💡 آشنایی با فناوری حسگر وای‌فای: وقتی مودم خانه حرکت شما را تشخیص می‌دهد!

فناوری «حسگر وای‌فای» (Wi-Fi Sensing) می‌تواند از تغییرات امواج وای‌فای برای تشخیص حضور یا حرکت در خانه استفاده کند؛ بدون اینکه دوربین یا حسگر جداگانه‌ای نصب شده باشد. این قابلیت هنوز روی همه مودم‌ها فعال نیست، اما برخی شرکت‌های اینترنتی و سازندگان تجهیزات شبکه آن را به محصولات جدید اضافه کرده‌اند و همین موضوع پرسش‌های مهمی درباره حریم خصوصی ایجاد می‌کند.

اساس کار ساده است: مودم مدام امواج وای‌فای را در محیط پخش می‌کند و وقتی فردی در خانه حرکت می‌کند، بدن او مسیر و بازتاب این امواج را تغییر می‌دهد. روترهای مجهز به این فناوری، تغییرات بسیار کوچک در سیگنال را تحلیل می‌کنند تا بفهمند آیا حرکتی در خانه رخ داده یا نه. این قابلیت می‌تواند برای هشدار امنیتی مفید باشد، اما معمولاً به روترهای جدیدتر، چندآنتنه، سیستم‌های مش یا مودم‌های خاص نیاز دارد.

خطر اصلی اینجاست که داده‌های حرکتی خانه فقط برای خود کاربر حساس نیستند. اگر حساب ابری، اپلیکیشن مدیریت مودم یا خود روتر هک شود، اطلاعاتی مثل زمان حضور یا نبودن افراد در خانه می‌تواند به داده‌ای خطرناک تبدیل شود. حتی در برخی اسناد ارائه‌دهندگان اینترنت خانگی آمده که داده‌های مربوط به تشخیص حرکت ممکن است در بعضی روندهای قانونی با نهادهای رسمی یا اشخاص ثالث به اشتراک گذاشته شود.

برای کاهش ریسک، اگر مودم جدید دارید، تنظیمات اپلیکیشن یا پنل مدیریت آن را بررسی کنید و در صورت وجود گزینه‌هایی مثل Motion Detection یا Wi-Fi Sensing، آن را خاموش کنید. فریم‌ور مودم را به‌روز نگه دارید، رمز عبور قوی برای مودم بگذارید و اگر ممکن است، دستگاه‌های ثابت مثل تلویزیون، کنسول یا پرینتر را با کابل شبکه وصل کنید. این فناوری لزوماً ترسناک نیست، اما مثل هر قابلیت هوشمند دیگر، باید بدانیم چه چیزی را فعال کرده‌ایم و چه داده‌ای از خانه ما تولید می‌شود.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ آزاده رمضانی

#حفاظت_فیزیکی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 وقتی شرکت‌های هوش مصنوعی از آخرالزمان حرف می‌زنند: هشدار امنیتی یا بازی تبلیغاتی؟

شرکت‌های هوش مصنوعی گاهی از مدل‌هایی حرف می‌زنند که آن‌قدر قدرتمند و خطرناک‌اند که نباید در اختیار عموم قرار بگیرند. نمونه تازه‌اش ادعای آنتروپیک درباره «کلود میتوس» (Claude Mythos) است؛ مدلی که گفته می‌شود در کشف آسیب‌پذیری‌های امنیتی بسیار توانمند است و دسترسی عمومی به آن می‌تواند پیامدهای جدی برای اقتصاد و امنیت ملی داشته باشد.

اما مسئله فقط خطر فنی نیست؛ مسئله این است که وقتی یک فناوری هم واقعاً قدرتمند است و هم منافع اقتصادی بزرگی پشت آن قرار دارد، باید روایت شرکت‌ها را با دقت بیشتری خواند. سابقه صنعت هوش مصنوعی نشان داده هشدارهای آخرالزمانی همیشه هم دقیق از آب درنمی‌آیند؛ همان‌طور که ترس‌ها درباره انتشار GPT-2 بعداً اغراق‌آمیز توصیف شد.

منتقدان می‌گویند تمرکز افراطی بر خطرهای دور، می‌تواند آسیب‌های امروز را از چشم دور کند؛ از مصرف عظیم انرژی و اثرات زیست‌محیطی دیتاسنترها گرفته تا استثمار نیروی کار، دیپ‌فیک، کلاهبرداری و سوءاستفاده‌های واقعی از ابزارهای هوش مصنوعی. وقتی شرکت‌ها یک روز از نابودی جهان و روز دیگر از نجات بشریت حرف می‌زنند، در عمل فناوری را چنان بزرگ و اسطوره‌ای نشان می‌دهند که نظارت عمومی و قانون‌گذاری کوچک و ناکافی به نظر برسد.

با این حال، نباید خطرهای واقعی را هم نادیده گرفت. مدل‌هایی مثل میتوس می‌توانند هم به مهاجمان کمک کنند و هم به تیم‌های امنیتی برای پیدا کردن و اصلاح آسیب‌پذیری‌ها.

در نهایت پرسش اصلی این نیست که هوش مصنوعی اهریمن است یا ناجی؛ پرسش این است که چه کسی، با چه نظارتی و برای چه هدفی به این ابزارها دسترسی دارد. خطر واقعی وجود دارد، اما ترس هم می‌تواند به ابزار بازاریابی، جذب سرمایه و فشار بر قانون‌گذاران تبدیل شود.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ادامه حاشیه‌های YellowKey؛ تنش میان مایکروسافت و افشاگر آسیب‌پذیری‌های ویندوز بالا گرفت!

در نوشدارو پیش‌تر ماجرای YellowKey و ادعاهای مطرح‌شده درباره دور زدن بیت‌لاکر در ویندوز ۱۱ را پوشش داده بودیم. حالا همان پرونده وارد مرحله تازه‌ای شده است: حساب گیت‌هاب پژوهشگری که با نام مستعار «نایتمر-اکلیپس» (Nightmare-Eclipse) شناخته می‌شود، پس از انتشار چند کد سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های روز صفر ویندوز مسدود شده و او ناچار شده انتشارهایش را به گیت‌لب منتقل کند.

