📌 آیا افراد در حالت #کما، صدای ما را می شنوند؟

☑️ مقایسه مناطق فعال مغز حین پاسخ تصور شده به سوالات در فرد سالم و 5 بیمار در حالت کما

👁‍🗨 t.me/NIAGg

🎞 فیلم کوتاه زیبای "زندگی با تشویش" / LIVING With Anxiety

☑️ نگاهی به زندگی فردی مبتلا به اختلال #حمله_هراس #Panic_attack
و #آگورافوبیا (ترس از فضای باز)

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 #دمانس_لوی_بادیز آرام آرام رابین ویلیامز را به خودکشی رساند.
بیماری او را با کالبدشکافی تشخیص دادند.

▪️ امروز سالروز درگذشت اوست.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

🔹 تروریستی که در مغز همسرم زندگی می کرد
🔸🔹پزشکان ابتدا بیماری رابین ویلیامز را پارکینسون تشخیص دادند اما پس از کالبد شکافی اعلام شد او به دمانس لوی‌بادیز مبتلا بوده است.


💡https://t.me/NIAGg

🔹🔸تروریستی که در مغز همسرم زندگی می کرد

چهره ی رابین ویلیامز بخشی از خاطرات سینمایی ماست و نمی توان جومانجی، بی خوابی، انجمن شاعران مرده و چه رویاهایی می آیند را از یاد برد. اما خودکشی و مرگ او در سال 2014،پایانی بود بر تمام جذابیت های شخصیتی شوخ طبع و دلنشین. سوزان اشنایدر ویلیامز همسر او در قالب یک مقاله برای یک مجله معتبر Neurology به بیان جزئیات بیماری، روند درمان و وضعیت روحی او وهمسرش پرداخته است.

وی می‌نویسد: رابین داشت ذهنش را از دست می‌داد و از این مساله آگاه بود. آیا می‌توانید تصور کنید که او چه رنجی از این تجربه می‌برد که در حال از هم گسیختگی است؟ آزمایش‌های بی‌پایان خون، آزمایش‌های ادرار، همراه با بررسی های متعدد سطح کورتیزول و غدد لنفاوی بارها انجام شد. یک اسکن مغزی نیز انجام شد تا احتمال وجود تومور در غده هیپوفیز او بررسی شود و متخصص قلب و عروق، قلب او را بررسی می‌کرد. همه چیز منفی بود، به جز سطح بالای کورتیزول. ما می‌خواستیم از نتیجه منفی آزمایش‌ها خوشحال باشیم، اما رابین و من هر دو می‌دانستیم یک مشکل این وسط وجود دارد.

در آوریل 2014، هنگام فیلمبرداری شب در موزه 3، رابین ویلیامز دیالوگ هایش را فراموش می کند و به همین دلیل دچار حمله عصبی می شود. پزشکان برای آرام کردن او از داروهای آرام بخش و آنتی سایکوتیک استفاده می کنند که سوزان پس از مرگ او متوجه می شود این داروها علائم بیماری اورا تشدید کرده اند.28 ماه می تشخیص داده شد که او به پارکینسون مبتلا شده است. امیدها افزایش یافت اما به نوعی می‌دانستند که رابین خریدار چنین چیزی نیست.تا زمانی که کالبدشکافی رابین رسید، سوزان اشنایدر نمی‌توانست باور کند که یک بیماری مرگبار کمتر شناخته شده به نام بیماری « Dementia with Lewy Bodies» که نوعی بیماری مشابه با پارکینسون است، همسرش را آزار می‌دهد.این بیماری می‌توانست سبب پارانویایی شود که عوارض آن خارج از پاسخ‌های عاطفی شخصیت او بود. (در این نوع دمانس سلولها در کورتکس مغز و نیز در قسمتی از مزانسفال با نام توده سیاه یا substantia nigra می میرند و نورونهای باقیمانده در توده سیاه نیز دارای ساختمانی غیر عادی با نام اجسام لوی می شوند که مشخصه اصلی بیماری است.)

#dementiawithlewybodies #parkinsons #medicalreport #robinwilliams
📎مقاله ی منتشر شده در مجله ی Neurology در پست بعدی قرار خواهد گرفت.

✍️گزارش Independent را در این زمینه بخوانید.
📑 http://yon.ir/Jlsrh

✍️مقاله ی خانم دکتر مریم نوروزیان، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره ی دمانس و بیماری رابین ویلیامز را مطالعه کنید.
📎http://yon.ir/MFD2r

📌با ماهمراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔹 تروریستی که در مغز همسرم زندگی می کرد
🔸🔹مقاله همسر رابین ویلیامز، درباره ی تشخیص و درمان بیماری او که در مجله معتبر Neurology منتشر شده است.

