NeuroDaily

🔴 آیا به دانش علوم اعصاب در برخورد با تروریسم / افراط گرایی نیاز داریم؟

دانسته های ما درباره ی مسیرهای عصبی وقوع ترور بسیار کم است. عملکرد داخلی مغز است که می تواند میزان خشونت در بروز عقیده را تنظیم کند... و نکته ی جالب این است که هیچ پژوهشی براساس تصویربرداری عملکردی برای آزمودن عملکرد مغز یک تروریست (#افراطـگرا) صورت نگرفته است. این دانسته ی محدود در حوزه ی علوم اعصاب مشکلی ست که به آن اشاره کردیم زیرا افراط گرایی همانند سرطان است: هر چه بیشتر درباره ی آن بدانید، بیشتر آن را تحلیل می کنید و می توان از وقوع آن جلوگیری کرد.آن چه می توان برداشت کرد این است که : #اکسترمیسم نوعی اختلال مغزی است. ما علل آن رانمی شناسیم و راههای درمان آن را نمی دانیم اما علوم اعصاب دیدگاهی درباره آن را پیشنهاد می کند.

کنت کاهیل، استاد دانشگاه نیومکزیکو و پژوهشگر #علوم_اعصاب و حقوق عقیده دارد بیشتر کسانی که به فعالیت های تروریستی می پیوندند اغلب جوان اند و عملکرد مغز جوانان متکی به #آمیگدال است (مسئول احساسات) و کمتر در #پری_فرونتال_کورتکس است. (مراکز قضاوت و تصمیم سازی)
@NIAGg

⁉️آیا ما به مطالعه مغز تروریست ها (افراط گرایان یا بنیادگرایان) برای فهم واکنش آن ها نیاز داریم؟ آیا علوم اعصاب در مطالعه ی تروریسم می تواند به ما در جلوگیری از فعالیت های تروریستی کمک کند؟

علوم اعصاب به سوالاتی درباره ی مغز پاسخ می دهد اما وقتی با حوزه ی #تروریسم درگیر می شود علاقمندیم شناخت و رفتار افراط گرایان و بنیادگرایان را تحلیل کنیم. ما علاقمندیم بدانیم آنها چگونه فکر می کنند و چرا دست به اعمالی می زنند که توام با خشونت است. ممکن است پاسخ این سوالات با بررسی مغز و اتصالات عصبی بدست آید.

زمانی که می گوییم می خواهیم تروریسم را بشناسیم در واقع می خواهیم بدانیم چه چیزی یک تروریست را از دیگران متفاوت می کند. اما پاسخ به این سوالات احتمالا با تصویربرداری از مغز میسر میشود. حتی اگر ما فعالیت نقطه ی خاصی از مغز را بیابیم که رفتار تروریست را پیش بینی کند نمی توانیم همیشه ان ها را یکسان تفسیر کنیم. اگر ما عملکرد مغز یک فرد عادی را با جزئیات دقیق بشناسیم ممکن است بتوانیم فعالیت مغز یک تروریست را تحلیل کنیم.
@NIAGg
با محدودیت های ذکر شده علوم اعصاب ممکن است به کمک ما و تیم ضد تروریست بیاید. در حوزه ی قابل اجرا می توان فرد مظنون به ساخت بمب را در معرض بوی مواد منفجره قرار داد در حالی که افراد عادی احتمالا درکی از این بو ندارند. در کنار این اقدام، آزمون های دانش جرم شناسی می تواند در برخی از بررسی ها کاربرد داشته باشد اما در واقع این روش برای تروریسم اختصاصی نیست.

فراتر از این، بصورت فرضی ممکن است برای اندازه گیری برخی موارد همچون عملکرد مغز هنگام بروز رفتاری خاص استفاده نمود. می توان تصویر نلسون ماندلا و بن لادن را به فرد نشان داد و پاسخ مثبت مغز را مشاهده کرد البته نسبت به پاسخ این آزمون هنوز جای تردید وجود دارد. نزدیک ترین قیاس علمی نسبت به این موضوع بررسی پدیده ی پدوفیلیا بوسیله ی #fMRI است: به افراد تصاویر کودکان و بزرگسالان برهنه نشان داده شد. می توانید حدس بزنید درافراد پدوفیل جاذبه ی جنسی نسبت به کودکان دیده می شود. ممکن است برخی موارد مشابه برای ایدئولوژی یا اعتقاد نیز به کار گرفته شود.

اما حتی اگر راهی برای حل چالش های مطرح شده دارید ولی بد نیست به چند نکته اشاره کنیم. موضوعات عملی و اخلاقی که در موضوع آشکار ساختن پدوفیلیا بوجود می اید ممکن است دامن گیر پژوهش ها و تحلیل های دیگر شود. به عنوان مثال، چرا دست به عملی میزنیم که مغز نسبت به تحریک تابو (کودک یا عمل تروریستی) واکنش نشان می دهد و ممکن است سایر جاذبه ها را نادیده بگیرد؟ چرا برخی برخی افراد با اینکه قبح یک تابو را می دانند باز دست به عملی برخلاف آن می زنند؟ با اینکه علوم اعصاب ممکن است منبعی از اطلاعات را پیش روی ما قرار دهد اما هنوز برای فهم داده ها نیاز به زمان داریم.

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 https://t.me/NIAGg

Dksaggajsjdkdidi

You can contact @NIAGg right away.

1.72K viewsedited 19:53