💢 بدون اینکه بخواهیم، برای کلمات شکلی تصور میکنیم.
تحقیقات نشان داده قبل از اراده عمدی ما بر تطبیق یک صدا با یک شکل، مغز ناهشیارانه اینکار را انجام میدهد.
💡در NeuroDaily بخوانید.
@NIAGg
تحقیقات نشان داده قبل از اراده عمدی ما بر تطبیق یک صدا با یک شکل، مغز ناهشیارانه اینکار را انجام میدهد.
💡در NeuroDaily بخوانید.
@NIAGg
NeuroDaily
💢 بدون اینکه بخواهیم، برای کلمات شکلی تصور میکنیم. تحقیقات نشان داده قبل از اراده عمدی ما بر تطبیق یک صدا با یک شکل، مغز ناهشیارانه اینکار را انجام میدهد. 💡در NeuroDaily بخوانید. @NIAGg
💢 بدون اینکه بخواهیم برای کلمات شکلی تصور میکنیم.
⏺ طبق تحقیقات روانشناسی، علاقه ما به تطبیق دادن صداها با اشکال، حتی اشکال انتزاعی، درحدی است که این تطبیق قبل از رسیدن آن به آگاهی هشیار ما اتفاق می افتد.
اثر معروف bouba-kiki نشان میدهد افراد کلمه بی معنی bouba که لطیف به نظر می آید را با شکل گرد ملایمی که نرم و لطیف باشد مرتبط می کنند. و یا کلمه بی معنی kiki را که تیز به نظر می آید با شکلی با زوایای تند ربط میدهند. جالب آنکه این اثر مستقل از فرهنگ و سن است که میتواند نشان دهنده ی یک نگاشت فراگیر بین حالات مختلف ادراک باشد.
⏹ نتایج تحقیقات بیشتر نشان داد این اثر گسترده تر از یافته های اولیه است. در تحقیقی بر روی کلمات و اشکال دیده شد زمانی که شکل و کلمه به هم مرتبط اند کلمه زودتر به هشیاری وارد میشود که این خود نشان دهنده ی پردازش این ارتباط قبل از رسیدن آن به آگاهی است.
◀️ هانگ توضیح میدهد: زمانی که ما صدای یک حرف را یاد میگیریم، نه تنها قادریم صدای آنرا بدون درک هشیارانه آن حرف استخراج کنیم، بلکه همچنین میتوانیم بدون هشیاری شکلی برای آن صدا قائل باشیم.
*️⃣ این یافته ها همچنین نشان از گسترده تر بودن پردازش های ناهشیار دارد. قبل از اینکه حتی بخواهیم به طور عمدی شکلی برای آن صدا تصور کنیم این اتفاق می افتد. این یعنی هر کلمه میتواند مانند یک شکل به نظر برسد حتی قبل از اینکه آن شکل دیده شود.
📄 متن کامل مقاله را از لینک زیر دریافت کنید.
goo.gl/3ZDsZw
#language #consciousness
#psychology
📱 با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
⏺ طبق تحقیقات روانشناسی، علاقه ما به تطبیق دادن صداها با اشکال، حتی اشکال انتزاعی، درحدی است که این تطبیق قبل از رسیدن آن به آگاهی هشیار ما اتفاق می افتد.
اثر معروف bouba-kiki نشان میدهد افراد کلمه بی معنی bouba که لطیف به نظر می آید را با شکل گرد ملایمی که نرم و لطیف باشد مرتبط می کنند. و یا کلمه بی معنی kiki را که تیز به نظر می آید با شکلی با زوایای تند ربط میدهند. جالب آنکه این اثر مستقل از فرهنگ و سن است که میتواند نشان دهنده ی یک نگاشت فراگیر بین حالات مختلف ادراک باشد.
⏹ نتایج تحقیقات بیشتر نشان داد این اثر گسترده تر از یافته های اولیه است. در تحقیقی بر روی کلمات و اشکال دیده شد زمانی که شکل و کلمه به هم مرتبط اند کلمه زودتر به هشیاری وارد میشود که این خود نشان دهنده ی پردازش این ارتباط قبل از رسیدن آن به آگاهی است.
◀️ هانگ توضیح میدهد: زمانی که ما صدای یک حرف را یاد میگیریم، نه تنها قادریم صدای آنرا بدون درک هشیارانه آن حرف استخراج کنیم، بلکه همچنین میتوانیم بدون هشیاری شکلی برای آن صدا قائل باشیم.
*️⃣ این یافته ها همچنین نشان از گسترده تر بودن پردازش های ناهشیار دارد. قبل از اینکه حتی بخواهیم به طور عمدی شکلی برای آن صدا تصور کنیم این اتفاق می افتد. این یعنی هر کلمه میتواند مانند یک شکل به نظر برسد حتی قبل از اینکه آن شکل دیده شود.
