بروس وین نتیجه‌گیری درستی کرده بود، ولی فقط به اندازه دانشی که در دهه نود داشتیم. با پیشرفت استفاده از تکنیک های تصویربرداری مغزی که در طی بیست سال اخیر حاصل شده، متوجه شده‌ایم برخلاف تصور قبلی که هر نیمکره‌ای مسئول یک رفتار ویژه و منحصر بفرد است، اغلب کارهایی که انجام می‌دهیم یا اتفاقاتی که در طی شبانه‌روز، مغز را به واکنش وامی‌دارند، با دخالت قسمت های مختلفی از هر دو نیمکره بصورت همزمان و شبکه‌ای، و حتی با دخالت تمام مغز ( whole brain ) حادث می‌شوند. خواب دیدن و رویا ها نیز از این جمله‌اند. در دهه نود، دانشمندان فکر میکردند خواب دیدن بخاطر فعالیت در نیمکره چپ است، اما بعدتر با استفاده از اسکن مغزی، مشاهده کردیم که در طی خواب، بیشتر قسمت های مغز، فعالیتی حتی بیشتر از حالت بیداری دارند. در 2تصویری که در ادامه مشاهده خواهید کرد، تصویر سی.تی اسکن مغز در حال خواب دیدن و نیز تصویر fMRI مغز بیدار در مقایسه با مرحله دوم خواب (معروف به خواب REM که رویا های روایی در آن رخ می‌دهند ) را می‌بینید. همچنانکه مشخص است، هر دو نیمکره بصورت مشخصی در طی خواب فعالیت دارند.
در واقع، طی سالیان گذشته، افراد بیشتر و بیشتری اشاره به توانایی خواندن متونی کاملا مشخص و واضح در طی خواب داشته‌اند که این برخلاف ادعاهای پیشین بوده که تمام توانایی خوانش در طی خواب، محدود به مشاهده سمبلیک متون و نوشته ها می‌باشد.

این نوشتار، مقدمه‌ای بود برای سلسله نوشتار هایی درباره فعالیت های نیمکره‌ای، که بهانه‌ای هم شد برای اشاره به فعالیت های مغز درحال خواب و دیدن رویا که با تمام پیشرفت های تکنولوژیک، ماهیت حقیقی آنها چالش برانگیز و پر ابهام می‌نماید. در طی روزهای آینده نوشته‌های بیشتری در این‌باره خواهیم نوشت.

https://t.me/NIAGg

سوم خرداد ( 24 می ) روز جهانی آگاهی در مورد اسکیزوفرنی

➰ تصویر تأثیر پیشرفت بیماری اسکیزوفرنی بر گربه‌های نقاشی شده توسط لوییس وین
@NIAGg

انیمیشن "Inner Working" ساخته ی دیزنی

وقتی مغز با روزمرگی مواجه می شود...

💡https://t.me/NIAGg

آیا ما با یک نقشه مغزی متولد می‌شویم یا تکامل این نقشه به اطلاعات بینایی ورودی ما بستگی دارد؟

💡سوالی که با بررسی کورتکس نابینایان به آن پاسخ داده شد...

📑گزارش NeuroDaily را بخوانید.
👁‍🗨t.me/NIAGg

💢چیزی که به آن نگاه می‌کنید، درخت است یا چهره شخص؟ مغز ما حین پردازش ورودی‌های بینایی، از نواحی متفاوتی برای شناسایی و تمییز صورت اشخاص، بخش‌‌های بدن، صحنه‌ها و اشیا استفاده می‌‌کند.

💡 براساس پژوهشی، دانشمندان دانشگاه Leuven بلژیک اظهار دارند:"افراد نابینای مادرزادی نیز برای تمییز این طبقه‌بندی‌های اطلاعاتی از یک نقشه مغزی با طرحی بسیار مشابه افراد عادی، استفاده می‌کنند."

مغز ما قابلیت تشخیص دیده‌ها در عرض کسری از ثانیه را داراست. ناحیه مغزی که توانایی طبقه‌بندی اطلاعات بینایی را با این سرعت دارد، مغز دیداری یا قشر ventral-temporal cortex نامیده می‌شود. این ناحیه همانند یک نقشه به بخش‌های کوچک‌تری تقسیم شده که هریک دسته خاصی از اطلاعات اعم از صحنه‌ها، اشیا، چهره اشخاص و بخش‌های بدن را شناسایی می‌کند.

⁉️دانشمندان مدت‌ها با این سوال مواجه بوده‌اند که” آیا ما با این نقشه مغزی متولد می‌شویم یا تکامل این نقشه به اطلاعات بینایی ورودی ما بستگی دارد؟"

برای پاسخ به این سوال، محققان آزمایشگاه علوم اعصاب دانشگاه Leuven، آزمایشی بر روی افراد نابینای مادرزادی (بعضا فاقد کره چشم) که سابقه پردازش اطلاعات بینایی در آن‌ها وجود ندارد، طراحی کردند.آنان از شرکت‌گنندگان نابینا خواستند که به اصواتی از چهار دسته اطلاعاتی گوش دهند: صدای خندیدن، بوسیدن و لیسیدن لب‌ها به عنوان اصوات مرتبط با چهره، صدای دست زدن و قدم زدن به عنوان اصوات مرتبط با اندام‌های بدن، صدای جنگل و ساحل به‌ عنوان صدای صحنه‌های دیداری و صدای ساعت، ماشین لباسشویی و اتوموبیل برای صداهای مرتبط با اشیاء.طی آزمایش فعالیت ناحیه دیداری مغز این افراد با پردازشگر اندازه‌گیری می‌شد.

پروفسور Hans Op de Beeck، از آزمایشگاه علوم عصبی دانشگاه Leuven، توضیح می‌دهد:
ما متوجه شدیم که افراد نابینا نیز از نقشه موجود در قشر بینایی استفاده می‌کنند. قشر بینایی این افراد نسبت به هر دسته به شیوه متفاوتی پاسخ می‌دهد. این بدان معناست که تمایز این دسته‌های اطلاعاتی در افراد نابینا نیز که قبلا اطلاعات بینایی دریافت نکرده‌اند، در همان ناحیه افراد عادی موسوم به قشر بینایی صورت می‌گیرد و طرح قشر بینایی آن‌ها تا حد زیادی مشابه افراد بیناست. پس وجود سابقه بینایی برای تکامل تشخیصی دسته‌های اطلاعاتی در قشر بینایی لازم نیست.
#visual_cortex #blindness

✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که در چند روز گذشته منتشر شده است :
🖇 www.pnas.org/content/early/2017/05/09/1612862114

📌با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

💢حس بینایی و بویایی به تنهایی کافی‌اند تا به ما هشدار دهند یک نفر دچار بیماری است. بر این اساس ما نه تنها از این بیماری مطلع می‌شویم بلکه مغز واکنش نشان می دهدو از افراد بیمار دوری می‌کنیم.

💡 @NIAGg

☑️مغز می‌تواند افراد بیمار را تشخیص دهد...

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد مغز ما انسان‌ها در تشخیص و دوری از بیماری‌ها بسیار بهتر از آن‌چه پیش از این تصور می‌کردیم عمل می‌کند.حس بینایی و بویایی به تنهایی کافی‌اند تا حتی پیش از این که یک بیماری شیوع پیدا کند، به ما هشدار دهند یک نفر دچار بیماری است. بر این اساس ما نه تنها از این بیماری مطلع می‌شویم بلکه بر اساس اطلاعات مغز وارد عمل شده و از افراد بیمار دوری می‌کنیم.

سیستم ایمنی انسان در مقابله با بیماری‌ها عملکرد مؤثری دارد، اما با توجه به این که مقابله با بیماری به انرژی بسیاری نیاز دارد، ممانعت از بیماری نیز باید بخشی از غریزه حیاتی ما باشد. این مطالعه جدید نشان می‌دهد که در واقع چنین هم هست. مغز انسان در شناسایی علائم مربوط به اولین مراحل بیماری بسیار بهتر از آن‌چه پیش از این تصور می‌کردیم عمل می‌کند. علاوه بر این ما به طور غریزی بر اساس این سیگنال‌ها عمل کرده و با افراد آلوده کمتر از افراد سالم تعامل برقرار می‌کنیم.

