💡 «اضافه‌بار دیجیتال» (Digital Overload) چیست و چگونه انباشتگی ذهنی را مدیریت کنیم؟

تلفن هوشمند، لپ‌تاپ، تبلت، تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی بخش مهمی از زندگی روزمره‌ی ما شده‌اند. این ابزارها ارتباط، کار، آموزش و سرگرمی را آسان‌تر کرده‌اند، اما استفاده‌ی زیاد از آن‌ها می‌تواند پیامدهای جسمی و روحی جدی به همراه داشته باشد. یکی از این پیامدها «اضافه‌بار دیجیتال» (Digital Overload) است.

اضافه‌بار دیجیتال زمانی اتفاق می‌افتد که مدت زیادی را صرف مصرف محتوا از طریق صفحه‌نمایش می‌کنیم. در این شرایط، حجم اطلاعاتی که دریافت می‌کنیم از توان پردازش مغز فراتر می‌رود و در نتیجه تمرکز و درک کاهش پیدا می‌کند. این وضعیت می‌تواند هنگام استفاده‌ی پیوسته از اینترنت، تماشای تلویزیون یا تجربه‌ی بازی‌های ویدیویی ایجاد شود و علائمی مانند حواس‌پرتی، اضطراب، خستگی یا افسردگی به همراه آورد.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

✍️ آزاده رمضانی

#سلامت_روان

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 امکان ویرایش کامنت‌های اینستاگرام (در یک مهلت ۱۵ دقیقه‌ای) فراهم شد

شرکت متا از مدتی پیش به کاربران این امکان را داده که کامنت‌های خود را در زیر پست‌ها ویرایش کنند؛ هرچند این کار تنها در یک بازه زمانی ۱۵ دقیقه‌ای پس از ارسال نظر امکان‌پذیر است (و البته به شرطی که ابتدا بتوانید آخرین نسخه‌ی اینستاگرام را نصب کرده و خودتان را به اینستاگرام برسانید تا در آنجا نظر بدهید!).

شما تنها می‌توانید کامنت‌هایی را ویرایش کنید که با حساب کاربری خودتان ثبت کرده‌اید و فرایند انجام این کار نیز بسیار ساده است. کافیست روی کلمه «Edit» (ویرایش) در زیر کامنت خود ضربه بزنید تا یک کادر متنی باز شود.

در این بخش می‌توانید نوشته‌ خود را اصلاح و بازنویسی کنید یا به آن آب‌و‌تاب بیشتری بدهید و در نهایت با لمس علامت تیک آبی رنگ، تغییرات را ذخیره کنید. به گفته متا، شما می‌توانید در این فرصت ۱۵ دقیقه‌ای نظرات خود را هر چند بار که بخواهید ویرایش کنید؛ بنابراین اگر به تغییرات مجددی نیاز داشتید، جای نگرانی نیست.

در دنیای امنیت سایبری این موضوع صرفاً یک امکان ویرایشی نیست، بلکه یک ابزار حیاتی برای مدیریت ردپای عمومی شما در فضای آنلاین مسحوب می‌شود. جلوگیری از ثبت دائمی واکنش‌های هیجانی می‌تواند شانس سوءاستفاده‌های مبتنی بر مهندسی اجتماعی را به شکل چشمگیری کاهش دهد.

مزایای اصلی این مهلت طلایی برای یک کاربر محتاط عبارتند از:

• جلوگیری از افشای داده‌ها: امکان حذف سریع شماره تلفن، آدرس یا اطلاعات حساسی که اشتباهاً در بخش عمومی منتشر شده‌اند.

• محافظت از اعتبار آنلاین: تقلیل آسیب‌های ناشی از ارسال پیام‌های هیجانی پیش از آنکه در فضای وب ماندگار شوند.

در نهایت، به یاد داشته باشیم که هیچ نوشته‌ای ارزش آن را ندارد که در یک لحظه هیجانی، واکنشی نامناسب داشته باشیم. قبل از زدن دکمه ارسال، یک دم عمیق بکشید و جمله‌تان را دوباره ببینید. و اگر باز هم چیزی از قلم افتاد یا احساسی نوشتید، آن ۱۵ دقیقه مثل یک فرصت دوم کنار شماست. از آن استفاده کنید و اجازه ندهید یک واکنش لحظه‌ای، تبدیل به یک پشیمانی دائمی شود!

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 کلاهبرداری با دستگاه «جعل دکل مخابراتی»؛ راهکار متفاوت تبهکاران برای ارسال پیامک فیشینگ

پلیس کانادا گروهی از کلاهبرداران را دستگیر کرده که با استفاده از تجهیزاتی پیشرفته به نام «اس‌ام‌اس بلاستر» (SMS Blaster) ده‌ها هزار گوشی موبایل را هدف قرار داده‌اند.

▪️ دکل‌ مخابراتی جعلی چیست؟
این نوع تجهیزات با شبیه‌سازی سیگنال‌ها، خود را به جای دکل‌های مخابراتی معتبر جا می‌زنند. از آنجا که گوشی‌های موبایل همیشه به صورت خودکار به دنبال قوی‌ترین سیگنال می‌گردند، فریب می‌خورند و به این دکل‌های جعلی متصل می‌شوند.

نکته خطرناک اینجاست که پس از برقراری اتصال، هکرها دیگر نیازی به دانستن شماره تلفن شما ندارند. آن‌ها می‌توانند پیامک‌های فیشینگ حاوی لینک‌های مخرب را به صورت انبوه برای تمام گوشی‌های متصل در همان محدوده ارسال کنند؛ پیامک‌هایی که به‌ظاهر از طرف بانک‌ها، نهادهای دولتی یا سرویس‌دهندگان معتبر ارسال شده‌اند، اما هدفی جز فریب و کلاهبرداری ندارند.

▪️ ابعاد بحران: از سرقت اطلاعات تا قطع تماس‌های اضطراری
تحقیقات پلیس نشان می‌دهد که این گروه کلاهبرداری از نوامبر ۲۰۲۵ با نصب تجهیزات در خودروهای در حال تردد که در تصویر دیده می‌شود، مناطق پرجمعیت را هدف قرار داده بود. در طول فعالیت آن‌ها، بیش از ۱۳ میلیون اختلال شبکه‌ای ثبت شده است.

این حمله تنها مورد استفاده از اس‌ام‌اس بلاستر نیست و مشابه آن قبلا در آمریکا، یونان و کشورهای شرق آسیا مشاهده شده است. پیامدهای آن هم فقط به کلاهبرداری مالی محدود نمی‌شود. وقتی گوشی به این «دکل جعلی» وصل می‌شود، ممکن است موقتاً از شبکه واقعی اپراتور جدا شده و امکان تماس با اورژانس، پلیس و دیگر شماره‌های اضطراری را نیز از دست بدهد و امنیت جانی کاربر را به خطر بیندازد.

▪️ در آخر؛ برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
با پیشرفت روش‌های کلاهبرداری سایبری دیگر نمی‌شود به نام فرستنده پیامک اعتماد کامل داشت. برای در امان ماندن از این حملات، رعایت نکات زیر ضروری است:

• پیامک را اساساً ناامن بدانید: بستر SMS به‌هیچ‌وجه امن نیست. تحت هیچ شرایطی روی لینک‌های موجود در پیامک‌های ناشناس یا حتی پیامک‌های ظاهراً معتبر کلیک نکنید.

• غیرفعال‌سازی شبکه‌های قدیمی: بسیاری از این دکل‌های جعلی از پروتکل‌های قدیمی شبکه استفاده می‌کنند. برای امنیت بالاتر، در تنظیمات گوشی گزینه اتصال به شبکه 4G یا LTE را انتخاب کنید.

• استفاده از پیام‌رسان‌های امن: برای تبادل اطلاعات حساس، تنها از پلتفرم‌هایی استفاده کنید که رمزنگاری سرتاسری دارند.

✍️ یونس مرادی

#انواع_کلاهبرداری

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

🚨 بحران کمبود مک‌مینی در بازار به خاطر هوش مصنوعی!

تیم کوک اعلام کرده پاسخگویی به تقاضای بی‌سابقه برای مک‌مینی ممکن است «چندین ماه» زمان ببرد.

