‏این مسنجرِ «بله» انقد همه‌چیزش کیریه که دلم می‌خواد فردای آزادی، اسمشو عوض کنیم بگذاریم «خیر» .

تعداد جنگ هایی که توشون حضور داشتم از تعداد رابطه هام بیشتره.

‏بین من و فروپاشی روانی دیگه هیچ فاصله‌ای نیست، دست تو دست هم دیگه‌ایم.

این قطعی اینترنت هر دفه بهم یادآور میشه که چقدر هیشکیو ندارم و همه عزیزانم کیلومترها ازم فاصله دارن.

دلم واقعی شدن سناریوهای ذهنم‌رو میخواد.

تو رابطه نبودن و جنگ اصلا ترکیب خوبی نیست.

این سال در غروب جمعه به پایان خواهد رسید چنین سکانس غم انگیزی واقعا برای پایان امسال لازم بود.

‏ممکنه جدی دق کنم. نمی‌دونم شماها چجوری دارید می‌تونین.

تو این شرایط کاش حداقل یه پسر خوشگله داشتم.🎀

وطن فروش واقعی اونیه که اتفاقات دی ماه رو دید و سکوت کرد.

آستانه صبرم دیگه نمیصبره.

از دیدن Last seen within a month های دوستام و خانوادم توی تلگرام واقعا عذاب میکشم.

در حال حاضر زندگیم به حدی تخمیه که اگر به کسی بگم "زندگیم" بهش فحش دادم.

قطع بودیم تنهاییمونو گردن بی نتی مینداختیم حداقل.

‏داشتن زندگی معمولی بلوط بود و من اون سنجابه توی عصر یخبندانم.

توروخدا نتو وصل کنید.
آدمای سه چهار فصل گذشته زندگیم دارن بهم تکست میدن.