💡به دلیل فعالیت بیش از حد سیستم پردازش صورت در مغز
💢افراد مبتلا به #اوتیسم از تماس چشمی فرار می کنند

آیا تا به حال با یک فرد اوتیستیک برخورد داشته اید؟ آیا به رفتارهای آنها دقت کرده اید؟ متوجه شده اید که از نگاه کردن مستقیم به صورت دیگران اجتناب می کنند؟ آیا این مسئله از یک اختلال بینایی نشأت می گیرد یا مشکل در جای دیگری است؟
@NIAGg
اغلب افراد دارای اختلال اوتیسم از تماس چشمی با دیگران دوری می کنند و اگر قادر به صحبت باشند از سوزش چشم در چنین مواقعی شکایت می کنند. اطرافیان هم گمان می کنند که این رفتار به دلیل خجالتی یا متفاوت بودن آنها است. رواج چنین باورهایی در حالی است که اسکن های مغزی انجام شده از کودکان اوتیستیک نشان از یک واقعیت دیگر دارد.


بر این اساس، تماس چشمی برای این گروه از جامعه استرس زا و ناراحت کننده است. در واقع، همین تماس چشمی از نظر ما ساده موجب تحریک عصب های مغزی فرد اوتیستیک می شود. دکتر نوشین حاجی خانی سرپرست تیم پژوهشی می گوید: خلاف آنچه گمان می کنیم فقدان ارتباطات میان فردی در آنهایی که با اختلال اوتیسم زندگی می کنند به دلیل بی توجهی و عدم تمرکز آنها نیست. چنین رفتارهایی پاسخی است به قسمت هایی از مغز (قسمت های دخیل در پردازش تصاویر افراد) که در اثر ارتباط با دیگران بیش از اندازه تحریک و فعال می شوند. به عبارت دیگر، فرد اوتیستیک با دزدیدن نگاه خود از دیگران ناراحتی حاصل از فعالیت غیرمنتظره مغز را کاهش می دهد.


درست است که تماس چشمی فعالیتی بسیار ساده است که نوزادان از همان ابتدای تولد بدون دردسر و آموزش انجام می دهند؛ اما در میان افراد اوتیستیک قضیه شکل دیگر دارد. در واقع، فعالیت بیش از حد قسمت ساب کورتیکال مغز (#کالیکولوس_فوقانی، #تالاموس و #آمیگدال) این گروه منجر به آن می شود که نگاه کردن به دیگران به فعالیتی آزار دهنده بدل شود. به همین خاطر، اگر کودک شما از دارای اختلال اوتیسم است هیچ گاه او را مجبور به تماس چشمی نکنید. همین فعالیت غوغایی در مغز او به پا می کند.

📑گزارش کامل ScienceDaily را بخوانید:
🔗https://goo.gl/f99n6n

📑مقاله ی این پژوهش را بخوانید که طی چند رو گذشته در مجله ی معتبر Scientific Reports منتشر شده است.
🔗https://goo.gl/qhdLcM

🔘با ما همراه باشید.
👁‍🗨t.me/NIAGg

💢مردی پس از سالها،در اثر عوارض جانبی پرتودرمانی خواب های رنگی دید

ممکن است تابش پرتو موجب شود که فرد در مراحل خواب مدام بيدار شود؛ که شانس توجه و به خاطر آوردن خواب‌ها را افزايش مي‌دهد.

👁‍🗨 @NIAGg

یک تجربه ی نادر:
💢مردی پس از سالها، در اثر عوارض جانبی پرتودرمانی خواب های رنگی دید

مردي پس از اينکه براي درمان تومور در چشم اش #پرتودرماني شد، براي اولين بار #خواب رنگي ديد. مرد ۵۹ ساله‌ي استراليايي قبلا فقط خواب‌هاي سياه و سفيد مي‌ديد. برای این بیمار رژیم پرتودرمانی 32.4 گری انرژی جذب شده در 18 جلسه (هر جلسه 1.8 گری و در 4هفته ) تجویز شده بود. در این روند درمانی مغز و بخشی از مخچه تحت تابش پرتو قرار می گیرند.