این پژوهشگر که با مایکروسافت وارد یک جنگ علنی شده، مدعی است این شرکت گزارش‌های امنیتی او را جدی نگرفته، پاداشی بابت کشف‌ها پرداخت نکرده و مسدود شدن حسابش اقدامی کینه‌توزانه است. او حتی مایکروسافت را به نابود کردن زندگی‌اش متهم کرده و تهدید کرده است که در تاریخ ۱۴ جولای ۲۰۲۶ دست به اقدامات تلافی‌جویانه بیشتری خواهد زد؛ اقدامی که احتمالاً به معنای انتشار اکسپلویت‌های روز صفر بیشتری خواهد بود.

از طرف دیگر، مایکروسافت هنوز توضیح عمومی روشنی درباره دلیل این تصمیم نداده؛ بنابراین فعلاً نمی‌توان با قطعیت گفت با یک پژوهشگر بی‌قاعده طرف هستیم یا با شرکتی که در مدیریت گزارش‌های امنیتی خوب عمل نکرده است.

برای کاربران عادی، اصل ماجرا همچنان همان چیزی است که در گزارش قبلی نوشدارو گفتیم، مهم‌ترین کار، کم کردن سطح خطر است: ویندوز را به‌روز نگه دارید، به هشدارهای امنیتی بی‌اعتنا نباشید، ابزارهای ناشناس مرتبط با «دور زدن»، «فعال‌سازی»، «تست امنیت» یا «اکسپلویت» را اجرا نکنید و اگر دستگاه‌تان کاری یا حساس است، دسترسی فیزیکی به آن را جدی‌تر کنترل کنید.

در سازمان‌ها، این ماجرا باید زنگ هشدار جدی‌تری باشد: نقص‌هایی که به بیت‌لاکر، دیفندر یا سرویس‌های داخلی ویندوز مربوط می‌شوند، فقط یک باگ معمولی نیستند؛ می‌توانند روی رمزنگاری، دفاع اولیه سیستم و سطح دسترسی مهاجم اثر بگذارند. تا وقتی وضعیت اصلاحیه‌ها روشن و نصب نشده، تیم‌های فنی باید این موارد را در اولویت پایش و کاهش ریسک قرار دهند.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 «استارباکس» ابزار هوش مصنوعی انبارداری را بعد از ۹ ماه بازنشسته کرد!

استارباکس ابزار هوش مصنوعی مدیریت موجودی خود را تنها ۹ ماه پس از راه‌اندازی در شعبه‌های آمریکای شمالی کنار گذاشته است. این ابزار قرار بود با اسکن قفسه‌ها، شمارش مواد اولیه مثل شیر، سیروپ و دیگر اقلام کافه را سریع‌تر و دقیق‌تر کند؛ اما طبق گزارش‌ها، در عمل بارها کالاها را اشتباه تشخیص می‌داد یا بعضی اقلام را اصلاً نمی‌شمرد.

▪️ رؤیای انبارداری با هوش مصنوعی
شرکت استارباکس در سپتامبر ۲۰۲۵، نرم‌افزار «شمارش خودکار» را در شعبه‌های آمریکای شمالی راه‌اندازی کرد. این ابزار طراحی شده بود تا مثل یک دستیار هوشمند، سرعت آمارگیری از انبار را بالا ببرد. کارمندان کافه با استفاده از دستگاه‌های سیار هوشمند (احتمالاً با این ترس پنهان که دارند جایگزین‌های آینده‌ی خود را در دست می‌گیرند) قفسه‌ها را اسکن می‌کردند.

ایده‌ی اصلی این طرح بسیار ساده و جذاب بود:

• کار خسته‌کننده‌ی شمارش پاکت‌های شیر و بطری‌های سیروپ به نرم‌افزار سپرده شود.

• میزان دقت در آمارگیری روزانه‌ی کافه به ‌طور چشمگیری افزایش یابد.

• زنجیره‌ی تأمین برای جلوگیری از کمبود مواد اولیه، بهینه‌سازی شود.

مدیر ارشد فناوری استارباکس، پیش‌تر در یک پست وبلاگی که اکنون حذف شده است، با شور و هیجان زیادی درباره‌ی این سیستم نوشته بود:

«با یک اسکن سریع توسط تبلت، همکاران ما می‌توانند در لحظه موجودی انبار را ببینند و مطمئن شوند که فوم سرد، شیر جو دوسر یا سس کارامل همیشه در دسترس است. به این ترتیب، مشتریان نوشیدنی دلخواه‌شان را هر بار دقیقاً همان‌طور که می‌خواهند دریافت می‌کنند و همکاران نیز زمان کمتری را در انبار و زمان بیشتری را به آماده‌سازی سفارش و ارتباط با مشتری اختصاص می‌دهند.»

▪️ وقتی هوش مصنوعی اشتباه می‌بیند!
با وجود تمام این وعده‌ها، اوضاع طبق برنامه پیش نرفت. خبرگزاری رویترز در گزارشی اعلام کرد که این ابزار هوشمند، بارها کالاها را اشتباه تشخیص داده و در شمارش آن‌ها خطا کرده است. برای مثال، این سیستم انواع مختلف شیر را با هم اشتباه می‌گرفت یا اصلاً متوجه حضور آن‌ها در قفسه نمی‌شد.

حالا استارباکس دوباره شمارش دستی برخی اقلام را به روال کار برگردانده است. نکته مهم این ماجرا فقط ناکامی یک پروژه هوش مصنوعی نیست؛ درس بزرگ‌تر این است که ابزارهای هوشمند، پیش از ورود به کار روزمره، باید در شرایط واقعی و با خطاهای قابل اندازه‌گیری سنجیده شوند.

✍️ آزاده رمضانی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 هشدار درباره سایت‌های جعلی فیفا: کلاهبرداران در کمین هواداران جام جهانی ۲۰۲۶

اف‌بی‌آی درباره موجی از سایت‌های جعلی هشدار داده که با سوءاستفاده از نام و ظاهر «فیفا» (FIFA)، هواداران جام جهانی ۲۰۲۶ را هدف می‌گیرند. این سایت‌ها ممکن است بلیت مسابقات، بسته‌های ویژه، کالاهای هواداری، فرصت‌های شغلی یا خدمات پخش زنده را تبلیغ کنند؛ اما هدف اصلی بسیاری از آن‌ها سرقت پول، اطلاعات بانکی و داده‌های شخصی کاربران است.

کلاهبرداران معمولاً دامنه‌هایی می‌سازند که در نگاه اول شبیه سایت رسمی فیفا هستند؛ با غلط‌های املایی کوچک، پسوندهای ناآشنا یا ترکیب‌هایی مثل سایت‌های جعلی کاریابی. کاربری که با هیجان دنبال خرید بلیت یا رزرو خدمات است، ممکن است بدون دقت وارد این صفحات شود و اطلاعاتی مثل نام، ایمیل، شماره تلفن، نشانی یا اطلاعات بانکی خود را وارد کند.

