چالش زندگی این است که قدر همه‌چیز را بدانی و در عین حال خود را وابسته به هیچ‌چیز نکنی؛ و این همان هنر زیستن است.

شد شد، نشد صدای آهنگو زیاد میکنم.

Talent: caring too much and pretending I don’t.

‹هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام‌تر از آهو، بی‌باک‌تر از شیرم
هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر›

مولانا

منِ عزیزم،
می‌دانم گاهی دلت می‌گیرد… از خستگیِ راه، از آدم‌ها، از رؤیاهایی که دیر به بار می‌نشینند. می‌دانم شب‌هایی بوده که با اشک به خواب رفتی و صبح‌هایی که با دلی سنگین بیدار شدی. این غم‌ها واقعی‌اند، انکارشان نمی‌کنم.
اما در میان همین روزهای تلخ، تو هنوز توانسته‌ای ادامه بدهی. هنوز نفس می‌کشی، هنوز می‌نویسی، هنوز خیال می‌کنی و هنوز امیدی کوچک گوشه‌ی دلت پنهان است. همین یعنی تو قوی‌تر از آنی که فکر می‌کنی.
من از تو می‌خواهم هر بار که دلت شکست، به خودت یادآوری کنی که حتی در دل تاریکی هم می‌شود روشنایی کوچکی پیدا کرد. تو بارها از دل غم، چیزی برای لبخند پیدا کرده‌ای.
دوستت دارم، من

می‌سازم، چه می‌شود کرد؟ مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از داخلش خوشبختی درآورد؟ همین است که هست.

فروغ فرخزاد

Él es el tipo de música que escuchas con los ojos cerrados.

نه مغرورم
نه دل‌سنگم
نه از تحقیر می‌ترسم
پر از بغضم ولی
از اشک بی‌تاثیر
می‌ترسم.

از سختی‌های اضطراب اینه که گاهی نمی‌دونی دقیقا از چی ناراحتی، فقط حس می‌کنی یه چیزی توی دلت سنگینه و هر لحظه داره بیشتر خفه‌ت می‌کنه.

وقتی ترسِ از دست دادن کسی یا چیزی رو تجربه نکرده باشی، قدر بودنش رو نمی‌فهمی.

برخی نبردها، تنها خاکستری بر جان می‌پاشند؛ رها کن، که ارزش آرامش از خون پیروزی بیشتر است.

هیچ روزی دوباره نمی‌آید، هیچ نگاهی تکرار نمی‌شود؛ پس بگذار امروز، همان چیزی باشد که بعدها دلت برایش تنگ می‌شود.

انسان‌ها هرگز جنایت را با این چنین کمال و شادمانی انجام نمی‌دهند، مگر زمانی که آن را از روی اعتقاد مذهبی انجام دهند.