#medicalreport #article

💡https://t.me/NIAGg

📌 تفاوت مناطق درگیر در #دمانس_لوی_بادیز و #پارکینسون که با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند.

... و ضایعات #لوی_بادی که عامل ایجاد جنون و #دمانس در این بیماری ست

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 #لوی_بادی ها، ضایعات گردی حاوی سلولهای آسیب دیده مغزی هستند و احتمالا زمانی ایجاد میشوند که سلولها سعی میکنند در مقابل حمله از خود دفاع کنند.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 تفاوت عملکرد مغز در تصاویر #PET در فرد سالم، مبتلا به #آلزایمر، #پارکینسون و #دمانس_لوی_بادیز

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 تصویری زیبا از نقشه برداری سه بعدی از عروق خون امغز موش بوسیله ی امواج #فراصوت #داپلر

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 در این تصویر بسیار زیبا #طناب_نخاعی یک جانور جونده همراه ریزذرات لیپیدی دیده می‌شود.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 با تصویربرداری #SPECT میسر شد

یافته ی جدید دانشمندان در تفاوت جنسیتی: به نظر می رسد مغز زنان فعال تر از مغز مردان است و جریان خون بیشتری در #لیمبیک و کورتکس #پری_فرونتال مغز دارند.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌حالا گوگل به ماشین هوش مصنوعی خود خوابیدن و رؤیا دیدن را آموزش می‌دهد!

وقتی صحبت از #هوش_مصنوعی می‌شود، #گوگل را باید بی‌شک یکی از پیشگامان دانست. چند وقت پیش الگوریتم هوش مصنوعی گوگل توانسته بود یک بازیکن حرفه‌ای بازی فکری Go را شکست بدهد، حتی اخیرا گوگل مشغول آموزش دادن پیش‌بینی آینده نزدیک به هوش مصنوعی خود شده بود.

‼️اما آخرین حقه‌ای که هوش مصنوعی گوگل در حال‌آموختن آن است، خوابیدن است!

در نگاه نخست، خیلی احمقانه به نظر می‌رسد که ما ماشینی درست کنیم و بعد به آن کار نکردن و خاموش شدن را آموزش بدهیم. آخر آنها درست شده‌اند که همیشه آماده خدمت به ما باشند.اما گوگل حتما برای کار خود هدفی آینده‌بینانه داشته است.

ماشین‌های هوش مصنوعی برای اینکه بتوانند بر مشکلات پیچیده غلبه کنند باید فکر کردن به سبک انسان را بیاموزند. هیچ دقت کرده‌اید که گاهی در طول روز، تلاش شدید شما برای حل کردن یک مسئله به نتیجه منجر نمی‌شود. ناامید به بستر می‌روید و بدون فکر روی قضیه می‌خوابید و ناگهان صبح که برمی‌خیزید، می‌بینید که چیزی به شما الهام شده؟!

لازمه خلاقیت و حل کردن مسائل پیچیده این است که بتوانیم به مسائل از زاویه متفاوتی نگاه کنیم. گاهی کلنجار رفتن با مسائل از راه‌های معمول، هیچ نتیجه‌ای در بر ندارد. ناچار باید وقفه‌ای ایجاد کنید تا ناگهان زاویه دید دیگری جلوی دید شما هویدا شود.

حالا گوگل به این فکر افتاده که همین مکانیسم را در هوش مصنوعی خود، شبیه‌سازی کند.در نخستین گام گوگل، الگوریتمی را که در بازی‌های آتاری ۲۶۰۰ استاد بود انتخاب کرد. اسم این الگوریتم deep-Q network یا DQN بود. بعد تلاش شد که به این الگوریتم آموزش داده شود که چطور دیتای پیروزها و شکست‌هایش را ذخیره کند، آفلاین شود و در این حین آماده شود که بدون تلاش فعال از مسیر معمول، بعد از آنلاین شدن، مؤثرتر عمل کند.

✍️تریستان گرین (بیزینس اینسایدر)/ علیرضا مجیدی (یک پزشک)

🔘با ما همراه باشید.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 گوناگونی ناشناخته.

☑️ هر خط در این عکس یک مسیر عصبی در کورتکس #پری_فرونتال است که به محرک #پاداش پاسخ می‌دهد

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌محققان دانشگاه مالاگا و گرانادای اسپانیا برای تشخیص زودهنگام #آلزایمر و #پارکینسون با استفاده از تکنیک #یادگیری_عمیق، شیوه جدیدی توسعه دادند.

📎 https://goo.gl/HLK8A4

👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 این تصویر زیبا یک نورون #پورکنژ موجود در #مخچه را نمایش می‌دهد. این سلول عصبی بعد از رنگ‌آمیزی با رنگ فلورسنت، طلایی شده است.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

محققان در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو مطرح کردند
📌قدرت خواب عمیق در تقویت مهارت‌های حرکتی

محققان طی انجام یک پژوهش جدید دریافتند که #خواب عمیق می‌تواند به تقویت مغز کمک کند تا مهارت‌های جدید مانند حمل اشیاء را یاد بگیرد.محققان در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو در آمریکا با انجام پژوهش جدید دریافتند که در طول دوره خواب بدون حرکات سریع چشم(REM )، موج‌های مغزی آهسته، نقاط تماس عصبی که به طور مستقیم با یک وظیفه که اخیرا در بیداری یاد گرفته شده را تقویت و در عین حال پیوندهای عصبی که این طور نیستند را تضعیف می‌کنند.
@NIAGg
خواب همراه با حرکات سریع چشم(Rapid eye movement sleep یا REM/REMS) یکی از مراحل خواب در پستانداران است که در آن بدن در حالت خواب عمیق به‌ سر می‌برد ولی واکنش مغز در حالت بیداری است.به گفته یکی از محققان این پژوهش در دانشگاه سانفرانسیسکو، خواب به کاهش فعالیت‌های عصبی غیرمرتبط با کارهایی که ما در حال #یادگیری آن هستیم، کمک می‌کند.

آنها الکترودهایی را در "ناحیه حرکتی" مغز موش‌ها قرار دادند تا سیگنال‌های الکتریکی را به یک رایانه بفرستند و آن رایانه سبب حرکت یک دستگاه مکانیکی غیرمتصل شود.از آنجایی که مدارهای عصبی دینامیک و پویا هستند، مغز موشها خودشان را برای کنترل این دستگاه سیم‌کشی مجدد می‌کنند تا این دستگاه را با همان سرعتی که خودشان اندامهایشان را به حرکت درمی‌آورند کنترل کنند.

یکی از محققان این پژوهش اظهار کرد: "یک نورون خاص به طور معمول می‌تواند به کنترل یک عضو اختصاص داده شود، اما ما می‌توانیم رابطه جدیدی از این نورون با یک دستگاه بی حرکت بیرونی ایجاد کنیم."محققان نورون‌های مغز موش‌ها را به الکترودهای کاشته شده متصل کردند، که یک "#ناودان_مکانیکی" ( mechanical waterspout ) را کنترل می‌کرد. ناودان در پشت یک درب کوچک و دور از موش بود.

از آنجاییکه این ناودان در فاصله مشخصی با موش قرار گرفته بود، موش‌ها باید یاد می‌گرفتند که از یک مکانیسم مبتنی بر کامپیوتر استفاده کنند تا آن را به سوی خود حرکت دهند. موشها چندین استراتژی برای کنترل آن را مورد بررسی قرار دادند که برخی از آنها شامل حرکاتی بود که عصب‌های مجاور الکترودها را فعال می‌کرد.
محققان این پژوهش اظهار کردند: هنگامی که نورون‌های مورد نظر و درست فعال می‌شدند، کامپیوتر ناودان را به حرکت در می‌آورد.در نهایت موشها یاد می‌گیرند که حرکاتی مانند تکان دادن بازو یا هر چیزی دیگری برای به حرکت در آوردن مخزن آب لازم نبوده و نیازی به انجام آن ندارند.

وی افزود: "تمام آن چیزی که موش‌ها باید انجام بدهد این است که اراده کنند تا لوله را کنترل کرده تا به سمت‌شان بیاید."محققان خاطرنشان کردند که هنگامیکه موش‌ها هنگام بیداری این کار را انجام دادند، برخی الگوهای عصبی در طول خواب نیز فعال بوده و شروع به تکرار این حرکت می‌کردند.

‼️ به گفته محققان، این امر نشان می‌دهد که نمی‌توان قدرت خواب را چه در بیمارانی که در حال تلاش برای بازگرداندن کنترل حرکت پس از آسیب عصبی هستند و یا افراد سالمی که در حال تلاش برای یادگیری مهارت‌های جدید هستند نادیده گرفت.

✍️ ایسنا

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 تاریخ شست‌وشوی مغزی؛ از هیتلر تا "وست‌ورلد"

ازآنجاکه باور به #شست_‌و_شو ی مغزی به مرزبندی روشن بین نیروهای خیر و شر بستگی دارد، این باور به‌طرزی شگفت‌آور نشان‌دهندۀ نگاهی خوش‌بینانه (و بنابراین شاید نگاهی درخور آمریکایی‌ها) به جهان است. در استعارۀ شست‌وشوی مغزی، این تصور آرامش‌بخش مفروض انگاشته می‌شود که کنترل‌کنندگانی استبدادگر وجود دارند و می‌توان نقشه‌های آنان را نقش‌برآب کرد، نه اینکه نظامی سرکوبگر، نامحسوس و عظیم وجود دارد که فرصت‌های ما را تعیین می‌کند و زیر نفوذ خود نگه می‌دارد. به‌گفتۀ آیزایا برلین، شست‌وشوی مغزیْ ما را به «مادۀ خام انسانی» تبدیل می‌کند که برای به‌کارگیری در رسیدن به هدفی سودمند آماده است. اگر این‌طور است، این با رفتار ما با خودمان هنگام ورود به #اینستاگرام اسنپ‌چت، #فیسبوک یا #توییتر تفاوت چندانی ندارد. ما در اینجا با زندگی‌های خود به‌مثابۀ مقادیر فراوانی سرمایۀ انسانی برخورد می‌کنیم که برای خود‌بهره‌کشی آماده است. به‌تعبیری، این ایده که نیروهای بیرونی باید افراد را شست‌وشوی مغزی دهند نوعی ابراز امیدواری است. درواقع نشان‌دهندۀ باور به این است که ما از پیش در حال شست‌وشوی مغزیِ خود نیستیم.

امروزه و در نبود برده‌ها و شوروی‌ها که بتوان آزادی خود را در مقایسه با آن‌ها سنجید «دیگری»، یعنی نقطۀ مقابل آزادی آمریکایی، به‌طور روزافزون خودِ «ماشین» است. #هوش_مصنوعی پیشرفت می‌کند و به‌طور فزاینده شبیه انسان می‌شود. به همین ترتیب وسوسۀ تعریف انسان برحسب آنچه ماشین‌ها فاقد آن هستند یا نمی‌توانند بدان دست یابند نیز قوی‌تر می‌شود. اما این بدان معناست‌‌ که، با پیشرفت روزافزون هوش مصنوعی و روبات‌ها و کسب توانایی‌هایی که قبلاً مخصوصِ انسان دانسته می‌شدند، تعریف خودمختاریِ آدمی پیوسته محدودتر می‌شود. هرچه رفتار روبات‌ها واقعی‌تر شود، رفتار انسان‌ها کمتر اصیل به نظر خواهد رسید.


همان‌طور که سلیسکر اشاره می‌کند، «فیلیپ کی. دیک» اولین بار حدود پنجاه سال پیش در کتاب آیا آدم‌مصنوعی‌ها خواب گوسفند برقی می‌بینند؟روی این موضع دست می‌گذارد؛ کتاب او متعاقباً الهام‌بخش ساخت فیلم «بلید رانر» می‌شود. سلیسکر می‌نویسد: «جست‌وجو برای کشف ژرفای احساسْ صرفاً سطوح مدارهای اطلاعاتیِ بینافردی و درون‌فردی را آشکار می‌کند». مجموعۀ تلویزیونی "وست‌‌ورلد" نیز مواضع مشابهی اتخاذ می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه ماشین‌ها و انسان‌ها خودشان را در دایره‌های روایی یکدیگر جای می‌دهند. باوجوداین، آدم‌مصنوعی‌ها می‌کوشند از داستان‌های برنامه‌ریزی‌شده برای آن‌ها فراتر رفته و آزادی خودمدارانه یعنی قدرتِ برگزیدن و فرونهادن انگیزه‌ها را تجربه کنند، درحالی‌که انسان‌ها در پی تن‌دادن به داستان‌ها هستند و آسودگی خود، یعنی گریز از آزادی، را در تنزل به سطح چند انگیزۀ بسیار بنیادی می‌یابند.) گویی، در آینده، «آزادی» ممکن است تحت ضعیف‌ترین صورت ممکن تعریف شود: ما آزاد هستیم زیرا ماشین نیستیم. اما ماشین‌ها، دراین‌میان، آزاد و آزادتر می‌شوند.

✍️ راب هورنینگ (LARB) / علی برزگر (ترجمان)


📑مقاله ی کامل را می توانید در لینک زیر بخوانید.
🔗 https://goo.gl/PW4ZrP

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 t.me/NIAGg

📌 هرچه رفتار روبات‌ها واقعی‌تر شود، رفتار انسان‌ها کمتر اصیل به نظر خواهد رسید

🔘 با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 t.me/NIAGg

یک پیشنهاد
🎞"اکس ماشینا / Ex Machina" را ببینید.

⏬ https://goo.gl/6Pwo3W

💬 "چه زمانی #هوش_مصنوعی ديگر ابزار نيست و به جايگاه يک موجود زنده تعالی می يابد؟"

👁‍🗨 t.me/NIAGg

🔘 با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 t.me/NIAGg