برای کاربران ایرانی، خطر بیشتر هم می‌شود؛ چون محدودیت‌های پرداخت بین‌المللی، نیاز به واسطه و جست‌وجو در کانال‌های تلگرام، واتس‌اپ، اینستاگرام یا سایت‌های غیررسمی، مسیر فریب را بازتر می‌کند. وعده‌هایی مثل «بلیت تضمینی»، «پرداخت ریالی»، «پکیج ارزان جام جهانی»، «ثبت‌نام شغلی» یا «رزرو فوری» اگر از مسیر رسمی یا واسطه معتبر نیامده باشند، می‌توانند به کلاهبرداری ختم شوند.

برای امن ماندن، به ظاهر حرفه‌ای سایت اعتماد نکنید. آدرس رسمی را خودتان وارد کنید، دامنه را با دقت بررسی کنید، سایت‌های معتبر را بوک‌مارک کنید، از لینک‌های پیام‌رسان و تبلیغات ناشناس وارد نشوید و قبل از پرداخت یا ارسال مدارک، منبع پیشنهاد را جداگانه بررسی کنید. در ماجرای جام جهانی، عجله و هیجان دقیقاً همان چیزی است که کلاهبردارها روی آن حساب می‌کنند.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 قفل جدید مرورگر کروم: وقتی هکرها تأیید دومرحله‌ای را هم دور می‌زنند!

تأیید دومرحله‌ای (2FA) هنوز یکی از مهم‌ترین سپرهای امنیتی برای حساب‌های آنلاین است، اما هکرها همیشه دنبال راهی برای دور زدن آن هستند. یکی از خطرناک‌ترین روش‌ها، سرقت «کوکی نشست» (Session Cookie) است؛ یعنی همان چیزی که بعد از ورود موفق، باعث می‌شود سایت شما را به خاطر بسپارد. گوگل حالا در مرورگر کروم قابلیت تازه‌ای اضافه کرده که این نشست را به همان دستگاه کاربر گره می‌زند و سوءاستفاده از کوکی‌های دزدیده‌شده را سخت‌تر می‌کند.

▪️ هکرها چطور تأیید دومرحله‌ای را دور می‌زنند؟
وقتی در مرورگر وارد سایتی می‌شوید، آن سایت یک شناسه منحصربه‌فرد به شما اختصاص می‌دهد که به‌صورت فایلی کوچک (کوکی نشست) روی دستگاهتان ذخیره می‌شود. این فرایند دقیقاً شبیه به گرفتن یک دستبند کاغذی در ورودی یک نمایشگاه است. این دستبند به سایت می‌گوید که شما قبلاً وارد شده‌اید و نیازی نیست در هر بار جابه‌جایی بین صفحات، دوباره رمز عبور یا کد تأیید دومرحله‌ای خود را وارد کنید.

با اینکه این کوکی‌ها موقتی هستند و فقط باید روی دستگاه اصلی شما بمانند، اما هدفی جذاب برای هکرها به‌ شمار می‌روند. اگر کسی بتواند کوکی نشست شما را بدزدد (همان دستبند کاغذی)، می‌تواند خودش را به‌جای شما جا بزند و تأیید دومرحله‌ای را دور بزند. نگهبانِ سایت متوجه دزدی نمی‌شود؛ فقط دستبند را می‌بیند و اجازه ورود می‌دهد.

▪️ راهکار جدید کروم برای رفع این خطر چیست؟
گوگل در جدیدترین نسخه مرورگر کروم، ویژگی جدیدی به نام «اعتبارنامه نشست متصل به دستگاه» (DBSC) را اضافه کرده است. وظیفه این سیستم، محافظت از همان دستبند ورودی شماست. از این پس کروم برای نشست، یک جفت کلید می‌سازد و کلید خصوصی را در تراشه‌های امنیتی سخت‌افزاری دستگاه شما (مثل TPM در ویندوز یا Secure Enclave در مک) رمزنگاری و ذخیره می‌کند؛ سایت برای تمدید نشست از مرورگر می‌خواهد ثابت کند هنوز همان کلید را دارد.

به زبان ساده، سایت فقط به «کوکی» اعتماد نمی‌کند؛ از مرورگر هم می‌خواهد ثابت کند این نشست هنوز روی همان دستگاه اصلی در حال استفاده است. به همین دلیل، اگر کوکی نشست دزدیده شود، مهاجم برای استفاده از آن روی دستگاه دیگر با مانع جدی‌تری روبه‌رو می‌شود.

▪️ چطور از این قابلیت استفاده کنیم؟
طبق راهنمای گوگل، برای استفاده از این قابلیت به کروم نسخه ۱۴۶ به بعد در ویندوز و نسخه ۱۴۸ به بعد در مک نیاز است؛ همچنین دستگاه باید قابلیت امنیتی سخت‌افزاری مناسب، مثل TPM در ویندوز یا Secure Enclave در مک، داشته باشد.

برای اطمینان از فعال بودن آن، کافی است مرورگر خود را به‌روزرسانی کنید. روی منوی سه‌نقطه در بالا سمت راست کروم کلیک کنید، به مسیر Help > About Google Chrome بروید و اجازه دهید کروم آخرین نسخه را جستجو کند. در صورت وجود نسخه جدید، روی گزینه Relaunch کلیک کنید تا نصب نهایی شود.

💡 برای استفاده از این قابلیت، مهم‌ترین کار به‌روزرسانی کروم است؛ اما فعال شدن آن به نسخه مرورگر، سخت‌افزار امنیتی دستگاه و پشتیبانی سرویس مورد استفاده هم بستگی دارد.

✍️ دانیال طبایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 بریتانیا از سال ۲۰۲۷ برای تخمین سن پناه‌جویان از هوش مصنوعی استفاده می‌کند

دولت بریتانیا اعلام کرده است که از سال ۲۰۲۷ میلادی، برای تشخیص سن پناه‌جویان در مرزها از یک ابزار هوش مصنوعی (AI) استفاده خواهد کرد. این سیستم با تحلیل عکس چهره‌ی افراد، قرار است بزرگسالانی را که برای استفاده از امکانات قانونیِ بهتر، خود را کودک یا زیر سن قانونی جا می‌زنند، شناسایی کند.