اينکه چرا وي پيش از اين فقط به شکل سياه و سفيد خواب مي‌ديد مشخص نيست اما ممکن است به دليل نوع تلويزيوني که با آن بزرگ شده، باشد. به نظر مي‌رسد که افرادي که در کودکي فقط تلويزيون و فيلم‌هاي سياه و سفيد تماشا مي‌کنند به احتمال بيشتري در طول زندگي خود خواب‌هاي سياه و سفيد مي‌بينند. در استراليا تا سال ۱۹۷۵ هنوز به طور کامل تلويزيون رنگي رايج نشده بود.
@NIAGg
مايکل مک‌کي، انکولوژيست پرتو، مي‌گويد رنگي شدن خواب‌هاي او ممکن است به دليل تاثير تابش پرتو بر فعاليت الکتريکي مغز باشد. شواهدي وجود دارد که تابش پرتو مي‌تواند بر فعاليت الکتريکي مغز تاثير بگذارد. به عنوان مثال افرادي که در طول بيماري چرنوبيل در معرض تابش قرار مي‌گيرند، در آزمون های #الکتروانسفالوگرافي(EEG) مغزشان فعاليت الکتريکي غيرمعمولي نشان داد. بيش از يک سوم آنها نيز خواب‌هاي غيرطبيعي گزارش کردند.

سایمون کراپر از دانشگاه ملبورن می گوید، ممکن است خواب‌هاي اين مرد در پاسخ به تغيير فعاليت مغز، رنگارنگ‌تر شود زيرا رنگ، عنصري از ادراک است که به راحتي قابل اصلاح مي‌باشد. به عنوان مثال، هالوسينوژن‌ها – که الگوهاي ديده‌ شده در #EEG را هم تغيير مي‌دهند- تقريبا هميشه تجربه‌ي رنگ را افزايش مي‌دهند.

رابرت استيک‌گولداز دانشگاه هاروارد مي‌گويد اما توضيح ساده تری مي تواند وجود داشته باشد، ممکن است تابش پرتو به راحتي باعث شود که فرد در مراحل مختلف خواب بيشتر و به صورت مداوم بيدار شود؛ که اين امر شانس توجه و به خاطر آوردن خواب‌هاي رنگارنگ را افزايش مي‌دهد.
@NIAGg
تومور اين مرد با پرتودرماني درمان شد و چند روز پس از اتمام درمان، دوباره به ديدن خواب‌هاي سياه و سفيد بازگشت. مک‌کي اميدوار است که اگر افراد ديگري چنين تجربه‌هاي مشابهي از تغيير خواب ديدن در طول پرتودرماني داشتند، پیش بیایند و گزارش دهند تا بتوان اين پديده را بيشتر مطالعه کرد.

👈گزارش Science Alert را بخوانید.
📎 https://goo.gl/XB8cNO

👈خواندن گزارش موردی #case_study که به تازگی در مجله ی معتبر Sleep Medicine منتشر شده است را پیشنهاد می کنیم:
📎 https://goo.gl/GDSGgU

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

🎞رشد مغز انسان در سال های اولیه زندگی
⁉️چرا نوزاد انسان نسبت به نوزاد دیگر جانداران دراولین سال زندگی رشد کمتری دارد؟

◀️این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی ببینید.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

☑️ پرتودرمانی، درمانی برای تومور مغزی اما همراه با اختلال شناختی

پژوهشی که به تازگی منتشر شده است نشان می‌دهد پرتو درمانی با اینکه یکی از درمان‌های اصلی تومور مغزی است؛ می تواند منجر به تغییر شبکه‌های عصبی در مغز شود و اثر طولانی‌مدت اختلال شناختی داشته باشد.
@NIAGg
در #پرتودرمانی از پرتوهای پر انرژی بر اساس طراحی درمان برای ازبین بردن تومور و یا التیام بیماری استفاده می‌شود. این روش، یک درمان اصلی بر اساس پروتکل های درمان سرطان برای تومورمغزی است. پژوهش های محققان دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیه‌گو به سرپرستی دکتر نعیم بهرامی نشان می‌دهد متاسفانه پرتودرمانی عوارض جانبی گسترده‌ای دارد که تغییر شبکه عصبی و اختلال شناختی طولانی‌مدت یکی از مهمترین آن است.

تیم پژوهشی با استفاده از تصویربرداری #MRI و مدل‌های ریاضی پیشرفته مانند #نظریه_گراف، ضخامت کورتکس مغز 54 بیمار مبتلا به تومور مغزی را قبل و بعد از پرتو درمانی را بررسی کردند. نتایج نشان آنالیز و استخراج تغییرات در پرتو درمانی منجر به تغییر توپولوژی شبکه مغز و کاهش ضخامت قشر در نواحی لوب #پریتال و #روسترال_آنتریور_سینگولیت درمغز می‌شود.

این پژوهش بیان می کند نرخ کاهش قشر مغز بر اثر پرتو درمانی بسیار سریعتر از روند بیماری #آلزایمر است. از طرفی سبب جداسازی بخش‌های مختلف مغز می‌شود که عملکرد هماهنگ این بخش‌ها برای حافظه و فراخوان اطلاعات ضروری است.
به مطالعه بیشتری برای بررسی اثرات پرتو درمانی بر مغز نیاز است؛ ولی این پژوهش نشان می‌دهد پرتو درمانی باید با دقت و حساسیت بیشتری انجام شود تا صدمات کمتری به بافت مغز وارد شود.

👈گزارش ScienceDaily را در این زمینه مطالعه کنید.
📎 https://goo.gl/vbSb8x

👈مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که به تازگی در مجله ی Brain Connectivity منتشر شده است.
📎 https://goo.gl/Qz85hu

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

🔴 نقاط قرمز،نواحی که پیش و پس از رادیوتراپی دیده شدند.

🔵 نقاط آبی، نواحی که پس از رادیوتراپی دچار تغییر شدند.
(#اینفریور_پریتال، #سوپریور_پریتال و #لترال_اکسیپیتال)

با ما همراه باشید.
✅ t.me/NIAG

یک یافته ی جالب دانشمندان علوم اعصاب
💡حذف خاطرات دردسرساز از مغز بدون آسیب به خاطرات دیگر

دانشمندان علوم اعصاب در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا و دانشگاه مک گیل کانادا با انجام پژوهشی جالب، موفق شدند تا به صورت انتخابی خاطرات مختلف ذخیره شده در یک نورون اختصاصی متعلق به یک آپلیزیا (حلزون دریایی) را حذف کنند. نتایج منتشر شده از این پژوهش بیان می کند که خاطرات دردسر ساز مانند آن دسته از خاطراتی که سبب اختلال استرس پس از سانحه (#PTSD) و اضطراب می‌شوند می‌توانند بدون آسیب رساندن به خاطرات دیگر از مغز انسان حذف شوند.
@NIAGg
هنگامی که مغز یک تجربه ناگهانی را در آرشیو حافظه خود ذخیره می‌کند، آن خاطره در واقع در چند فرم مختلف ذخیره می‌شود. هر خاطره می‌تواند بیت‌هایی از اطلاعات تصادفی از آن تجربه را داشته باشد و چند سال بعد، این خاطرات اتفاقی می‌تواند موجب حملات هراس و اضطراب شدید شود.

محققان این پژوهش در جستجوی راه‌هایی برای از بین بردن خاطرات ناخوشایند بدون آسیب رساندن به خاطرات بلندمدت وابسته به آن هستند که می‌تواند به افراد برای گرفتن تصمیمات مهم کمک کند.محققان تصور می‌کردند مغز تمام حافظه‌های طولانی مدت چه وابسته و چه غیروابسته را با افزایش و حفظ قدرت اتصالات سیناپسی به طور مشابهی نگهداری می‌کند. اما آخرین پژوهش انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد که خاطرات غیر وابسته و وابسته به شیوه‌های مختلف ذخیره و نگهداری می‌شوند.

در آزمایش های دانشمندان دو #عصب_حسی را به یک #نورون_حرکتی در یک مدل سلولی دریایی متصل کرده و دریافتند که تحریک یک عصب حسی موجب ایجاد خاطره وابسته و تحریک دیگری باعث ایجاد یک خاطره غیر وابسته می‌شود.آزمایشات نشان دادند که برای افزایش قدرت سیناپسی در طول شکل‌گیری هر خاطره، از دو پروتئین متفاوت استفاده می‌شود. با مسدود کردن یک مولکول پروتئینی خاص، محققان توانستند یک خاطره را بدون آسیب رساندن به سایرین حذف کنند.محققان می‌گویند ما نیازمند مطالعات بیشتری هستیم برای تعیین اینکه کدام داروها می‌تواند برای حذف خاطرات غیر وابسته در مغز انسان مورد استفاده قرار گیرد.

👈گزارش ScienceDaily را مطالعه کنید.
📎 https://goo.gl/1Z91Cv

🖇 مقاله ی این پژوهش را که در جولای 2017 منتشر خواهد شد در ادامه قرار خواهد گرفت.

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

دانشمندان دو عصب حسی را به یک نورون حرکتی در آپلیزیا متصل کردند و یافتند تحریک یک عصب حسی موجب ایجاد خاطره وابسته و تحریک دیگری باعث ایجاد یک خاطره غیر وابسته می‌شود.

👁‍🗨 t.me/NIAGg

"Selective Erasure of Distinct Forms of Long-Term Synaptic Plasticity Underlying Different Forms of Memory in the Same Postsynaptic Neuron"
📎 مقاله ی این پژوهش را دریافت کنید.
👁‍🗨 @NIAGg

🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند.
🔸🔹 کامرون دخترک مبتلا به #آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان #همیسفرکتومی شد.

💡https://t.me/NIAGg

با نگاهی به #همیسفرکتومی
🎞دکتر "دیوید ایگلمن" متخصص علوم اعصاب از #نوروپلاستیسیتی درمغز و اثر #توانبخشی می گوید.

▶️بخشی از مستند "مغز انسان" را با زیرنویس فارسی ببینید.

💡 @NIAGg

🎞تاثیر مشابه شکر و #مواد_مخدر بر روی مغز


▶️این ویدئو را با زیرنویس فارسی ببینید.

👁‍🗨https://t.me/NIAGg

فراموشی نشانه ی خنگی نیست ❗️
💡 مغز با فراموشی خود را باهوش تر می کند...

پژوهش جدید نشان می دهد که #فراموشی می تواند ناشی از یک مکانیزم ایمنی در مغز ایجاد شود تا مطمئن شود که اطلاعات بیش از حد نباشد، به عبارت دیگر این یک بخش سالم ازعملکرد مغز است. به گفته دو پژوهشگر از دانشگاه تورنتو در کانادا، #حافظه نمی خواهد به انتقال اطلاعات خیلی دقیق کمک کند، بلکه اطلاعاتی که در تصمیم گیری های هوشمندانه در آینده کمک می کنند را منتقل می کند.
@NIAGg
یکی از پژوهشگران " دکتر بلیک ریچاردز" توضیح می دهد: "مهم است که مغز جزئیات نامربوط را نادیده بگیرد و به جای آن به مسائلی که برای تصمیم گیری در دنیای واقعی کمک می کند تمرکز کند"

ریچاردز و همکارش "پاول فرانکلند" مقالاتی که قبلا درباره حافظه منتشر شده بودند را با رویکرد متفاوت به ایده حافظه بررسی کردند. آنها پایه های عصبی یادآوری یا ماندگاری حافظه را همزمان با پایه های عصبی فراموشی و ناپایداری خاطره مطالعه کردند. فرانکلند می گوید: "شواهدی از تحقیقات اخیر نشان می دهد که مکانیزم هایی وجود دارد. که باعث از دست رفتن حافظه می شوند و متمایز از مکانیسم های ذخیره اطلاعات اند. " پژوهشگران شواهدی مبنی بر تضعیف عمدی ارتباطات سیناپسی میان نورون های مسئول رمزگذاری خاطرات ، همچنین نشانه هایی از نورون های جدید که خاطرات موجود را بازنویسی می کنند تا امکان دسترسی به آن سختتر باشد.

پس چرا مغز برای از یاد بردن زمان صرف می کند؟ ریچاردز و فرانکلند فکر می کنند که دو دلیل برای این امر وجود دارد؛

اول فراموش کردن به ما کمک می کند با شرایط جدید سازگار شویم و خاطراتی که نیاز نداریم را بیرون بریزیم، برفرض اگر کافه ی مورد علاقه شما به مکان جدیدی نقل مکان کند، فراموشی به شما کمک می کند تا آدرس جدیدش را یاد بگیرید.

دوم اینکه فراموش کردن ما را قادر می سازد رویدادهای گذشته را تعمیم دهیم تا به ما در گرفتن تصمیم های جدید کمک کند -مفهومی که در #هوش_مصنوعی به مقررات شناخته می شود- اگربه جای جزییات کوچک فقط نکات مهمی از دفعه قبلی که برای خوردن قهوه رفتید را به یاد داشته باشید، مغز شما کار کمتری برای چگونگی رفتار شما در دفعات بعدی انجام می دهد.همچنین محققان معتقدند میزان فراموشی به محیط هم میتواند بستگی داشته باشد، تغییرات سریع نیاز به سرعت سریع فراموش کردن دارد.


👈گزارش کامل را در Independent بخوانید.
🔗 https://goo.gl/pDUJCg

📎 مقاله ی مورد بحث که به تازگی در مجله ی ی معتبر Neuron منتشر شده است در ادامه قرار خواهد گرفت.

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

📎 "The Persistence and Transience of Memory"

⬇️ مقاله ی این پژوهش را دریافت کنید.

🔘با ما همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

🎞 یادگیری زبان دوم موجب چه تغییری در مغز می شود؟

▶️ این ویدئوی دیدنی را با زیرنویس فارسی ببینید.

👁‍🗨https://t.me/NIAGg

✅ مغز این کودک دچار #هیدرو‌سفالی شروع به رشد کرد ...

تصاویر MRIدر بدو تولد Noah، بدون مغز و در سه سالگی او با مغز رشدکرده

🔘با ما همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

✅ مغز این کودک دچارهیدرو‌سفالی شروع به رشد کرد ...

با وجود بیماری بسیار جدی #هیدرو‌سفالی که منجر به نابودی و عدم رشد سلول‌های مغز می‌شود، مغز یک کودک پس از درمان‌های اولیه به سرعت در حال رشد برای رساندن او به سطح هوشی یک کودک سالم است.یک نوزاد پسر به نام Noah اهل کشور انگلستان که در ماه سه بارداری مادر خود توسط اسکن مبتلا به بیماری #اسپینابیفیدا تشخیص داده شده بود هم‌اکنون در کمال شگفتی به 4 سالگی رسیده و عملکرد مغزی نسبتا مشابه به کودکان هم‌سن و سال خود دارد.گفتنی است، پزشکان در ماه سوم بارداری مادر Noah با انجام اسکن متوجه تجمع مایع در مغز جنین و توسعه بیماری هیدرو‌سفالی شده‌ بودند.پزشکان در آن زمان سقط جنین را به والدین پیشنهاد کرده بودند زیرا بعید می‌دانستند که نوزاد با این آسیب شدید مغزی زنده به دنیا بیاید.
@NIAGg
بیماری اسپینا بیفیدا بیماری است که در اثر آن ستون فقرات جنین به درستی توسعه پیدا نمی‌کند و می‌تواند منجر به هیدرو‌سفالی تجمع مایع مغزی به میزان زیاد شود. کارشناسان علت این بیماری را اختلالات کروموزومی بسیار نادر عنوان کرده‌اند.هنگام تولد تنها 2درصد بافت مغز Noah سالم بود اما در کمال تعجب او زنده به دنیا آمد و با انجام جراحی اورژانسی تخلیه مایعات از مغز او حال وی به 3 سالگی رسیده است.

تیم پزشکی مسئول Noah در اسکن‌های بعدی متوجه ترمیم سلول‌های مغزی و تشکیل سلول‌های مغزی جدید در او پس از تخلیه مایع مغزی شده‌اند.مغز Noah مانند یک پلاستیک جمع شده بنا به گفته پزشکان در حال باز‌شدن و رسیدن به فرم طبیعی خود است که یک معجزه در دنیای پزشکی محسوب می‌شود.در حال حاضر Noah نیاز به مراقبت دائم و چکاپ توسط پزشکان 5 بار در روز دارد و همچنین مجبور است به صورت مرتب انجام فیزیوتراپی و آب‌درمانی برای توسعه توان حرکتی خود به خاطر آسیب ستون فقرات بپردازد.پزشکان اعتقاد دارند پس از اولین جراحی تخلیه مایعات و برداشته‌شدن فشار از سلول‌های مغزی این کودک، مغز او شروع به گسترش برای رسیدن به اندازه طبیعی خود کرده است.

✍️گزارش Daily Mail را به همراه تصاویر این کودک بخوانید.
http://yon.ir/yhQRQ

🎞قسمتی از مستند که والدین کودک و پزشک او مراحل تشخیص و درمان او را شرح می دهند در پست بعدی قرار خواهد گرفت.👇👇👇

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

✅ کودک دچار #هیدرو‌سفالی که مغز او شروع به رشد کرد...

👈 تصویری که در Daily Mail از او منتشر شده است.

🔘 با ما همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

بخشی از مستند Noah
🎞 کودک دچار #هیدرو‌سفالی که مغز او شروع به رشد کرد...

🔘 با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

🎞 شبکه های اجتماعی چگونه بر روی مغز ما تاثیر می گذارند؟

▶️ این ویدئو را با زیرنویس فارسی ببینید.

🔘 با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

تصویربرداری fMRI فاش می کند:
📌آیا فردی عاشق است یا به آن تظاهر می کند؟

عشق یکی از بزرگترین اسرار انسان هاست! مردم شعرهایی درباره آن می‌نویسند، جانشان را برای آن می‌دهند و زندگی شان را وقف آن مي كنند. اما دقيقا عشق چيست؟ از دیدگاه یک دانشمند یا متخصص به این سوال پاسخ دهیم که بنیان عواطف را در نه قلب بلکه در مغز می بیند.
@NIAGg
در سال 2015 مقاله ای در مجله ی معتبر Frontiers in Neuroscience منتشر شد که نتایج آن جالب و خواندنی ست. تیم پژوهشی این مقاله ۱۰۰ دانشجوی تازه وارد به دانشگاه جنوب شرق چین را اسکن کرد. در نتیجه ی مراحل تصویربرداری و آنالیز داده ها تغییرات چشمگیری در مناطقی از مغز که مربوط به پاداش، انگیزه، احساسات و تعاملات اجتماعی بود در افرادی که عاشق بودند دیده شد. نتایج این پژوهش موجب شرح دادن فرآیند پایه ی عصبی عشق و روابط رمانتیک شده است.

محققان از تصویرسازی تشدید مغناطیسی عملکردی در حالت استراحت (#rsfMRI) برای مقایسه ی عملکرد مغزی سه گروه مختلف استفاده کردند . ۳۴نفر از کسانی که بین ۴-۱۸ ماه عاشق بوده اند، ۳۴ نفر از افرادی که به تازگی با کسی که دوست داشته اند قطع رابطه کرده اند و ۳۲نفر از افرادی که هیچ وقت عاشق نشده اند. بین این سه گروه تفاوت قابل توجهی در سن، هزینه های شخصی ماهیانه، درآمد خانوادگی و یا سال های آموزششان وجود نداشت.

آنها به این نتیجه رسیدند افرادی که عاشق بودند، در برخی نواحی مغزشان، فعالیت افزایش یافته بود، که شامل: ناحیه ی #کورتکس_سینگولیت، #اینسولا، #کورتکس_میدل_فرونتال، #اینفریور_پریتال ، #پریکونئوس و لوب #تمپورال است.در بسیاری از مناطق مغز، مقدار فعالیتی که دیده شد با مدت زمانی که فرد عاشق بوده در ارتباط بود. درنتیجه، وقتی مدت بیشتری عاشق کسی بودند، فعالیت بیشتری دیده می‌شد. از سوی دیگر، هرچه از زمان خاتمه ی عشق افرادی که قطع رابطه کرده بودند، می گذشت فعالیت کمتری در این مناطق دیده می‌شد. هم چنین آنها نشان دادند ناحیه ای از مغز به نام #هسته_کودیت، به نظر می‌رسد در کمک به اشخاص در پایان یک رابطه ی عاشقانه نقش داشته باشند.

✍️گزارش IFLScience را در این زمینه مطالعه کنید:
📎 https://goo.gl/eCeGsk
✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید
📎 https://goo.gl/Z7TTcU

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg