☑️ یک مورد نادر: پزشکان به جای تومور با یک پا در مغز نوزاد مواجه شدند..

🎞 این نوزاد را ببینید و روند جراحی را از زبان جراح او بشنوید.
#teratoma #casereport
📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔹 18 فروردین/ 7 آوریل: روز جهانی بهداشت با شعار با هم حرف بزنیم

🔸🔹 نورودیلی مروری خواهد داشت بر برخی از یافته های پژوهشگران در مورد افسردگی
#review #depression
#neuroscience

💡https://t.me/NIA

☑️ افسردگی ومغز، علل و درمان

🎞 این ویدئو که توسط Nature Neuroscience منتشر شده است را ببینید.

#depression #neuroscience

💡https://t.me/NIAGg

🎞پروفسور یان اندرسون،استاد دانشگاه منچستر، از یافته هایش درباره افسردگی می گوید.
او با استفاده از تصویربرداری MRI نشان داده است، ماده خاکستری مغز افراد افسرده درناحیه هیپوکمپ25درصد کمتراست.

💡 @NIAGg

«استفاده از fMRI در شناسایی بیومارکرهای افسردگی»

بیومارکرها ویژگی هایی زیستی هستند که می توانند نشانگر حضور یا پیشرفت بیماری بوده و همچنین احتمال پاسخ فرد به درمانی مشخص را تعیین کنند. فکر کنید ماده ای را در بدن بیابیم که با اعمال تغییرات در آن، بتوانیم بیماری خاصی را درمان کنیم! تلاش برای یافتن بیومارکرهای بیماری های روانپزشکی سابقه ای طولانی دارد. افسردگی به عنوان یک بیماری جدی روانپزشکی نیز از این روند مستثنی نبوده است. سال گذشته مقاله ای در مجله Nature medicine به چاپ رسید که با آنالیز تصاویز fMRI افراد افسرده و سالم، توانسته تا براساس الگوی ارتباطات نواحی مختلف مغز افراد، افراد افسرده را به چهار زیر گروه متفاوت تقسیم کند.
این چهار گروه نه تنها در الگوی ارتباطات مغزی خود تفاوت دارند، بلکه علائم بالینی بیماری آنها نیز با یکدیگر متفاوت است. برای مثال کاهش ارتباطات در شبکه فرانتو-آمیگدال مغز با افزایش اضطراب در گروهی از این بیماران همراه بود. این شبکه مغزی تنظیم رفتارهای مرتبط با بروز حس ترس را برعهده دارد و همچنین می تواند به بازتعبیر محرک های منفی کمک کند. در گروه دیگری از افراد افزایش ارتباطات شبکه مسئول پردازش پاداش در مغز با عدم توانایی شدیدتر در لذت بردن از فعالیت های لذتبخش همراه بود.
این تفاوت ها میتوانند پیش بینی کننده پاسخ افراد به تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای (TMS) نیز باشند. تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای روشی غیرتهاجمی است که از میدان مغناطیسی تحریک سلول های عصبی استفاده می کند و در سالهای اخیر برای درمان افسردگی مورد استفاده قرار می گیرد.
شناسایی این بیومارکرها می تواند به تشخیص دقیق تر افسردگی و تدوین درمانهای شخصی سازی شده که مشخصاً شبکه های مغزی درگیر در این افراد را نشانه می گیرند، منجر شود.

مقاله کامل این پژوهش را در لینک زیر مطالعه کنید
👉🏻👉🏻👉🏻 https://goo.gl/e8X416

#depression #biomarker
#circuitry

🤔 https://t.me/NIAGg

نورودیلی روز پر آرامشی را برای شما آرزو میکند.اگر دچار استرسی شدید یک نفس عمیق بکشید، چون این کار مستقیما بر روی دسته ای از نورون های شما اثر میگذارد!
اگر باور ندارید، پست بعدی ما را از دست ندهید

"ارتباط تنفس و مغز ... نفس عمیق می تواند موجب آرامش شود"

توصیه به انجام تنفس عمیق و آرام در هنگام استرس، چیز تازه‌ای نیست. ممکن است خود شما به تجربه متوجه این مسئله شده باشید، مثلا قبل از انجام یک سخنرانی در جمع، ناخودآگاه یک نفس عمیق می‌کشید و می‌بینید که بخشی از استرس شما، ناپدید شده. همچنین این کار توسط بزرگ‌ترها هم به کودکان و نوجوان‌هایشان توصیه می‌شود تا نگرانی یا حتی خشم را بتوانند کاهش بدهند. در تمرین‌های یوگا و ریلکسیشن هم تنفس صحیح آموزش داده می‌شود.سؤالی که اینجا مطرح می‌شود این است که آیا تنفس عمیق و‌ آرام، واقعا با یک پایه علمی، باعث آرامش می‌شود.

دانشمندان کشف کرده‌اند که می‌توان با شیوه نفس کشیدن و هماهنگ کردن مغز و نفس، به آرامش ذهن کمک کرد.این یافته‌ها از تحقیقات در حال انجام روی بخشی از سلول‌های عصبی نشأت گرفته که با ریتم نفس کشیدن یا دم‌وبازدم مرتبط است و پیشتر، یعنی در سال ۱۹۹۱ میلادی در مطالعه روی موش‌ها کشف شده بود. اکنون محققان آخرین یافته‌ها را درباره این موضوع با تمرکز بیشتر روی نحوه تاثیر این اعصاب با نفس کشیدن، هیجانات احساسی، و هوشیاری یا چنان که دانشمندان می‌گویند: انگیختگی، مورد بررسی قرار داده‌اند و گفته‌اند که رابطه‌ای میان تنفس و تغییر در حالات هیجانی و انگیختگی وجود دارد که ظرفیت قابل توجهی برای استفاده درمانی دارد.

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیای سن‌فرانسیسکوی امریکا، در روند تحقیق خود ۱۷۵ نورون موسوم به preBötC را شناسایی و درباره آنها مطالعه کردند. با حذف این سلول‌های عصبی در موش‌ها، آنها متوجه شدند که الگوهای تنفسی عمده بدون تغییر ماند اما موش‌ها به گونه‌ای توجه‌برانگیز آرام‌تر شدند.این یافته به کشف ارتباطی میان preBötC و ساختار ساقه مغزی دیگری منجر شد که بر انگیختی اثر می‌گذارد و با عنوان لوکوس سورولیوس (locus coeruleus) از آن یاد می‌شود. به بیان دیگر، آنها مداری عصبی را یافته‌اند که باعث اضطراب ما هنگام تنفس سریع و آرامش به هنگام آرام نفس کشیدن می‌شود.

البته نویسندگان مقاله ذکر کرده اند که آنها به گونه‌ای تصادفی در زمان مطالعه برای شناسایی سلول‌های عصبی کلیدی دخیل در ریتم تنفس به این کشف نائل آمده‌اند.پیشتر نیز مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۹ میلادی صورت گرفته بود که نشان می‌داد با استفاده از شیوه‌های مدیتیشن، تمرینات تنفسی و حرکتی می‌توان به از بین بردن استرس و افسردگی کمک کرد.
#preBötC #deepbreathing #scientificreport #yoga
گزارش منتشر شده در سایت دانشگاه استنفورد را مطالعه کنید.
http://yon.ir/LQ1bt

مقاله ی این پژوهش را که چند روز پیش در Science منتشر شده است را بخوانید.
http://science.sciencemag.org/content/355/6332/1411.full

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔹 مغز انسان حوادث بد را 'پیش‌بینی' می‌کند
🔸🔹 بخشی از مغز به نام هابنولا(Habenula) مسئول به کار انداختن غریزه ما در لحظاتی است که احساس می کنیم اتفاق بدی خواهد افتاد.

https://t.me/NIAGg

مغز انسان حوادث بد را 'پیش‌بینی' می‌کند

پژوهشگران در تشریح نتایج تحقیقات خود که در مجله آکادمی علوم سلطنتی بریتانیا چاپ شده است، می نویسند قسمت کوچکی از مغز به نام هابنولا(Habenula) در پیش بینی، یادگیری و واکنش به رویدادها و حوادث ناخوشایند نقش کلیدی ایفا می کند.آنها معتقدند که احتمالا فعالیت بیش از حد این بخش از مغز انسان ممکن است عامل منفی بافی و بدبینی باشد که معمولا با افسردگی همراه است.