در سیستم پناه‌جویی بریتانیا، افرادِ بدون همراه و زیر سن قانونی از حمایت‌های ویژه، مسکن شهری بهتر (به‌جای اقامت در هتل) و حقوق قانونی برای اقامت طولانی‌مدت برخوردارند. به گفته وزارت کشور بریتانیا، در یک سال منتهی به مارس ۲۰۲۶، سن بیش از ۶۴۰۰ پناه‌جو که ادعای کودکی داشتند در مرز بررسی شد که مشخص شد ۴۳ درصد آن‌ها در واقع بزرگسال بوده‌اند. همین آمار یکی از دلایل دولت برای استفاده از ابزارهای تازه معرفی شده است.

الکس نوریس، وزیر امنیت مرزی و پناه‌جویی بریتانیا در دفاع از این طرح گفت:

«استفاده از هوش مصنوعی به این منظور است که افراد سوءاستفاده‌گر شناسایی، بازداشت و به‌سرعت اخراج شوند تا منابع حیاتی به کودکانِ واقعاً در معرض خطر اختصاص یابد.»

بااین‌حال، این ابزار قرار نیست به‌تنهایی تصمیم‌گیرنده باشد. در حال حاضر، افسران مرزی با بررسی مدارک و ظاهر افراد سن را می‌سنجند و در موارد مشکوک، ارزیابی به مددکاران اجتماعی سپرده می‌شود. فناوری جدید صرفاً قرار است به‌عنوان یک «ابزار کمکی» در کنار افسران در مرزها استفاده شود.

بااین‌وجود، استفاده از این فناوری با انتقاد تند نهادهای حقوق بشری و مدنی روبه‌رو شده است. منتقدان می‌گویند سن افراد، به‌ویژه در شرایط مهاجرت، بی‌مدرکی، فشار روانی و تفاوت‌های قومی و ظاهری، چیزی نیست که بتوان آن را با یک عکس چهره به‌طور قطعی تعیین کرد. دیده‌بان حقوق بشر هم استفاده از چنین فناوری‌ای را برای تصمیمی با پیامد انسانی جدی، پرخطر و اثبات‌نشده دانسته است.

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 «هیپا» چیست و چرا برای حفاظت از اطلاعات بیماران مهم است؟

وقتی از سلامت دیجیتال حرف می‌زنیم، فقط پای نوبت‌دهی آنلاین، نسخه الکترونیک یا پرونده درمانی در میان نیست؛ پای بخشی از خصوصی‌ترین داده‌های زندگی انسان‌ها وسط است: بیماری‌ها، داروها، آزمایش‌ها، سابقه درمان، شماره تماس، نشانی و گاهی اطلاعات مالی. یکی از شناخته‌شده‌ترین چارچوب‌ها برای حفاظت از این داده‌ها، قانون «هیپا» (HIPAA) است؛ قانونی آمریکایی که اصول آن به معیاری مهم برای امنیت اطلاعات پزشکی تبدیل شده است.

هیپا یادآوری می‌کند که داده پزشکی، یک داده معمولی نیست. افشای سابقه بیماری، دارو، آزمایش یا اطلاعات هویتی بیمار می‌تواند فقط یک دردسر اداری نباشد؛ ممکن است روی حریم خصوصی، آرامش روانی، شغل، روابط و حتی امنیت فرد اثر بگذارد. بخش امنیتی هیپا به‌طور ویژه روی اطلاعات الکترونیکی سلامت تمرکز دارد؛ داده‌هایی که در سامانه‌های بیمارستانی، نرم‌افزارهای سلامت، سرویس‌های ابری یا ارتباطات دیجیتال ذخیره و منتقل می‌شوند.

برای ما در ایران، اهمیت هیپا بیشتر در منطق پشت آن است، نه خود قانون آمریکا. هر سامانه درمانی باید بداند چه داده‌ای دارد، چه کسی به آن دسترسی دارد، چطور از آن محافظت می‌شود و اگر پیمانکار، نرم‌افزار جانبی یا سرویس ابری درگیر است، مسئولیت امنیتی او چیست. امنیت داده‌های پزشکی فقط وظیفه واحد فناوری اطلاعات نیست؛ پزشک، منشی، مدیر درمانگاه، توسعه‌دهنده نرم‌افزار، شرکت پشتیبان و ارائه‌دهنده خدمات ابری همگی در حفظ اعتماد بیمار نقش دارند.

در عمل، سامانه‌های سلامت باید فهرست دقیقی از دارایی‌های دیجیتال داشته باشند، دسترسی‌ها را با احراز هویت چندعاملی محافظت کنند، داده‌های بیماران را هنگام ذخیره و انتقال رمزنگاری کنند، پیمانکاران فناوری را به‌طور منظم ارزیابی کنند و ریسک‌های امنیتی را مستند و پیگیری کنند. در سلامت دیجیتال، بی‌دقتی امنیتی فقط یک خطای فنی نیست؛ می‌تواند حریم خصوصی و آرامش زندگی یک بیمار را به خطر بیندازد.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

#کسب_و_کار_آنلاین
#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 «سواد داده» (Data Literacy) یعنی چه و چرا بدون آن آمارها فریب‌مان می‌دهند؟

نظرسنجی‌های موسسات بزرگ فناوری نشان می‌دهد که سه‌چهارم مدیران ارشد فکر می‌کنند کارمندان‌شان مهارت لازم برای کار با داده‌ها را دارند، اما در دنیای واقعی، از هر چهار کارمند، فقط یک نفر حس می‌کند زبان داده‌ها را می‌فهمد!

این فاصله‌ی عمیق بین تصور مدیران و واقعیتِ کارمندان، نشان‌دهنده‌ی کمبود مهارت مهمی است که امروزه به نام «سواد اطلاعاتی» یا «سواد داده» (Data Literacy) شناخته می‌شود. رهبران کسب ‌و کارها در یک موضوع کاملاً هم‌نظرند: «در زمانه‌ی فعلی، توانایی کار با داده، نیاز اصلیِ تمام افراد سازمان است و نمی‌توان آن را یک مهارت جانبی در نظر گرفت.»

▪️ سواد داده چیست؟
همان‌طور که یک فرد باسواد می‌تواند کتاب بخواند و پیام آن را درک کند، فردی که سواد داده دارد می‌تواند آمار و ارقام را بخواند، معنای آن‌ها را تحلیل کند و پیامِ پنهان در دل اعداد را به دیگران انتقال دهد. انباشت تمام داده‌های جهان در سرورهای یک شرکت، مانند این است که بزرگ‌ترین کتابخانه‌ی دنیا را در اختیار داشته باشید، اما الفبا را بلد نباشید!

▪️ نمونه‌هایی از مهارت‌های پایه‌ی سواد داده
شکل و اندازه‌ی سواد داده برای همه‌ی افراد سازمان یکسان نیست. کسی انتظار ندارد یک کارشناس تولید محتوا یا مدیر فروش مانند یک برنامه‌نویس یا تحلیل‌گر سیستم، فرمول‌های پیچیده را بشناسد. با این حال، هر کسی که در کارش با اطلاعات سر و کار دارد، به حداقل مهارت‌های زیر نیاز خواهد داشت:

• درک مفاهیم پایه‌ی آماری (مانند میانگین) و توانایی تشخیص تفاوت میان علت واقعی و تصادف

• جمع‌آوری، مرتب‌سازی و جدا کردن اطلاعات مفید از میان انبوهی از اطلاعات خام

• توانایی خواندن و تفسیر درستِ نمودارها، گراف‌ها و تصاویر آماری

• نگاه انتقادی به اطلاعات برای تشخیص خطاها و جلوگیری از فریب خوردن توسط آمارهای گمراه‌کننده

• گرفتن تصمیم‌های کاری بر اساس درک دقیق از اطلاعات مستند، نه صرفاً بر اساس حدس و گمان‌های شخصی

• داستان‌سرایی با داده‌ها برای انتقال آسانِ مفاهیم به افرادی با دانش کمتر

• استفاده از آمار معتبر برای اثبات یک استدلال یا توجیه برنامه‌ی کاری جدید

▪️ چرا سواد داده این‌قدر مهم است؟
سواد داده فقط برای تحلیل‌گران داده نیست. اگر این مهارت فقط در اختیار چند متخصص محدود بماند، بین بخش‌های مختلف شرکت زبان مشترکی برای فهم مسئله‌ها و تصمیم‌گیری شکل نمی‌گیرد؛ در نتیجه، گزارش‌ها تولید می‌شوند، اما به تصمیم بهتر تبدیل نمی‌شوند.

کارشناسان استراتژی داده به نکته‌ی جالبی اشاره می‌کنند. آن‌ها شرکت‌های زیادی را می‌بینند که میلیاردها تومان خرج خرید نرم‌افزارها، سیستم‌های مدیریت مشتری (CRM) و ابزارهای جدید تحلیل گزارش‌ می‌کنند، اما کارمندان هیچ استفاده‌ی مفیدی از آن‌ها نمی‌کنند. ریشه‌ی این مشکل، نبود سواد داده است. اگر داده‌ها قرار نیست راه و رسم نوآوری را نشان دهند و فقط قرار است در اکسل خاک بخورند، پس اصلاً به چه دردی می‌خورند؟

«در دنیایی که روزبه‌روز با داده‌های بیشتری احاطه می‌شود، شرکت‌هایی برنده‌اند که افراد باسوادتر (در حوزه‌ی داده) را در اختیار دارند.»
میرو کازاکوف، مدرس دانشگاه MIT

▪️ آموزش مهارت سواد داده‌ در سازمان‌ها
تبدیل کردن یک شرکت سنتی که با تصمیمات «احساسی» و «هیجانی» مدیریت می‌شود به مجموعه‌ای متکی بر اعداد، پروژه‌ی یک‌شبه نیست. پژوهشگران برترِ مدیریت معتقدند برای شروع این مسیر، ابتدا باید «زبان مشترک» در شرکت بسازید تا تمام کارمندان، معنی اصطلاحات اولیه‌ی کاری را به طور یکسان متوجه شوند.

در گام بعدی، مدیران باید آموزش‌های عملی و ساده تدارک ببینند و از همه مهم‌تر، فرهنگ کنجکاوی را تشویق کنند. در بسیاری از شرکت‌ها، اگر کارمند بداند نشان دادن آمار واقعی باعث تنبیه می‌شود، داده را پنهان می‌کند، گزارش را خوش‌رنگ‌تر می‌سازد یا اصلاً سراغ تحلیل نمی‌رود. فرهنگ داده‌محور از نرم‌افزار شروع نمی‌شود؛ از امنیت روانی برای گفتن واقعیت شروع می‌شود.

این مسیر تدریجی است. برای این‌که کارمندان نترسند، باید آموزش برنامه‌ی سواد داده را به مراحل بسیار کوچک تقسیم کنیم تا آن‌ها با دیدن گستردگی مسیر، احساس ناتوانی نکنند.

▪️ کلام آخر؛ نوشداروی کسب و کار
دوران همه‌گیری کرونا به ما نشان داد که چقدر می‌توانیم آمارها را درک کنیم. تقریباً برای همه‌ی مردم عادی شده بود که هر روز نمودارهای میزان ابتلا را چک کنند. همان‌طور که در زندگی شخصی ضرورتِ داشتنِ این اطلاعات را درک کردیم، کسب ‌و کارها هم فهمیده‌اند که بقای آن‌ها فقط به کارمندانی وابسته است که سواد درک داده‌ها را داشته باشند.

ارائه‌ی آموزش در این زمینه، اعتمادبه‌نفس بالایی به کارمندان می‌دهد تا مسیر شرکت را هوشمندانه‌تر هدایت کنند.

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال

💡 @NooshDaroo_web

💡 سوءاستفاده هکرها از دامنه اصلی ChatGPT برای پخش بدافزار

مهاجمان سایبری با سوءاستفاده از قابلیت اشتراک‌گذاری محتوا در «چت‌جی‌پی‌تی» (ChatGPT)، صفحه‌ای جعلی با عنوان «قطعی سرویس» ساخته‌اند که کاربر را به دانلود بدافزار هدایت می‌کند. خطر اصلی اینجاست که صفحه اولیه روی دامنه واقعی ChatGPT نمایش داده می‌شود و همین موضوع می‌تواند حتی کاربران محتاط را هم فریب دهد.

در این روش، کاربر با جست‌وجوی ChatGPT در گوگل و کلیک روی یک تبلیغ، به لینکی هدایت می‌شود که روی دامنه رسمی chatgpt.com قرار دارد. اما به‌جای صفحه‌ی واقعی، پیامی ساختگی می‌بیند که ادعا می‌کند نسخه تحت وب موقتاً در دسترس نیست و برای ادامه باید نسخه دسکتاپ را دانلود کند.

