NeuroDaily

همه ما تجربه شنیدن داستان هایی که بین واقعی یا تخیلی بودن آنها مردد مانده ایم را داریم : معلم مورد احترامی که در یک شهر کوچک زندگی میکند، طی یک حادثه رانندگی دچار آسیب مغزی شده و به کما فرو می‌رود. درحالی‌که همه از جمله دکترها از او قطع امید کرده اند، او پس از پنج سال به هوش می‌آید و متوجه تغییراتی که پس از تصادفش رخ داده بوده می‌شود. ناباورانه ترین تغییر در مورد زندگی عاطفی اوست که نامزدش ازدواج کرده و صاحب فرزندی شده و همچنین تغییرات دیگری که در محیط اطرافش رخ داده. اما مهم‌ترین تغییری که برای جان اسمیت پیش‌آمد کرده، توانایی عجیب او در خواندن افکار دیگران به واسطه لمس آنهاست. جانی اسمیت در هنگام دست دادن با دیگران، می‌تواند از اتفاقات و راز های برجسته گذشته، حال و یا آینده آنها مطلع شود. در یکی از این رخداد ها، او با یک پیمانکار ساختمانی آشنا می‌شود که قصد ورود به مجلس سنا را دارد. اتفاقی که می‌افتد این‌است‌که جانی متوجه می‌شود این شخص پس از موفقیت در انتخاب بعنوان سناتور، در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری شرکت کرده و با استفاده از ذکاوت و قدرت بیانش به کاخ سفید راه خواهد یافت. اما موضوع اصلی اینجاست که جانی، در یک لحظه بروز آینده‌نگری، سناتور/پرزیدنت گرگ استیلسن را در حالت آماده‌باش شلیک موشک های هسته ای آمریکا به سمت روسیه و آغاز یک جهان آرماگدونی می‌بیند. چیزی که جانی را وامی‌دارد تا به هر قیمتی که شده جلوی موفقیت های استیلسن را بگیرد. اگر از این نکته بگذریم که چقدر داستان برآمدن رییس جمهور چهل و پنجم آمریکا، دانلد ترامپ قابلیت همانندسازی با داستان فیلم " منطقه مرده " را داشته ( کمبود جانی اسمیت در دنیای واقعی! ) ، موضوعی که در این فیلم کروننبرگ برای نوروساینتیست ها جلب توجه میکند، امکان واقعی بروز قدرت های ماورائی مانند تله پاتی، گذشته یا آینده بینی و نوعی از خواندن افکار دیگران است. آیا حقیقتاً روزی به میزانی از پیشرفت تکنولوژیک نائل خواهیم شد که بتوانیم افکار دیگران را بخوانیم؟ شاید بر اساس مناسبات اجتماعی که آموخته‌ایم، تا حدودی بتوانیم از دریچه زبان و رفتارهای مورد مشاهده، به نیات دیگران پی ببریم، اما مثلاً چگونه می‌توانیم با کسی که هوشیاری یا قدرت تکلم خود را از دست داده ارتباط برقرار کنیم؟
اینجاست که علم به ما پاسخ می‌دهد. شاید به نظر عده ای دور از ذهن بیاید، اما همین امروزه هم با استفاده از " واسط مغزی-رایانه ای " یا Brain-Computer Interface تا حدودی می‌توانیم با دیگران، حتی افرادی که در کما هستند ارتباط فرازبانی برقرار کنیم.
با خواندن مقاله زیر، بیشتر با این رهیافت آشنا شوید.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3497935/

🔍 https://t.me/NIAGg

PubMed Central (PMC)

Brain-Computer Interfaces in Medicine

Brain-computer interfaces (BCIs) acquire brain signals, analyze them, and translate them into commands that are relayed to output devices that carry out desired actions. BCIs do not use normal neuromuscular output pathways. The main goal of BCI is ...

564 viewsedited 14:21