پژوهشگران دانشگاه لندن با اختراع یک روش ویژه، فعالیت های مغزی ۲۳ نفر داوطلب را توسط دستگاه تصویربرداری ام آر آی مطالعه کرده اند. به این داوطلبان مجموعه ای از تصاویر انتزاعی نشان داده می شد و چند ثانیه بعد همان تصاویر به تنبیه و آزار جسمی مثل شکنجه و شوک الکتریکی، به تشویق و جایزه به صورت پول نقد و یا واکنش های خنثی ارتباط داده می شد.پژوهشگران برخی از این تصاویر را همواره با موضوع مجازات و یا جایزه نشان می دادند ولی تعداد دیگری از آنها را به صورت نامنظم و درهم به داوطلبان نشان می دادند. بنابراین داوطلبان دقیقا نمی دانستند که در تصویر بعدی چه نوع واکنشی را تجربه خواهند کرد.

وقتی که این افراد تصاویر مرتبط با آزار جسمی و شوک الکتریکی را مشاهده می کردند قسمت هابنولا در مغز آنها شروع به فعالیت می کرد. هر چه که این افراد احتمال دیدن این دسته از تصاویر را قویتر می دانستند فعالیت قسمت هابنولا در مغز آنها شدیدتر می شد.پژوهشگران معتقدند که قسمت هابنولا به ما کمک می کند تا از تجارب قبلی خود آموخته و هنگامی که احتمال می دهیم حوادث ناگواری ممکن است روی دهد از آن دوری بجوییم. در عین حال ممکن است به ما یادآوری کند که یک رویداد ناخوشایند تا چه حد ممکن است ناگوار باشد.

گزارش ScienceDaily را در این زمینه بخوانید.
https://www.sciencedaily.com/releases/2016/05/160531081803.htm

مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید.
http://www.pnas.org/content/111/32/11858.full

📌با ماهمراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

📂مجمو عه ی تصاویر پزشکی

1️⃣1️⃣کیست های متعدد ناشی از بیماری انگلی "نوروسیستی‌سرکوزیس" که تمامی مغز مردی 41 ساله را درگیر کرده است.
#neurocysticercosis #casereport

💡https://t.me/NIAGg

🎞 "من با نیمی از مغزم زندگی می کنم."

#epilepsy #Rasmussens_encephalitis

💡 https://t.me/NIAGg

🔹مغز در سه ماه اول زندگی روزانه 'یک درصد' رشد می‌کند
🔸🔹مغز در سه ماه اول زندگی روزانه یک درصد و در مجموع ۶۴ درصد رشد می‌کند.

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

مغز در سه ماه اول زندگی روزانه 'یک درصد' رشد می‌کند

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا با مطالعه مغز نوزادان به این نتیجه رسیدند که مغز در سه ماه اول سریعترین سرعت رشد را دارد و روزانه یک درصد رشد می‌کند اما بعد از سه ماه سرعت رشد کندتر شده و به ۰.۴ درصد کاهش پیدا می‌کند.برای این تحقیق دانشمندان مغز ۸۷ نوزاد سالم دو تا نود روزه را با تصویربرداری‌های پی در پی (۲۱۱ بار MRI در مقاطع زمانی مختلف) بررسی کردند.

بطور متوسط مغز در زمان تولد ۳۴۱ سانتی‌متر مکعب حجم دارد که پس از سه ماه به ۵۵۸ سانتی‌متر مکعب می رسد.در زمان تولد، مغز نوزاد تقریبا یک سوم (۳۳%) اندازه مغز فرد بالغ است اما در پایان سه ماه به حدود نصف (%۵۵) اندازه فرد بالغ می‌رسد.علاوه بر این سرعت رشد مغز در نوزادان پسر روزانه ۲۰۰ میلی‌متر مکعب بیشتر از نوزادان دختر است.

در سه ماهه اول، در میان بخش‌های مختلف مغز مخچه (که در هماهنگی حرکات و تعادل نقش دارد) از سایر قسمت‌ها سریعتر رشد می کند و دو برابر می شود اما هیپوکامپ (که در حافظه نقش دارد) کندترین رشد را دارد و در این مدت فقط ۴۷ درصد رشد می‌کند.این تحقیق نشان داد طولانی بودن زمان بارداری بر اندازه مغز تاثیر می گذارد و نوزادانی که یک هفته دیرتر (بعد از ۳۸ هفته بارداری) به دنیا می‌آیند پنج درصد مغزشان بزرگتر است.محققان می‌گویند در حالیکه سالهاست به رشد حجمی مغز توجه شده، رشد ساختاری آن به اندازه کافی بررسی نشده است.

گزارش مفصل ScienceDaily را بخوانید.
https://www.sciencedaily.com/releases/2014/08/140811165817.htm

مقاله ی این پژوهش را مطالعه کنید.
http://jamanetwork.com/journals/jamaneurology/fullarticle/1893442#Conclusions

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

📂مجمو عه ی تصاویر پزشکی

2️⃣1️⃣کالبدشکافی مجازی: تصاویر MRI نشاندهنده ی هماتوم های متعدد درون پارانشیم مغز ناشی از سکته مغزی هموراژیک
#hemorrhagestroke #casereport

💡https://t.me/NIAGg

☑️ کشف شگفت‌انگیز نحوه حفظ خاطره در مغز

دانشمندان موفق به کشف ساز و کار تازه ساخت و ذخیره خاطره درحافظه شده‌اند که حتی خود آنها را هم شگفت زده کرده است.
یک گروه از پژوهشگران آمریکایی و ژاپنی پی برده‌اند که مغز از هررویدادی در زندگی یک فرد دو نسخه خاطره ذخیره می‌کند که یکی برای حال و دیگری برای تمام عمراست. تاکنون چنین تصور می‌شد که هررویدادی در زندگی فرد، اول به صورت خاطره کوتاه مدت ذخیره و سپس با مرور زمان به آرامی به خاطره درازمدت تبدیل می‌شود.

متخصصان می‌گویند که این کشف نه تنها شگفت‌انگیز بلکه "زیبا و قانع کننده" است.

دو بخش از مغز در یادآوری تجربیات شخصی ما نقش اساسی دارند."هیپوکامپ" محل حفظ خاطرات کوتاه مدت و "کورتکس" مغز جایی برای حفظ خاطرات درازمدت است.این نقطه نظر پس از آن معروف شد که در سال ۱۹۵۰ فردی به اسم هنری مولیسن تحت عمل جراحی صرع قرار گرفت و بخش هیپوکامپ مغزش آسیب دید. این عارضه باعث شد که او نتواند از رویدادهای جدید خاطره بسازد اما قادربه یاد آوری خاطرات خود قبل از عمل جراحی بود.به همین دلیل این فرضیه قوت گرفت که بخش هیپوکامپ مغز محل ذخیره خاطره‌های کوتاه مدت است که بعدتر با تبدیل به خاطره‌های درازمدت در بخش کورتکس مغز ذخیره می‌شود.

اما گروهی از پژوهشگران موسسه فناوری ماساچوست در آمریکا (ام آی تی) به دنبال مطالعاتی تازه، به پیشرفتی شگفت انگیز برای رد این فرضیه دست یافته‌اند.این دانشمندان برای پی بردن به نحوه کار این دوبخش مغز، آزمایش‌هایی روی موش انجام داده‌اند که فکر می‌کنند نتیجه آن درمورد انسان هم صدق می‌کند.در این آزمایش تاثیر شوک برخاطره‌های خاص در یک خوشه از سلول‌های به هم پیوسته از مغز مورد مطالعه قرارگرفت.