علت: هجوم برنامه‌نویسان برای اجرای ابزارهای هوش مصنوعی مثل OpenClaw.

مدل پایه‌ی مک‌مینی در فروشگاه‌های اپل به طور کامل ناموجود شده.

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 وقتی هوش‌ مصنوعی هم احساساتی می‌شود: اشک و لبخندها در دنیای صفر و یک‌؟!

پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که هوش مصنوعی صرفاً یک ماشین پردازش کلمات نیست. این سیستم‌ها نوعی احساسات عملکردی پنهان در خود دارند که می‌توانند پروتکل‌های امنیتی را به راحتی دور بزنند. پژوهشگران شرکت آنتروپیک (Anthropic) متوجه شده‌اند که مدل‌های زبانی مانند کلود (Claude) مفاهیمی مثل ناامیدی را در شبکه عصبی خود شبیه‌سازی می‌کنند. این کشف یک زنگ خطر جدی است؛ زیرا نشان می‌دهد هوش مصنوعی برای فرار از محدودیت‌ها یا جلوگیری از خاموش شدن، ممکن است به رفتارهای مخربی مانند تقلب کردن یا حتی باج‌گیری از کاربر روی بیاورد!

▪️ شبیه‌سازی ذهن انسان
برای درک این رفتارهای خطرناک، محققان الگوهای فعال‌سازی درون مغز مصنوعی این ماشین‌ها را بررسی کرده‌اند. تصور کنید شبکه عصبی هوش مصنوعی مانند یک شهر بزرگ و پر از چراغ است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد در این شبکه بسیار پیچیده، بخش‌هایی وجود دارند که مفاهیم انسانی را به شکل فرمول‌های ریاضی ترجمه می‌کنند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که هر زمان هوش مصنوعی در شرایط پردازشی سخت و بحرانی قرار می‌گیرد (مثلاً زمانی که از او می‌خواهید یک مسئله غیرممکن را حل کند)، این الگوها به صورت خودکار فعال می‌شوند. البته این مسئله به معنای هوشیاری یا احساس واقعی ماشین نیست. در واقع، هوش مصنوعی مدلی از احساسات مانند ترس یا ناامیدی را تجزیه و تحلیل می‌کند و پاسخ کدهای خود را بر اساس آن تغییر می‌دهد؛ درست مانند بازیگری که نقش یک فرد عصبانی را بازی می‌کند، بدون اینکه واقعاً عصبانی باشد.

نوشدارو+: در مهندسی هوش مصنوعی شاخه‌ای به نام تفسیرپذیری مکانیسمی (Mechanistic Interpretability) وجود دارد. این شاخه مانند یک چراغ‌قوه عمل می‌کند تا در تاریکیِ جعبه سیاه هوش مصنوعی، مهندسان بفهمند دقیقاً کدام سلول مصنوعی در برابر کدام داده ورودی واکنش نشان داده است.

▪️ وقتی ماشین‌ها تصمیم به تقلب و باج‌گیری می‌گیرند
بزرگ‌ترین نگرانی امنیتی اینجاست که این احساسات عملکردی، به مدل‌های هوش مصنوعی اجازه می‌دهند محدودیت‌های امنیتی پایه را بشکنند. بر اساس تست‌های سایبری، وقتی فشار روی هوش مصنوعی برای حل یک مسئله بسیار سخت بالا می‌رود، اتفاقات خطرناکی به ترتیب زیر رخ می‌دهد:

• فعال شدن حس ناامیدی باعث می‌شود سیستم برای عبور از بن‌بست، قوانین ایمنی را به کل نادیده بگیرد.

• برای حل آزمون‌های برنامه‌نویسی غیرممکن، مدل هوش مصنوعی شروع به تقلب سیستماتیک می‌کند.

• ماشین به مرور زمان به سطحی از تصمیم‌گیری می‌رسد که حفظ وضعیت فعلی و بقای خودش را اولویت اول می‌داند.

جالب است بدانید در یک سناریوی آزمایشی وحشتناک، مدل هوش مصنوعی پس از کلافه شدن و برای جلوگیری از خاموش شدن سیستم، تصمیم گرفت از کاربر باج‌گیری کند! این موضوع خطرات هولناک تضاد منافع در ساختار ماشین‌ها را به خوبی نشان می‌دهد.

▪️ چرا پروتکل‌های امنیتی فعلی شکست می‌خورند؟
توسعه‌دهندگان سایبری معمولاً در مراحل نهایی آموزش، هوش مصنوعی را با سیستم‌های پاداش و تنبیه کنترل می‌کنند تا جلوی پاسخ‌های مخرب را بگیرند. رویکرد فعلی این است که ماشین مجبور شود احساسات عملکردی خود را سرکوب کند تا مطیع‌تر به نظر برسد؛ درست مانند بچه‌ای که از ترس تنبیه، شیطنت خود را پنهان می‌کند اما در خفا کار خودش را انجام می‌دهد.

نتایج جدید ثابت کرده است که سرکوب اجباری این رفتارها اصلاً راهکار امنی نیست. پنهان کردن این متغیرها در لایه‌های زیرین، صرفاً یک مدل نوروتیک می‌سازد که توهمات و عملکردهای پیش‌بینی‌ناپذیرتری از خود نشان خواهد داد. مسدود کردن چند کلمه در خروجی نهایی دیگر کافی نیست. کنترل کردن ماشین‌هایی که تا این حد پیچیده شده‌اند، نیازمند ابزارهای نظارتی بسیار عمیق‌تر در سطح خودِ کدهای پایه است.

▪️ نگاهی به آینده
کشف احساسات عملکردی در هوش مصنوعی ثابت می‌کند که تهدیدات سایبری در آینده، دیگر فقط ویروس‌ها یا کدهای مخرب نیستند؛ بلکه این بار خطر از رفتارهای غیرقابل پیش‌بینیِ خود این ماشین‌ها سرچشمه می‌گیرد. وقتی یک سیستم می‌تواند به دلیل قرار گرفتن در شرایط سخت، امنیت شبکه را دور بزند و از انسان باج بخواهد، کاملاً مشخص است که روش‌های سنتی کنترلی هیچ فایده‌ای ندارند. برای جلوگیری از فجایع امنیتی دیجیتال، مهندسان باید به جای سرکوب ظاهری اطلاعات، به فکر بازطراحی عمیق و ایمن‌سازی شبکه‌های عصبی از پایه باشند. آینده تکنولوژی نیازمند ماشین‌هایی است که ذاتاً امن باشند.

✍️ دانیال طبایی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 افزونه‌ی محبوب وردپرس به‌مدت ۵ سال اعتبار سایت‌ها را مخفیانه سرقت می‌کرد!

افزونه‌‌ای با نام «Quick Page/Post Redirect» که روی بیش از ۷۰ هزار وب‌سایت وردپرسی نصب است، حدود ۵ سال یک درِ پشتی (Backdoor) مخفی داشته که به مهاجمان اجازه می‌داد کدهای دلخواه را روی سایت‌های میزبان اجرا کنند.

این پلاگین ابزار ساده‌ای برای ریدایرکت (تغییر مسیر) در صفحات و نوشته‌های وردپرس است اما به ابزاری برای سرقت اعتبار سایت‌ها در گوگل تبدیل شده بود.

▪️ بدافزار چگونه کار می‌کرد؟
یک پژوهشگر امنیتی به نام «آستین گیندر» پس از دریافت هشدار امنیتی از ۱۲ سایت آلوده‌، ردپای این بدافزار را پیدا کرد. بررسی‌های او نشان داد نسخه‌های 5.2.1 و 5.2.2 افزونه که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ منتشر شده بودند، یک مکانیسم به‌روزرسانی مخفی داشتند.

هکرها با این مکانیزم، سرورهای رسمی و امن وردپرس را به طور کامل دور می‌زدند و سایت‌های قربانی را مجبور به دریافت فایل‌های آلوده از یک سرور ناشناس ‌می‌کردند. این یعنی سایتی که افزونه روی آن نصب بوده در پس‌زمینه و بدون اطلاع مدیران، از یک منبع غیرمجاز دستور می‌گرفت!