در این پژوهش محققان با تزریق ترشحات بیماری‌زای باکتری‌ها موفق شدند پاسخ ایمنی را در افراد شرکت‌کننده تحریک کنند. این کار باعث می‌شد نشانه‌های کلاسیک بیماری یعنی خستگی، درد و تب به مدت چند ساعت در بدن این افراد ایجاد شود. در طول این مدت از بوی این افراد نمونه‌برداری شد و تصاویر و فیلم‌هایی نیز به ثبت رسید. پس از مدت کوتاهی اثر مواد تزریق شده و همینطور علائم بیماری از بین رفت.

دیگر گروه شرکت‌کننده افرادی بودند که در معرض بوها و تصاویر افراد بیمار و افراد سالم قرار گرفتند. از این داوطلبان خواسته شد بگویند نسبت به کدام افراد احساس خوشایندتری دارند. از این افراد خواسته شد با نگاه کردن به تصاویر حدس بزنند کدام افراد بیمارند، کدام جذاب‌ترند و آن‌ها تعامل با کدام فرد را ترجیح می‌دهند. در زمان انجام آزمایش، فعالیت مغزی افراد در اسکنر MRI اندازه‌گیری شد.

پروفسور Mats J. Olsson از مؤسسه علوم اعصاب بالینی دانشگاه کارولینسکا سوئد می‌گوید: این مطالعه نشان می‌دهد افراد برای برقراری ارتباط با افراد سالم و افراد بیمار که سیستم ایمنی آن‌ها به طور مصنوعی فعال شده تمایلات بسیار متفاوتی از خود نشان می‌دهند.مجموعه علائمی همراه با پاسخ ایمنی در بدن افراد وجود دارد که به ما می‌گوید چه افرادی بیمارند و باید از آن‌ها دوری کرد. با این حال اگر شما رابطه بسیار نزدیکی با فرد بیمار داشته باشید الزاما از او دوری نمی‌کنید. بنابراین علائم بیماری در افراد نزدیک باعث می‌شود حس مراقبت شما تحریک شود.
#fmri #sickness

✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که در هفته ای که گذشت منتشر شده است.
📎 http://www.pnas.org/content/early/2017/05/22/1617357114.full.pdf


🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨https://t.me/NIAGg

🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند.
🔸🔹 کامرون دخترک مبتلا به #آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان #همیسفرکتومی شد.

💡https://t.me/NIAGg

🔹🔸 #همیسفرکتومی عملکردی روشی است که در آن بخش‌هایی از یک نیمکره که علت ایجاد تشنج هستند، برداشته می‌شوند و جسم پینه‌ای (کورپوس کالوزوم) که دو نیمکره مغز را به هم متصل می‌کند، بریده می‌شود این قطع اتصال دو نیمکره، باعث جلوگیری از انتقال تحریکات تشنجی به نیمکره‌ی باقی مانده می‌شود بنابراین بیمار یک کاهش قابل توجه در تشنج‌های فیزیکی خواهد داشت. هر کدام از دو نیمکره‌ی مخ برای انجام کارهای مختلفی مسئول هستند. نیمکره‌ی چپ مسئول کنترل حرکات طرف راست بدن است و بلعکس در اکثر افراد، عمل تکلم و درک کلمات گفته شده توسط نیمکره‌ی چپ انجام می‌شود.

این روش فقط برای بیماران از صرع انجام می‌شود که علی‌رغم دارو درمانی‌های مختلف و انجام درمان‌های دیگر، بهبودی در وضعیت‌شان ایجاد نشده است و تشنج‌های شدید غیرقابل کنترل دارند این نوع صرع بیشتر در کودکانی دیده می‌شود که دارای بیماری‌های زمینه‌ای مانند آنسفالیت راسموسن یا سندروم استارج – وبر (که باعث آسیب نیمکره می‌شود) دارند.

مقاله ی مروری که بصورت جامع به این روش درمانی پرداخته است را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4729844/

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔹 کامرون دخترک مبتلا به آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان همیسفرکتومی شد.

🔸🔹 مراحل درمان و صحبت های پزشک او را در گزارش ببینید. (سال 2010)

💡https://t.me/NIAGg

🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند.
🔸🔹 بخش هایی از مستند "مغز" (5 سال پس از مصاحبه) که کامرون را در 13 سالگی و در سلامت کامل نشان میدهد.