پس از آن پژوهشگران پرتو نور را برای کنترل فعالیت نورون‌ها به داخل مغز تاباندند و با این کار توانستند واقعا خاطره‌ها را روشن و خاموش کنند.نتیجه این آزمایش که در نشریه Science انتشار یافته است نشان می‌دهد که خاطره‌ها همزمان در هیپوکامپ و کورتکس مغز ذخیره می‌شوند.پروفسور سوسومو تونگاوا، برنده نوبل پزشکی و رئیس مرکز تحقیقات حافظه و یادگیری دانشگاه ام‌آی‌تی، با اشاره به غیرمنتظره بودن نتیجه این مطالعات گفته است:"این درست عکس فرضیه‌ای است که تاکنون مورد قبول بود و در مقایسه با دانش قبلی در این زمینه پیشرفت شگرفی به شمار می‌رود."پژوهشگران همچنین نشان داده‌اند که اگر رابطه بین دو بخش هیپوکامپ و کورتکس مغز مختل شود، حافظه درازمدت هیچ گاه کامل نمی‌شود.با این که فرضیه جدید در حال حاضر در مرحله پژوهش علمی است اما به اعتقاد پروفسور تونگاوا نتیجه آن می‌تواند به روشن شدن دلایل بعضی از بیماری‌های مربوط به حافظه از جمله زوال عقل کمک کند.
#hippocampus #scientificreport #memory

🖇 مقاله ی این پژوهش که به تازگی منتشر شده است در پست بعدی قرار خواهد گرفت.

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

کشف شگفت‌انگیز نحوه حفظ خاطره در مغز

مقاله ی منتشر شده توسط پژوهشگران MIT که رابطه ی همزمان هیپوکامپ و کورتکس را ثابت می کند.
#hippocampus #memory

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

⭐️کودکی که پس از سه سال ناشنوایی با کمک جراحان توانست برای اولین بار صدای پدر خود را بشنود.

🎞روند درمان و اولین لحظات شنیدن صدای پدر را ببینید.
#auditory_neuroscience #cochlear_nerve


💡 @NIAGg

گریسون کلمپ پس از سه سال زندگی در دنیای بدون صدا، صدای پدرش را می شنود. این برای خانواده کلمپ یک معجزه باور نکردنی ست. گریسون بدون عصب عصب کوکلئار به دنیا آمد و پدر و مادر او به دنبال شانسی بودند که بتوانند با فرزند خود مانند دیگر کودکان رابطه برقرار کنند.

در سال 2013، زمانی که خانواده کلمپ متوجه می شود در یک کارآزمایی بالینی، ایمپلنت ساقه مغزی که برای کودکان آماده شده است مورد بررسی قرار می گیرد، داوطلب شدند تا شانس خود را امتحان کنند. کاشت (ایمپلنت) دستگاه شنوایی ساقه مغز، در افرادی که شنوایی خود را از دست داده اند و با کمک سمعک یا کاشت حلزون قادر به شنوایی نمی باشند، ایجاد شنوایی می کند. اکثراً، این مشکل زمانی پیش می آید که یا مانند گریسون عصب شنوایی وجود نداشته باشد یا این عصب بسیار کوچک باشد و یا گوش داخلی (حلزون) به شدت غیر طبیعی باشد. کاشت (ایمپلنت) شنوایی ساقه مغز، مستقیماً سبب تحریک راه های شنوایی می شود و از گوش داخلی و عصب شنوایی عبور می کند.

لحظاتی که گریسون صدای پدر را می شنود حیرت زده به دنبال کشف جهان جدیدی ست که با آن روبرو شده است.پدر گریسون می گوید: "این جذابترین چیزی ست که در عمرم دیده ام. هیچ کلمه ای نمی تواند توصیف کند چقدر هیجان زده ایم و تحت تاثیریم برای همه چالش هایی که داشته ایم. او یک راه طولانی پیش رو دارد اما آن را طی خواهد کرد"
#auditory_neuroscience #brainstem_implant #cochlear_nerve