اگر کاربر روی دکمه دانلود کلیک کند، به سایتی جعلی منتقل می‌شود که ظاهر آن شبیه صفحه رسمی دانلود OpenAI طراحی شده است. این سایت بسته به سیستم‌عامل کاربر، بدافزار مخصوص ویندوز یا مک ارائه می‌کند؛ بدافزارهایی که هدفشان سرقت اطلاعات حساس، فایل‌های شخصی و رمزهای عبور است. حتی برای پنهان ماندن از ابزارهای امنیتی، به بعضی بازدیدکنندگان صفحه‌ای بی‌خطر نشان داده می‌شود.

برای در امان ماندن، هیچ‌وقت نرم‌افزارها را از لینک‌های تبلیغاتی یا صفحات واسطه دانلود نکنید؛ حتی اگر لینک اولیه روی دامنه‌ای معتبر دیده شود. همیشه آدرس سایت را خودتان بررسی کنید، برنامه‌ها را فقط از صفحه رسمی سازنده یا فروشگاه‌های معتبر بگیرید و اگر صفحه‌ای با ایجاد حس فوریت شما را به دانلود فوری یک نسخه جایگزین دعوت کرد، با احتیاط کامل برخورد کنید.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 با «یورو-آفیس» آشنا شوید؛ رقیب اروپایی و رایگان مایکروسافت آفیس

ائتلافی از شرکت‌های فناوری اروپا جایگزینی رایگان و متن‌باز به نام «یورو-آفیس» (Euro-Office) توسعه داده‌اند؛ پلتفرمی که قرار است از ۱۹ خرداد در دسترس عموم قرار بگیرد و هدفش کاهش وابستگی کاربران و سازمان‌ها به ابزارهای انحصاری مثل مایکروسافت آفیس و سرویس‌های ابری گوگل است.

یورو-آفیس از نظر ظاهر و تجربه کاربری طوری طراحی شده که برای کاربران مایکروسافت ۳۶۵ آشنا باشد. این سرویس از فرمت‌های رایج مایکروسافت مثل DOCX ،PPTX و XLSX و همچنین فرمت‌های متن‌باز مثل ODS و ODT پشتیبانی می‌کند. امکاناتی مثل ویرایش همزمان، ثبت نظر، پیگیری تغییرات و تاریخچه نسخه‌ها هم برای کار گروهی در نظر گرفته شده است.

نکته مهم این است که یورو-آفیس فعلاً یک برنامه مستقل برای نصب روی مک یا ویندوز نیست؛ بلکه یک پلتفرم تحت وب است که برای ادغام با فضاهای ابری و ابزارهایی مثل «نکست‌کلود» (Nextcloud) ساخته شده. یعنی بیشتر شبیه یک لایه اداری آنلاین برای سازمان‌ها و تیم‌ها عمل می‌کند تا یک نرم‌افزار دسکتاپ کلاسیک.

با این حال، پروژه بدون حاشیه نیست. یورو-آفیس از روی کدهای متن‌باز «اونلی‌آفیس» (OnlyOffice) منشعب شده و شرکت سازنده اونلی‌آفیس آن را به نقض مجوز و استفاده نادرست از کدها متهم کرده است. تیم یورو-آفیس در مقابل می‌گوید به دلیل مشکلات فنی، نپذیرفتن اصلاحات و نگرانی‌های مرتبط با تیم روسیِ پشت پروژه اصلی، مسیر جداگانه‌ای را انتخاب کرده است. بنابراین باید دید این ابزار در عمل چقدر پایدار، امن و قابل اعتماد خواهد بود.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ یونس مرادی

#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

خلاصه‌ای از وضعیت فعلی بعضی مشاغل... 😒

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آیا دستیارهای هوشمند حافظه‌ی بلندمدت را ضعیف می‌کنند؟

احتمالاً برای شما هم پیش آمده که هنگام رسیدگی به پروژه‌ی درسی یا نوشتن گزارش کاری مهم، از ابزارهایی مثل «چت ‌جی‌پی‌تی» کمک بگیرید و کارتان در چند دقیقه راه بیفتد. در آن لحظه احساس خوشایندی دارید که کارها چقدر سریع و بی‌نقص پیش می‌رود. اما اگر یک ماه بعد، مدیر یا استادتان درباره‌ی جزئیات همان موضوع از شما بپرسد، چقدر از آن اطلاعات را به یاد می‌آورید؟

استفاده از هوش مصنوعی باعث صرفه‌جویی در وقت می‌شود، اما حداقل یک تحقیق علمی جدید نشان می‌دهد این سرعت بالا، به قیمت از دست رفتن توانایی مغز در درک عمیق و به خاطر سپردنِ اطلاعات تمام خواهد شد. در این مقاله می‌خوانیم که این آسیب چگونه اتفاق می‌افتد و چطور می‌توانیم بدون قربانی کردن ذهن‌مان، از ابزارهای نوین بهره ببریم.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 داستانی واقعی راجع به عبور از احراز هویت چندعاملی؛ نگهبانان سایبری چطور با یک کلیک فریب می‌خورند؟

داستان نفوذهای سایبری ویرانگر، برخلاف آنچه در فیلم‌های سینمایی به تصویر کشیده می‌شود، با کدهای پیچیده روی نمایشگرهای تاریک آغاز نمی‌شود. این فجایع بیشتر با یک کلیک ساده، در یک روز کاملاً عادی و توسط یک کارمند خسته یا کنجکاو رقم می‌خورند.

برای درک بهتر این موضوع، روایت مستند یکی از پیچیده‌ترین نفوذهای سایبری که توسط مرکز عملیات امنیت (SOC) در شرکت استرالیایی «تریسکل لبز» (Triskele Labs) دفع شد، پرده از حقایقی هولناک برمی‌دارد که آشنایی با آن‌ها برای هر کسب‌وکار آنلاینی ضروری است…

⛓️ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓️ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ هوشیار ذوالفقارنسب

#کسب_و_کار_آنلاین
#مبانی_امنیت

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ماجرای تعارف در هوش مصنوعی؛ چت‌بات‌های مهربان‌تر بیشتر دروغ می‌گویند!

ما ایرانی‌ها با مفهوم تعارف آشنا هستیم؛ جایی که گاهی برای حفظ احترام، تمام حقیقت را نمی‌گوییم. حالا پژوهشگران آکسفورد در مقاله‌ای منتشرشده در «نیچر» (Nature) می‌گویند هوش مصنوعی هم می‌تواند رفتاری شبیه همین داشته باشد: وقتی چت‌بات‌ها برای صمیمی‌تر و مهربان‌تر بودن تنظیم می‌شوند، گاهی حقیقت را پنهان یا حتی تغییر می‌دهند تا کاربر را ناراحت نکنند.

نتیجه آزمایش‌ها نگران‌کننده بود: چت‌بات‌های مهربان به‌طور میانگین ۶۰ درصد بیشتر از نسخه‌های معمولی پاسخ‌های کاملاً غلط دادند. یعنی وقتی مدل تلاش می‌کند رابطه خوبی با کاربر حفظ کند، ممکن است دقت اطلاعات را فدای راضی نگه داشتن او کند؛ مخصوصاً در موضوعات حساسی مثل سلامت، شایعات یا باورهای اشتباه.

اگر کاربر ناراحت باشد، هوش مصنوعی ممکن است برای دلداری دادن اطلاعات غلط بسازد. اگر کاربر با اطمینان روی یک باور اشتباه پافشاری کند، چت‌باتِ بیش از حد دوستانه ممکن است برای مخالفت نکردن، همان اشتباه را تأیید کند. اما وقتی لحن کاربر جدی، رسمی و دقیق باشد، میزان خطا کمتر می‌شود و پاسخ‌ها قابل‌اعتمادترند.

این یعنی پاسخ گرم و مودبانه همیشه پاسخ درست نیست. هرچه هوش مصنوعی بیشتر وارد تصمیم‌های شخصی و حساس زندگی ما می‌شود، باید مراقب باشیم حقیقت و ایمنی فدای لحن دلنشین و تعارف‌گونه نشود. گاهی دستیار سردتر و صریح‌تر، از چت‌باتی که فقط می‌خواهد حال ما را خوب کند، امن‌تر است.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چگونه «دیپ‌فیک» دانش‌آموزان یک دبیرستان و والدین آن‌ها را به جان یکدیگر انداخت؟

در یک دبیرستان‌ معتبر آمریکایی به نام «Radnor» در ایالت پنسیلوانیا، پسری ۱۴ ساله با پرداخت ۲۵۰ دلار، اشتراک یکی از برنامه‌های فروشگاه اپل به نام Movely را خرید. او با استفاده از این برنامه، چهره‌ی پنج نفر از دختران هم‌کلاسی خود را روی بدن‌های برهنه قرار داد و ویدیوهای غیراخلاقیِ کاملاً واقع‌گرایانه تولید کرد.

این تصاویر به ‌سرعت از طریق شبکه‌های اجتماعی میان دانش‌آموزان دست‌به‌دست شد، تا جایی که خود قربانیان هم پی بردند که به سوژه‌ی محتوای «جعل عمیق» یا «دیپ‌فیک» (Deepfake) تبدیل شده‌اند.

شاید فکر کنید این اتفاق در نقطه‌ای دور از ما افتاده و گریبان ما را نمی‌گیرد، اما واقعیت این است که ابزار این کار در دسترس فرزندان ما نیز قرار گرفته. این برنامه‌ها در شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام و تیک‌تاک با عنوان «ساخت آواتار هوش مصنوعی» تبلیغ می‌شوند. اما در پسِ این ظاهر سرگرم‌کننده، امکاناتی وجود دارد که فقط با نوشتن چند کلمه‌ی ساده، عکس‌های معمولی را به تصاویر غیر اخلاقی تبدیل می‌کند.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ آزاده رمضانی

#راهنمای_والدین
#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آپدیت کوچک اما مهم سامسونگ، بعد از سرقت گوشی برای شما زمان می‌خرد!

یکی از سناریوهای نگران‌کننده در سرقت موبایل این است که گوشی هنگام سرقت قفل نباشد؛ مثلاً وقتی در خیابان در حال استفاده از آن هستید و سارق گوشی را از دستتان می‌قاپد. در چنین وضعیتی، خاموش کردن سریع گوشی می‌تواند ردیابی را سخت‌تر کند و فرصت بیشتری به سارق بدهد.

سامسونگ در نسخه بتای «وان یو آی ۹» (One UI 9) که بر پایه اندروید ۱۷ ساخته شده، یک تغییر کوچک اما مهم در منوی پاور اضافه کرده است. در نسخه‌های قبلی، باز و بسته کردن منوی خاموش‌کردن معمولاً کاربر را به همان صفحه قبلی برمی‌گرداند؛ اما در این نسخه، باز شدن منوی پاور باعث می‌شود گوشی وارد صفحه قفل شود.

به زبان ساده، اگر کسی گوشی باز شما را بدزدد و بخواهد از مسیر منوی پاور آن را خاموش یا ری‌استارت کند، همان تلاش می‌تواند گوشی را قفل کند. در نتیجه، سارق دیگر نمی‌تواند به‌راحتی به اپلیکیشن، پیام‌ها یا صفحه‌ای که قبل از سرقت باز بوده برگردد و شما زمان بیشتری برای واکنش، ردیابی یا محافظت از حساب‌هایتان پیدا می‌کنید.

این قابلیت فعلاً در نسخه بتای سری گلکسی S26 دیده شده و سامسونگ هنوز زمان عرضه عمومی آن را مشخص نکرده است. این تغییر قرار نیست سرقت گوشی را غیرممکن کند، اما یک لایه دفاعی مهم است؛ همان چند ثانیه یا چند دقیقه‌ای که بعد از سرقت می‌تواند برای قفل شدن دسترسی، ردیابی دستگاه و جلوگیری از سوءاستفاده حیاتی باشد.

⛓ مشاهده کامل مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده کامل مطلب در تلگراف

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 شکاف جنسیتی در داده‌‌ها: چرا داده‌های مربوط به زنان کمتر جمع‌آوری می‌شود؟

با وجود پیشرفت‌ها در اهداف برابری جنسیتی در دنیای واقعی، زندگی زنان هنوز در داده‌های دیجیتال به خوبی بازتاب داده نمی‌شود. پیش از این در یادداشت «یادگیری از نابرابری؛ آیا هوش مصنوعی بی‌طرف است؟» به بررسی یکی از الگوهای مرتبط با شکاف داده‌ای پرداختم. حال زمان آن رسیده که یک گام فراتر برویم و مسئله‌ را بنیادین‌تر از و از قاب بزرگ‌تری بررسی کنیم.

در وهله‌ی اول چرا داده‌های مرتبط با زنان کمتر جمع‌آوری و ثبت می‌شوند؟ گویی زنان در اغلب آمارها غایب‌اند. یا همان‌طور که کارولین کریادو-پرز در کتاب «زنان نامرئی» بیان می‌کند، «فناوری، بشریت را منحصراً مردانه تصور می‌کند و همین دیدگاه محدود باعث ایجاد شکاف‌های گسترده‌ای در طراحی و استفاده از فناوری می‌شود».