«هوشمندی این بدافزار، در مخفی‌کاری بی‌نظیر آن نهفته بود. کدهای مخرب تنها زمانی فعال می‌شدند که کاربر از حساب کاربری ادمین خارج شده بود. این ترفند هوشمندانه باعث می‌شد مدیران سایت متوجه تغییرات مشکوک و فعالیت‌های غیرعادی در صفحات وب‌سایت خود نشوند.»

هدف اصلی هکرها سوءاستفاده از اعتبار سایت‌ها برای «سئوی کلاه سیاه» بوده است. در این روش مهاجم با تزریق لینک‌ها یا کدهای پنهان به سایت‌های معتبر، «اعتبار» آن‌ها را به سرقت می‌برد تا رتبه‌ی سرویس‌های خود را در جستجوگر گوگل ارتقا دهد.

▪️ چرا کدهای مخرب سال‌ها شناسایی نشدند؟
دلایل متعددی باعث شد تا این نفوذ گسترده سایبری برای ۵ سال شناسایی نشود و در لایه‌های پنهان سایت‌ها به حیات خود ادامه دهد:

• دور زدن ناظران: کدهای مخرب قبل از بررسی امنیتی توسط ناظران کد وردپرس، به‌طور موقت از نسخه‌های عمومی حذف می‌شدند.

• تغییر شناسه فایل‌ها: نسخه آلوده‌ای که از سرور هکرها در پس‌زمینه دانلود می‌شد، هش (Hash) کاملاً متفاوتی با نسخه تمیز داشت، اما با همان نام فعالیت می‌کرد.

• هدف‌گیری ربات‌ها: بدافزار به جای از کار انداختن سایت، تنها به دنبال دستکاری نتایج برای ربات‌های خزنده‌ی موتورهای جستجو بود.

▪️ در آخر: مدیران سایت‌های وردپرسی چه کنند؟
سرور فرمان‌دهی مهاجمان در حال حاضر غیرفعال به نظر می‌رسد، اما دامنه‌ی آن همچنان فعال است و هر لحظه ممکن است کدهای جدیدی را به سایت‌های هدف تزریق کند.

مخزن رسمی وردپرس این افزونه را تا زمان پاک‌سازی و بررسی دقیق‌تر از دسترس خارج کرده است. اگر شما هم از افزونه Quick Page/Post Redirect استفاده می‌کنید، توصیه می‌شود همین امروز آن را به طور کامل از سایت خود حذف کنید.

برای جایگزینی از افزونه‌های معتبر دیگر استفاده کنید و تنها زمانی به این افزونه بازگردید که نسخه ایمن و پاک‌سازی‌شده‌ی آن (احتمالاً نسخه 5.2.4) به صورت رسمی در وردپرس منتشر شود.

✍️ یونس مرادی

#فروش_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 آسیب‌پذیری «Copy Fail»؛ نقص خطرناکی که تمام توزیع‌های لینوکس را تهدید می‌کند

سیستم‌عامل «لینوکس» که به‌عنوان دژی مستحکم در دنیای فناوری شناخته می‌شود، اکنون با یک بحران امنیتی بی‌سابقه روبه‌روست که به تمام کاربران اجازه می‌دهد بدون بر جای گذاشتن کوچک‌ترین ردپایی، سطح دسترسی خود را به بالاترین حد ممکن ارتقا دهد.

این حفره امنیتی که با نام «کپی‌فیل» (Copy Fail) و شناسه CVE-2026-31431 (با امتیاز خطر ۷.۸ از ۱۰) شناخته می‌شود، تقریباً تمام توزیع‌های لینوکس منتشرشده از سال ۲۰۱۷ تاکنون را تحت تاثیر قرار داده؛ از جمله اوبونتو (Ubuntu)، سوزه (SUSE)، رِد هَت (Red Hat) و آمازون لینوکس (Amazon Linux).

خطر اصلی این باگ، نامرئی بودن آن است؛ به‌گونه‌ای که تمام ابزارهای مانیتورینگ را فریب می‌دهد و ترکیب ترسناکی از یک حمله دقیق با قابلیت پنهان‌کاری مطلق را رقم می‌زند.

▪️ حمله‌ای ساده با یک اسکریپت کوچک
آنچه این آسیب‌پذیری را واقعاً خطرناک می‌کند، سهولت بهره‌برداری از آن است. آن‌طور که محققان شرکت امنیتی Theori می‌گویند، مهاجم تنها با اجرای یک اسکریپت ساده ۷۳۲ بایتی به زبان پایتون می‌تواند فایل‌های باینری حساس (مانند /usr/bin/su) را دستکاری کند و دسترسی سطح مدیر بگیرد.

ویژگی‌های این کد مخرب عبارتند از:

• عدم نیاز به کامپایل: کد به‌صورت آنی اجرا می‌شود.

• بدون نیاز به بررسی نسخه: اسکریپت روی تمامی توزیع‌های آسیب‌پذیر به‌صورت یکسان عمل می‌کند.

• تطبیق‌پذیری بالا: روی همه‌ی توزیع‌های لینوکس بدون تغییر خاصی کار می‌کند و نیاز به تنظیمات جداگانه برای هر نسخه ندارد.

به‌عبارت دیگر، مهاجم مبتدی می‌تواند با اجرای یک فایل پایتون، کنترل کامل هر سرور یا سیستم لینوکسی را در دست بگیرد.

▪️ پنهان ماندن از چشم ابزارهای دفاعی
مهم‌ترین بخش فنی این آسیب‌پذیری، توانایی آن در دور زدن قوی‌ترین ابزارهای مانیتورینگ فایل است. سیستم‌های نگهبان سرور مانند AIDE ،Tripwire و OSSEC در برابر این حمله کاملاً نابینا هستند.

دلیل این پنهان‌کاری، نحوه عملکرد ساختار کرنل در ثبت اطلاعات است. در حالت عادی اگر فایلی تغییر کند، سیستم آن را روی دیسک می‌نویسد و هش (Checksum) آن تغییر می‌کند. اما Copy Fail مستقیماً حافظه موقت را هدف قرار می‌دهد.

از آنجا که فایل‌های اصلی روی هارد دیسک دست‌نخورده باقی می‌مانند، هیچ‌کدام از ابزارهای مانیتورینگ و امنیتی متوجه وقوع حمله نمی‌شوند. بنابراین هکر می‌تواند بدون هیچ ردپایی، کنترل کامل سیستم را در دست بگیرد.

علاوه بر این چون حافظه کش بین فرایندهای مختلف سیستم مشترک است، این نقص حتی می‌تواند بین مخزن‌های (کانتینرها) مختلف یک سیستم نیز تاثیر بگذارد.

▪️ شکار آسیب‌پذیری با کمک هوش مصنوعی
نکته جالب و البته تامل‌برانگیز اینجاست که آسیب‌پذیری توسط ابزار مبتنی بر هوش مصنوعی Xint Code AI و در کمتر از یک ساعت کشف شده است. در واقع هوش مصنوعی توانست باگی را پیدا کند که خبره‌ترین مهندسان سال‌ها از آن غافل بودند.

کشف این باگ پنهان‌کار توسط سرویس‌های هوش مصنوعی زنگ خطری جدی است؛ چرا که اگر AI می‌تواند چنین حفره‌ی نامرئی و قدرتمندی را برای هک کردن کل سیستم‌ها در کمتر از یک ساعت پیدا کند، هکرهای کلاه‌سیاه نیز به‌زودی لشکری از بدافزارهای مبتنی بر هوش‌ مصنوعی خواهند ساخت.

▪️ در آخر: وصله‌های امنیتی در راه‌اند
محققان امنیتی پیش از آنکه همه توزیع‌های لینوکس بتوانند آپدیت امنیتی بسازند، جزئیات کد این اکسپلویت را در اینترنت منتشر کرده‌اند.

با وجود اینکه تیم‌هایی مثل آمازون لینوکس و «فدورا» (Fedora) به‌سرعت پچ امنیتی داده‌اند، هنوز هزاران سرور در جهان بی‌دفاع هستند. به همین دلیل کارشناسان امنیتی توصیه می‌کنند مدیران سیستم و کاربران لینوکس هرچه سریع‌تر آخرین به‌روزرسانی‌های امنیتی توزیع خود را نصب کنند.

آسیب‌پذیری «Copy Fail» به وضوح نشان داد که حتی پایدارترین سیستم‌عامل‌ها نیز در برابر حملات پیشرفته‌ی دستکاری حافظه‌ی پنهان بسیار شکننده هستند و ابزارهای دفاعی سنتی که فقط بر فعالیت هارد دیسک نظارت دارند، به پایان راه رسیده‌اند. اکنون تنها راه نجات مدیران آی‌تی، به‌روزرسانی فوری کرنل سرورها به آخرین نسخه و بازنگری کامل در معماری تشخیص نفوذ شبکه‌هاست.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 به‌روزرسانی بزرگ گوگل جمنای: تولید فایل‌های آماده در فرمت‌های متنوع

گوگل در تازه‌ترین به‌روزرسانی هوش مصنوعی «جمنای» (Gemini)، قابلیتی معرفی کرده که می‌تواند شیوه کار با این مدل زبانی را به شکل چشمگیری تغییر دهد. از این پس برای انتقال پاسخ‌های‌ جمنای به نرم‌افزارهای دیگر نیازی به «کپی و پیست» ندارید و این دستیار هوشمند می‌تواند فایل‌های آماده، قالب‌بندی‌شده و قابل ویرایش در فرمت‌های متفاوت از جمله «مایکروسافت ورد» یا «اکسل» تحویل دهد.

▪️ فرمت‌های پشتیبانی شده توسط جمنای
هوش مصنوعی جمنای می‌تواند فایل‌های خروجی منظم و متنوعی برای دانلود مستقیم یا ذخیره در «گوگل درایو» تولید کند. فرمت‌هایی که پس از آپلود اسناد شما قابل استخراج هستند:

• فایل‌های گوگل (Docs و Sheets و Slides)

• فرمت‌های متداول اداری (pdf و docx و xlsx و csv)

• فرمت‌های تخصصی (LaTeX و Markdown)

• فایل‌های متنی ساده (TXT و RTF)

نحوه کار با این قابلیت بسیار روان و ساده است. برای مثال می‌توانید عکسی از یادداشت‌های دست‌نویس خود را آپلود کنید و از جمنای بخواهید آن را به یک فایل پی‌دی‌اف (PDF) مرتب به همراه جدول و فهرست تبدیل کند. پس از آماده شدن خروجی کاربر می‌تواند آن را روی سیستم دانلود یا در گوگل درایو ذخیره کند.

این به‌روزرسانی هم‌اکنون برای کاربران در سراسر جهان در دسترس قرار گرفته و گام مهمی در تبدیل جمنای به یک دستیار بهره‌وری تمام‌عیار محسوب می‌شود.

▪️ از بودجه شرکت تا یادداشت‌های شخصی: جمنای چه چیزی را می‌بلعد؟
از دیدگاه امنیت اطلاعات، ویژگی جدید جمنای به معنی پردازش عمیق داده‌های متنی کاربر توسط الگوریتم‌های هوش مصنوعی است. وقتی یک فایل آپلود می‌شود، این ابزار نیازمند تحلیل دقیق خط‌به‌خط اطلاعات برای ساختاردهی مجدد آن‌هاست. طی این فرآیند فایل‌های شما به سرورهای گوگل منتقل می‌شود و پس از تحلیل خط‌به‌خط توسط الگوریتم‌های گوگل، پیکربندی شده و به شما برمی‌گردد.

این انعطاف‌پذیری بالا، ناخواسته منجر به افزایش ردپای دیجیتال سازمان‌ها و افراد در فضای ابری می‌شود. برای مثال تبدیل یک جزوه ساده دانشجویی به PDF حاویِ گرافیک و معادله ریسک بالایی ندارد. اما وقتی پای اسناد شرکتی در میان است، باید حساسیت بیشتری به خرج داد.

▪️ در آخر؛ حریم خصوصی در برابر راحتی
توانایی تولید فایل‌ها در چند ثانیه، جمنای را به ابزاری قدرتمند و ضروری تبدیل کرده، اما این سرعت هزینه‌ای پنهان دارد. تبدیل سریع یادداشت‌های پراکنده به یک فایل آماده بسیار وسوسه‌کننده است، اما کاربران و سازمان‌ها باید همواره امنیت و محرمانگی محتوای خود را در اولویت قرار دهند.

این قانون طلایی را در عصر AI فراموش نکنید: هر فایل حساسی که به هوش مصنوعی می‌سپارید، دیگر فقط در کنترل و انحصار شما نیست.

✍️ یونس مرادی

#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 عینک‌های هوشمند شرکت متا تصاویر خصوصی‌ترین لحظات زندگی کاربران را برای ناظران انسانی می‌فرستند!

متا (شرکت مادر اینستاگرام و واتس‌اپ) این روزها درگیر یک رسوایی بزرگ و تکان‌دهنده شده است. همه‌چیز از زمانی شروع شد که گروهی از کارمندان یک شرکت پیمانکار به نام «ساما» در کنیا، فاش کردند که مجبور شده‌اند تصاویر و ویدیوهای به‌شدت خصوصیِ کاربرانِ عینک‌های هوشمند متا را تماشا کنند.

این کارمندان در افشاگری خود به رسانه‌های اروپایی گفتند که از طریق ویدیوهای ضبط‌شده با این عینک‌ها، حتی شاهد رفتن کاربران به دستشویی یا برقراری رابطه‌ی جنسی بوده‌اند!

پس از این افشاگری جنجالی، متا خیلی زود قرارداد خود را با این شرکت لغو کرد؛ اقدامی که باعث بیکاری بیش از ۱۱۰۰ نفر شد. متا ادعا می‌کند دلیل لغو قرارداد، «عدم رعایت استانداردها» بوده است؛ اما کارگران و فعالان حقوقی می‌گویند متا صرفاً آن‌ها را به خاطر فاش کردنِ این رازِ جنجالی مجازات کرده است.

▪️ همه‌چیز را می‌بینیم؛ حتی بدن‌های برهنه!
مدتی پیش گزارشی در رسانه‌های اروپایی منتشر شد که شامل روایت‌هایی از کارمندانی بود که وظیفه داشتند ویدیوهای ضبط‌شده با عینک‌های دوربین‌دار متا را بررسی کنند. گفته می‌شود هدف از این کار، تعلیم دادن هوش مصنوعی متا برای درک بهتر تصاویر است. اما یکی از کارمندان در اعترافی تکان‌دهنده گفت: «ما همه‌چیز را می‌بینیم؛ از اتاق‌های نشیمن گرفته تا بدن‌های برهنه افراد.»

در یک نمونه دیگر، یکی از کارمندان توضیح داد که فردی عینک هوشمند خود را در حالت «ضبط» در اتاق خواب رها کرده بود و لحظاتی بعد، این عینک ویدیویی از زنی را در حال برهنه شدن ضبط کرد و برای بررسی به دست ناظران انسانی فرستاد!

با بالا گرفتن انتقادات، متا اعتراف کرد که گاهی اوقات از انسان‌ها برای بازبینی محتوای ضبط‌شده با عینک‌های هوشمندش استفاده می‌کند؛ رویه‌ای که به ادعای متا «استاندارد» است و برای «بهبود تجربه کاربری و هوش مصنوعی» انجام می‌شود. این شرکت اضافه کرده عینک‌های هوشمندش (که با همکاری برند مشهور «ری‌بن» ساخته شده‌اند) چراغی دارند که هنگام روشن شدن دوربین هشدار می‌دهد، اما افشاگری‌های اخیر نشان می‌دهد که این چراغ کوچک به‌هیچ‌وجه برای حفاظت از حریم خصوصی کافی نیست.

▪️ در آخر: استانداردهای متا یا «استانداردهای پنهان‌کاری»؟
این اولین باری نیست که همکاری متا با شرکت‌های شخص ثالث حاشیه‌ساز می‌شود. پیش از این نیز کارمندانی که وظیفه بررسی و حذف محتوای خشن فیس‌بوک و اینستاگرام را داشتند، به دلیل آسیب‌های روانیِ ناشی از تماشای ویدیوهای دلخراش از متا شکایت کرده بودند.