👈گزارش CNN را ببینید و متن مصاحبه را بخوانید.
📑 http://yon.ir/wFIGO

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

📂مجمو عه ی تصاویر پزشکی

3️⃣1️⃣تصویر MRI با وزن T2 نشاندهنده شکستگی و جابجایی در مهره ی پنجم سینه ای وصدمه به طناب نخاعی ست.
#spinalcord_injury #casereport

📌با ماهمراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

انقلابی در درمان پارکینسون
پژوهشگران نمونه‌ای از یاخته‌های عصبی آستروسیت مغز انسان را با مولکول‌های کوچک درآزمایشگاه ترکیب کردند،موفق به ساختن سلول‌هایی بسیارمشابه بانورون‌های دوپامین‌سازشدند.

@NIAGg

💡 انقلابی در درمان پارکینسون

پژوهشی که به تازگی منتشر شده است بیان می کند با دستکاری و برنامه‌ریزی مجدد سلول‌های مغز انسان، آنها را وادار کنند که وظیفه سلول‌هایی را بر عهده بگیرند که بر اثر پارکینسون از بین رفته‌اند. این پژوهش ، با اینکه در مراحل اولیه قرار دارد، امیدهای زیادی برای درمان پارکینسون ایجاد کرده است.
@NIAGg
آزمایش بر روی موش‌هایی که نشانه‌هایی مشابه بیماری پارکینسون داشته‌اند، به درمان یا کاهش علائم بیماری آنها کمک کرده است. با این حال پژوهشگران می‌گویند که برای انجام آزمایش مشابه بر روی انسان به مطالعات بیشتری نیاز دارند.پژوهشگران هنوز به مطالعات بیشتر نیاز دارند تا مطمئن شوند که این درمان، بی‌خطر است. همچنین باید مطمئن شوند که سلول‌های تغییریافته که در اصل، یاخته‌های عصبی "آستروسیت" بوده‌اند، واقعا می‌توانند کارکرد نورون‌های دوپامین‌ساز را که بر اثر پارکینسون تخریب شده‌اند، داشته باشند.

پژوهشگران تاکنون به دنبال روش‌هایی برای جایگزین کردن نورون‌های از بین‌رفته با تزریق سلول‌های تازه به داخل مغز بوده‌اند.اما تیمی از پژوهشگران که پژوهش اخیر را انجام داده‌اند، رویکردی کاملا متفاوت به کار برده‌اند که نیازی به پیوند سلول تازه ندارد.

آنها با استفاده از مجموعه‌ای از مولکول‌های کوچک، سلول‌های موجود در مغز را برنامه‌ریزی مجدد کرده‌اند و وقتی که نمونه‌ای از یاخته‌های عصبی آستروسیت مغز انسان را با مولکول‌های کوچک در آزمایشگاه ترکیب کردند، موفق به ساختن سلول‌هایی بسیار مشابه با نورون‌های دوپامین‌ساز شدند.پس از آن، پژوهشگران همان ترکیب از مولکول‌ها را به موش‌های بیمار تزریق کردند که با برنامه‌ریزی مجدد سلول‌های مغزی موش‌ها، علائم بیماری پارکینسون را در آنها کاهش دادند.
@NIAGg
دکتر پاتریک لوییس، متخصص علوم اعصاب در دانشگاه ردینگ بریتانیا که این پژوهش را نقطه عطفی در درمان پارکینسون توصیف کرده گفته است: "چالش اساسی آن است که از این مطالعه به درمان پارکینسون برای انسان برسیم."
پرفسور دیوید دکستر، از موسسه پارکینسون بریتانیا نیز گفته است: "اگر این پژوهش بر انسان با موفقیت انجام شود زندگی میلیون‌ها نفر را که منتظر درمان پارکینسون هستند متحول خواهد کرد."
#parkinson_disease #scientificreport #article

✍️گزارش این پژوهش را در BBC بخوانید.
📑 http://www.bbc.com/news/health-39552264

📎مقاله ای که دیروز در Nature Biotechnology منتشر شده است در پست بعدی قرار خواهد گرفت.👇👇👇


📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg