🔘 خطای دید ثابت می کند مغز دید محیطی را کامل می کند

سیستم پردازش مغز زمانی که محرک فیزیکی دارای جرئیات ملموس نباشد، آن‌چه که می‌بینیم یا تصور می کنیم را جایگزین می‌کند.

💡https://t.me/NIAGg

🔘 خطای دید ثابت می کند مغز دید محیطی را کامل می کند

یافته‌های جدید در ژورنال Psychological Science متعلق به انجمن علوم روانشناختی منتشر شده‌اند. بر اساس این یافته‌ها با وجود این‌که جزئیات و دقت دید محیطی ما از آن چه که در مرکز میدان دید می‌بینینم کمتر هستند، ممکن است متوجه تفاوت کیفی زیادی بین آن‌ها نشویم. در واقع سیستم پردازش بصری ما قسمتی از آن‌چه که در محیط می‌بینیم [یا تصور می‌کنیم که می‌بینیم] را “جایگزین” می‌کند.
@NIAGg
پژوهشگر روانشناسی، دکتر Marte Otten از دانشگاه آمستردام که نویسنده‌ی راهبر این مقاله است، اظهار می‌دارد:یافته‌های ما نشان‌می‌دهند که تحت شرایط معیّن قسمت اعظمی از محیط می‌تواند به یک توهم بصری تبدیل شود. به نظر می‌رسد این اثر در بسیاری از ویژگی‌های بصری پایه‌ای حضور داشته‌باشد و نشان‌می‌دهد این سازوکار “جایگزینی” یک مکانیزمِ ادراکیِ‌ عمومی و بنیادی است.معمولاً در زندگی روزمره تصور می‌کنیم درک ما از جهان به طور مستقیم و دقیق نماینده‌ی دنیای اطراف ماست. با این حال انواع مختلف خطای دید و توهم بصری نشان می‌دهند این موضوع واقعیت ندارد. هنگامی که مغز به پردازش اطلاعات دریافتی از یک محرک خارجی می‌پردازد، تصویری از جهان می‌سازد که به طرز قابل توجهی از دنیای پیرامون ما متفاوت است.

طی یک سری آزمایش‌ها پژوهشگران تعدادی تصویر را به ۲۰ شرکت‌کننده در آزمایش نشان‌دادند. شرکت کنندگان بر مرکز صفحه نمایش متمرکز می‌شدند. تصویری در مرکز ظاهر می‌شد سپس تصویر متفاوتی پیرامون تصویر مرکزی به تدریج پدیدار می‌گشت. شرکت‌کنندگان باید زمانی که تفاوت میان تصویر کناری و مرکزی از بین می‌رفت و تصویر یکنواخت به نظر می‌آمد بر روی ماوس کلیک می‌کردند.دکتر Otten و همکاران در آزمایش‌های مختلف ویژگی‌های تصویر مرکزی از جمله: شکل، جهت قرارگیری، روشنایی، تیرگی و حرکت تصویر را تغییر می‌دادند. نتایج حاکی از ایجاد توهم یکنواختی در تمامی این حالات بود، بدان معنی که شرکت‌کنندگان به اشتباه تصور می‌کردند در مرکز و محیط صفحه‌ی نمایش یک تصویر یکنواخت ایجاد شده‌است در حالی که متفاوت از یکدیگر بودند. احتمال رخداد خطای دید زمانی که اختلاف میان تصاویر مرکزی و محیطی زیاد بود، کاهش می‌یافت.
@NIAGg
دکتر Otten بیان می‌کند: شگفت‌انگیزترین یافته‌ی ما دسته‌ی جدیدی از خطای دید است که بسیار گسترده می‌باشد و انواع مختلفی از محرک‌ها و قسمت زیادی از میدان دید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. امیدواریم بتوانیم از این یافته به عنوان ابزاری جهت آشکارکردن علت آن که دید محیطی بسیار غنی و پرجزئیات به نظر می‌آید و به طور کلی جهت درک چگونگی عملکرد مغز در ایجاد ادراک بصری استفاده‌کنیم.

✍️گزارش ScienceDaily را بخوانید.
📑https://www.sciencedaily.com/releases/2016/12/161208143425.htm

✍️مقاله ی این پژوهش را از لینک زیر دریافت کنید.
📎http://sro.sussex.ac.uk/63668/

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡 https://t.me/NIAGg

با توجه به استقبال مخاطبان از مطالب مربوط به خطای دید، نویسندگان NeuroDaily برای اولین بار مجموعه ای جذاب از خطاهای دید در معماری، سینما و پژوهش های علمی را آماده کرده اند.