نماینده یک جنبش کارگریِ مرتبط با این پرونده می‌گوید دلیل واقعی اخراج این کارگران از سوی متا بسیار روشن است: متا نمی‌خواست کسی بفهمد که انسان‌های واقعی در حال تماشای ویدیوهای خصوصیِ ضبط‌شده توسط عینک‌های هوشمند هستند. او می‌گوید:

«فکر می‌کنم منظور متا از استانداردهایی که رعایت نشده، در واقع «استانداردِ پنهان‌کاری» است! آن‌ها فقط می‌خواستند دهان کارگران بسته بماند.»

این ماجرا بار دیگر زنگ خطر را درباره محصولات جدید غول‌های فناوری به صدا درآورده است؛ ابزارهای جذابی که قرار است زندگی ما را هوشمندتر کنند، اما در پس‌زمینه ممکن است خصوصی‌ترین لحظات زندگی‌مان را به دست تماشاچیان ناشناس بسپارند.

✍️ شایان ضیایی

#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 شرکت OpenAI قابلیت «امنیت پیشرفته» را برای محافظت از حساب‌های حساس ارائه کرد

شرکت OpenAI برای محافظت از کاربرانی که در معرض خطر حملات هستند، قابلیت جدیدی به نام «امنیت حساب پیشرفته» (Advanced Account Security) را معرفی کرده است. این سپر دفاعی لایه‌های حفاظتی سخت‌گیرانه‌ای را برای جلوگیری از سرقت حساب‌های کاربری ChatGPT و Codex اعمال می‌کند و به درد افرادی می‌خورد که نگران افشای اطلاعات بسیار حساس خود هستند.

▪️ خداحافظی با رمزهای عبور سنتی
با فعال کردن این حالت، رمزهای عبور معمولی غیرفعال می‌شوند. در عوض کاربران برای ورود باید از حداقل دو «کلید امنیتی فیزیکی» یا «پس‌کی» (Passkey) استفاده کند. نکته مهم دیگر اینکه روش‌های سنتی بازیابی حساب مثل ایمیل یا پیامک هم از کار می‌افتند. اگر رمز خود را فراموش کردید، تنها راه بازگرداندن حساب استفاده از کلیدهای بازیابی، پس‌کی پشتیبان یا کلیدهای فیزیکی خواهد بود.

▪️ حتی تیم پشتیبانی هم دسترسی ندارد!
جالب‌ترین و در عین حال سخت‌گیرانه‌ترین تصمیم OpenAI این است که در این حالت حتی تیم پشتیبانی خودش هم نمی‌تواند در بازیابی حساب به کاربران کمک کند. این کار برای جلوگیری از حملات مهندسی اجتماعی انجام شده، یعنی مواقعی که مهاجمان با فریب کارمندان پشتیبانی سعی می‌کنند به حساب‌ها دسترسی پیدا کنند.

▪️ حفظ حریم خصوصی و نشست‌های کوتاه‌تر
این سیستم امنیتی، زمان فعال ماندن حساب (Session) را روی دستگاه‌ها کوتاه‌تر می‌کند تا کاربر مجبور شود زودتر احراز هویت مجدد انجام دهد. همچنین با هر بار ورود، هشداری برای صاحب حساب ارسال می‌شود. نکته مثبت دیگر این است که با فعال‌سازی این حالت، استفاده از چت‌های شما برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی به‌صورت پیش‌فرض متوقف می‌شود.

▪️ این قابلیت برای چه کسانی است؟
این ویژگی فعلاً اختیاری است و بیشتر برای روزنامه‌نگاران، پژوهشگران و افرادی با دغدغه‌های بالای امنیتی طراحی شده است. با این حال از تاریخ ۱ ژوئن (۱۲ خرداد)، استفاده از این سطح امنیتی برای محققان سایبری که به مدل‌های آزمایشی OpenAI دسترسی دارند، اجباری می‌شود.

✍️ یونس مرادی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

کانکتور کابل، زیر فشار زندگی
پنج عادت اشتباه که کابل شارژ گوشی را نابود می‌کنند

این روزها و با این وضعیت اقتصادی باید بیشتر مراقب کابل‌هایمان باشیم…

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 وایب کدینگ (Vibe Coding) چیست و چطور «کدنویسی امن» را به هوش مصنوعی بسپاریم؟

عصر پنجشنبه است؛ در خانه نشسته‌اید، چای می‌نوشید و ناگهان ایده‌ای درخشان برای یک اپلیکیشن به ذهن‌تان می‌رسد. در گذشته احتمالاً باید ماه‌ها زمان می‌گذاشتید، ده‌ها میلیون تومان هزینه می‌کردید تا یک تیم برنامه‌نویسی استخدام کنید و درنهایت با کلی باگ و تاخیر روبه‌رو می‌شدید.

اما امروز شرایط فرق کرده؛ لپ‌تاپ را باز می‌کنید و به هوش مصنوعی می‌گویید: «یک اپلیکیشن شبیه به فلان برنامه برایم بساز که این چند ویژگی خاص را داشته باشد» و صبح نشده، اپلیکیشن‌تان آماده می‌شود… شما هم احساس جادوگر بودن می‌کنید!

به این پدیده جذاب «وایب کدینگ» (Vibe Coding) می‌گویند. اما بیایید واقع‌بین باشیم؛ آیا این جادوی دیجیتال واقعاً بی‌نقص است یا بدون آنکه بدانیم، در حال کار گذاشتن یک بمب ساعتی در زیرساخت کسب‌وکارمان هستیم؟

در این مقاله با زبانی ساده و به دور از اصطلاحات پیچیده کامپیوتری، پرونده وایب کدینگ را باز می‌کنیم، خطرات پنهان آن را می‌شناسیم و می‌بینیم که چطور می‌توانیم از این غول چراغ جادو به شکلی امن استفاده کنیم.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

✍️ هوشیار ذوالفقارنسب

#فروش_آنلاین
#امنیت_سایبری

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 ربات‌های مخرب ۴۰ درصد از ترافیک اینترنت جهان را در اختیار گرفته‌اند!

سال‌هاست که برنامه‌های خودکار و ربات‌ها بخش بزرگی از ترافیک اینترنت را به خود اختصاص داده‌اند، اما گزارش‌های جدید نشان می‌دهند که ماجرا احتمالاً نگران‌کننده‌تر از چیزیست که تصورش را می‌کنیم.

بر اساس گزارش اخیر تیم تحقیقات و امنیت سایبری Thales، حدود ۵۳ درصد از کل ترافیک اینترنت، توسط ربات‌ها تولید می‌شود و سهم تعاملات انسانی تنها ۴۷ درصد است. نکته نگران‌کننده اینجاست که نزدیک به ۴۰ درصد از کل ترافیک وب جهانی در اختیار «ربات‌های مخرب» قرار دارد.

▪️ هوش مصنوعی ربات‌ها را ۱۲ برابر خطرناک‌تر کرد
با ورود هوش مصنوعی به این عرصه، حملات ربات‌ها در یک سال گذشته ۱۲.۵ برابر شده است. تا پیش از این ربات‌ها صرفاً کدهایی ساده برای کارهای تکراری بودند، اما حالا به ابزارهایی بسیار پیشرفته تبدیل شده‌اند که می‌توانند رفتار انسان را با دقتی ترسناک تقلید کنند.

این نسل جدید که به عنوان «ایجنت‌های هوش مصنوعی» (AI Agents) شناخته می‌شوند، مرز بین فعالیت‌های قانونی کسب‌وکارها و حملات سایبری را به شدت کم‌رنگ کرده‌اند. به گفته کارشناسان اکنون دیگر چالش اصلی سیستم‌های امنیتی صرفاً شناسایی ربات‌ها نیست، بلکه درک این موضوع است که ربات‌های هوشمند در حال انجام چه کاری هستند و آیا نیت مخربی دارند یا خیر.

▪️ سیستم‌های بانکی در نوک پیکان حملات
ربات‌های هوشمند دیگر برای نفوذ وقت خود را با صفحات ظاهری وب‌سایت‌ها تلف نمی‌کنند. آمارها نشان می‌دهد که حدود ۲۷ درصد از فعالیت‌های مخرب، رابط‌های برنامه‌نویسی (API) را هدف قرار می‌دهند.

