وطن فروش واقعی اونیه که اتفاقات دی ماه رو دید و سکوت کرد.

آستانه صبرم دیگه نمیصبره.

از دیدن Last seen within a month های دوستام و خانوادم توی تلگرام واقعا عذاب میکشم.

در حال حاضر زندگیم به حدی تخمیه که اگر به کسی بگم "زندگیم" بهش فحش دادم.

قطع بودیم تنهاییمونو گردن بی نتی مینداختیم حداقل.

‏داشتن زندگی معمولی بلوط بود و من اون سنجابه توی عصر یخبندانم.

توروخدا نتو وصل کنید.
آدمای سه چهار فصل گذشته زندگیم دارن بهم تکست میدن.

چند ماه اخیر رو توی «نمیدونم چیکار کنم» ترین حالت ممکن گذروندم.

با اختلاف بدترین حس، پشیمونی از خوبی کردنه.

من نهایتا یکی دو بار میگم این رفتارت اذیتم میکنه، بار سوم از خودت بدتر رفتار میکنم💆🏼‍♀️.

اینکه هر روز جوری میگذره که میگیم عه دیروز چقدر بهتر بودا
ترسناک ترین و دیوونه کننده ترین حالت ممکنه.

‏هرچقد آدمای بیشتری‌ رو تو زندگیت میشناسی بیشتر به این موضوع پی میبری که هرچقد کم‌تر با آدما در ارتباط باشی حالت بهتره.

صبر برای ما یه گزینه نبود بلکه تنها راه چاره بود.

40 روزه که قراره کار اینا تموم بشه و این وسط، کار تنها کسی که تموم شده من و آیند‌مه.💆🏼‍♀️