این ویدئوها همزمان با روزهای آغازین سال جدید از طریق "نورودیلی" منتشر خواهد شد. این مجموعه ی اختصاصی و پرونده های موضوعی نورودیلی را از دست ندهید.

📌با NeuroDaily همراه باشید.


💡 https://t.me/NIAGg

🔸🔹 نگاهی به منتخب 20 سال Wellcome Image Awards در NeuroDaily

📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔸🔹مجمو عه ای از برترین تصاویر علمی موسسه Wellcome Trust

به تازگی برندگان مسابقه سالانه عکس Wellcome Image Awards در سال 2017 اعلام شده اند که تجلیل شگفت انگیزی از دنیای علم است. این مسابقه عکاسی که از سال 1997 برگزار می شود به تصاویری اختصاص دارد که جنبه های جالب توجه علوم پزشکی و بهداشت و درمان را به تصویر می کشند.

برنده کلی این مسابقه 15 مارس 2017 در Wellcome Trust در لندن اعلام شد. سپس همه تصاویر برنده در مراکز علمی و گالری های عمومی سراسر جهان به نمایش در می آیند. این رقابت توسط هیئتی از متخصصان علوم پزشکی و علوم ارتباطات براساس برتری فنی و تواناییشان در بیان داستان علمی داوری می شوند. این عکس ها که به طور شگفت انگیزی رنگی و هنری هستند ثابت می کنند که هنر را در دنیای علم نیز می توان یافت.

به مناسبت عید نوروز مجموعه ای دیدنی از این تصاویر در حوزه های تصویربرداری پزشکی، مهندسی پزشکی، علوم اعصاب و علوم پایه از سال 1997 تا 2017، انتخاب شده است. در روز های آینده این تصاویر دیدنی از NeuroDaily در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

🌱 پیشاپیش جشن باستانی نوروز و آغاز سال جدید مبارک باد.

📌با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

☑️ مجمو عه ی برترین تصاویر علمی

1️⃣این تصویر پرنقش و نگار ساختاری (the arcuate fasciculus) را در مغز نشان می‌دهد که دو منطقه از نواحی زبان را به هم مرتبط می‌سازد. (2017)

💡https://t.me/NIAGg

☑️ مجمو عه ی برترین تصاویر علمی

2️⃣لوله‌ی عصبی یک موش، که در طول حاملگی قرار است طناب نخاعی از آن منشأ بگیرد. (2017)

📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

بهارا زنده مانی زندگی‌ بخش
به فروردین ما فرخندگی بخش
نوروز مبارک 💐💐💐🌷

https://t.me/NIAGg

دوستان و عزیزان،
نوروزتان خجسته
تَن صحّت، خاطر جمع
عُمر دراز، رزق فراخ ،گشایشِ کار،
دشمنان پیاده، دوستان زیاده، رفعِ کُلِ بلا
(دعای مردم اهل بخارا در شب عید نوروز)

@monsieur_ha
https://t.me/NIAGg

🌱لوگوی Google به مناسبت اولین روز بهار!

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔘مجموعه ی خطاهای دید

🎞نگاهی به پژوهش های علمی، معماری و سینما

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔘مجموعه ی تصاویر پزشکی

📂 تصاویر موارد نادر پزشکی با روش های مختلف تصویربرداری

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

یک مطالعه ی ساختاری با تصویربرداری MRI
تاثیرگذاری تاریخ تولد روی ماده ی خاکستری مغز

📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔹🔸تاثیرگذاری تاریخ تولد روی مغز!

مدت‌هاست که ما با بررسی آمار بیماران می‌دانیم که نوزادان متولد شده در فصل بهار، بیشتر احتمال دارد که دچار روانپریشی یا شیزوفرنی بشوند، در حالی که متولدین تابستان، آدم‌های حساس‌تری هستند. اما آیا برای آن توجیهی علمی داریم؟
@NIAGg
اسپیرو پانتازاتوس دانشمند علوم اعصاب در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا ، روی این مسئله کار کرده است. پژوهش او دقیقا روی این موضوع بود که مشخص شود آیا فصل تولد باعث ایجاد تغییری در ساختارهای مغز می‌شود یا نه. بر اساس پژوهش های او، آن دسته از مردانی که در فصل پاییز و زمستان به دنیا می‌آیند، در قسمتی از مغز به نام شیار گیجگاهی فوقانی، میزان ماده خاکستری بیشتری نسبت به متولدین فصل‌ها بهار و تابستان دارند.جالب است که بر اساس پژوهش‌های قبلی مشخص شده بود که میزان ماده خاکستری در همین قسمت، با شیزوفرنی ارتباط دارد و هر قدر میزان ماده خاکستری در این قسمت کمتر باشد، احتمال پیدایش شیزوفرنی بیشتر است.به عبارت دیگر تئوری فعلی این است که میزان نوری که یک جنین در حوالی تولد به چشمانش می‌خورد، با تأثیر بر ژن‌هایی که تحت‌تأثیر ریتم شبانه‌روزی قرار می‌گیرند، باعث تغییر در بروز و تعامل ژن‌های مهم در تکامل می‌شوند.