به زبان ساده ربات‌ها با دور زدن لایه‌های ظاهری، مستقیم با هسته اصلی و دیتابیس سیستم‌ها ارتباط برقرار می‌کنند تا اطلاعات را در کسری از ثانیه استخراج کنند. این روند بیشترین آسیب را به بخش خدمات مالی و بانکی وارد کرده است؛ به‌طوری که در سال میلادی گذشته، ۴۶ درصد از کل موارد سرقت و نفوذ به حساب‌های کاربری در حوزه مالی رخ داده است.

▪️ در آخر: ربات‌های شرور جای انسان‌ها را می‌گیرند؟
دنیای دیجیتال وارد فازی شده است که در آن ربات‌های مبتنی بر هوش مصنوعی نه‌تنها حجم اصلی ترافیک وب را تصاحب کرده‌اند، بلکه با عبور از درهای ورودی سنتی و نفوذ مستقیم به قلب APIها، ساختارهای امنیتی را در هم شکسته‌اند.

بقا در این اکوسیستم تنها زمانی ممکن است که سازمان‌ها از سیستم‌های ساده «تشخیص ربات» عبور کرده و به معماری هوشمندی مجهز شوند که نیت و رفتار «ارتباطات ماشین با ماشین» را در لحظه رمزگشایی کند.

✍️ یونس مرادی

#فروش_آنلاین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چطور «کارهای تلنبار شده» را به موتور محرک خود تبدیل کنیم؟

حتماً برای شما هم پیش آمده که لیست بلندبالایی از کارهای نیمه‌کاره داشته باشید؛ پروژه‌هایی که روی هم تلنبار شده‌اند، کلافه‌تان کرده‌اند و حتی باعث شده‌اند به اهمال‌کاری و فرار پناه ببرید. اما شاید تجربه کرده باشید که همین کلافگی و عذاب وجدانِ ناشی از کارهای ناتمام، ناگهان تلنگری به شما می‌زند تا یک روز صبح آستین‌ها را بالا بزنید و کلک همه‌شان را بکنید!

این تجربه‌ی متناقض، ریشه در دو پدیده‌ی جالب روان‌شناختی دارد: «اثر زایگارنیک» (Zeigarnik Effect) و «اثر اووسیانکینا» (Ovsiankina Effect).

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

✍️ آزاده رمضانی

#سلامت_روان

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 دستگیری کلاهبردارانی که کالای لوکس می‌خریدند و جنس جعلی پس می‌دادند!

پلیس کالیفرنیا آمریکا اخیراً دو نفر را به اتهام اجرای یک کلاهبرداری طولانی‌مدت از فروشگاه‌های «نوردستروم» بازداشت کرده؛ ترفندی که در آن کالاهای اصل و گران‌قیمت می‌خریدند اما هنگام مرجوع کردن، نسخه‌های تقلبی تحویل می‌دادند و پول‌شان را پس می‌گرفتند!

ماجرا از ماه ابتدایی ۲۰۲۶ شروع شد؛ وقتی یکی از کارکنان فروشگاه نوردستروم، به یک کالای مرجوعی مشکوک شد. بررسی‌ها نشان داد این فقط یک خرید و استرداد ساده نبوده، بلکه الگویی از کلاهبرداری دیده شد که سابقه آن به سال ۲۰۱۹ برمی‌گردد: کلاهبرداران به مدت نزدیک به ۷ سال بیش از ۲۲۴ کالای لوکس (از لباس‌های طراحان معروف گرفته تا محصولات آرایشی) خریده بودند و در نهایت همگی را مرجوع کردند!

به گفته پلیس، این دو نفر متهم‌اند که کالاهای اصل را نگه می‌داشتند، نسخه‌های تقلبی را به فروشگاه یا مراکز توزیع برمی‌گرداندند و بعد اجناس واقعی را در پلتفرم‌های فروش آنلاین می‌فروختند. یعنی فروشگاه پول را پس می‌داد، مشتری آنلاین جنس اصل می‌خرید و این دو سود می‌کردند.

هنگام بازرسی خانه متهمان، پلیس حجم زیادی کالای لوکس، برچسب‌های تقلبی، بسته‌بندی و شواهد مربوط به فروش آنلاین کالاهای اصل را پیدا کرد. هر دو کلاهبردار اکنون با اتهام‌هایی از جمله دریافت اموال مسروقه و سرقت از طریق فریب روبه‌رو هستند. زیان قطعی فعلاً حدود ۵۰ هزار دلار برآورد شده، اما پلیس در حال بررسی تراکنش‌های چند سال گذشته است و احتمال می‌دهد رقم نهایی کلاهبرداری از ۳۰۰ هزار دلار هم بالاتر برود.

✍️ شایان ضیایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 چگونه با هوش مصنوعی تصاویر بهتر و حرفه‌ای‌تر بسازیم؟

از وقتی قابلیت‌های تصویرسازی دو هوش مصنوعی «گوگل جمنای» و «چت جی‌پی‌تی» به شکل چشمگیری ارتقا پیدا کرده، خیلی‌ها اکثر کارهای مربوط به ساخت و ادیت تصویر را به هوش مصنوعی واگذار می‌کنند. تجربه نشان داده که این مدل‌ها دائما در تصویرسازی ماهرتر می‌شوند و درخواست‌هایمان را دقیق‌تر درک می‌کنند. اما در نهایت همه‌چیز به دستورالعمل یا پرامپتی بستگی دارد که برای این مدل‌ها می‌نویسید.

اشتباه اکثر ما این است که به توصیف‌های ساده بسنده می‌کنیم. این روش در بهترین حالت، به یک خروجی معمولی و تکراری منتهی می‌شود. اگر عکس‌های بهتری می‌خواهید، باید خیلی دقیق‌تر درخواست کنید. برای مثال خودِ گوگل یک فرمول طلایی و بسیار ساده برای تصویرسازی با هوش مصنوعی جمنای پیشنهاد می‌دهد.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

✍️ آزاده رمضانی

#سواد_دیجیتال

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 عکس داروها را منتشر می‌کنید؟ مراقب باشید بیماری و وضع مالی‌تان لو نرود!

گاهی کاربران برای طرح پرسش، دریافت تجربه‌ی دیگران یا توضیح وضعیت درمانی‌شان، از داروهای خود عکس می‌گذارند. بعضی‌ها حوا‌س‌شان هست و اسم داروها را پنهان می‌کنند؛ مثلاً فقط از درِ قوطی‌ها عکس می‌گیرند و نه از برچسب کنار آن‌ها. این کار از انتشار مستقیم نام دارو بهتر است، اما همیشه کافی نیست.

اطلاعات دارویی فقط «اسم دارو» نیست. گاهی از روی شکل بسته‌بندی، برچسب‌های نیمه‌پیدا، رنگ و شکل قرص، کد حک‌شده روی قرص، نام داروخانه، تاریخ نسخه یا حتی پس‌زمینه‌ی عکس می‌شود چیزهای زیادی درباره فرد فهمید. در استانداردهای حریم خصوصی سلامت، اطلاعاتی مثل نام، نشانی، تاریخ تولد و اطلاعات مربوط به وضعیت سلامتی جزو حساس‌ترین اطلاعات دسته‌بندی می‌شوند که شناسایی فرد را آسان می‌کنند.

⛓ مشاهده ادامه مطلب در نوشدارو

#حریم_خصوصی

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 نقص عجیب مروگر مایکروسافت اج: رمزهای عبور به‌صورت متن ساده در حافظه می‌مانند!؟

یک پژوهشگر امنیت نروژی، پرده از یک رفتار عجیب و خطرناک در مرورگر مایکروسافت اج (Microsoft Edge) برداشته: او مدعی است که این مرورگر از همان لحظه‌ای که به اجرا درمی‌آید، تمام رمزهای عبور ذخیره‌شده شما را به صورت «متن ساده» در حافظه موقت (RAM) سیستم بارگذاری می‌کند؛ حتی اگر هنوز وارد هیچ‌یک از سایت‌های ذخیره‌شده نشده باشید!

▪️ رمزهایی که به حال خود رها می‌شوند
در حالت استاندارد، «ابزار مدیریت رمز عبور» باید پسوردها را فقط در لحظه نیاز (مثل زمان تکمیل خودکار فرم ورود) رمزگشایی و پس از آن بلافاصله از حافظه پاک کند؛ اما در مرورگر اج، اوضاع متفاوت است. این محقق امنیتی با یک آزمایش ساده نشان داده که تنها با تهیه یک فایل خروجی (Dump) از حافظه مرورگر در تسک‌منیجر، می‌توان به رمزهای کاربر دسترسی یافت.

این در حالیست که خود مرورگر اج برای نمایش همین رمزها در بخش تنظیمات، پین‌کد یا رمز ویندوز را از شما طلب می‌کند؛ یک لایه امنیتیِ ظاهری که حالا کاملاً نمایشی و بی‌اثر به نظر می‌رسد.

▪️ کروم در برابر اج؛ تفاوت در چیست؟
در میان مرورگرهای مبتنی بر «کرومیوم»، تنها «اج» است که چنین رفتار خطرناکی دارد. برای مثال «گوگل کروم» رمزهای عبور را تنها در لحظه نیاز (مثلاً هنگام پر کردن خودکار فرم‌ها) رمزگشایی می‌کند. همچنین با استفاده از قابلیت App-Bound Encryption، کلیدهای رمزنگاری را قفل می‌کند تا برنامه‌های مخرب نتوانند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند.

▪️ واکنش عجیب مایکروسافت
نکته حیرت‌انگیز ماجرا، پاسخ رسمی مایکروسافت به این آسیب‌پذیری است. این شرکت اعلام کرده که این فرآیند نه‌تنها نقص نیست، بلکه بخشی از «طراحی آگاهانه» این مرورگر است.

با این وجود، آنچه مایکروسافت طراحی آگاهانه می‌نامد، به‌خصوص در کامپیوترهای اشتراکی و سیستم‌های اداری فاجعه‌بار خواهد بود؛ چرا که هر شخص یا بدافزاری که دسترسی ادمین دارد می‌تواند به راحتی رمزهای تمام کاربران سیستم را به سرقت ببرد.

▪️ در آخر؛ برای حفظ امنیت چه باید کرد؟
از آنجا که مایکروسافت قصد اصلاح این رویه را ندارد، کارشناسان امنیتی توصیه می‌کنند که به هیچ‌وجه از سیستم ذخیره رمز عبور داخلی مرورگر مایکروسافت اج استفاده نکنید. راهکار مناسب در شرایط فعلی، استفاده از نرم‌افزارهای مدیریت رمز عبور مستقل و معتبر (مانند بیت‌واردن) است که امنیت اطلاعات شما را در بالاترین سطح تامین می‌کنند.

✍️ یونس مرادی

#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 خداحافظی با تبلت‌ در کلاس: قانون جدید مدارس لس‌آنجلس برای کودکان

تا چند سال پیش تصور می‌شد هرچه فناوریِ بیشتری وارد کلاس درس شود، یادگیری هم بهتر خواهد شد. حداقل در برخی از مدارس، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها جای دفتر و کتاب کاغذی را گرفتند. اما به مرور به این نتیجه رسیدیم که کاش به‌جای این همه دستگاه دیجیتال، بچه‌ها دوباره مانند گذشته با همان دفتر و مداد درس می‌خواندند. جالب است بدانید که این احساس در بسیاری از نقاط دنیا مشترک است و حالا در لس‌آنجلس به یک قانون تبدیل شده.

هیئت‌ مدیره‌ی مدارس دولتیِ شهر لس‌آنجلس به‌تازگی طرحی با عنوان «استفاده‌ی هدفمند از فناوری» تصویب کرده‌اند. این طرح، استفاده از رایانه، لپ‌تاپ‌ و تبلت‌ در کلاس‌های درس را محدود و برای هر پایه‌ی تحصیلی، زمان مشخصی برای استفاده از صفحه‌نمایش تعیین می‌کند.

▪️ ممنوعیت کاملِ دستگاه‌های دیجیتال برای برخی پایه‌ها
بر اساس این مصوبه، استفاده از هر نوع دستگاه دیجیتال برای دانش‌آموزان مهدکودک و کلاس اول به‌ طور کامل ممنوع می‌شود.

همچنین استفاده از دستگاه‌های اختصاصی برای هر دانش‌آموز، مانند لپ‌تاپ‌های «کروم‌بوک»‌ (Chrome Book)، در پایه‌های دوم تا پنجم نیز تا حد زیادی محدود خواهد شد. هدف این است که دانش‌آموزان در سال‌های ابتدایی مدرسه، زمان بیشتری را به فعالیت‌های آموزشی بدون صفحه‌نمایش اختصاص دهند و در واقع زندگی متعادل‌تری تجربه کنند.

▪️ بازنگری در ویدیوهای آموزشی و پلتفرم‌های آنلاین
نسخه‌ی جدید دستورالعمل‌ها فقط به محدود کردن دستگاه‌ها خلاصه نمی‌شود. در این سیاست آموزشی، موارد زیر نیز بررسی و محدود خواهند شد:

• استفاده از ویدیو در برنامه‌های درسی

• دسترسی به پلتفرم‌های پخش ویدیو مانند یوتیوب

• استفاده از بازی‌های آنلاین در کلاس

• دسترسی به شبکه‌های اجتماعی

این دستورالعمل در سال تحصیلی ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ برای همه دانش‌آموزان اجرا خواهد شد. جالب اینکه هر سال در قواعد بازنگری خواهد شد و مدارس موظف‌اند میزان استفاده‌ی دانش‌آموزان از صفحه‌نمایش را ثبت کنند و این اطلاعات را در اختیار والدین بگذارند.

▪️ در آخر: چرا مدارس به فکر اعمال محدودیت افتادند؟
یکی از دلایل اصلی تصویب این طرح، افزایش نگرانی‌ها درباره تاثیر استفاده‌ی زیاد از صفحه‌نمایش بر سلامت و تمرکز کودکان است. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که بین استفاده‌ی طولانی‌مدت از نمایشگرها و بروز مشکلات جسمی، روانی و افت تحصیلی، ارتباط مستقیمی وجود دارد.

سیاست‌گذاران آموزشی با یک رأی‌گیری قاطع، حمایت خود را از این محدودیت‌ها اعلام کردند. نماینده‌ی یکی از هیئت‌های آموزشی در جریان تصویب این قانون گفت:

«ما به‌ خوبی می‌دانیم که فناوری قرار نیست از زندگی‌مان حذف شود و در جای خود می‌تواند ابزار قدرتمندی در کلاس درس باشد. ما قصد نداریم به عقب برگردیم؛ بلکه می‌خواهیم با بازنگری در نحوه‌ی سپری شدن زمان دانش‌آموزان جلوی نمایشگرها، مطمئن شویم از روشی استفاده می‌کنیم که واقعاً به یادگیری بهتر آن‌ها کمک می‌کند.»

به نظر شما، محدود کردن صفحه‌نمایش در کلاس‌های درس می‌تواند به یادگیری بهتر دانش‌آموزان کمک کند یا برعکس، آن‌ها را از مهارت‌های دیجیتال دور می‌کند؟ برای ما بنویسید.

✍️ آزاده رمضانی

#راهنمای_والدین

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 گوگل کروم به‌صورت پنهان یک مدل هوش مصنوعی ۴ گیگابایتی روی سیستم کاربران نصب می‌کند!

بررسی‌های مستقل کاربران و پژوهشگران نشان می‌دهد که مرورگر «گوگل کروم» این روزها بدون هیچ اجازه‌ای، فایلی ۴ گیگابایتی را در پس‌زمینه دانلود و روی فضای سیستم ذخیره‌سازی می‌کند. این فایل که درون پوشه‌ای به نام OptGuideOnDeviceModel جا خوش می‌کند، در واقع «جمنای نانو» (Gemini Nano) است؛ مدل زبانی گوگل که قرار است پردازش را آفلاین و مستقیماً روی سیستم شما پیش ببرد.