📄 متن کامل مقاله را از لینک زیر دریافت کنید.
goo.gl/3ZDsZw
#language #consciousness
#psychology
📱 با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
Neuroscience News
Words Can Sound “Round” or “Sharp” Without Us Realizing It
New research on the bouba-kiki effect reveals crossmodal mapping occurs independently on conscious awareness.
Forwarded from NeuroDaily
بتمن، بزرگترین کارآگاه تاریخ و شناختهشده ترین شخصیت INTJ جهان فانتزی است. کمیک های بتمن جزو پرطرفدارترین های نوع خود به حساب میآیند و بارها داستانهای او در قالب انیمشن ها و فیلمهای مختلفی به نمایش درآمده است. از جمله سری محبوبی از انیمیشن های بتمن که از اوایل دهه 90 میلادی تولید و پخش میشد و مخاطبان را با اتفاقاتی که برای شوالیه تاریکی رخ میداد ، همراه میکرد. در یکی از اپیزود های انیمشن بتمن با نام Perchance to Dream، بروس وین که شخصیت اصلی پشت نقاب بتمن است، متوجه میشود توانایی خواندن را از دست داده! هر کتاب و روزنامه ای که بدست میگیرد، با تجمعی از علائم نامشخص و کج و معوج روبرو میشود! کارآگاه باهوش ما نهایتا نتیجه میگیرد که درون یک رویا به دام افتاده چون اینگونه استدلال میکند که توانایی خواندن بخاطر فعالیت نیمکره راست مغز است، ولی خواب دیدن از فعالیت های نیمکره چپ. در واقع بروس وین به این نقل مشهور استناد میکند که در هنگام خواب دیدن، مطلقا نمیتوانیم چیزی بخوانیم، چون خواندن و خواب دیدن مشخصه های بخش های مجزایی از مغز هستند که همزمان اتفاق نمیافتادند.
در پست بعدی به این موضوع خواهیم پرداخت که آیا بروس وین استدلال درستی میکرده یا نه؟
تا آن زمان قسمت کوتاهی از اپیزود Perchance to Dream که در کانال قرار داده شده را مشاهده و به این فکر کنید که شما هم تابحال به هنگام دیدن رویا متنی را خواندهاید یا نه.
😴🤔 https://t.me/NIAGg
در پست بعدی به این موضوع خواهیم پرداخت که آیا بروس وین استدلال درستی میکرده یا نه؟
تا آن زمان قسمت کوتاهی از اپیزود Perchance to Dream که در کانال قرار داده شده را مشاهده و به این فکر کنید که شما هم تابحال به هنگام دیدن رویا متنی را خواندهاید یا نه.
😴🤔 https://t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
Forwarded from NeuroDaily
بروس وین نتیجهگیری درستی کرده بود، ولی فقط به اندازه دانشی که در دهه نود داشتیم. با پیشرفت استفاده از تکنیک های تصویربرداری مغزی که در طی بیست سال اخیر حاصل شده، متوجه شدهایم برخلاف تصور قبلی که هر نیمکرهای مسئول یک رفتار ویژه و منحصر بفرد است، اغلب کارهایی که انجام میدهیم یا اتفاقاتی که در طی شبانهروز، مغز را به واکنش وامیدارند، با دخالت قسمت های مختلفی از هر دو نیمکره بصورت همزمان و شبکهای، و حتی با دخالت تمام مغز ( whole brain ) حادث میشوند. خواب دیدن و رویا ها نیز از این جملهاند. در دهه نود، دانشمندان فکر میکردند خواب دیدن بخاطر فعالیت در نیمکره چپ است، اما بعدتر با استفاده از اسکن مغزی، مشاهده کردیم که در طی خواب، بیشتر قسمت های مغز، فعالیتی حتی بیشتر از حالت بیداری دارند. در 2تصویری که در ادامه مشاهده خواهید کرد، تصویر سی.تی اسکن مغز در حال خواب دیدن و نیز تصویر fMRI مغز بیدار در مقایسه با مرحله دوم خواب (معروف به خواب REM که رویا های روایی در آن رخ میدهند ) را میبینید. همچنانکه مشخص است، هر دو نیمکره بصورت مشخصی در طی خواب فعالیت دارند.
در واقع، طی سالیان گذشته، افراد بیشتر و بیشتری اشاره به توانایی خواندن متونی کاملا مشخص و واضح در طی خواب داشتهاند که این برخلاف ادعاهای پیشین بوده که تمام توانایی خوانش در طی خواب، محدود به مشاهده سمبلیک متون و نوشته ها میباشد.