💡https://t.me/NIAGg

مغز شما چگونه جانتان را نجات می دهد؟ پیش بینی آینده یکی از این روش هاست.

ما میتوانیم اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کنیم...

💡در NeuroDaily بخوانید.
@NIAGg

🆘 مغز شما چگونه جانتان را نجات می دهد؟ پیش بینی آینده یکی از این روش هاست...

مغز ما میتواند اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کند. تصور کنید توپی به سمت سر شما می آید. اگر در زمانی کمتر از رسیدن آن به سرتان نتوانید نتیجه این اتفاق را پیش بینی کنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟

وقتی نوبت به ادراک می رسد مغز ما استعداد عجیبی در پر کردن جاهای خالی دارد، به طوری که حتی قبل از اینکه یک اتفاق به اتمام برسد، یک فیلم از تمام آن اتفاق در ذهن داریم.

تحقیقات جدید نشان داده که پیشگویی دنباله ی عملی در آینده با این "چشم ذهن" با سرعتی بیش از واقعیت اتفاق می افتد، ویژگی ای که برای جبران کندی بینش ما لازم است.
البته اگر شخصی که شرایطی مانند "آفانتازیا" داشته باشد را بشناسید که باعث می شود نتواند تصاویر ذهنی بسازد، می توانید این موضوع را بهتر درک کنید.

تاکنون بیشتر تحقیقاتی که در زمینه imagery با موضوع "پیش بینی یک اتفاق درحال اجرا" انجام شده، روی حیوانات پیاده شده است. تحقیقی در سال 2017 بررسی می کند که درکورتکس بینایی انسان چه اتفاقی درحال رخ دادن است.
محققان دانشگاهی در هلند فعالیت مغزی 29 دانشجو را در دستگاه MRI در حین مشاهده ی نقطه ی سفید متحرکی در صفحه نمایشگر اسکن کردند. افراد یک انیمیشن تکراری از حرکات آن نقطه سفید را 108 بار دیدند. در نهایت ذهنشان به مقداری آماده سازی شده بود که در حدود نیم ثانیه تشخیص میدادند نقطه به کدام سمت حرکت خواهد کرد.
در هر مرحله از حرکت نقطه، بخش متناظر با موقعیت آن در کورتکس بینایی فعال شد. زمانی که فقط مرحله آغازین یک حرکت نشان داده شد، بخش های متناظر با ادامه آن حرکت در کورتکس بینایی با سرعتی در حدود دوبرابر حرکت واقعی نقطه فعال شد. البته با وجود اسکن با سرعت بسیار زیاد باز هم نسبت دادن عدد دقیقی به "سرعت تخمین مغز" امکان پذیر نیست. اما راه دیگری برای این تخمین وجود دارد. برای مثال وقتی توپی به سمت سر ما می آید در زمانی کمتر از نصف زمان رسیدن آن به سرمان میتوانیم آن را تجسم کنیم.

بر اساس مطالعه ای ما به 150 میلی ثانیه برای نگاه کردن به یک صحنه احتیاج داریم تا بتوانیم تشخیص دهیم حرکت بعدی چه خواهد بود. در عین حال ما هنوز در حدود یک دهم ثانیه درگذشته زندگی میکنیم. اینها اختلاف بین مرگ و زندگی را رقم میزنند. ☠


#visual_cortex #anticipate
#imagery
مقالات مرتبط را میتوانید از لینک های زیر دریافت کنید.
https://goo.gl/C6TsxX
https://goo.gl/mafK24
https://goo.gl/Z1JumT

همچنین گزارش کامل این مطلب در لینک زیر قابل دسترسی است.
https://goo.gl/307u5N

📱 با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

NeuroImaging and Analysis Group (NIAG)
Journal Club

“fMRI-based Neural Predictors of Response to Cognitive Behavior Therapy in Individuals with Generalized Anxiety Disorder“

By: Dr. Hassan Farrahi

Tuesday, 9th of Khordad, Time: 14.00


Medical Imaging Center, Imam Khomeini Hospital, Tehran

https://t.me/NIAGg

💢 مبتلایان به اوتیسم، ۳ برابر خیال‌پردازتر از افراد عادی هستند…

📑گزارش NeuroDaily را بخوانید.
💡https://t.me/NIAGg

💡مبتلایان به اوتیسم، ۳ برابر خیال‌پردازتر از افراد عادی هستند

آیا شده صداهایی را بشنوید که هیچ منشا خارجی نداشته؟ یا حس کرده باشید کسی کنار شماست در حالی که کاملا تنهایید؟ برخی افراد تجربه‌های زیادی از این دست دارند. شرایط ذهنی خاصی همچون شیزوفرنی می‌تواند باعث بروز این حالات شود، اما پژوهشگران گفته‌اند مبتلایان به اوتیسم این موارد را بیشتر تجربه می‌کنند.


نتایج پژوهش جدید نشان می‌دهد بزرگسالان مبتلا به #اوتیسم سه برابر افراد عادی این وهم و خیالات را تجربه می‌کنند. در این مطالعه که در دانشگاه شفیلد انجام شد، فهرستی از تجربیات حسی غیرمعمول در اختیار افراد بزرگسال مبتلا به اوتیسم و افراد سالم قرار گرفت و از آن‌ها خواسته شد مشخص کنند تاکنون چند بار هر یک از این حالات را تجربه کرده‌اند.
مشخص شد افراد مبتلا به اوتیسم سه برابر بیشتر از افراد سالم این حس‌های غیرمعمول را تجربه می‌کنند. به عنوان مثال پژوهشگران دریافتند ۶۳ درصد از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم به این سئوال پاسخ مثبت دادند: «آیا هرگز حس کرده‌اید یک نفر دارد شما را لمس می‌کند اما وقتی به دور و برتان نگاه کرده‌اید هچ کس آنجا نبوده است؟» در حالی که تنها ۷ درصد از افراد بزرگسال سالم به این سئوال پاسخ مثبت داده بودند. یا ۷۴ درصد از بیماران اوتیسمی به این سئوال پاسخ مثبت داده‌اند که « آیا هرگز شکل‌ها، نورها یا رنگ‌هایی را می‌بینید که می‌دانید واقعا وجود ندارند؟». در مقایسه ۱۴ درصد از افراد غیراوتیسمی به این سئوال پاسخ بله داده بودند.
تا امروز محققان نمی‌دانستند انواع تجربیات خیال‌پردازانه در اوتیسم وجود دارد، هر چند مدت‌هاست می‌دانیم اوتیسم با افزایش حساسیت شنوایی و بینایی همراه است. اما تجربه خیالات و موهومات با حساسیت بیش از اندازه به محرک‌ها تفاوت دارد.


مقادیر مختلف مواد شیمیایی موجود در مغز (#نوروترانسمیترها یا انتقال‌دهنده‌های عصبی) می‌تواند باعث شود برخی افراد تجربیات خیال‌انگیز بیشتری نسبت به سایرین داشته باشند. به عنوان مثال بیماران مبتلا به میگرن اغلب تجربیات خیال‌انگیزی دارند؛ همچون دیدن نورها و شکل‌هایی که در واقع وجود ندارند. صرع هم تا اندازه‌ای با این نوع تجربیات همراه است.
هم میگرن و هم صرع با تغییر در میزان انتقال‌دهنده عصبی #GABA همراه هستند. در داخل مغز برخی انتقال‌دهنده‌های عصبی نقش تحریک‌کنندگی دارند و فعالیت عصبی را تحریک می‌کنند در حالی که برخی دیگر نقش بازدارنده دارند و باعث کاهش فعالیت عصبی می‌شوند. GABA یک انتقال‌دهنده بازدارنده است. کاهش مقدار این ماده می‌تواند منجر به بیش‌فعالی در مغز شود و اختلالات بینایی و حمله صرع را در پی داشته باشد. ثابت شده در اوتیسم نیز مقادیر GABA دستخوش تغییر می‌شود.

💢 متاسفانه بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم از طرد شدن از اجتماع یا از زورگویی سایرین رنج می‌برند و این اتفاقات منفی می‌تواند منجر به رشد احساسات خیال‌انگیز غیرمعمول شود. نتایج مطالعات جدید نشان می‌دهد افرادی که از جامعه متمایز شده‌اند همچون مهاجران نیز در مقایسه با سایرین خیال‌پردازترند و احساسات پارانوییدی بیشتری دارند. احتمالا در بیماران اوتیسم نیز مکانیسم مشابهی با این افراد وجود دارد و انزوا و تنهایی آن‌ها را به سمت دنیای خیالات به پیش می‌راند.
#autism #hallucination #GABA

📑مقاله ی این پژوهش را که به تازگی در مجله معتبر Plos One منتشر شده است را مطالعه کنید.
📂 https://goo.gl/FCIhY0

📌مطالعه ی گزارش منتشر شده توسط دانشگاه شفیلد را به شما پیشنهاد می کنیم:
📑 https://goo.gl/6PMDJq

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 https://t.me/NIAGg

📌 ارتباط نگرانی از آینده با تغییر ساختار مغز

پژوهش جدید نشان می‌دهد اندازه «استریاتوم» با اختلال #اضطراب_فراگیر ارتباط دارد...
💡 https://t.me/NIAGg

💡ارتباط نگرانی از آینده با تغییر ساختار مغز

پژوهش جدید نشان می‌دهد اندازه «استریاتوم» با اختلال #اضطراب_فراگیر ارتباط دارد.این یافته نتیجه تحقیق انجمن روانشناسی امریکا است و دکتر جاستین کیم از کالج دارتموث ، محقق ارشد این پژوهش، گفت: شک و بلاتکلیفی در قبال تهدیدهای بالقوه در آینده عامل مهمی برای درک فراگیر بودن اختلال های اضطراب و تشویش است، تحقیق ما وجود ارتباط میان توانایی فرد برای برخورد با این تردیدها و سطح ماده خاکستری در بخش مشخصی از مغز را نشان می دهد.

محققان در این مطالعه از مغز ۶۱ دانشجو تصاویر ساختاری MRI تهیه کردند و همچنین برای سنجش میزان توانایی کنترل نگرانی از احتمال رویدادهای منفی در آینده، پرسشنامه ای را در اختیار آنها قرار دادند؛ نتیجه این بود که بزرگ بودن استریاتوم تا حد قابل ملاحظه ای با نگرانی از آینده ارتباط دارد. اما عجیب آن که این ویژگی تنها به استریاتوم برمی گردد و سایر بخش های مغز در آن نقش ندارند.

به گفته محققان، مطالعات قبلی هم که روی بیماران دچار اختلال اضطراب فراگیر صورت گرفته بود، به نقش افزایش ماده خاکستری در #استریاتوم اشاره داشتند، اما این نخستین بار است که چنین مولفه ای با تردید و دو دلی در قبال آینده مرتبط دانسته می شود.

پژوهشگران تاکید کردند که با این همه، ارتباط میان افزایش بزرگی استریاتوم و نگرانی از آینده می تواند در افراد سالم نیز وجود داشته باشد، بدون آن که نشانگر ابتلای حتمی به اختلال اضطراب فراگیر باشد.اختلال اضطراب فراگیر به ترس شدید و کنترل ناپذیر از آینده اطلاق می شود که با مشکلاتی شامل بی‎قراری، کسالت و خستگی، مشکل تمرکز، تحریک‎پذیری، تنش عضلانی و یا بی‎خوابی همراه است.
#morphometery #striatum
📂مطالعه گزارش زیر را به شما پیشنهاد می کنیم.
📑https://goo.gl/ZmDEhG
📂مقاله ی این پژوهش را بخوانید.
📄https://goo.gl/bPHEGF

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁‍🗨 https://t.me/NIAGg

کارگاه سه روزه نوروساینس اعتیاد و اف ام آر آی
گروه آنالیز تصاویر مغزی
تیر ماه 1396

پژوهشگران تصور می کردند که توسعه نواحی #بینایی پردازش مغز انسان در چند سال اول زندگی متوقف می‌شود اما در یک مطالعه جدیدنشان داده شد که توسعه قدرت بینایی تا میانسالی ادامه خواهد داشت.
👁‍🗨 @NIAGg