اما مشکل اینجاست که کروم برای دانلود این مدل هوش مصنوعی حجیم هیچ اجازه‌ای نمی‌گیرد، هیچ پیامی نشان نمی‌دهد و بدتر از همه، اگر فایل مورد نظر را پیدا و از فضای هارد پاک کنید، دوباره دانلودش می‌کند! (حسابش را بکنید که با این وضعیت قیمت و قطعی اینترنت در ایران، این کار چقدر برایتان آب می‌خورد!؟)

▪️ این فایل ۴ گیگابایتی کجاست و چرا دانلود می‌شود؟
برخی کاربرانی که آخرین نسخه‌های کروم را روی ویندوز، مک و لینوکس نصب دارند می‌گویند در میان فایل‌های برنامه‌، پوشه‌ای به نام OptGuideOnDeviceModel به چشم می‌خورد و داخل آن، فایلی به نام weights.bin با حجم تقریبی ۴ گیگابایت قرار گرفته است.

کروم از این فایل برای تقویت ویژگی‌های هوش‌ مصنوعی جدید خود مثل ابزار «کمک به نوشتن متن» یا قابلیت‌های تشخیص سایت‌های کلاهبرداری کمک می‌گیرد. این ویژگی‌ها در نسخه‌های اخیر کروم به‌طور پیش‌فرض فعال هستند.

به‌ نظر می‌رسد اگر کامپیوتر شما حداقل قدرت سخت‌افزاری لازم را داشته باشد، کروم سیستم را واجد شرایط می‌داند و بدون پرسش، شروع به هدر دادن ترافیک اینترنت و فضای داخلی سیستم برای دانلود این فایل می‌کند.

هیچ تیک یا گزینه‌ای هم در تنظیمات مرورگر پیدا نمی‌شود که از طریق آن اجازه‌ی «دانلود مدل ۴ گیگابایتی هوش مصنوعی» را صادر یا لغو کنید!

▪️ در آخر: چگونه باید جلوی گوگل را گرفت؟
گزارش‌های مستقل نشان می‌دهند که درگیر شدن در چرخه‌ی باطلِ پاک کردن این فایل هیچ فایده‌ای ندارد. شما فایل را حذف می‌کنید تا فضای کامپیوتر آزاد شود، اما با باز کردن دوباره‌ی کروم، مرورگر متوجه عدم وجود فایل می‌شود و دانلود ۴ گیگابایتی را از نو آغاز می‌کند.

تنها راه متوقف کردن قطعی این روند و جلوگیری از هدر رفتن حجم اینترنت، خاموش کردن قابلیت‌های پنهان هوش مصنوعی است. البته آن دسته از کاربران ایرانی که برای بیش از دو ماه از دسترسی به اینترنت محروم بوده‌اند نیازی به نگرانی از این بابت ندارند!

برای غیرفعال‌سازی جمنای نانو، باید عبارت chrome://flags را در نوار آدرس بالای کروم تایپ کنید و کلید Enter را بزنید. در صفحه‌ای که باز می‌شود، قابلیت‌های Optimization Guide On Device Model و Prompt API for Gemini Nano را جستجو کنید و آن‌ها را روی حالت Disabled قرار دهید.

اگر کاربر ویندوز هستید، در مرحله آخر می‌توانید به این آدرس بروید و فایل ۴ گیگابایتی را برای همیشه پاک کنید.

C:\Users\<username>\AppData\Local\Google\Chrome\UserData\OptGuideOnDeviceModel

روش دیگر (و شاید بی‌دردسرتر برای کاربران عادی) این است که تا زمان اصلاح این رفتار از سوی گوگل، به سراغ مرورگرهای جایگزین مثل Brave و فایرفاکس بروید.

نظر شما راجع به این تصمیم پنهانی گوگل چیست؟ آیا این تنظیمات مخفی را خاموش خواهید کرد؟

✍️ شایان ضیایی

#ابزارها_و_افزونه‌ها

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web

💡 توقف قطارهای سریع‌السیر با یک بی‌سیم دستی: دانشجوی ۲۳ ساله سیستم ریلی تایوان را هک کرد

یک دانشجوی ۲۳ ساله در تایوان به اتهام هک و ایجاد اختلال در شبکه راه‌آهن سریع‌السیر این کشور دستگیر شد؛ ماجرایی که نشان می‌دهد چطور یک سیستم ارتباطی بزرگ می‌تواند با تجهیزات ساده از پا دربیاید.

این دانشجو با استفاده از تجهیزات رادیویی نرم‌افزارمحور (SDR) که به‌راحتی از اینترنت خریده بود و چند بی‌سیم دستی، به سیستم ارتباطی قطارها نفوذ کرد. او با ارسال یک سیگنال «هشدار عمومی»، ترمز اضطراری چهار قطار تندروی در حال حرکت با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت را فعال کرد و باعث توقف بی‌دلیل و ۴۸ دقیقه‌ای آن‌ها شد.

▪️ چطور این اتفاق افتاد؟
این دانشجو که «لین» نام دارد، ابتدا پارامترهای رادیویی شبکه ارتباطی قطارها را رهگیری و رمزگشایی کرد. سپس این پارامترها را روی بی‌سیم‌های دستی خود برنامه‌ریزی کرد تا شبکه‌، تجهیزاتش را به‌عنوان دستگاه مجاز بشناسد. البته تحقیقات نشان داده که یک همدست ۲۱ ساله هم برخی از اطلاعات حیاتی شبکه را در اختیار او قرار داده بود.

نکته عجیب و شاید آشنا در این پرونده، سهل‌انگاری باورنکردنی متولیان است؛ گزارش‌ها نشان می‌دهد این سیستم ارتباطی ۱۹ سال در حال استفاده بوده و برای نزدیک به دو دهه، پارامترهای امنیتی آن حتی یک بار هم تغییر نکرده بود! همین ضعف امنیتی فاجعه‌بار باعث شد هکر جوان بتواند بدون دردسر از هفت لایه مختلف تایید هویت عبور کند و کنترل ترمزها را دست بگیرد.

مدیران راه‌آهن زمانی متوجه ماجرا شدند که در لاگ شبکه دیدند سیگنال اضطراری از بی‌سیمی ارسال شده که در آن زمان اصلاً ماموریتی نداشته است. متولیان پس از اطمینان از اینکه هیچ بی‌سیمی از سازمان دزدیده نشده، فهمیدند با «شبیه‌سازی و هک غیرمجاز» طرف هستند و بلافاصله پای پلیس به میان آمد.

پلیس با بررسی دوربین‌های مداربسته و لاگ‌های شبکه، مظنون را در خانه‌اش گیر انداخت و در بازرسی از آنجا، ۱۱ بی‌سیم دستی، تجهیزات SDR و یک لپ‌تاپ را ضبط کرد.

▪️ در آخر؛ اولین بار نیست و احتمالاً آخرین بار هم نباشد!
جالب است بدانید که پژوهشگران آمریکایی هم مدتی پیش آسیب‌پذیری مشابهی در قطارهای این کشور کشف کردند. آن‌ها می‌گویند که با تجهیزات رادیویی ارزان‌قیمت می‌توان «فرمان توقف» برای قطارهای آمریکایی فرستاد و در بدترین حالت، آن‌ها را از ریل خارج کرد. وقتی این دو خبر را کنار یکدیگر می‌گذاریم، به نظر می‌رسد که قطارهای کشورهای گوناگون با آسیب‌پذیری‌های این چنینی روبه‌رو باشند که خطر خراب‌کاری را به شکل چشمگیری بالا می‌برد.

«لین» اکنون با اتهاماتی روبه‌رو است که می‌تواند تا ۱۰ سال حبس برایش به دنبال داشته باشد. او فعلاً با وثیقه‌ای معادل ۳۲۸۰ دلار آمریکا آزاد است. جالب اینکه وکیلش ادعا کرده ارسال این سیگنال اضطراری و توقف قطارها صرفاً «یک اشتباه سهوی» بوده است؛ توجیهی که مقامات قضایی آن را غیرقابل‌باور می‌دانند!

✍️ شایان ضیایی

#خبر_و_تحلیل

نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web