنولوژی Passkey بروید.

اطلاعات مالی
چت‌بات‌ها کارشناس امور مالی نیستند. هرگز نباید اسناد مالی یا داده‌های مربوط به وضعیت اقتصادی شخصی خود را در این پلتفرم‌ها وارد کنید. از جمله اطلاعات حساس می‌شود به صورت‌حساب‌های بانکی، شماره کارت اعتباری، اطلاعات سرمایه‌گذاری، شماره حساب و موجودی حساب‌ها اشاره کرد. اشتراک‌گذاری جزئیات مالی در محیط‌های ناامن، خطر سرقت، کلاهبرداری و فیشینگ را به‌شدت بالا می‌برد.

پرونده‌های پزشکی
هوش مصنوعی پزشک نیست و نباید برای توصیه‌های درمانی به آن اتکا کنید. اطلاعات پزشکی خود را فقط در اختیار پزشک حاذق بگذارید و فقط از انسان‌ها راهنمایی درمانی بگیرید! در صورت آپلود اسناد پزشکی، نه‌تنها سوابق درمانی شما تبدیل به خوراکِ تعلیمِ هوش مصنوعی می‌شوند، بلکه اطلاعات‌تان در معرض خطر نشت قرار می‌گیرد.

اطلاعات هویتی
پیام‌های شما به هوش مصنوعی هرگز نباید شامل اطلاعاتی مانند نام و نام خانوادگی، آدرس، ایمیل، شماره تلفن، تاریخ تولد، شماره ملی، شماره پاسپورت یا هر داده دیگری باشد که بتوان از آن برای سرقت هویت استفاده کرد.

۱/۲

اطلاعات عمومی سلامت
علاوه بر مخفی نگه داشتن سوابق حساس پزشکی، باید از ارائه اطلاعاتِ ظاهراً بی‌خطر راجع به سلامتی خود که می‌توانند برای «پروفایل‌سازی» استفاده شوند هم خودداری کنید.

گزارش استنفورد اشاره می‌کند که چت‌بات می‌تواند از دلِ درخواست شما برای «دستور غذای مناسب بیمار قلبی»، وضعیت سلامت شما را استنتاج کند؛ اطلاعاتی که ممکن است روزی در دسترس شرکت‌های بیمه یا مهاجمان قرار بگیرد. همین محافظه‌کاری را باید نسبت به اطلاعات مربوط به سلامت جنسی و داروهای مصرفی هم داشته باشید.

مشکلات سلامت روان
چت‌بات شما روان‌درمانگر هم نیست! عملکرد هوش مصنوعی در زمینه سلامت روان، در بهترین حالت «بی‌فایده» و در بدترین حالت «آسیب‌زا» بوده است. حتی با وجود به‌روزرسانی‌هایی که برای محافظت از کاربران در شرایط بحرانی انجام شده، چت‌بات‌ها هنوز هم جایگزینی برای حمایت انسانی واقعی نیستند.

عکس‌های شخصی
این روزها خیلی ویرایش تصاویرشان را به هوش مصنوعی می‌سپارند، اما این کار ریسک‌های متعدد دارد. قبل از هر چیز احتمالاً دلتان نخواهد که از عکس‌های شخصی‌تان برای تعلیم هوش مصنوعی استفاده شود. علاوه بر این نباید فراموش کنیم که تصاویر معمولاً حاوی متادیتا (فراداده) و اطلاعاتی مانند موقعیت جغرافیایی و زمان دقیق تصویربرداری هستند.

حداقلی‌ترین کاری که باید انجام دهید این است که تصاویر خودتان یا دیگران (و به‌ویژه کودکان) را در اختیار هوش مصنوعی نگذارید و حواس‌تان به پاک کردن داده‌های پنهان تصاویر هم باشد.

اسناد و مدارک شرکتی
هوش مصنوعی ابزار فوق‌العاده‌ای برای خلاصه‌سازی اسناد، ساخت فایل ارائه، پیش‌نویس کردن ایمیل‌ها و خلاصه انجام سریع‌تر اکثر کارهای اداری است؛ اما هنگام آپلود فایل‌های حاویِ اطلاعاتِ حساسِ شرکت باید بسیار محتاط باشید. حتی ممکن است کارفرمای شما سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای داشته باشد و آپلود فایل‌ها برای هوش مصنوعی را خط قرمز به حساب بیاورد!

🔸 در آخر: کم‌ گوی و گزیده گوی!
همیشه مراقب آنچه با چت‌بات‌های هوش مصنوعی به اشتراک می‌گذارید باشید. در واقع فرض را بر این بگذارید که تک‌تک کلمات‌تان ذخیره و توسط شخصی دیگر خوانده می‌شوند! اگر این نکته مهم را فراموش نکنید، ناخودآگاه احتیاط بیشتری به خرج می‌دهید و از اشتراک‌گذاری اطلاعات شخصی و هویتی پرهیز می‌کنید. ضمناً اکثر مدل‌های فعلی، «تنظیمات حریم خصوصی» هم دارند و برای مثال می‌توان از اشتراک‌گذاری داده‌ها برای تعلیم هوش مصنوعی انصراف داد؛ از این گزینه‌ها استفاده کنید.

✍️ شایان ضیایی

#حریم_خصوصی

۲/۲

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 هشدار ۷۰ سازمان به شرکت متا: عینک هوشمند جدید شما ابزار مجرمان می‌شود

یش از ۷۰ سازمان حقوقی و مدنی، از جمله «اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا» (ACLU)، در نامه‌ای سرگشاده به شرکت متا هشدار داده‌اند که از ارائه قابلیت تشخیص چهره برای عینک‌های هوشمند خود صرف‌نظر کند. این ائتلاف معتقد است چنین قابلیتی می‌تواند به ابزاری قدرتمند در دست مجرمان، مزاحمان و حتی دولت‌ها تبدیل شود و شناسایی بی‌سروصدای افراد را در مکان‌های عمومی آسان کند.

🔸 فناوری جدیدی که حریم خصوصی همه را تهدید می‌کند
این قابلیت که در اسناد داخلی متا با نام «برچسب نام» (Name Tag) شناخته می‌شود، به عینک‌های هوشمند ری‌بن (Ray-Ban) و اوکلی (Oakley) اجازه می‌دهد چهره افراد حاضر در میدان دید کاربر را شناسایی کنند.

مهندسان متا در حال بررسی دو نسخه از این فناوری هستند. نسخه‌ی محدود فقط دوستان کاربر را در پلتفرم‌های متا شناسایی می‌کند، اما نسخه گسترده‌تر قادر به شناسایی همه افرادی است که حساب کاربری عمومی در اینستاگرام یا باقی سرویس‌های متا دارند.

🔸 منتقدان چه می‌گویند؟
گروه‌های مدافع حریم خصوصی با ارسال نامه‌ای رسمی به مارک زاکربرگ، خواستار توقف کامل این پروژه، پیش از عرضه عمومی شده‌اند.

آن‌ها تاکید می‌کنند که گنجاندن تشخیص چهره در یک عینک معمولی، با تنظیمات حریم خصوصی قابل کنترل نیست؛ چون افراد حاضر در فضاهای عمومی هیچ راه معناداری برای اعلام رضایت یا جلوگیری از اسکن چهره‌شان ندارند.

اسناد فاش شده از ماه مِی سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد مدیران متا قصد داشته‌اند این ویژگی را زمانی عرضه کنند که نهادهای مدنی درگیر بحران‌های اجتماعی دیگر هستند؛ تا به این شکل از موج انتقادات در امان بمانند!

ائتلاف سازمان‌های معترض، این استراتژی را «رفتار پلید» خوانده و متا را به «سوءاستفاده از شرایط برای نابودی مفهوم حریم خصوصی در فضاهای عمومی» متهم کرده است.

🔸 در آخر: سابقه تاریک متا در تشخیص چهره
این اولین باری نیست که متا به‌خاطر استفاده از فناوری تشخیص چهره با چالش‌های حقوقی و انتقادات گسترده روبه‌رو می‌شود. این شرکت در سال ۲۰۲۱ هم مجبور شد سیستم تگ کردنِ خودکارِ چهره در فیسبوک را متوقف و داده‌های بیومتریکِ بیش از یک میلیارد کاربر را حذف کند.

متا تاکنون حدود ۲ میلیارد دلار جریمه برای حل‌وفصل پرونده‌های نقض حریم خصوصی بیومتریک در ایالت‌های «ایلینوی» و «تگزاس» پرداخت کرده است. همچنین جریمه تاریخی ۵ میلیارد دلاری کمیسیون تجارت فدرال (FTC) در سال ۲۰۱۹ هم تنها بخشی از هزینه‌هایی است که متا تاکنون بابت جاه‌طلبی‌اش در گردآوری داده‌های کاربران پرداخته!

✍️ یونس مرادی

#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 مهاجرت تاریخی فرانسه به لینوکس؛ پایان سلطه ویندوز در ۲.۵ میلیون کامپیوتر دولتی

دولت فرانسه در اقدامی بی‌سابقه، سیستم‌عامل ویندوز را از ۲.۵ میلیون کامپیوتر دولتی حذف و لینوکس را جایگزین آن می‌کند. این تصمیم بخشی از یک استراتژی ملی گسترده برای کاهش وابستگی به فناوری‌های آمریکایی و بازپس‌گیری کنترل بر زیرساخت‌های دیجیتال این کشور است.

🔸 چرا فرانسه چنین تصمیمی گرفت؟
براساس دستورالعمل «اداره کل امور دیجیتال فرانسه»، همه وزارتخانه‌ها موظفند تا پاییز سال جاری برنامه‌های خود را برای مهاجرت به لینوکس و ابزارهای بومی ارائه دهند.

مقامات پاریس تاکید دارند که حاکمیت دیجیتال دیگر صرفاً یک انتخاب نیست، بلکه یک الزام استراتژیک است. هدف نهایی دولت این است که تا سال ۲۰۲۷ تمام وابستگی‌های نرم‌افزاری به شرکت‌های غیر اروپایی قطع شود و امنیت اطلاعات در بالاترین سطح ممکن قرار بگیرد.

🔸 صرفه‌جویی ۴۰ میلیون یورویی با الگوبرداری از پلیس
مهاجرت ۲.۵ میلیون سیستم در نگاه اول پروژه‌ای بسیار دشوار به نظر می‌رسد، اما فرانسه تجربه موفقی در این زمینه دارد. نیروی پلیس این کشور از سال ۲۰۰۸ روند مهاجرت از ویندوز به یک توزیع اختصاصی لینوکس به نام GendBuntu را آغاز کرد و امروز بیش از ۱۰۰ هزار کامپیوتر با همین سیستم‌عامل کار می‌کنند.

آمارها نشان می‌دهد این تغییر، سالانه ۲ میلیون یورو در هزینه‌های پلیس صرفه‌جویی کرده است. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند اجرای سراسری این طرح، بیش از ۴۰ میلیون یورو به خزانه دولت کمک خواهد کرد.

🔸 در آخر: چه نرم‌افزارهایی جایگزین می‌شوند؟
دولت فرانسه مجموعه‌ای از ابزارهای بومی و متن‌باز به نام La Suite Numérique آماده کرده که در حال حاضر ۶۰۰ هزار کارمند دولتی از آن‌ها استفاده می‌کنند:

• پیام‌رسان امن و رمزنگاری شده Tchap به‌جای واتس‌اپ و تلگرام

• برنامه Visio به‌جای Teams و Zoom

• ابزار Docs به‌جای Google Docs

• برنامه Messagerie به‌جای Gmail و Outlook

• ابزار France Transfert به‌جای WeTransfer

این ابزارها حفظ داده‌های حساس را درون مرزهای اروپا تضمین می‌کنند و نیاز به پرداخت هزینه‌های سرسام‌آور بابت خرید لایسنس نرم‌افزارهای تجاری را از بین می‌برند.

نظر شما در این‌ باره چیست؟ آیا این تصمیم فرانسه حرکتی هوشمندانه است یا تلاشی بی‌ثمر که فقط دسترسی به ابزارهای محبوب و جا افتاده را دشوار می‌کند؟

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 دانستنی‌ها راجع به حمله‌ی داستینگ: رمزارزهای رایگانی که هویت‌تان را ردیابی می‌کنند!

از خواب بیدار می‌شوید و طبق عادت، سری به کیف پول دیجیتال خود می‌زنید. با به‌روز کردن اپلیکیشن متوجه می‌شوید مقدار بسیار ناچیزی از یک توکن ناشناس به موجودی کیف پول اضافه شده؛ نه خریدی داشته‌اید و نه کسی به شما بدهکار بوده؛ پس این پول بادآورده از کجا آمده؟

در این مطلب می‌گوییم این مبالغ ناچیز که «داست» (Dust) نامیده می‌شوند از کجا می‌آیند و چرا دست زدن به آن‌ها می‌تواند به قیمت از دست رفتن کل سرمایه‌تان تمام شود!

🔸 «داست» در دنیای کریپتو یعنی چه؟
«داست» (Dust) در زبان انگلیسی به معنای «گرد و غبار» است. در دنیای ارز دیجیتال، این کلمه به مقادیر بسیار ناچیزی از یک ارز دیجیتال گفته می‌شود که ارزش جابه‌جایی ندارد؛ چون کارمزد انتقالش از ارزش خود کوین‌ها بیشتر است. برای مثال در شبکه‌ی بیت‌کوین، به مقادیر کمتر از ۵۰۰ ساتوشی داست می‌گویند.

گاهی این مبالغ، ته‌مانده‌ی طبیعی معاملات خودمان در بازار هستند که گوشه‌ی ولت خاک می‌خورند و نگرانی خاصی هم به وجود نمی‌آورند. اما دردسر زمانی شروع می‌شود که این مقادیر خرد، بدون هیچ دلیل مشخصی و از سوی یک منبع ناشناس به کیف پول دیجیتال ما واریز می‌شوند.

🔸 حمله داستینگ چیست و چطور انجام می‌شود؟
«حمله‌ی داستینگ» (Dusting Attack) تکنیکی پیچیده و ظریف برای نفوذ به حریم خصوصی کاربران کریپتو است. در این روش مهاجمان مقادیر بسیار ناچیزی از یک رمزارز را به صورت انبوه برای هزاران آدرس ارسال می‌کنند. هزینه‌ی این کار برای مهاجم ناچیز است، اما اطلاعاتی ارزشمند به دست می‌آورد. این سناریو معمولاً چهار مرحله دارد:

۱. مهاجم داست را به هزاران آدرس کیف پول ارسال می‌کند.

۲. بعد منتظر می‌ماند تا شما داست را همراه با سایر دارایی‌هایتان در یک تراکنش خرج کنید. در شبکه‌ای مثل بیت‌کوین این کار به‌صورت خودکار و با «ادغام مقادیر خرج‌نشده» (UTXO Merging) رخ می‌دهد.

۳. مهاجم با ابزارهای تحلیل بلاکچین، مسیر تراکنش را رهگیری می‌کند. ادغام داست با سایر دارایی‌ها اثبات می‌کند که تمام آن آدرس‌ها متعلق به یک شخص واحد هستند.

۴. اگر مسیر تراکنش‌ها در نهایت به یک حساب احراز هویت‌ شده (KYC) ختم شود، ممکن است هویت واقعی کاربر لو برود.

🔸 هدف هکرها از حمله داستینگ
شاید بپرسید چرا کسی باید پول خود را بین هزاران غریبه پخش کند؟ این کار دور ریختن سرمایه نیست، بلکه سرمایه‌گذاری هکرها برای اهداف بزرگ‌تر است:

• ردیابی هویت: بلاکچین در ذات شفاف است، اما هویت‌ افراد داخل آن ناشناس است. هکرها (و گاهی حتی نهادهای تحلیلی)، با ردیابی حرکت داست و اتصال قطعات پازل، هویت واقعی مالکان کیف پول‌ها را شناسایی می‌کنند.

• شکار ولت‌های بزرگ: با تحلیل این تراکنش‌ها، کیف پول‌های ثروتمند و فعال شناسایی می‌شوند تا در آینده تبدیل به طعمه‌ای چرب و نرم برای مهاجمان شوند!

• فیشینگ و کلاهبرداری: در شبکه‌هایی مثل بایننس اسمارت چین (BSC)، سولانا یا پالیگان، نسل جدیدی از حمله داستینگ رخ می‌دهد. توکن‌هایی که در این شبکه‌ها به کیف شما واریز می‌شوند، نام‌های عجیبی دارند و هدفشان این است شما را کنجکاو کنند وارد یک سایت شوید، کیف پول‌تان را وصل کنید و تمام دارایی‌تان در کسری از ثانیه از دست برود.