این نوشتار، مقدمهای بود برای سلسله نوشتار هایی درباره فعالیت های نیمکرهای، که بهانهای هم شد برای اشاره به فعالیت های مغز درحال خواب و دیدن رویا که با تمام پیشرفت های تکنولوژیک، ماهیت حقیقی آنها چالش برانگیز و پر ابهام مینماید. در طی روزهای آینده نوشتههای بیشتری در اینباره خواهیم نوشت.
https://t.me/NIAGg
در واقع، طی سالیان گذشته، افراد بیشتر و بیشتری اشاره به توانایی خواندن متونی کاملا مشخص و واضح در طی خواب داشتهاند که این برخلاف ادعاهای پیشین بوده که تمام توانایی خوانش در طی خواب، محدود به مشاهده سمبلیک متون و نوشته ها میباشد.
این نوشتار، مقدمهای بود برای سلسله نوشتار هایی درباره فعالیت های نیمکرهای، که بهانهای هم شد برای اشاره به فعالیت های مغز درحال خواب و دیدن رویا که با تمام پیشرفت های تکنولوژیک، ماهیت حقیقی آنها چالش برانگیز و پر ابهام مینماید. در طی روزهای آینده نوشتههای بیشتری در اینباره خواهیم نوشت.
https://t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
سوم خرداد ( 24 می ) روز جهانی آگاهی در مورد اسکیزوفرنی
➰ تصویر تأثیر پیشرفت بیماری اسکیزوفرنی بر گربههای نقاشی شده توسط لوییس وین
@NIAGg
➰ تصویر تأثیر پیشرفت بیماری اسکیزوفرنی بر گربههای نقاشی شده توسط لوییس وین
@NIAGg
Forwarded from نورودیلی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آیا ما با یک نقشه مغزی متولد میشویم یا تکامل این نقشه به اطلاعات بینایی ورودی ما بستگی دارد؟
💡سوالی که با بررسی کورتکس نابینایان به آن پاسخ داده شد...
📑گزارش NeuroDaily را بخوانید.
👁🗨t.me/NIAGg
💡سوالی که با بررسی کورتکس نابینایان به آن پاسخ داده شد...
📑گزارش NeuroDaily را بخوانید.
👁🗨t.me/NIAGg
NeuroDaily
آیا ما با یک نقشه مغزی متولد میشویم یا تکامل این نقشه به اطلاعات بینایی ورودی ما بستگی دارد؟ 💡سوالی که با بررسی کورتکس نابینایان به آن پاسخ داده شد... 📑گزارش NeuroDaily را بخوانید. 👁🗨t.me/NIAGg
💢چیزی که به آن نگاه میکنید، درخت است یا چهره شخص؟ مغز ما حین پردازش ورودیهای بینایی، از نواحی متفاوتی برای شناسایی و تمییز صورت اشخاص، بخشهای بدن، صحنهها و اشیا استفاده میکند.
💡 براساس پژوهشی، دانشمندان دانشگاه Leuven بلژیک اظهار دارند:"افراد نابینای مادرزادی نیز برای تمییز این طبقهبندیهای اطلاعاتی از یک نقشه مغزی با طرحی بسیار مشابه افراد عادی، استفاده میکنند."
مغز ما قابلیت تشخیص دیدهها در عرض کسری از ثانیه را داراست. ناحیه مغزی که توانایی طبقهبندی اطلاعات بینایی را با این سرعت دارد، مغز دیداری یا قشر ventral-temporal cortex نامیده میشود. این ناحیه همانند یک نقشه به بخشهای کوچکتری تقسیم شده که هریک دسته خاصی از اطلاعات اعم از صحنهها، اشیا، چهره اشخاص و بخشهای بدن را شناسایی میکند.
⁉️دانشمندان مدتها با این سوال مواجه بودهاند که” آیا ما با این نقشه مغزی متولد میشویم یا تکامل این نقشه به اطلاعات بینایی ورودی ما بستگی دارد؟"
برای پاسخ به این سوال، محققان آزمایشگاه علوم اعصاب دانشگاه Leuven، آزمایشی بر روی افراد نابینای مادرزادی (بعضا فاقد کره چشم) که سابقه پردازش اطلاعات بینایی در آنها وجود ندارد، طراحی کردند.آنان از شرکتگنندگان نابینا خواستند که به اصواتی از چهار دسته اطلاعاتی گوش دهند: صدای خندیدن، بوسیدن و لیسیدن لبها به عنوان اصوات مرتبط با چهره، صدای دست زدن و قدم زدن به عنوان اصوات مرتبط با اندامهای بدن، صدای جنگل و ساحل به عنوان صدای صحنههای دیداری و صدای ساعت، ماشین لباسشویی و اتوموبیل برای صداهای مرتبط با اشیاء.طی آزمایش فعالیت ناحیه دیداری مغز این افراد با پردازشگر اندازهگیری میشد.
پروفسور Hans Op de Beeck، از آزمایشگاه علوم عصبی دانشگاه Leuven، توضیح میدهد:
ما متوجه شدیم که افراد نابینا نیز از نقشه موجود در قشر بینایی استفاده میکنند. قشر بینایی این افراد نسبت به هر دسته به شیوه متفاوتی پاسخ میدهد. این بدان معناست که تمایز این دستههای اطلاعاتی در افراد نابینا نیز که قبلا اطلاعات بینایی دریافت نکردهاند، در همان ناحیه افراد عادی موسوم به قشر بینایی صورت میگیرد و طرح قشر بینایی آنها تا حد زیادی مشابه افراد بیناست. پس وجود سابقه بینایی برای تکامل تشخیصی دستههای اطلاعاتی در قشر بینایی لازم نیست.
#visual_cortex #blindness
✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که در چند روز گذشته منتشر شده است :
🖇 www.pnas.org/content/early/2017/05/09/1612862114
📌با NeuroDaily همراه باشید.
👁🗨https://t.me/NIAGg
💡 براساس پژوهشی، دانشمندان دانشگاه Leuven بلژیک اظهار دارند:"افراد نابینای مادرزادی نیز برای تمییز این طبقهبندیهای اطلاعاتی از یک نقشه مغزی با طرحی بسیار مشابه افراد عادی، استفاده میکنند."
مغز ما قابلیت تشخیص دیدهها در عرض کسری از ثانیه را داراست. ناحیه مغزی که توانایی طبقهبندی اطلاعات بینایی را با این سرعت دارد، مغز دیداری یا قشر ventral-temporal cortex نامیده میشود. این ناحیه همانند یک نقشه به بخشهای کوچکتری تقسیم شده که هریک دسته خاصی از اطلاعات اعم از صحنهها، اشیا، چهره اشخاص و بخشهای بدن را شناسایی میکند.
⁉️دانشمندان مدتها با این سوال مواجه بودهاند که” آیا ما با این نقشه مغزی متولد میشویم یا تکامل این نقشه به اطلاعات بینایی ورودی ما بستگی دارد؟"
برای پاسخ به این سوال، محققان آزمایشگاه علوم اعصاب دانشگاه Leuven، آزمایشی بر روی افراد نابینای مادرزادی (بعضا فاقد کره چشم) که سابقه پردازش اطلاعات بینایی در آنها وجود ندارد، طراحی کردند.آنان از شرکتگنندگان نابینا خواستند که به اصواتی از چهار دسته اطلاعاتی گوش دهند: صدای خندیدن، بوسیدن و لیسیدن لبها به عنوان اصوات مرتبط با چهره، صدای دست زدن و قدم زدن به عنوان اصوات مرتبط با اندامهای بدن، صدای جنگل و ساحل به عنوان صدای صحنههای دیداری و صدای ساعت، ماشین لباسشویی و اتوموبیل برای صداهای مرتبط با اشیاء.طی آزمایش فعالیت ناحیه دیداری مغز این افراد با پردازشگر اندازهگیری میشد.
پروفسور Hans Op de Beeck، از آزمایشگاه علوم عصبی دانشگاه Leuven، توضیح میدهد:
ما متوجه شدیم که افراد نابینا نیز از نقشه موجود در قشر بینایی استفاده میکنند. قشر بینایی این افراد نسبت به هر دسته به شیوه متفاوتی پاسخ میدهد. این بدان معناست که تمایز این دستههای اطلاعاتی در افراد نابینا نیز که قبلا اطلاعات بینایی دریافت نکردهاند، در همان ناحیه افراد عادی موسوم به قشر بینایی صورت میگیرد و طرح قشر بینایی آنها تا حد زیادی مشابه افراد بیناست. پس وجود سابقه بینایی برای تکامل تشخیصی دستههای اطلاعاتی در قشر بینایی لازم نیست.
#visual_cortex #blindness
✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که در چند روز گذشته منتشر شده است :
🖇 www.pnas.org/content/early/2017/05/09/1612862114
📌با NeuroDaily همراه باشید.
👁🗨https://t.me/NIAGg
PNAS
Development of visual category selectivity in ventral visual cortex does not require visual experience
The brain’s ability to recognize visual categories is guided by category-selective ventral-temporal cortex (VTC). Whether visual experience is required for the functional organization of VTC into distinct functional subregions remains unknown, hampering our…
💢حس بینایی و بویایی به تنهایی کافیاند تا به ما هشدار دهند یک نفر دچار بیماری است. بر این اساس ما نه تنها از این بیماری مطلع میشویم بلکه مغز واکنش نشان می دهدو از افراد بیمار دوری میکنیم.
💡 @NIAGg
💡 @NIAGg
NeuroDaily
💢حس بینایی و بویایی به تنهایی کافیاند تا به ما هشدار دهند یک نفر دچار بیماری است. بر این اساس ما نه تنها از این بیماری مطلع میشویم بلکه مغز واکنش نشان می دهدو از افراد بیمار دوری میکنیم. 💡 @NIAGg
☑️مغز میتواند افراد بیمار را تشخیص دهد...
نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد مغز ما انسانها در تشخیص و دوری از بیماریها بسیار بهتر از آنچه پیش از این تصور میکردیم عمل میکند.حس بینایی و بویایی به تنهایی کافیاند تا حتی پیش از این که یک بیماری شیوع پیدا کند، به ما هشدار دهند یک نفر دچار بیماری است. بر این اساس ما نه تنها از این بیماری مطلع میشویم بلکه بر اساس اطلاعات مغز وارد عمل شده و از افراد بیمار دوری میکنیم.
سیستم ایمنی انسان در مقابله با بیماریها عملکرد مؤثری دارد، اما با توجه به این که مقابله با بیماری به انرژی بسیاری نیاز دارد، ممانعت از بیماری نیز باید بخشی از غریزه حیاتی ما باشد. این مطالعه جدید نشان میدهد که در واقع چنین هم هست. مغز انسان در شناسایی علائم مربوط به اولین مراحل بیماری بسیار بهتر از آنچه پیش از این تصور میکردیم عمل میکند. علاوه بر این ما به طور غریزی بر اساس این سیگنالها عمل کرده و با افراد آلوده کمتر از افراد سالم تعامل برقرار میکنیم.
در این پژوهش محققان با تزریق ترشحات بیماریزای باکتریها موفق شدند پاسخ ایمنی را در افراد شرکتکننده تحریک کنند. این کار باعث میشد نشانههای کلاسیک بیماری یعنی خستگی، درد و تب به مدت چند ساعت در بدن این افراد ایجاد شود. در طول این مدت از بوی این افراد نمونهبرداری شد و تصاویر و فیلمهایی نیز به ثبت رسید. پس از مدت کوتاهی اثر مواد تزریق شده و همینطور علائم بیماری از بین رفت.
دیگر گروه شرکتکننده افرادی بودند که در معرض بوها و تصاویر افراد بیمار و افراد سالم قرار گرفتند. از این داوطلبان خواسته شد بگویند نسبت به کدام افراد احساس خوشایندتری دارند. از این افراد خواسته شد با نگاه کردن به تصاویر حدس بزنند کدام افراد بیمارند، کدام جذابترند و آنها تعامل با کدام فرد را ترجیح میدهند. در زمان انجام آزمایش، فعالیت مغزی افراد در اسکنر MRI اندازهگیری شد.
پروفسور Mats J. Olsson از مؤسسه علوم اعصاب بالینی دانشگاه کارولینسکا سوئد میگوید: این مطالعه نشان میدهد افراد برای برقراری ارتباط با افراد سالم و افراد بیمار که سیستم ایمنی آنها به طور مصنوعی فعال شده تمایلات بسیار متفاوتی از خود نشان میدهند.مجموعه علائمی همراه با پاسخ ایمنی در بدن افراد وجود دارد که به ما میگوید چه افرادی بیمارند و باید از آنها دوری کرد. با این حال اگر شما رابطه بسیار نزدیکی با فرد بیمار داشته باشید الزاما از او دوری نمیکنید. بنابراین علائم بیماری در افراد نزدیک باعث میشود حس مراقبت شما تحریک شود.
#fmri #sickness
✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که در هفته ای که گذشت منتشر شده است.
📎 http://www.pnas.org/content/early/2017/05/22/1617357114.full.pdf
🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁🗨https://t.me/NIAGg
نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد مغز ما انسانها در تشخیص و دوری از بیماریها بسیار بهتر از آنچه پیش از این تصور میکردیم عمل میکند.حس بینایی و بویایی به تنهایی کافیاند تا حتی پیش از این که یک بیماری شیوع پیدا کند، به ما هشدار دهند یک نفر دچار بیماری است. بر این اساس ما نه تنها از این بیماری مطلع میشویم بلکه بر اساس اطلاعات مغز وارد عمل شده و از افراد بیمار دوری میکنیم.
سیستم ایمنی انسان در مقابله با بیماریها عملکرد مؤثری دارد، اما با توجه به این که مقابله با بیماری به انرژی بسیاری نیاز دارد، ممانعت از بیماری نیز باید بخشی از غریزه حیاتی ما باشد. این مطالعه جدید نشان میدهد که در واقع چنین هم هست. مغز انسان در شناسایی علائم مربوط به اولین مراحل بیماری بسیار بهتر از آنچه پیش از این تصور میکردیم عمل میکند. علاوه بر این ما به طور غریزی بر اساس این سیگنالها عمل کرده و با افراد آلوده کمتر از افراد سالم تعامل برقرار میکنیم.
در این پژوهش محققان با تزریق ترشحات بیماریزای باکتریها موفق شدند پاسخ ایمنی را در افراد شرکتکننده تحریک کنند. این کار باعث میشد نشانههای کلاسیک بیماری یعنی خستگی، درد و تب به مدت چند ساعت در بدن این افراد ایجاد شود. در طول این مدت از بوی این افراد نمونهبرداری شد و تصاویر و فیلمهایی نیز به ثبت رسید. پس از مدت کوتاهی اثر مواد تزریق شده و همینطور علائم بیماری از بین رفت.
دیگر گروه شرکتکننده افرادی بودند که در معرض بوها و تصاویر افراد بیمار و افراد سالم قرار گرفتند. از این داوطلبان خواسته شد بگویند نسبت به کدام افراد احساس خوشایندتری دارند. از این افراد خواسته شد با نگاه کردن به تصاویر حدس بزنند کدام افراد بیمارند، کدام جذابترند و آنها تعامل با کدام فرد را ترجیح میدهند. در زمان انجام آزمایش، فعالیت مغزی افراد در اسکنر MRI اندازهگیری شد.
پروفسور Mats J. Olsson از مؤسسه علوم اعصاب بالینی دانشگاه کارولینسکا سوئد میگوید: این مطالعه نشان میدهد افراد برای برقراری ارتباط با افراد سالم و افراد بیمار که سیستم ایمنی آنها به طور مصنوعی فعال شده تمایلات بسیار متفاوتی از خود نشان میدهند.مجموعه علائمی همراه با پاسخ ایمنی در بدن افراد وجود دارد که به ما میگوید چه افرادی بیمارند و باید از آنها دوری کرد. با این حال اگر شما رابطه بسیار نزدیکی با فرد بیمار داشته باشید الزاما از او دوری نمیکنید. بنابراین علائم بیماری در افراد نزدیک باعث میشود حس مراقبت شما تحریک شود.
#fmri #sickness
✍️مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید که در هفته ای که گذشت منتشر شده است.
📎 http://www.pnas.org/content/early/2017/05/22/1617357114.full.pdf
🔘با NeuroDaily همراه باشید.
👁🗨https://t.me/NIAGg
🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند.
🔸🔹 کامرون دخترک مبتلا به #آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان #همیسفرکتومی شد.
💡https://t.me/NIAGg
🔸🔹 کامرون دخترک مبتلا به #آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان #همیسفرکتومی شد.
💡https://t.me/NIAGg
NeuroDaily
🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند. 🔸🔹 کامرون دخترک مبتلا به #آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان #همیسفرکتومی شد. 💡https://t.me/NIAGg
🔹🔸 #همیسفرکتومی عملکردی روشی است که در آن بخشهایی از یک نیمکره که علت ایجاد تشنج هستند، برداشته میشوند و جسم پینهای (کورپوس کالوزوم) که دو نیمکره مغز را به هم متصل میکند، بریده میشود این قطع اتصال دو نیمکره، باعث جلوگیری از انتقال تحریکات تشنجی به نیمکرهی باقی مانده میشود بنابراین بیمار یک کاهش قابل توجه در تشنجهای فیزیکی خواهد داشت. هر کدام از دو نیمکرهی مخ برای انجام کارهای مختلفی مسئول هستند. نیمکرهی چپ مسئول کنترل حرکات طرف راست بدن است و بلعکس در اکثر افراد، عمل تکلم و درک کلمات گفته شده توسط نیمکرهی چپ انجام میشود.
این روش فقط برای بیماران از صرع انجام میشود که علیرغم دارو درمانیهای مختلف و انجام درمانهای دیگر، بهبودی در وضعیتشان ایجاد نشده است و تشنجهای شدید غیرقابل کنترل دارند این نوع صرع بیشتر در کودکانی دیده میشود که دارای بیماریهای زمینهای مانند آنسفالیت راسموسن یا سندروم استارج – وبر (که باعث آسیب نیمکره میشود) دارند.
مقاله ی مروری که بصورت جامع به این روش درمانی پرداخته است را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4729844/
📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
این روش فقط برای بیماران از صرع انجام میشود که علیرغم دارو درمانیهای مختلف و انجام درمانهای دیگر، بهبودی در وضعیتشان ایجاد نشده است و تشنجهای شدید غیرقابل کنترل دارند این نوع صرع بیشتر در کودکانی دیده میشود که دارای بیماریهای زمینهای مانند آنسفالیت راسموسن یا سندروم استارج – وبر (که باعث آسیب نیمکره میشود) دارند.
