💡 همون شبی که فقط میخوای کامپیوتر رو خاموش کنی و بخوابی...

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چگونه پس از پایان رابطه عاطفی، مرزهای حریم خصوصی‌مان را دوباره بسازیم؟

در دنیای امروز، مرزهای حریم خصوصی ما بسیار باریک‌تر از چیزی است که تصور می‌کنیم. ممکن است یک بار حساب کاربری‌مان را روی گوشی یا لپ‌تاپ شخص دیگری باز گذاشته‌ایم، رمز عبورمان را به کسی که به او اعتماد داشته‌ایم داده‌ایم یا از برنامه‌ها و اشتراک‌های مشترک استفاده کرده‌ایم. این درهم‌تنیدگی دیجیتال تا زمانی که روابط در آرامش هستند، کاملا طبیعی و حتی نشانه صمیمیت به نظر می‌رسد.

اما روی دیگر سکه زمانی خود را نشان می‌دهد که مسیرها از هم جدا می‌شوند. جدایی در دنیای واقعی شاید با یک خداحافظی تمام شود، اما در دنیای صفر و یک، ردپای ما تا مدت‌ها در دستگاه‌ها و حساب‌های یکدیگر باقی می‌ماند.

حتی اگر در حال حاضر رابطه پایداری دارید یا اصلا تجربه جدایی نداشته‌اید، آگاهی از این پیوندهای نامرئی دیجیتال برای امنیت شخصی شما کاملا ضروری است؛ چرا که ممکن است همین الان دسترسی‌هایی را به دوستان یا همکاران سابق داده باشید که کاملا فراموششان کرده‌اید.

مطلبی که در ادامه می‌خوانید، به شما نشان می‌دهد که چگونه این پیوندهای نامرئی و فراموش‌شده می‌توانند حریم خصوصی شما را به خطر بیندازند.

⛓مطالعه مطلب در نوشدارو

#سواد_دیجیتال
#راهنمای_قانونی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 هالو اسکوآتینگ؛ وقتی توهم هوش مصنوعی به ابزار هکرها تبدیل می‌شود

«هالو اسکوآتینگ» از ترکیب Hallucination به‌معنای «توهم» و Squatting به‌معنای «تصرف یا تصاحب غیرقانونی» ساخته شده است. ماجرا از جایی شروع می‌شود که هوش مصنوعی نام یک برنامه یا ابزار را دقیق نمی‌داند و به‌جای گفتن نمی‌دانم، نامی ساختگی پیشنهاد می‌کند. همین اشتباه ساده می‌تواند به فرصتی برای هکرها تبدیل شود.

هکرها بارها مدل‌های هوش مصنوعی را آزمایش می‌کنند تا ببینند چه نام‌های اشتباهی را بیشتر تکرار می‌کنند؛ بعد همان نام‌ها را پیش از دیگران ثبت و فایل یا کد مخربشان را آنجا قرار می‌دهند. فرض کنید از یک دستیار هوش مصنوعی می‌خواهید برنامه‌ای را برایتان پیدا و نصب کند؛ مدل نامی را از خودش می‌سازد، اما این بار آن نام دیگر خیالی نیست و هکر از قبل آن را به یک دام واقعی تبدیل کرده است.

خطر زمانی بیشتر می‌شود که دستیار هوش مصنوعی اجازه داشته باشد خودش فایل دانلود کند و دستور اجرا کند؛ چون یک توهم ساده ممکن است تا اجرای کد مخرب روی سیستم ادامه پیدا کند.

⛓مطالعه مطلب در نوشدارو

✍️ هوشیار ذوالفقارنسب

#سواد_دیجیتال
#کسب_و_کار_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 بحران اعتماد در سلامت؛ پزشک، شبکه‌های اجتماعی یا هوش مصنوعی؟

پزشک برایتان دارویی تجویز کرده است. هنوز به خانه نرسیده، اسم دارو را در گوگل جست‌وجو می‌کنید، عوارضش را می‌خوانید و سراغ نظر کاربران می‌روید. یکی نوشته: «من خوردم، حالم بدتر شد.» کمی نگران می‌شوید و برای اطمینان، همان سؤال را از هوش مصنوعی هم می‌پرسید؛ حالا به‌جای یک پاسخ، مقداری اطلاعات دست‌و‌پا شکسته دارید که نمی‌دانید کدام را جدی بگیرید.

این اتفاق فقط درباره دارو نیست. برای نتیجه آزمایش، واکسن، رژیم غذایی یا حتی یک علامت ساده، امروز پزشک دیگر تنها منبع اطلاعات ما نیست؛ گوگل، اینستاگرام، تجربه دیگران و هوش مصنوعی هم وارد تصمیم‌های مربوط به سلامت شده‌اند. دسترسی ما به اطلاعات بیشتر شده، اما تشخیص اینکه کدام حرف واقعاً قابل‌اعتماد است، سخت‌تر شده است.

هوش مصنوعی این وضعیت را پیچیده‌تر هم کرده؛ چون سریع، صبور و قابل‌فهم جواب می‌دهد و گاهی از یک ویزیت کوتاه قانع‌کننده‌تر به نظر می‌رسد. اما پاسخ مطمئن و روان همیشه به معنای پاسخ درست نیست و همین فاصله میان «جواب زیاد» و «جواب قابل‌اعتماد» به یکی از چالش‌های تازه‌ی اطلاعات سلامت تبدیل شده است.

اگر می‌خواهید در این حجم از اطلاعات سلامت، تصمیم‌های مطمئن‌تری بگیرید، ادامه این مطلب از نوشدارو را از دست ندهید.

⛓ مطالعه مطلب در نوشدارو

✍️ یونس مرادی

#سواد_دیجیتال
#هوش_مصنوعی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 کلاهبرداران با صدای جعلی پدر، تمام پس‌انداز یک مرد هنگ‌کنگی را بردند!

یک مرد هنگ‌کنگی وقتی صدای پدرش را در واتس‌اپ شنید، دلیلی برای شک‌کردن نداشت؛ همان لحن آشنا، همان شیوه صحبت‌کردن و یک درخواست فوری برای انتقال پول. اما پشت آن صدا کلاهبردارانی بودند که با کمک هوش مصنوعی، صدای او را جعل کرده بودند.

به گزارش پلیس هنگ‌کنگ، ماجرا با یک وویس واتس‌اپ آغاز شد. فردی با صدایی کاملاً شبیه پدر قربانی از او خواست فوراً یک میلیون دلار هنگ‌کنگ انتقال دهد. صدا آن‌قدر واقعی به نظر می‌رسید که مرد جوان بدون تردید پول را فرستاد.

درخواست‌ها همان‌جا تمام نشد. پیام‌های بیشتری رسید و قربانی نیز مبالغ بیشتری منتقل کرد؛ تا جایی که سرانجام نزدیک به تمام پس‌اندازش، یعنی ۱۰ میلیون دلار هنگ‌کنگ، معادل حدود ۱.۲ میلیون دلار آمریکا، به حساب کلاهبرداران رفت!

این پرونده یک هشدار جدی دارد: در عصر هوش مصنوعی، حتی شنیدن صدای آشنای اعضای خانواده نیز دیگر برای اعتمادکردن کافی نیست. اگر کسی با صدای پدر، مادر، همسر یا دوستتان ناگهان درخواست پول کرد، پیش از هر اقدامی، تماس را قطع کنید و از راه دیگری مستقیماً با همان فرد ارتباط بگیرید.

کارشناسان پیشنهاد می‌کنند خانواده‌ها یک «کلمه رمز» مشترک داشته باشند؛ عبارتی که فقط اعضای خانواده آن را می‌دانند و در موقعیت‌های اضطراری می‌توانند برای تأیید هویت از آن استفاده کنند. بهتر است این رمز قابل حدس‌زدن نباشد؛ مثلاً یک خاطره یا شوخی قدیمی خانوادگی می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.

اصرار برای تصمیم‌گیری فوری، درخواست انتقال پول با روش‌های دشوار برای ردیابی و تلاش برای منصرف‌کردن شما از تماس با دیگران نیز از مهم‌ترین زنگ خطرهای این کلاهبرداری‌ها هستند.

خلاصه اینکه اگر روزی پدرتان با صدای خودش گفت «همین الان پول را واریز کن»، شاید بهتر باشد اول مطمئن شوید کسی که پیام داده، واقعاً خود پدر است؛ چون هوش مصنوعی ممکن است صدایش را داشته باشد، اما احتمالاً هنوز کلمه رمز خانوادگی‌تان را نمی‌داند.

#انواع_کلاهبرداری

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آیا ساعت هوشمندی که برای کودک‌تان خریده‌اید، در حال جاسوسی از اوست؟

برخی والدین با هدف نظارت بهتر بر کودکان، برایشان ساعت‌های هوشمندی می‌خرند که مجهز به جی‌پی‌اس است و البته امکان تماس صوتی و تصویری را هم فراهم می‌کند. اما اکثر آنها نمی‌دانند که همین ساعت‌های هوشمند به خاطر داشتن نقص‌های امنیتی می‌توانند به ابزار هکرها تبدیل شوند.

برای اثبات این موضوع، یک خبرنگار مجله‌ی مشهور WIRED یک ساعت پلاستیکی ارزان‌قیمت مخصوص کودکان را به دستش بست و مثل یک روز عادی از خانه راهی محل کار شد. چیزی که در ادامه اتفاق افتاد، هشداری جدی برای والدینی است که برای مراقبت بیشتر از فرزندشان سراغ چنین ابزارهایی می‌روند.

دو پژوهشگر امنیتی که روی این ساعت تحقیق می‌کردند، توانستند بدون اینکه خبرنگار متوجه شود، موقعیت او را در مسیر رفت‌وآمد پیدا کنند. حتی زمانی که جی‌پی‌اس ساعت درست کار نمی‌کرد، اطلاعات شبکه‌های وای‌فای اطراف برای مشخص‌کردن محل او کافی بود!

▪️ وقتی ماجرا به ردیابی موقعیت مکانی ختم نشد
وقتی خبرنگار به دفتر کارش رسید، پژوهشگران از راه دور، دوربین ساعت را فعال کردند و بدون نمایش هیچ هشدار یا علامتی، از او در آسانسور و پشت میز کار عکس گرفتند. سپس میکروفون ساعت را نیز فعال کردند و صدای مکالمه افراد حاضر در دفتر را شنیدند. در تمام این مدت، ساعت هیچ نشانه‌ای از روشن‌شدن دوربین یا میکروفون نشان نمی‌داد.

جالب است بدانید که مشکل فقط از یک برند خاص ساعت نبود. پژوهشگران بیش از ۷۰ ساعت، ردیاب کودک و ابزار GPS را بررسی کردند و متوجه شدند ده‌ها برند مختلف در واقع از چند پلتفرم و زیرساخت مشترک استفاده می‌کنند.

یعنی محصولاتی که با نام‌ها و ظاهرهای متفاوت فروخته می‌شوند، ممکن است در پشت صحنه به یک سامانه واحد و آسیب‌پذیر متصل باشند.

آسیب‌پذیری‌هایی که پژوهشگران پیدا کردند، در بعضی موارد می‌توانست به مهاجم اجازه دهد موقعیت کودک را ردیابی یا جعل کند، پیام‌ها و صداهای او را دریافت یا دستکاری کند، شماره تماس اضطراری را تغییر دهد و حتی بدون اطلاع صاحب ساعت، میکروفون یا دوربین دستگاه را فعال کند.

البته این بررسی به این معنی نیست که همه ساعت‌های هوشمند کودکان ناامن هستند یا تمام مدل‌های وابسته به این پلتفرم‌ها حتماً همین آسیب‌پذیری‌ها را دارند. خود پژوهشگران هم تأکید کرده‌اند که امکان بررسی تک‌تک مدل‌ها وجود نداشته است.

▪️ والدین به چه نکته‌ای توجه کنند؟
دسترسی به موقعیت کودک، تماس اضطراری و امکان شنیدن صدای او ممکن است بسیار جذاب باشند؛ اما توجه کنید که هرچه دستگاه اطلاعات حساس‌تری مانند موقعیت، صدا و تصویر کودک را جمع‌آوری کند، امنیت خود دستگاه و شرکت سازنده هم مهم‌تر می‌شود.

پیش از خرید ساعت یا ردیاب کودک، فقط به قیمت، ظاهر و امکانات آن نگاه نکنید. سابقه شرکت سازنده، نحوه نگهداری اطلاعات، به‌روزرسانی‌های امنیتی و اعتبار اپلیکیشن همراه دستگاه را هم بررسی کنید؛ چون وسیله‌ای که برای مراقبت از کودک خریده می‌شود، اگر امنیت مناسبی نداشته باشد، ممکن است خودش به ابزاری برای زیرنظرگرفتن او تبدیل شود.

#راهنمای_والدین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 معرفی قابلیت گزارش «ثبت فعالیت‌های مشکوک» در اندروید ۱۷

وقتی تلفن‌مان هک می‌شود یا مشکوک به هک شدن هستیم، معمولا پیدا کردن عامل نفوذی کار ساده‌ای نیست. حالا در اندروید نسخه‌ی ۱۷ قابلیتی اضافه شده که Intrusion Logging نام دارد و شاید بتوانیم آن را «ثبت فعالیت‌های مشکوک» بنامیم.

این قابلیت مثل «جعبه سیاه» هواپیما تمام وقایع امنیتی دستگاه را زیر نظر گرفته و ثبت می‌کند و ابزاری قدرتمند برای عیب‌یابی و شناسایی فعالیت‌های مشکوک و پنهان است. در ادامه کاربردهای مهم این قابلیت و روش فعال‌سازی آن را قدم‌به‌قدم مرور می‌کنیم.

▪️ گزارش Intrusion Logging در اندروید ۱۷ چه کاری انجام می‌دهد؟
«گزارش ثبت فعالیت‌های مشکوک» یک دفترچه یادداشت دقیق از تمام رویدادهای امنیتی گوشی شماست. این سیستم با پایش داده‌های امنیتی سیستم‌عامل، فعالیت‌های زیر را به‌صورت لحظه‌ای ثبت می‌کند:

• فعالیت اپلیکیشن‌ها

• نصب، حذف و به‌روزرسانی برنامه‌ها

• اتصال‌های شبکه

• درخواست‌های DNS و آدرس‌های IP

• وضعیت وای‌فای و بلوتوث

• تغییرات مربوط به گواهی‌های سیستمی

• رویدادهای قفل و باز شدن گوشی

❗️ هشدار: ثبت لاگ به معنی جلوگیری مستقیم از نفوذ نیست. این ابزار برای ردیابی، تحلیل و عیب‌یابی طراحی شده، نه برای متوقف‌کردن حمله. بنابراین نباید آن را با آنتی‌ویروس یا سپر محافظتی فعال اشتباه گرفت.

▪️ این قابلیت چه کاربردی برای کاربر عادی دارد؟
بیشتر ابزارهای امنیتی اندروید به‌صورت نامحسوس و در پس‌زمینه فعالیت می‌کنند و کاربر تنها با نشانه‌های یک مشکل روبه‌رو می‌شود. مثلاً ناگهان متوجه شوید تنظیماتی بدون دخالت شما تغییر کرده، اتصال اینترنتی ناشناخته‌ای برقرار شده یا گوشی رفتار غیرطبیعی از خود نشان می‌دهد. در چنین شرایطی، یک گزارش دقیق و مستند می‌تواند کلید حل معما باشد.

این ویژگی در سناریوهای زیر کاربرد حیاتی دارد:

• بررسی اپلیکیشن‌های مخرب: زمانی که به نصب پنهانی یا فعالیت مشکوک یک اپلیکیشن خاص شک دارید.

• تشخیص دسترسی فیزیکی غیرمجاز: وقتی احساس می‌کنید شخص دیگری در غیاب شما به گوشی دسترسی پیدا کرده است.

• ردیابی پس از بحران: زمانی که یک مشکل امنیتی رخ داده و نیاز به بررسی دقیق جزئیات و زمان‌بندی اتفاقات دارید.

• محافظت از داده‌های حساس: اگر گوشی شما گاوصندوق اطلاعات مهم کاری، مالی یا شخصی است و به بالاترین سطح نظارت نیاز دارید.

علاوه بر این بسیاری از کاربران ایرانی اپلیکیشن‌ها را از منابعی غیررسمی از جمله کانال‌های تلگرامی یا سایت‌های متفرقه دانلود می‌کنند (که البته در نوشدارو بارها گفته‌ایم هرگز نباید چنین کاری بکنید!) و از این‌رو خطر آلوده شدن دستگاه به بدافزارها بالاتر است. فعال بودن این قابلیت به شما کمک می‌کند تا اگر یک اپلیکیشن ناشناس سعی در ارسال اطلاعات شما به سرورهای خارجی داشت یا در پس‌زمینه فعالیت مشکوکی انجام داد، ردپای آن را پیدا کنید.

✍️ یونس مرادی

#امنیت_در_تلفن_هوشمند

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چطور اطلاعات مهم با یک کپی و پیست ساده لو می‌رود؟

#سواد_دیجیتال
#مبانی_امنیت

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 خداحافظی جیمیل با یکی از بهترین قابلیت‌هایش

اگر از کاربران قدیمی جیمیل باشید، احتمالا از یکی از امکانات جانبی اما مهم آن استفاده می‌کردید: اینکه بتوانید یک اکانت ایمیل دیگر را هم به جیمیل‌تان متصل کنید و از طریق آن دریافت و ارسال ایمیل را انجام دهید.

مثلا ما در نوشدارو برای مدیریت ایمیل info@nooshdaroo.ir از جیمیل استفاده می‌کردیم.

حالا گوگل در حال حذف این ویژگی است و از حدود پنج ماه دیگر یعنی ژانویه ۲۰۲۷ آن را غیرفعال خواهد کرد.

این تغییر برای کسانی که جیمیل را مرکز مدیریت چند حساب می‌دانستند، دردسرساز است؛ چون امکان جست‌وجو، فیلتر و برچسب‌گذاری همه پیام‌ها در نسخه وب جیمیل از بین می‌رود.

راه‌حل‌های جایگزین هم بی‌نقص نیستند: مثلا می‌توان پیام‌ها را به جیمیل فوروارد کرد، اما امکان ارسال ایمیل با نشانی اصلی وجود نخواهد داشت.

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آیا اکس‌تان هنوز توی گوشی شماست؟ راهنمای شناسایی استاکرور

خطرناک‌ترین جاسوس گوشی شما شاید هکری ناشناس آن‌سوی دنیا نباشد؛ شاید همان کسی باشد که روزی رمز گوشی‌تان را می‌دانست!

به این ابزارها «استاکرور» می‌گویند و نصب‌شان فقط چند دقیقه دسترسی به گوشیِ باز می‌خواهد.

نشانه‌های هشدار و راهنمای گام‌به‌گام شناسایی و پاک‌سازی را نوشدارو بخوانید:
https://nooshdaroo.ir/smartphone-security/what-is-stalkerware/

#امنیت_در_تلفن_هوشمند
#راهنمای_قانونی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 لینک‌های ردیاب: چرا نباید هر لینکی را «کپی-پیست» کنیم؟

لینکی را برای دوستتان می‌فرستید و تصور می‌کنید فقط نشانی یک صفحه را به اشتراک گذاشته‌اید؛ غافل از اینکه همان لینک ساده اطلاعات مهمی را درباره شما ثبت می‌کند.

این اطلاعات لزوماً به معنای هک نیستند و اغلب برای تحلیل بازدید و تبلیغات هدفمند استفاده می‌شوند. در نتیجه پاک کردن آن‌ها عادتی ساده برای حفظ حریم خصوصی است.

در این مقاله از نوشدارو یاد می‌گیریم لینک ردیاب چیست و چطور می‌توانیم آن را به یک لینک ساده تبدیل کنیم:

🔗 لینک مطالعه‌ی مطلب در نوشدارو

#حریم_خصوصی

✍️ یونس مرادی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 دارک وب آن چیزی نیست که فکر می‌کنید؛ ۴ افسانه رایج و واقعیت پشت آن‌ها

اگر آشنایی‌تان با دارک وب از فیلم‌ها، ویدیوهای یوتیوب یا تصویر معروف «کوه یخ اینترنت» آمده باشد، احتمالاً تصویری شبیه این در ذهن دارید: جایی مرموز در اعماق اینترنت که هکرهای همه‌چیزدان، قاتلان اجاره‌ای و بازارهای مخفی در آن مشغول کارند و پلیس هم نمی‌تواند رد کسی را پیدا کند.

واقعیت کمی کم‌هیجان‌تر است؛ بله، دارک وب می‌تواند محل خرید و فروش اطلاعات سرقتی، بدافزار و انواع کالا و خدمات غیرقانونی باشد؛ اما بسیاری از داستان‌هایی که راجع به آن می‌شنویم، یا اغراق‌آمیزند یا خودشان تله‌ای برای آدم‌های کنجکاوند.

در این مقاله از نوشدارو، جلوه‌های ویژه را کنار زده‌ایم تا ببینیم کدام دانستنی‌ها راجع به دارک وب واقعی است:

⛓ لینک مطالعه‌ی مقاله در سایت نوشدارو

#سواد_دیجیتال

✍️مهدیه یوسفی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 تهدید از درون: ۶ کارمند پلیس آمریکا به‌دلیل جست‌وجوی پلاک آشنایان اخراج شدند!

پلیس شهر ساوانای آمریکا چهار مأمور و دو کارمند غیرنظامی را پس از کشف جست‌وجوهای شخصی در یک سامانه پلاک‌خوان اخراج کرده است. این پرونده نشان می‌دهد تهدید برای پایگاه‌های داده حساس همیشه یک هکر ناشناس نیست؛ گاهی فردی است که مجوز ورود دارد، اما از دسترسی خود برای هدفی شخصی استفاده می‌کند.

این ماجرا در نگاه اول ممکن است فقط یک پرونده انضباطی در آن سوی دنیا به نظر برسد، اما پرسش اصلی آن ارتباطی به مکان ندارد: وقتی یک سازمان می‌تواند محل دیده‌شدن خودروها را در چند ثانیه جست‌وجو کند، چه کسی بر خود جست‌وجوکنندگان نظارت می‌کند؟

بررسی داخلی پلیس نشان داده است شش کارمند این اداره از سامانه پلاک‌خوان «فلاک سیفتی» (Flock Safety) برای جست‌وجوهایی خارج از مأموریت قانونی و احتمالاً برای دوستان و آشنایان خود استفاده کرده‌اند.

پلاک‌خوان خودکار چه فرقی با دوربین ثبت سرعت دارد؟

سامانه «پلاک‌خوان خودکار» یا ALPR را نباید با دوربین ثبت سرعت اشتباه گرفت. دوربین ثبت تخلف معمولاً به‌دنبال رفتاری مشخص مانند عبور از چراغ قرمز یا سرعت غیرمجاز است؛ اما پلاک‌خوان، اطلاعات خودروهای عبوری را به داده‌ای قابل جست‌وجو تبدیل می‌کند.
این دوربین‌ها می‌توانند تصویر و شماره پلاک، زمان و محل ثبت و برخی مشخصات ظاهری خودرو مانند رنگ، شرکت سازنده و مدل را ذخیره کنند. نهاد ناظر می‌تواند بعداً یک پلاک یا مشخصات خودرو را جست‌وجو کند و ببیند آن خودرو چه زمانی در مقابل کدام دوربین دیده شده است.

این قابلیت می‌تواند برای پیدا کردن خودروهای سرقتی، افراد گمشده یا خودروی مرتبط با یک جرم مفید باشد، اما همان اطلاعات اگر بدون دلیل قانونی جست‌وجو شوند، می‌توانند حریم خصوصی افراد را تهدید کنند.

به گفته شرکت سازنده، مدل پلاک‌خوان آن برای تشخیص چهره طراحی نشده است. هر ثبت فقط نشان می‌دهد یک خودرو در زمان معینی از مقابل یک دوربین گذشته و حتی ثابت نمی‌کند مالک خودرو پشت فرمان بوده است.

چرا این ماجرا فقط به پلیس مربوط نیست؟

اهمیت این ماجرا فراتر از پلیس و دوربین پلاک‌خوان است. هرجا داده‌های حساسی مانند اطلاعات بانکی، پزشکی، مخابراتی یا رفت‌وآمد افراد در اختیار کاربران داخلی قرار می‌گیرد، اعتماد نباید فقط به درستکاری کارکنان وابسته باشد. این چهار مورد باید بخشی از طراحی خود سامانه باشند:

- دسترسی حداقلی برای هر نقش
- ثبت فعالیت کاربران داخلی
- بازبینی منظم جست‌وجوها
- پاسخ‌گویی روشن در برابر تخلف

درس ماجرا اما روشن است: فناوری هرقدر هم که مفید باشد، بدون نظارت بر ناظران می‌تواند به ابزار کنجکاوی شخصی یا سوءاستفاده تبدیل شود.

#خبر_و_تحلیل
#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 سامسونگ ۱۷۶ حفره امنیتی گوشی‌هایش را برطرف کرد: کاربران چه باید بدانند؟

پژوهشگران یک شرکت امنیتی طی سه سال بررسی برنامه‌های «از پیش نصب‌شده» سامسونگ، ۱۷۶ آسیب‌پذیری پیدا کردند؛ رقمی که نشان می‌دهد بخش بزرگی از خطر یک گوشی، نه در برنامه‌هایی که کاربر نصب می‌کند، بلکه در برنامه‌هایی است که از روز اول روی دستگاه بوده‌اند.

چه نقص‌هایی پیدا شد؟

همه این ۱۷۶ مورد هم‌وزن نیستند، اما بخشی از آن‌ها در عمل به مهاجم اجازه می‌دادند از مرز میان «یک برنامه» و «کل دستگاه» عبور کند.

مهم‌ترین نمونه‌ها از این قرارند:

- دسترسی به دوربین و میکروفون دستگاه
- تصاحب حساب سامسونگ تنها با یک کلیک کاربر
- هدایت ترافیک اینترنت دستگاه به مقصد دلخواه مهاجم
- اجرای کد مخرب از طریق یک تصویر JPEG چرا

برنامه‌های پیش‌نصب حساس‌ترند؟

برنامه‌هایی مانند Bixby، Samsung Free و AR Zone با برنامه‌های معمولی فروشگاه یک تفاوت ساختاری دارند، و همین تفاوت است که یک نقص کوچک در آن‌ها را به مشکل بزرگ تبدیل می‌کند:

- سطح دسترسی سیستمی بالاتری نسبت به برنامه‌های عادی دارند
- معمولاً قابل حذف نیستند و کاربر نمی‌تواند صورت‌مسئله را پاک کند
- خارج از پوشش Google Play Protect فعالیت می‌کنند

این یعنی حتی کاربری که هیچ برنامه‌ای از منابع نامطمئن نصب نکرده و همه‌چیز را از فروشگاه رسمی گرفته، ممکن بود در معرض این نقص‌ها باشد.

سامسونگ چه کرد؟

سامسونگ اعلام کرده تمام آسیب‌پذیری‌های گزارش‌شده را برطرف کرده است. اما وصله‌ای که روی سرور سامسونگ منتشر شود تا وقتی روی گوشی نصب نشود هیچ اثری ندارد، و همین جاست که کار به خود کاربر می‌رسد.

کاربران گلکسی چه کنند؟

دو به‌روزرسانی جدا وجود دارد که هر دو لازم است: یکی برای سیستم‌عامل و وصله امنیتی، و دیگری برای خودِ برنامه‌های سامسونگ. اول سراغ به‌روزرسانی نرم‌افزاری بروید:

۱ - وارد Settings (تنظیمات) شوید؛
۲ - گزینه Software update (به‌روزرسانی نرم‌افزار) را باز کنید؛
۳ - روی Download and install (دانلود و نصب) بزنید و اجازه دهید نصب کامل شود.

سپس برنامه‌های سامسونگ را جداگانه به‌روز کنید:

۱ - برنامه Galaxy Store را باز کنید؛
۲ - وارد بخش Menu (منو) و سپس Updates (به‌روزرسانی‌ها) شوید؛
۳ - گزینه به‌روزرسانی همه را بزنید.

اگر گوشی شما از رده پشتیبانی سامسونگ خارج شده و دیگر به‌روزرسانی امنیتی دریافت نمی‌کند، این وصله‌ها هرگز به دستتان نمی‌رسند؛ در این حالت محدود کردن دسترسی برنامه‌های پیش‌نصب به دوربین و میکروفون تنها کاری است که از شما برمی‌آید.

- تاریخ آخرین وصله امنیتی دستگاه در Settings و بخش About phone
- به‌روز بودن برنامه‌های سامسونگ در Galaxy Store
- دسترسی دوربین و میکروفون برنامه‌های پیش‌نصبی که استفاده نمی‌کنید
- فعال بودن به‌روزرسانی خودکار برنامه‌ها

نکته‌ای که این گزارش یادآوری می‌کند فراتر از سامسونگ است: بخشی از سطح حمله هر گوشی هوشمند را سازنده تعیین می‌کند، نه کاربر. کاری که از دست کاربر برمی‌آید، نصب به‌موقع به‌روزرسانی‌ها و کم کردن دسترسی برنامه‌هایی است که به آن‌ها نیازی ندارد.

#خبر_و_تحلیل
#امنیت_در_تلفن_هوشمند

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چرا هیچ خبر تلخی تکونم نمیده؟

#بحران_و_شرایط_اضطراری
#سلامت_روان

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ایجنت هوش مصنوعی برای رزرو کلاس، صف انتظار را هک کرد!

یک مرد استرالیایی از ایجنت هوش مصنوعی خود خواست که برای باشگاه ثبت‌نامش کند؛ اما ایجنت برای انجام مأموریت، راهکاری پیدا کرد که بیشتر شبیه هک بود تا رزرو معمولی…

ایجنت هنگام ثبت‌نام متوجه شد که ظرفیت تکمیل است، در نتیجه با سوءاستفاده از حفره امنیتی سایت رزرو، فردی که در صف انتظار بود را حذف کرد و به جای او مرد استرالیایی را در صف انتظار قرار داد!

جالب است که بعد از فهمیدن موضوع، آن مرد خواستار این شد که ایجنت اسمش را از لیست انتظار حذف کند. اما هوش مصنوعی پاسخ داد که این کار امکان‌پذیر نیست.

ظاهراً از این پس باید در پرامپ‌تان بنویسید: «کلاس را رزرو کن؛ بدون هک، حذف رقیب یا حرکات اضافه!»

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 هوش مصنوعی کلود از این پس نوشته‌هایش را به شکل نامرئی امضا می‌کند

شرکت آنتروپیک می‌خواهد متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی کلود، یک «امضای نامرئی» همراه خود داشته باشند؛ نشانه‌ای که چشم انسان آن را نمی‌بیند، اما نرم‌افزارها می‌توانند شناسایی‌اش کنند. این ردپا حتی پس از کپی و پیست‌شدن متن یا بعضی ویرایش‌ها نیز ممکن است باقی بماند.

به گفته آنتروپیک، مدل‌های کلود که از مرداد ۱۴۰۵ به بعد عرضه می‌شوند، از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند. واترمارک مستقیماً داخل متن قرار می‌گیرد و قرار نیست معنا، کیفیت یا خوانایی پاسخ‌های کلود را تغییر دهد.

▪️ این امضای نامرئی چگونه کار می‌کند؟
واترمارک در سطح «خود مدل» ایجاد می‌شود، بنابراین به نسخه خاصی از اپلیکیشن یا سایت کلود وابسته نیست. این نشانه می‌تواند در متن‌های تولیدشده از طریق اپلیکیشن کلود، رابط برنامه‌نویسی یا API، کلود کد و حتی سرویس‌های ابری آمازون، گوگل و مایکروسافت وجود داشته باشد.

آنتروپیک برای فایل‌های تصویری مانند PNG، JPG و SVG نیز روش جداگانه‌ای در نظر گرفته است. این فایل‌ها می‌توانند اطلاعات دیجیتالی امضاشده‌ای بر پایه استاندارد C2PA داشته باشند؛ چیزی شبیه شناسنامه‌ای که نشان می‌دهد فایل با کلود پردازش شده و آیا اطلاعات آن دست‌کاری شده است یا نه.

این اقدام بخشی از تعهد آنتروپیک برای رعایت مقررات شفافیت در قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپاست؛ مقرراتی که شرکت‌های هوش مصنوعی را به مشخص‌کردن محتوای ساخته‌شده یا پردازش‌شده با هوش مصنوعی تشویق می‌کند.

▪️ کلاف سردرگم: پیدا شدن واترمارک چه چیزی را ثابت می‌کند؟
نکته مهم این است که امضای کلود، مدرک قطعی برای «نوشته‌شدن متن توسط هوش مصنوعی» نیست. ممکن است فردی نوشته خودش را فقط برای ویرایش، ترجمه یا خلاصه‌سازی به کلود داده باشد و نسخه نهایی همچنان واترمارک دریافت کند؛ در چنین حالتی، ایده و متن اصلی متعلق به انسان بوده است.

از طرف دیگر، پیدا نشدن واترمارک نیز لزوماً ثابت نمی‌کند که متن حتماً انسانی است. نوشته‌های تولیدشده با مدل‌های قدیمی‌تر، متن‌های بسیار کوتاه یا مطالبی که به‌شدت ویرایش، بازنویسی، ترجمه یا با نوشته‌های دیگر ترکیب شده‌اند، ممکن است دیگر نشانه قابل‌تشخیصی نداشته باشند.

بنابراین این فناوری بیشتر یک جور «سرنخ درباره سابقه متن» است، نه یک دستگاه دروغ‌سنج برای تشخیص هوش مصنوعی.

آنتروپیک می‌گوید در حال ساخت ابزارهایی است که کاربران و شرکت‌های دیگر بتوانند با کمک آن‌ها این واترمارک‌ها را پیدا کنند. پشتیبانی از مدل‌های قدیمی‌تر کلود نیز قرار است به‌تدریج اضافه شود.

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 شکایت بدون «سند و مدرک» به جایی نمی‌رسد؛ قبل از شکایت از کلاهبردار چه چیزهایی جمع کنیم؟

بسیاری از شکایت‌های کلاهبرداری اینترنتی نه به‌خاطر زرنگی کلاهبردار، بلکه به‌خاطر نبود مدرک کافی به نتیجه نمی‌رسند.

شخص فریب‌خورده از عصبانیت چت را پاک می‌کند یا آگهی حذف می‌شود و به نظر می‌رسد دست شاکی خالی مانده است.

در این مقاله از نوشدارو، گفته‌ایم چه چیزهایی را، چطور و با چه جزئیاتی نگه دارید تا پرونده‌تان روی زمین نماند و احتمال بازگشت پول بالاتر برود:

⛓ لینک مقاله در سایت نوشدارو

#راهنماهای_قانونی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 سواد دیجیتال: آموزش نحوه‌ی اسکرین‌شات گرفتن از خودرو! 😁

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 کارتخوانت نیاز به آپدیت داره؟ مراقب پشتیبان‌های جعلی باش!

#انواع_کلاهبرداری

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 پژوهشگران قلابی: کسب‌وکاری که با هوش مصنوعی اداره می‌شد

سایتی به نام Research Gold مدت‌هاست در اینترنت فعال است و ادعا می‌کند انواع کارهای آماری روی پژوهش‌های پزشکی را با کمک متخصصان معتبر و پژوهشگران دارای مدرک دانشگاهی انجام می‌دهد؛ آن هم به گفته خودش «صددرصد به دست انسان و بدون استفاده از هوش مصنوعی». حالا بررسی یک رسانه نشان داده پشت این ویترین علمی، چیزی شبیه یک عملیات فریبکارانه قرار دارد.

▪️ ادعایی که کل کسب‌وکار روی آن بنا شده بود
نقطه فروش این سایت دقیقاً همان چیزی بود که این روزها برای مشتری ارزش دارد: تضمین اینکه کار را آدم‌های واقعی انجام می‌دهند. در فضایی که بازار پر از متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی است، وعده «کار انسانی» یک برگ برنده تبلیغاتی است، و همین وعده بود که اعتماد مشتری را جلب می‌کرد.

بررسی نشان داد که این ویترین در چند لایه ساختگی بوده است؛ از اعضای تیم گرفته تا کسی که پشت تلفن جواب می‌داد.

▪️ اعضای تیمی که اصلاً وجود نداشتند
بخشی از افرادی که در صفحه معرفی تیم آمده بودند، هیچ وجود خارجی نداشتند و تصاویرشان با هوش مصنوعی ساخته شده بود. یعنی کاربر رزومه و عکس کسی را می‌دید که هرگز متولد نشده بود.

بدتر اینکه نام و تصویر چند پژوهشگر واقعی هم بدون اطلاع و رضایت آن‌ها از لینکدین برداشته و در سایت استفاده شده بود. این افراد نه قراردادی با این شرکت داشتند و نه از استفاده از هویتشان خبر داشتند.

اگر عکس و نام شما در لینکدین یا هر شبکه دیگری در دسترس است، ممکن است بدون اطلاعتان روی سایت‌هایی که هرگز نامشان را نشنیده‌اید ظاهر شود.

حتی پاسخ‌گویی تلفنی شرکت را یک ایجنت هوش مصنوعی انجام می‌داد که در برابر پرسش مستقیم، با اصرار می‌گفت «انسان واقعی» است. ایمیل‌ها و گفت‌وگوهای آنلاین هم ظاهراً با هوش مصنوعی تولید می‌شدند.

▪️ آزمایش ساده خبرنگار
خبرنگار برای سنجش ماجرا یک پروژه پژوهشی ساختگی ثبت کرد. خیلی زود پیشنهاد انجام کار با قیمت ۱۹۰۰ دلار همراه با لینک پرداخت دریافت کرد؛ بدون آنکه در هیچ مرحله‌ای یک انسان واقعی وارد ماجرا شود.

همین سرعت غیرعادی، خودش یک نشانه است. جایی که قرار است متخصص انسانی پروژه را بررسی کند، معمولاً قیمت‌گذاری در چند دقیقه انجام نمی‌شود.

▪️ چرا این ماجرا فراتر از یک سایت خارجی است
اهمیت این پرونده به نام آن سایت خاص نیست، به الگوی آن است. وقتی ساخت چهره، صدا و متن انسانی این‌قدر ارزان شده، یک نفر می‌تواند ظاهر یک شرکت بیست‌نفره را با چند ابزار و یک صفحه وب بسازد. همین الگو در بازار داخلی هم قابل تکرار است؛ از موسسه‌های پژوهشی و ترجمه گرفته تا شرکت‌های مشاوره و خدمات تخصصی.

نکته آزاردهنده ماجرا این است که ادعای «بدون هوش مصنوعی» خودش تبدیل به یک ابزار فروش شده است، در حالی که هیچ راه ساده‌ای برای راستی‌آزمایی آن وجود ندارد.

▪️ پیش از سپردن کار و پول، این‌ها را بررسی کنید
برای بیشتر خدمات آنلاین، چند بررسی کوتاه پیش از پرداخت جلوی بخش بزرگی از این فریب‌ها را می‌گیرد.

• نام و عکس اعضای تیم را جداگانه در لینکدین و موتور جست‌وجو بررسی کنید و ببینید همان فرد خودش به این همکاری اشاره کرده است یا نه

• تصویر پروفایل افراد را با جست‌وجوی معکوس تصویر بسنجید؛ عکس‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی معمولاً هیچ ردی در جای دیگر اینترنت ندارند

• در تماس تلفنی یا چت، پرسشی بپرسید که پاسخش در متن سایت نیامده باشد

• به دنبال نشانی فیزیکی، شماره ثبت شرکت و سابقه واقعی بگردید، نه فقط فرم تماس

• از پرداخت از طریق لینک‌های یک‌بارمصرف و درگاه‌های ناشناس خودداری کنید

در نهایت، هیچ برچسبی روی یک سایت، از جمله برچسب «صددرصد انسانی»، به‌خودی‌خود ارزش اعتماد ندارد. آنچه ارزش دارد، ردپای قابل بررسی است: آدم‌هایی که می‌شود بیرون از آن سایت پیدایشان کرد.

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web