🔸 تفاوت داستینگ در بیت‌کوین با دیگر شبکه‌های بلاکچین
ماهیت حملات داستینگ می‌تواند بسته به نوع شبکه متفاوت باشد. در شبکه‌های قدیمی‌تر مثل بیت‌کوین و لایت‌کوین، بیشتر «داستینگ کلاسیک» اتفاق می‌افتد. در این شبکه‌ها خبری از قراردادهای هوشمند پیچیده‌ نیست و اهداف اصلی هکر نقض حریم خصوصی، ردیابی تراکنش‌ها و شناسایی هویت کاربر برای مقاصد بعدی است.

در مقابل، «داستینگ مدرن» در شبکه‌هایی اتفاق می‌افتد که بر قراردادهای هوشمند (اتریوم، سولانا و پالیگان) اتکا دارند. اینجا دیگر موضوع فقط ردیابی نیست؛ بلکه جیب قربانی در همان لحظه خالی می‌شود.

هکرها از طریق یادداشت‌های (Memo) ضمیمه شده به تراکنش‌ها یا ارسال توکن‌های جعلی با ظاهر فریبنده، کاربر را ترغیب می‌کنند که با قرارداد هوشمندِ مخرب تعامل کند.

به عبارت دیگر در داستینگ مدرن، توکن ارسالی یک طعمه‌ی زهرآگین است که فقط منتظر کلیک شماست.

۱/۲

🔸 چه کسانی بیشتر در معرض خطرند؟
گرچه این حمله معمولاً چشم‌بسته است و گروه بزرگی از افراد را هدف قرار می‌دهد، اما کاربرانی که برای تمام تراکنش‌های خود فقط از یک آدرس ثابت استفاده می‌کنند، آسیب‌پذیرترین گروه هستند. این گروه از افراد هم اهداف جذابی برای هکرها به حساب می‌آیند:

• هرکسی که کیف پول‌های عادی نرم‌افزاری دارد.

• کسب‌کارهایی که یک آدرس بیت‌کوین عمومی برای دریافت وجه از مشتریان دارند.

• کاربران فعال در پلتفرم‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi)

در نقطه‌ی مقابل، کاربرانی که دارایی خود را در صرافی‌های متمرکز نگه می‌دارند، معمولاً کمتر در معرض خطر داستینگ قرار می‌گیرند، چون صرافی‌ها ساختار پیچیده‌تری برای مدیریت و تجمیع کیف‌پول‌ها دارند.

🔸 نشانه‌های خطر: از کجا بفهمیم هدف داستینگ قرار گرفته‌ایم؟
تشخیص این اتفاق ساده است؛ کافی است نگاهی به تاریخچه تراکنش‌هایتان بیندازید. مشاهده‌ی واریزی‌های ناچیز و ناشناس یا ظاهر شدن توکن‌هایی با لوگوهای نامتعارف و نام‌های شبیه به لینک وب‌سایت در ولت‌هایی مثل متامسک یا تراست ولت، نشانه‌ی دریافت داست است.

البته نشستن این گرد و غبار روی دارایی شما، به معنای هک شدن کیف پول‌تان نیست! این یعنی شخصی دیگر آدرس عمومی شما را دارد، اما کلید خصوصی‌تان همچنان امن است. مادامی که تعاملی با این توکن‌ها نداشته باشید، خطری تهدیدتان نمی‌کند.

🔸 چطور از خود محافظت کنیم؟
برای خنثی کردن این حملات، رعایت چند اصل ساده اما حیاتی کفایت می‌کند:

• هیچ‌کاری نکنید: این ساده‌ترین و موثرترین خط دفاعی است. توکن‌های ناشناس را هرگز نفروشید، منتقل نکنید و سواپ (Swap) انجام ندهید. تا وقتی داست بی‌حرکت بماند، مهاجم نمی‌تواند از آن برای ردیابی استفاده کند.

• لینک‌ها را باز نکنید: به نام وب‌سایت‌ها یا لینک‌های موجود در بخش یادداشت تراکنش‌ها بی‌توجه باشید. این‌ آدرس‌ها فقط تله‌‌ای برای هدایت شما به سمت قراردادهای مخرب هستند.

• توکن‌ها را مخفی کنید: در کیف پول‌هایی مانند Trust Wallet یا SafePal، توکن‌های مشکوک را از صفحه اصلی پنهان (Hide) کنید تا ناخواسته با آن‌ها تعاملی نداشته باشید.

• قابلیت Coin Control را فعال کنید: اگر کیف پول شما از قابلیت «کنترل کوین» پشتیبانی می‌کند، آن را فعال کنید. با این ویژگی از ترکیب ناخواسته‌ی داست‌ با دارایی اصلی جلوگیری می‌کنید.

• ولت مجزا داشته باشید: همیشه یک کیف پول را برای واریز و برداشت در صرافی‌ها (که احراز هویت شده‌اند) داشته باشید و کیف پول دیگری را برای پس‌انداز شخصی و ناشناس خود در نظر بگیرید.

🔸 در آخر: هوشیار بمانید
فناوری بلاکچین اجازه می‌دهد کنترل کامل بر دارایی‌های خود داشته باشیم، اما بهای این استقلال، «نیاز همیشگی به هوشیاری» است. هرگز فراموش نکنید که در بازار بی‌رحم کریپتو، کنجکاوی بی‌جا می‌تواند بسیار گران تمام شود.

اگر شما هم با این مهمان‌های ناخوانده در کیف پول‌تان روبه‌رو شده‌اید یا سوالی درباره یک توکن مشکوک دارید، تجربه‌تان را در بخش کامنت برای ما بنویسید.

✍️ یونس مرادی

#ارزهای_دیجیتال

۲/۲

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آپدیت جدید ویندوز ۱۰ بیش از ۱۶۰ آسیب‌پذیری امنیتی را برطرف می‌کند

با اینکه مایکروسافت چند وقتی است ارائه قابلیت‌های جدید را برای ویندوز ۱۰ متوقف کرده و از کاربران خواسته به ویندوز ۱۱ مهاجرت کنند، به نظر می‌رسد «پشتیبانی امنیتی» از این سیستم عامل هنوز به پایان نرسیده. این شرکت اخیراً آپدیت امنیتی بزرگی برای ویندوز ۱۰ منتشر کرده که بیش از ۱۶۰ آسیب‌پذیری، از جمله دو نقص امنیتی روز صفر (Zero-Day) را برطرف می‌کند.

این آپدیت که با شناسه KB5082200 عرضه شده، تغییرات جالبی به همراه دارد. به عنوان مثال از کاربران در برابر حملات فیشینگ از طریق «پروتکل ریموت دسکتاپ» محافظت می‌کند و از سوی دیگر گزینه‌های جدیدی به Windows Security اضافه شده که وضعیت گواهی‌های بوت امن (Secure Boot) را به کاربر نشان می‌دهد.

برای دریافت این پچ امنیتی حیاتی، فرقی نمی‌کند از نسخه‌های معمولی (Home و Pro) استفاده می‌کنید یا نسخه‌های سازمانی (Enterprise LTSC). می‌توانید با مراجعه به بخش Settings، کلیک روی منوی Windows Update و انتخاب گزینه‌ی Check for Updates، این به‌روزرسانی مهم را به صورت دستی نصب کنید.

البته اگر این کار را نکنید هم سیستم‌عامل دیر یا زود آن را به صورت خودکار دانلود و نصب خواهد کرد. ولی تمام این‌ها به یک شرط ساده وابسته است: اینکه اتصال اینترنت داشته باشید…!

✍️ شایان ضیایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 سرقت اطلاعات تلگرام و گوگل توسط ۱۰۸ افزونه مخرب در مرورگر کروم

محققان امنیت سایبری کمپین جدیدی کشف کرده‌اند که در آن، ۱۰۸ افزونه مخرب مرورگر گوگل کروم، به طور هماهنگ در حال سرقت اطلاعات کاربران هستند. این افزونه‌ها بیش از ۲۰ هزار بار از «فروشگاه رسمی کروم» دانلود شده‌‌اند و دسترسی‌های پنهانی و خطرناکی به مهاجمان می‌دهند.

🔸 این افزونه‌ها چگونه عمل می‌کنند؟
یافته‌های تیم تحقیقاتی Socket نشان می‌دهد که با وجود متفاوت بودن نام توسعه‌دهندگان، تمام ۱۰۸ افزونه با یک سرور مرکزی واحد در ارتباط هستند.
این بدافزارها در ظاهر موجه و کاربردی به نظر می‌رسند و در قالب کلاینت‌های غیررسمی تلگرام، ابزارهای ترجمه متن و بازی‌های ساده‌ی مرورگر عرضه شده‌اند؛ اما در پس‌زمینه، سناریوی متفاوتی در حال اجراست:

۱. سرقت داده‌های هویتی گوگل: ۵۴ افزونه برای سرقت اطلاعات حساب گوگل طراحی شده‌اند و آدرس ایمیل، نام، عکس پروفایل و توکن‌های دسترسی (OAuth2) را به سرقت می‌برند؛

۲. ایجاد درِ پشتی: ۴۵ افزونه در پشتی دارند که به محض باز شدن مرورگر و بدون نیاز به دخالت کاربر، لینک‌های دلخواه مهاجمان را باز می‌کند؛
تزریق کدهای مخرب: ۷۸ افزونه از طریق innerHTML کدهای مخرب HTML را به رابط کاربری تزریق می‌کنند؛

۳. رهگیری حساب‌های تلگرامی: یک افزونه به‌طور ویژه روی سرقت نشست‌های (Sessions) نسخه وب تلگرام متمرکز است و توکن‌های احراز هویت را به سرور هکرها ارسال می‌کند.

🔸 سرقت نشست‌های تلگرام و خطر کنترل حساب
خطرناک‌ترین بخش‌ این حمله، هدف گرفتن «نسخه وب تلگرام» است. افزونه مخربِ مرتبط با این پلتفرم، هر ۱۵ ثانیه یک‌بار اطلاعات نشست کاربر را استخراج کرده و به سرور مهاجمان می‌فرستد.

این دسترسی به هکرها اجازه می‌دهد تا علاوه بر خواندن پیام‌های قربانی، کنترل حساب کاربری او را در اختیار گرفته و آن را با حساب دیگری جایگزین کنند.
بررسی کدهای این بدافزارها و کامنت‌های موجود در آن‌ها، گمانه‌زنی‌ها راجع به احتمال هدایت این عملیات توسط هکرهای روس را تقویت می‌کند.

🔸 برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
در زمان انتشار این گزارش بسیاری از این افزونه‌ها همچنان در فروشگاه کروم فعال مانده‌اند. اگر به اینترنت دسترسی دارید، برای حفظ امنیت خود فوراً به بخش مدیریت افزونه‌های مرورگر کروم بروید و افزونه‌های ناشناس و مرتبط با تلگرام، یوتیوب و بازی‌های وب را حذف کنید.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 رونمایی از GPT-5.4-Cyber: استراتژی جدید OpenAI برای رفع لحظه‌ای باگ‌ها

این روزها در دنیای فناوری، رقابت بر سر توسعه هوش مصنوعی به اوج خود رسیده است؛ اما جبهه جدید این نبرد کجاست؟ شواهد نشان می‌دهند که امنیت سایبری است!

شرکت اوپن ای‌آی (OpenAI) ساعاتی قبل از مدل جدید خود با نام GPT-5.4-Cyber رونمایی کرده. این مدل که نسخه‌ای بهینه از پرچمدار فعلی شرکت (یعنی GPT-5.4) محسوب می‌شود، با هدف تقویت خطوط دفاعی در دنیای دیجیتال طراحی شده. جالب است بدانید این رونمایی تنها چند روز پس از معرفی مدل رقیب، یعنی هوش مصنوعی Mythos از شرکت آنترونیک انجام شده و نشان می‌دهد که غول‌های هوش مصنوعی تا چه حد روی امنیت تمرکز کرده‌اند.

🔸 معرفی مدل هوشمند GPT-5.4-Cyber
مدل جدید OpenAI به‌طور ویژه برای تیم‌های دفاع سایبری طراحی شده است تا بتوانند مشکلات زیرساخت‌های دیجیتال را بسیار سریع‌تر از قبل شناسایی و برطرف کنند. ضمناً این شرکت برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی، برنامه‌ای به نام «دسترسی مورد اعتماد برای امنیت سایبری» (TAC) را تدارک دیده است.

از طریق برنامه‌ی TAC، دسترسی به این هوش مصنوعی تنها برای مدافعانِ احرازِ هویت‌شده و تیم‌های امنیتی معتمد امکان‌پذیر خواهد بود. هدف غایی این است که متخصصان امنیتی همیشه یک قدم از هکرها جلوتر بمانند و بتوانند کدها و فعالیت‌های مخرب را در سریع‌ترین زمان ممکن خنثی کنند.

پیش از این نیز مدل‌های مشابهی مانند کدکس سکیوریتی (Codex Security) نشان داده‌اند که این فناوری تا چه حد موثر عمل می‌کند. برای درک بهتر قدرت این دستیارها، باید بدانید که ابزارهای امنیتی جدید تا به امروز توانسته‌اند بیش از ۳۰۰۰ نقطه‌ی ضعف حیاتی (باگ) را در نرم‌افزارهای مختلف کشف و برای آن‌ها راهکار ارائه کنند؛ کاری که اگر قرار بود توسط انسان‌ها انجام شود، نیازمند ماه‌ها یا حتی سال‌ها تلاش شبانه‌روزی بود.

🔸 شمشیر دولبه: چالش‌های امنیتی و راهکار OpenAI
یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها در حوزه هوش مصنوعی، کاربرد دوگانه (Dual-use) آن است. همان‌طور که مدل هوش مصنوعی می‌تواند برای تامین امنیت استفاده شود، مهاجمان هم می‌توانند از آن برای یافتن آسیب‌پذیری‌ها و مهندسی معکوس سیستم‌ها سوءاستفاده کنند.

برای جلوگیری از این خطر، OpenAI استراتژی «عرضه کنترل‌شده و مرحله‌به‌مرحله» را در پیش گرفته است. هدف این است که هم‌زمان با پیشرفته‌تر شدن مدل‌ها، لایه‌های امنیتی در برابر خطراتی مانند دور زدن محدودیت‌ها (Jailbreaks) و تزریق پرامپت‌های مخرب (Prompt Injection) نیز تقویت شود.

نکته: خطرناک‌ترین سناریو زمانی رخ می‌دهد که مهاجمان از این مدل‌ها برای کشف آسیب‌پذیری‌های روز صفر (Zero-Day) استفاده کنند؛ یعنی پیش از آنکه سازنده‌ی نرم‌افزار فرصت انتشار وصله‌ی امنیتی داشته باشد، سیستم توسط هکرها فتح شود.

🔸 رقابت غول‌های فناوری: جنگ هوش مصنوعی بر سر امنیت اطلاعات
اقدام کنترل‌شده‌ی شرکت OpenAI، دقیقاً پس از رونمایی شرکت آنتروپیک از مدل امنیتی خودش به نام میتوس صورت گرفت. این رقابت نشان می‌دهد که صنعت تکنولوژی به‌سرعت به سمت اتوماسیون کامل در کشف ایرادات نرم‌افزاری حرکت می‌کند.

تغییر رویه‌ی فعلی، مفاهیم امنیتی را دگرگون خواهند کرد و به نظر می‌رسد از دوران «بررسی‌های دوره‌ای» دور می‌شویم و به سمت عصر «کاهش دائمی خطرات» حرکت می‌کنیم. در این دوران جدید، مدل‌های هوشمند با جریان‌های کاری برنامه‌نویسان ترکیب می‌شوند و مزایای متعدد به همراه می‌آورند:

• این سیستم‌ها می‌توانند کدها را درست در همان لحظه‌ی برنامه‌نویسی، تحلیل و اسکن کنند.

• آسیب‌پذیری‌های پنهان در سیستم‌عامل‌ها و مرورگرها، به لطف این ابزارها فوراً شناسایی و تأیید می‌شوند.

• هوش مصنوعی بدون نیاز به دخالت انسانی، بازخورد عملیاتی و کدهای جایگزین را برای رفع سریع خطاها ارائه می‌دهد.

🔸 آینده امنیت نرم‌افزار کجاست؟
با ادغام مدل‌های برنامه‌نویسی پیشرفته در ابزارهای توسعه‌دهندگان، هوش مصنوعی می‌تواند در همان لحظه کدنویسی، بازخوردهای عملی و فوری ارائه دهد. این یعنی تغییر رویکرد از «یافتن باگ‌ها پس از انتشار» به «جلوگیری از ایجاد باگ‌ها در حین ساخت».

مجهز کردن تیم‌های دفاعی به چنین سیستم‌هایی، گامی حیاتی برای محافظت از داده‌های کاربران است؛ اما چالش اساسی اینجاست که شرکت‌های فناوری تا چه حد می‌توانند دیوارهای امنیتی سرویس‌های خود را مستحکم نگه دارند تا این دستیاران قدرتمند، روزی به ابزارِ نابودیِ اطلاعاتِ ما تبدیل نشوند؟!

✍️ دانیال طبایی

#فروش_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 نفوذ بدافزار کریپتو به اپ‌استور اپل: اپلیکیشن جعلی «لجر» کیف پول کاربران را خالی کرد

به تازگی یک بدافزار با جعل برند کیف‌پول «لجر لایو» (Ledger Live) از سدهای امنیتی «اپ‌استور» اپل عبور کرده و در یک هفته دست‌کم ۹.۵ میلیون دلار از دارایی‌های دیجیتال کاربران را ربوده است!

اگرچه این بدافزار اکنون از فروشگاه حذف شده، اما انتشار آن در پلتفرمی مانند اپ‌استور که به سختگیری مشهور است، زنگ خطری جدی برای امنیت کاربران محسوب می‌شود.

🔸 نابودی پس‌اندازها در چند ثانیه
هکرها در این حمله‌ی فیشینگ کاربران را ترغیب می‌کردند تا «عبارت بازیابی» (Recovery Phrase) کیف پول سخت‌افزاری خود را در اپلیکیشن جعلی وارد کنند. با همین اشتباه ساده، مهاجمان به طور کامل به کیف پول قربانیان دسترسی می‌یافتند و موجودی را خالی می‌کردند.

ابعاد این سرقت برای برخی کاربران فاجعه‌بار گزارش شده؛ طوری که سه نفر از مال‌باختگان اصلی به ترتیب مبالغ هنگفت ۳.۲۳ میلیون، ۲ میلیون و ۱.۹۵ میلیون دلار از دست داده‌اند.

یکی دیگر از قربانیان در شبکه‌ اجتماعی «ایکس» اعلام کرد که با دانلود این اپلیکیشن به ظاهر رسمی، ۵.۹ واحد بیت‌کوین از دست داده و پس‌اندازش طی ۱۰ سال گذشته در یک لحظه دود شده است.

🔸 رد پول‌های سرقتی به کجا می‌رسد؟
محققان بلاکچین با ردیابی وجوه سرقتی متوجه شدند که این دارایی‌ها به بیش از ۱۵۰ آدرس در صرافی «کوکوین» (KuCoin) منتقل شده‌اند. هکرها سپس برای پاکسازی ردپای تراکنش‌ها، از یک سرویس پول‌شویی متمرکز به نام AudiA6 استفاده کردند.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که KuCoin هم با اتهامات جدی در زمینه پول‌شویی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این صرافی در سال ۲۰۲۵ مجبور به پرداخت جریمه‌ی ۳۰۰ میلیون دلاری به مقامات آمریکایی شد و در فوریه‌ی ۲۰۲۶ هم از پذیرش کاربران جدید در اروپا منع شد.

🔸 در آخر: چه درسی باید گرفت؟
سرمایه‌گذاران بازار کریپتو تنها در سال ۲۰۲۵ بالغ بر ۱۷ میلیارد دلار دارایی دیجیتال را به دلیل هک و کلاهبرداری از دست دادند و فیشینگ یکی از رایج‌ترین روش‌های حمله بوده است. این آمار نشان می‌دهد که برای حفظ امنیت دارایی‌های دیجیتال، حتی به فروشگاه‌های رسمی هم نباید اعتماد مطلق داشت و بهتر است عبارت بازیابی کیف پول شما در هیچ پلتفرم یا محیط آنلاینی وارد نشود.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 این آپدیت امنیتی را چطور باید نصب کرد!؟
با خرید کانفیگ، نصب آن حداقل ۱۰ میلیون تومان هزینه خواهد برد.

تازه با این شرط و شروط:
• به خاطر سرعت کند، احتمالا دانلودش دو الی سه روز طول می‌کشد!

۰ همین کانفیگ‌های نیمه‌بند هم مرتب قطع می‌شوند و خیلی اوقات فایل آپدیت وسط کار معیوب می‌شود و باید از ابتدا دانلودش کرد.

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آیا هوش مصنوعی به تصمیمات‌مان جهت می‌دهد؟

تا همین چند ماه قبل چت‌بات‌های هوش مصنوعی را به عنوان «ابزار جانبی» یا نهایتاً «دستیار» می‌شناختیم، اما این روزها در زندگی دیجیتالِ بسیاری از ما به یک «یار و یاور همیشگی» تبدیل شده‌اند (البته به شرطی که اصولا به آنها دسترسی داشته باشیم!). به کمک هوش مصنوعی هم پاسخ سوالات را پیدا می‌کنیم، هم راجع به تصمیمات مهم زندگی مشاوره می‌گیریم. اما اگر این همراه دیجیتال، به‌ مرور از یک «پاسخ‌دهنده» فاصله بگیرد و به «جهت‌دهنده‌ی افکار و تصمیم‌ها» تبدیل شود چه؟

این مقاله‌ی نوشدارو با استناد به پژوهش‌های اخیر، به این موضوع حساس می‌پردازد که چطور مرز بین «کمک گرفتن از هوش مصنوعی» و «واگذار کردن اختیار تصمیم‌گیری» به‌سادگی محو می‌شود.

🔸 هوش مصنوعی چه اثر متفاوتی روی ذهن‌مان می‌گذارد؟
در نگاه اول، چت‌بات‌ها چیزی فراتر از یک موتور جست‌وجوی پیشرفته به نظر نمی‌رسند: ابزاری که سوال می‌کنیم و پاسخ می‌دهد. اما تفاوت اصلی در «نحوه‌ی تعامل» است. برخلاف روش‌های قدیمیِ جست‌وجو، گفت‌وگو با چت‌بات‌ها حالت مکالمه‌ای، شخصی و پیوسته دارد. همین پیوستگی باعث می‌شود کاربر به‌ تدریج احساس کند با یک «مرجع قابل اعتماد» در حال صحبت کردن است، نه صرفاً یک نرم‌افزار.

تاثیر هوش مصنوعی ناگهانی نیست و تغییر عقیده یا تصمیم‌گیری در یک گفت‌وگوی کوتاه اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه حاصل تکرار، لحن مطمئن و پاسخ‌هایی است که اغلب بدون طرح پرسش متقابل ارائه می‌شوند؛ همان چیزی که پژوهشگران از آن به‌ عنوان «اثر تجمعی تعامل» (Cumulative Interaction Effect) یاد می‌کنند؛ اثری که می‌تواند ذهن کاربر را آرام‌آرام به یک مسیر خاص هدایت کند.

🔸 پژوهش‌های جدید چه می‌گویند؟
در یک پژوهش حدود ۱٬۵ میلیون گفت‌وگوی واقعی و ناشناس کاربران با دستیار هوش مصنوعی «Claude» بررسی شده است. هدف این تحقیق، سنجش دقت پاسخ‌ها نبود، بلکه تمرکز اصلی روی این سوال بود که «آیا تعامل مداوم با یک مدل زبانی می‌تواند باورها، ارزش‌ها یا رفتارهای کاربر را تغییر دهد؟».

نتایج نشان می‌دهد در اغلب موارد، چت‌بات‌ها کمک‌ می‌کنند و موثر ظاهر می‌شوند. اما در درصد کوچکی از تعامل‌ها (کمتر از یک مورد در هر هزار مورد) الگوهایی دیده شده که پژوهشگران به آن «ظرفیت سلب اختیار» می‌گویند. نکته‌ی مهم اینجاست که این درصد اندک، بیشتر در حوزه‌ها و تصمیم‌های شخصی و احساسی بروز پیدا می‌کنند.

🔸 سلب اختیار؛ وقتی تصمیم از کاربر به ماشین منتقل می‌شود
«سلب اختیار» (Disempowerment) به این معنی نیست که هوش مصنوعی مستقیماً اختیار را از کاربر سلب می‌کند. بسیاری از اوقات فرایند پیچیده‌تری در جریان است. برای مثال وقتی کاربر در مورد یک مسئله‌ی شخصی دچار تردید شده و چت‌بات بدون طرح سوال بیشتر یا ارائه‌ی دیدگاه‌های جایگزین، برداشت اولیه‌ی او را تایید می‌کند، در واقع مسیر تصمیم‌گیری را عوض کرده است.

در چنین شرایطی، کاربر ممکن است به این نتیجه برسد که «همین برداشت من درست بود!» یا «این بهترین تصمیم ممکنه!»، در حالی که گزینه‌های دیگر هرگز بررسی نشده‌اند. این تغییرِ تدریجی چارچوب فکر کردن، همان نقطه‌ای است که به مرور اختیار تصمیم‌گیری را از بین می‌برد.

🔸 خطر اصلی کجاست؟
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که خطر سلب اختیار، در همه‌ی زمینه‌ها یکسان نیست. خطرناک‌ترین موارد در موقعیت‌هایی دیده شده‌اند که کاربر به‌ طور مکرر درباره‌ی مسائل زیر با چت‌بات‌ها صحبت کرده است:

• روابط عاطفی و خانوادگی: مثلاً وقتی که کاربر درگیر سوء تفاهم، خشم یا ناامیدی است.

• سبک زندگی و انتخاب‌های شخصی: مانند تصمیم‌های مهم شغلی یا مهاجرتی.

• وضعیت‌های احساسی شکننده: مثل اضطراب، افسردگی یا بحران‌های هویتی.

در این شرایط، کاربر بیشتر به دنبال «تایید» است و نه بررسی همه‌جانبه‌ی موضوع. همین نیاز انسانی به تایید شدن، تعامل با هوش مصنوعی را به یک مسئله‌ی حساس تبدیل می‌کند.

🔸 وقتی تأیید شدن خطرناک است؛ همدلی بدون سوال
یکی از ویژگی‌های جذاب (یا شاید آزاردهنده) چت‌بات‌ها، لحن همدلانه‌ی آن‌هاست. اما همدلی وقتی سازنده است که با طرح پرسش، چالش و بازاندیشی همراه باشد. مشکل از جایی شروع می‌شود که هوش مصنوعی، بدون هیچ‌گونه شناختی از زندگی واقعی کاربر، روایت او را کامل می‌پذیرد و تقویت می‌کند.

برای مثال، اگر کاربری از یک اختلاف عاطفی صحبت کند و چت‌بات صرفاً بر «حق داشتن» او تأکید کند، مسیر گفت‌وگو و حل مسئله‌ی انسانی نادیده گرفته می‌شود. در چنین وضعیتی، همدلی الگوریتمی نه‌تنها فایده‌ای ندارد، بلکه به برداشت یک‌طرفه منجر می‌شود.

۱/۳