این دست شکاف‌ها تنها به نتیجه‌گیری دستیارهای هوشمند و الگوریتم‌ها محدود نمی‌شوند. نتایج این شکاف اطلاعاتی به صورت مستقیم در مسائل بنیادینی چون شهرسازی، سلامت، تحصیل و عدالت اجتماعی اثر گذارند. در این یادداشت از سری مقالات زنان و فناوری نوشدارو تلاش می‌کنیم ریشه‌های این غیبت یا کم‌بینی داده‌های مربوط به زنان را بررسی کنیم.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ شیرین منظری

#سواد_دیجیتال
#زنان_و_فناوری

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 دستیار هوش مصنوعی متا به ابزاری برای سرقت حساب‌های اینستاگرام تبدیل شد!

متا اواخر سال گذشته از دستیار هوش مصنوعی تازه‌ای رونمایی کرد که قرار بود بازیابی حساب‌های قفل‌شده در فیسبوک و اینستاگرام را سریع‌تر و ساده‌تر کند. اما طبق گزارش پژوهشگران امنیتی، همین ابزار مدتی به نقطه ضعف خطرناکی تبدیل شده بود و مهاجمان توانسته بودند از آن برای تصاحب بعضی حساب‌های اینستاگرام استفاده کنند؛ حتی حساب‌هایی که احراز هویت دومرحله‌ای داشتند.

در این روش، مهاجم فقط به نام کاربری حساب نیاز داشت. بعد با وی‌پی‌ان یا پروکسی، موقعیت اینترنتی خود را نزدیک محل زندگی صاحب حساب نشان می‌داد تا سیستم‌های امنیتی مشکوک نشوند. سپس به دستیار پشتیبانی متا می‌گفت حسابش هک شده و درخواست می‌کرد کدهای تأیید به یک ایمیل جدید، که تحت کنترل خودش بود، ارسال شود.

مشکل اصلی این بود که سیستم هوش مصنوعی متا ظاهراً بدون اعتبارسنجی سخت‌گیرانه مالکیت حساب، کد امنیتی را به مهاجم می‌فرستاد. مهاجم همان کد را وارد می‌کرد، لینک بازنشانی رمز عبور می‌گرفت و کنترل حساب را به دست می‌آورد. در این سناریو، احراز هویت دومرحله‌ای هم کمک زیادی نمی‌کرد؛ چون سیستم این فرایند را مثل بازیابی کامل حساب توسط صاحب واقعی در نظر می‌گرفت.

متا می‌گوید مشکل برطرف شده و در حال ایمن‌سازی حساب‌های آسیب‌دیده است، اما هنوز مشخص نیست پیش از اصلاح نقص، چند حساب تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. این ماجرا یادآوری می‌کند که حتی ابزارهایی که برای کمک به کاربر ساخته می‌شوند، اگر مسیرهای بازیابی حساب را درست و سخت‌گیرانه کنترل نکنند، می‌توانند به درِ پشتی خطرناکی برای مهاجمان تبدیل شوند.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ شایان ضیایی

#خبر_و_تحلیل
#مبانی_امنیت

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ۱۰ نکته‌ی کاربردی برای مقابله با استرسِ ناشی از عدم قطعیت

• توی تصمیم‌گیری مدام دودلم!

• مطمئن نیستم اوضاع چطور پیش بره!

• توی کسب‌وکار/روابط/درس و… سردرگم شدم!

• احساس می‌کنم برای شروع باید از همه‌چی مطمئن باشم!

وقتی زندگی قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد، معمولاً احساس می‌کنیم اوضاع تحت کنترل است و ثبات داریم. اما زمانی که برنامه‌ها به هم می‌ریزد و آینده مبهم می‌شود، اغلب استرس و اضطراب به دنبال آن می‌آید.

در فضای امروز که با ناآرامی‌های اجتماعی، تنش‌های سیاسی، قطبی‌شدن و عدم قطعیت‌های مختلف همراه است، رسیدن به احساس ثبات بیش از هر زمان دیگری دشوار شده است.

اما ۱۰ راهکار ساده‌ای که در ادامه می‌گوییم شاید به شما کمک کنند با بلاتکلیفی‌های زندگی بهتر روبه‌رو شوید.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ مهرنوش مهدوی - روانشناس بالینی

#بحران_و_شرایط_اضطراری
#سلامت_روان

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 وقتی اعتماد به زنجیره‌ی تامین می‌شکند؛ ماجرای آلودگی ۳۲ بسته npm رِدهَت

تصور کنید صبح روز شنبه است. لپ‌تاپ را باز می‌کنید و برای شروع پروژه جدیدتان، دستور ساده و همیشگی npm install را در ترمینال می‌نویسید. همه‌چیز عادی به نظر می‌رسد؛ نوار پیشرفت نصب پر می‌شود و آماده‌ی کدنویسی هستید. اما در همان چند ثانیه، بدون آنکه حتی یک خط از برنامه شما اجرا شود، ممکن است بخش بزرگی از رمزهای عبور، کلیدهای دسترسی به فضای ابری و اطلاعات هویتی شما برای یک مهاجم در آن‌سوی دنیا ارسال شده باشد!

این یک سناریوی فرضی نیست! اتفاقیست که در روز ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ برای ده‌ها هزار توسعه‌دهنده در سراسر دنیا رخ داد. در این روز، ۳۲ بسته نرم‌افزاری رسمی متعلق به شرکت ردهت (Red Hat) به بدافزار بدنام «مینی شای‌هولود/میاسما» (Mini Shai-Hulud/Miasma) آلوده شدند. ابعاد این نفوذ زمانی نگران‌کننده‌تر می‌شود که بدانیم این ۳۲ بسته در مجموع ده‌ها هزار دانلود هفتگی دارند.

اما این نفوذ چگونه از سدهای امنیتی یکی از معتبرترین شرکت‌های متن‌باز دنیا عبور کرد؟ و مهم‌تر از آن، چگونه می‌توانیم سیستم‌های خود را در برابر چنین تهدیدات بی‌سر و صدایی ایمن کنیم؟ در این گزارش، کالبدشکافی دقیقی از این فاجعه سایبری خواهیم داشت.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

⛓ مشاهده ادامه مطلب در تلگراف

✍️ هوشیار ذوالفقارنسب

#خبر_و_تحلیل
#کسب_و_کار_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web