مقاله ی مروری که بصورت جامع به این روش درمانی پرداخته است را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4729844/
📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
PubMed Central (PMC)
Hemispherectomy in the treatment of seizures: a review
The term hemispherectomy refers to the complete removal or functional disconnection of a cerebral hemisphere. The technique was initially developed over 85 years ago to treat infiltrating brain tumors but is now used exclusively for medically ...
NeuroDaily
🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند. 🔸🔹 کامرون دخترک مبتلا به #آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان #همیسفرکتومی شد. 💡https://t.me/NIAGg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹 کامرون دخترک مبتلا به آنسفالیت راسموسن (نوعی صرع) که برای درمان همیسفرکتومی شد.
🔸🔹 مراحل درمان و صحبت های پزشک او را در گزارش ببینید. (سال 2010)
💡https://t.me/NIAGg
🔸🔹 مراحل درمان و صحبت های پزشک او را در گزارش ببینید. (سال 2010)
💡https://t.me/NIAGg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹 دختری که با نیمی از مغزش زندگی می کند.
🔸🔹 بخش هایی از مستند "مغز" (5 سال پس از مصاحبه) که کامرون را در 13 سالگی و در سلامت کامل نشان میدهد.
💡https://t.me/NIAGg
🔸🔹 بخش هایی از مستند "مغز" (5 سال پس از مصاحبه) که کامرون را در 13 سالگی و در سلامت کامل نشان میدهد.
💡https://t.me/NIAGg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مغز شما چگونه جانتان را نجات می دهد؟ پیش بینی آینده یکی از این روش هاست.
ما میتوانیم اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کنیم...
💡در NeuroDaily بخوانید.
@NIAGg
ما میتوانیم اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کنیم...
💡در NeuroDaily بخوانید.
@NIAGg
NeuroDaily
مغز شما چگونه جانتان را نجات می دهد؟ پیش بینی آینده یکی از این روش هاست. ما میتوانیم اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کنیم... 💡در NeuroDaily بخوانید. @NIAGg
🆘 مغز شما چگونه جانتان را نجات می دهد؟ پیش بینی آینده یکی از این روش هاست...
مغز ما میتواند اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کند. تصور کنید توپی به سمت سر شما می آید. اگر در زمانی کمتر از رسیدن آن به سرتان نتوانید نتیجه این اتفاق را پیش بینی کنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی نوبت به ادراک می رسد مغز ما استعداد عجیبی در پر کردن جاهای خالی دارد، به طوری که حتی قبل از اینکه یک اتفاق به اتمام برسد، یک فیلم از تمام آن اتفاق در ذهن داریم.
تحقیقات جدید نشان داده که پیشگویی دنباله ی عملی در آینده با این "چشم ذهن" با سرعتی بیش از واقعیت اتفاق می افتد، ویژگی ای که برای جبران کندی بینش ما لازم است.
البته اگر شخصی که شرایطی مانند "آفانتازیا" داشته باشد را بشناسید که باعث می شود نتواند تصاویر ذهنی بسازد، می توانید این موضوع را بهتر درک کنید.
تاکنون بیشتر تحقیقاتی که در زمینه imagery با موضوع "پیش بینی یک اتفاق درحال اجرا" انجام شده، روی حیوانات پیاده شده است. تحقیقی در سال 2017 بررسی می کند که درکورتکس بینایی انسان چه اتفاقی درحال رخ دادن است.
محققان دانشگاهی در هلند فعالیت مغزی 29 دانشجو را در دستگاه MRI در حین مشاهده ی نقطه ی سفید متحرکی در صفحه نمایشگر اسکن کردند. افراد یک انیمیشن تکراری از حرکات آن نقطه سفید را 108 بار دیدند. در نهایت ذهنشان به مقداری آماده سازی شده بود که در حدود نیم ثانیه تشخیص میدادند نقطه به کدام سمت حرکت خواهد کرد.
در هر مرحله از حرکت نقطه، بخش متناظر با موقعیت آن در کورتکس بینایی فعال شد. زمانی که فقط مرحله آغازین یک حرکت نشان داده شد، بخش های متناظر با ادامه آن حرکت در کورتکس بینایی با سرعتی در حدود دوبرابر حرکت واقعی نقطه فعال شد. البته با وجود اسکن با سرعت بسیار زیاد باز هم نسبت دادن عدد دقیقی به "سرعت تخمین مغز" امکان پذیر نیست. اما راه دیگری برای این تخمین وجود دارد. برای مثال وقتی توپی به سمت سر ما می آید در زمانی کمتر از نصف زمان رسیدن آن به سرمان میتوانیم آن را تجسم کنیم.
بر اساس مطالعه ای ما به 150 میلی ثانیه برای نگاه کردن به یک صحنه احتیاج داریم تا بتوانیم تشخیص دهیم حرکت بعدی چه خواهد بود. در عین حال ما هنوز در حدود یک دهم ثانیه درگذشته زندگی میکنیم. اینها اختلاف بین مرگ و زندگی را رقم میزنند. ☠
#visual_cortex #anticipate
#imagery
مقالات مرتبط را میتوانید از لینک های زیر دریافت کنید.
https://goo.gl/C6TsxX
https://goo.gl/mafK24
https://goo.gl/Z1JumT
همچنین گزارش کامل این مطلب در لینک زیر قابل دسترسی است.
https://goo.gl/307u5N
📱 با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
مغز ما میتواند اتفاقات نسبتا ساده را پیش بینی کند. تصور کنید توپی به سمت سر شما می آید. اگر در زمانی کمتر از رسیدن آن به سرتان نتوانید نتیجه این اتفاق را پیش بینی کنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟
وقتی نوبت به ادراک می رسد مغز ما استعداد عجیبی در پر کردن جاهای خالی دارد، به طوری که حتی قبل از اینکه یک اتفاق به اتمام برسد، یک فیلم از تمام آن اتفاق در ذهن داریم.
تحقیقات جدید نشان داده که پیشگویی دنباله ی عملی در آینده با این "چشم ذهن" با سرعتی بیش از واقعیت اتفاق می افتد، ویژگی ای که برای جبران کندی بینش ما لازم است.
البته اگر شخصی که شرایطی مانند "آفانتازیا" داشته باشد را بشناسید که باعث می شود نتواند تصاویر ذهنی بسازد، می توانید این موضوع را بهتر درک کنید.
تاکنون بیشتر تحقیقاتی که در زمینه imagery با موضوع "پیش بینی یک اتفاق درحال اجرا" انجام شده، روی حیوانات پیاده شده است. تحقیقی در سال 2017 بررسی می کند که درکورتکس بینایی انسان چه اتفاقی درحال رخ دادن است.
محققان دانشگاهی در هلند فعالیت مغزی 29 دانشجو را در دستگاه MRI در حین مشاهده ی نقطه ی سفید متحرکی در صفحه نمایشگر اسکن کردند. افراد یک انیمیشن تکراری از حرکات آن نقطه سفید را 108 بار دیدند. در نهایت ذهنشان به مقداری آماده سازی شده بود که در حدود نیم ثانیه تشخیص میدادند نقطه به کدام سمت حرکت خواهد کرد.
در هر مرحله از حرکت نقطه، بخش متناظر با موقعیت آن در کورتکس بینایی فعال شد. زمانی که فقط مرحله آغازین یک حرکت نشان داده شد، بخش های متناظر با ادامه آن حرکت در کورتکس بینایی با سرعتی در حدود دوبرابر حرکت واقعی نقطه فعال شد. البته با وجود اسکن با سرعت بسیار زیاد باز هم نسبت دادن عدد دقیقی به "سرعت تخمین مغز" امکان پذیر نیست. اما راه دیگری برای این تخمین وجود دارد. برای مثال وقتی توپی به سمت سر ما می آید در زمانی کمتر از نصف زمان رسیدن آن به سرمان میتوانیم آن را تجسم کنیم.
بر اساس مطالعه ای ما به 150 میلی ثانیه برای نگاه کردن به یک صحنه احتیاج داریم تا بتوانیم تشخیص دهیم حرکت بعدی چه خواهد بود. در عین حال ما هنوز در حدود یک دهم ثانیه درگذشته زندگی میکنیم. اینها اختلاف بین مرگ و زندگی را رقم میزنند. ☠
#visual_cortex #anticipate
#imagery
مقالات مرتبط را میتوانید از لینک های زیر دریافت کنید.
https://goo.gl/C6TsxX
https://goo.gl/mafK24
https://goo.gl/Z1JumT
همچنین گزارش کامل این مطلب در لینک زیر قابل دسترسی است.
https://goo.gl/307u5N
📱 با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
Nature
Time-compressed preplay of anticipated events in human primary visual cortex
Nature Communications - Perception is guided by anticipating future events, but it is not clear how this is computed neurally. Here, the authors use ultra-fast fMRI to show that humans preplay...
NeuroImaging and Analysis Group (NIAG)
Journal Club
“fMRI-based Neural Predictors of Response to Cognitive Behavior Therapy in Individuals with Generalized Anxiety Disorder“
By: Dr. Hassan Farrahi
Tuesday, 9th of Khordad, Time: 14.00
Medical Imaging Center, Imam Khomeini Hospital, Tehran
https://t.me/NIAGg
Journal Club
“fMRI-based Neural Predictors of Response to Cognitive Behavior Therapy in Individuals with Generalized Anxiety Disorder“
By: Dr. Hassan Farrahi
Tuesday, 9th of Khordad, Time: 14.00
Medical Imaging Center, Imam Khomeini Hospital, Tehran
https://t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.