جالب است که در مورد زنان، قضیه برعکس است، یعنی در زنان، آن دسته‌ای که در تابستان به دنیا می‌آیند، ماده خاکستری بیشتر در شیار گیجگاهی فوقانی دارند. این امر هم منطبق با تحقیقات آماری است که بر اساس آنها زنانی که در فصل زمستان به دنیا می‌آیند، کمتر عاطفی‌تر و حساس‌ترند.
@NIAGg
در گام بعدی پژوهشگران کار جالبی کردند واین بار او تلاش کردند که ماه تولد یک شخص را با توجه به میزان ماده خاکستری در بخش‌های مختلف مغز حدس بزنند. الگوریتم او در زنان می‌توانست در ۳۵ درصد موارد، فصل تولد یک زن را درست حدس بزنند. این درصد، البته قابل توجه نیست، اما نسبت به یک حدس تصادفی، دقیق‌تر است.

✍️گزارش کامل این پژوهش را در Wired بخوانید.
📑 https://www.wired.com/2014/03/season-birth-etched-brain/

✍️مقاله ی این پژوهش را که در Neuroimage منتشر شده است را مطالعه کنید.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4545475/
📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔸🔹 نگاهی به منتخب 20 سال Wellcome Image Awards در NeuroDaily

📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔸🔹آیا می توان توضیحی برای تجربه نزدیک به مرگ داشت؟
پژوهشگران با fMRI فعالیت مغز را در این حالت بررسی کرده اند.

📌 با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔸🔹مطالعه ی fMRI در لحظه ی خروج روح از بدن! (قسمت اول)

یک دانشجوی فوق‌لیسانس در دانشگاه اوتاوا می‌گوید می‌تواند به طور ارادی به حالت «خروج از بدن» وارد شود. وضعیت این زن امکانی منحصر به فردی را در اختیار دانشمندان قرار داد تا بتوانند مغز او را در حین تجربه خروج از بدن اسکن کنند.
@NIAGg
به طور معمول تجربه خروج از بدن (out-of-body experience) بخشی از تجربه نزدیک به مرگ (near-death experience) است. بیمار ممکن است خودش را در بالای بدنش که جراحان بر روی آن مشغول به کارند، شناور ببیند. این تجربه‌ها را معمولا به داروهایی که به فرد داده شده یا هورمون‌هایی که پس از آسیب‌دیدگی به درون بدن افراد آزاد شده است، نسبت می‌دهند.

در این مقاله که تنها یک شرکت کننده دارد آمده است این زن درست پیش از به خواب رفتن به حالت خروج از بدن وارد می‌شود و خودش را از بالا می‌بیند. به نوشته این پژوهشگران تجربه این حالت در این زن از زمان‌های چرت زدن در دوران رفتنش به مهد کودک شروع شد. او در حال حاضر تنها به صورت گاهگاهی این کار را انجام می‌دهد. به نوشته این پژوهشگران او می‌توانست خودش را در حال چرخش در هوا بر فراز بدنش که بر روی تخت دراز کشیده بود، ببیند و در راستای سطح افقی بچرخد. او گفت گاهی می‌تواند خودش را که در بالای تختش حرکت می‌کند، ببیند، اما در عین حال به وجود بدن «واقعی» بی حرکتش آگاهی دارد.
@NIAGg
او به این پژوهشگران گفت: خودم را احساس می‌کنم که در حالت حرکت هستم، یا به عبارت دقیق‌تر در خودم این احساس را ایجاد می‌کنم که دارم حرکت می‌کنم. در عین حال به خوبی می‌دانم که در واقعیت حرکت نمی‌کنم. هنگامی که این وضعیت رخ می‌دهد واقعا هیچ دوگانگی میان بدن و ذهن من وجود ندارد. در واقع من در این نقطه نسبت به بدنم حالت حساسیت بیش از حد پیدا می‌کنم، زیرا به شدت بر این حس حرکت تمرکز می‌کنم. خود من هستم که خودم- بدنم- را حرکت می‌دهم. برای مثال اگر برای مدتی طولانی در این وضعیت دور خودم بچرخم، احساس سرگیجه می‌کنم. من خودم را بالای بدنم نمی‌بینم. بلکه احساسم این است که که کل بدنم به بالا حرکت کرده است. احساس می‌کنم که در بالای بدنم در بالای جایی قرار دارم که می‌دانم در واقع بدنم در آنجاست. من معمولا ابتدا خودم را در ذهنم در حالت بالا رفتن تصور می‌کنم، اما این تصور ذهنی آنقدر تاثیرگذار نیست. اما هنگامی حالتی عمیق پیدا می‌کند که کل بدنم را به حرکت درمی‌آورد.

✍️درباره تجربه ی خروج روح از بدن در Live Science بخوانید.
📎 http://www.livescience.com/27978-astral-projection.html

🔘با زمینه های پژوهشی و نتایج آن درباره ی تجربه ی نزدیک به مرگ در Out of Body Research Foundation آشنا شوید.
🖇http://www.oberf.org/index.html

⏮در بخش دوم به شرح مفصل پژوهش صورت گرفته خواهیم پرداخت.

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔹🔸مطالعه ی fMRI در لحظه ی خروج روح از بدن! (قسمت دوم)

پژوهشگران پیش و پس از آنکه این زن به تقاضای آنان حالت خروج از بدن را در خود ایجاد کرد، مغز او را با تصویربرداری عملکردی (fMRI) اسکن کردند تا ببینند درون مغز او چه می‌گذرد.آنان فعالیت مغزی این زن را در این حالت با فعالیت مغزی‌اش هنگامی که در حال تخیل معمول بود، اما به حالت خروج از بدن نرسیده بود، مقایسه کردند.جالب این بود که مسیر عصبی که در حین تجربه خروج از بدن فعال می‌شد،‌ همان مسیری بود که در بازنمایی ذهنی حرکات بدنی نیز فعال می‌شود.
@NIAGg
مناطق مغزی که در تجربه خروج از بدن فعال می‌شدند، شامل قشر حرکتی مخچه، شکنج سوپرامارژینال، شکنج اینفراتمپورال، شکنج‌های اوربیتو فرونتال میانی و فوقانی بودند.فعالیت برخی از بخش‌های مغز که در تفسیر پیام‌های بینایی نقش دارند و فعالیتشان در این تجربه خروج از بدن کاهش می‌یافت، از جمله مناطقی از مغز که در هنگام تجربه خروج از بدن فعالیت‌شان مهار می‌شود، قشر بینایی است.

این پژوهشگران می‌گویند روشن است که اتفاقاتی در مغز این زن رخ می‌دهد که باعث می‌شود او دنیا را به شیوه‌ای متفاوت تجربه کند-اما پژوهشگران هنوز نمی‌توانند دقیقا بگویند چه چیزی اتفاق می‌افتد. به علاوه این بررسی بر روی زنی انجام شده بود که تجربه خروج از بدن و نه کل تجربه مشرف به مرگ را داشت.

در عین حال تغییراتی که این دانشمندان در مغز این زن مشاهده کردند ممکن است مشابه همان تغییراتی باشد که در مغز افرادی که تعلیم مراقبه دیده‌اند، رخ می‌دهد. این پژوهشگران حتی این نظر را مطرح کرده‌اند شاید بسیاری از کودکان بتوانند این تجربه خروج از بدن را در خود ایجاد کنند، اما با تمرین است که می‌توان این توانایی را در بزرگسالی هم حفظ کرد.
@NIAGg
📌گزارش کامل را در Business Insider بخوانید.
📑 http://www.businessinsider.com/brain-during-an-out-of-body-experience-2014-3?IR=T

✍️مقاله ی کامل این پژوهش و نتایج آن را مطالعه کنید.
🖇http://journal.frontiersin.org/article/10.3389/fnhum.2014.00070/full

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

🔘مجمو عه خطاهای دید

1️⃣استفاده از پرسپکتیو برای کوچک نشان دادن هابیت ها در "ارباب حلقه ها"
تغییر ارتفاع دوربین،ابعاد اشیاو درعمق قرارگرفتن،سیستم پردازش بینایی شما را به اشتباه می اندازد.
@NIAGg

هنگامی که به طرف یک شیء حرکت کرده یا از آن دور می شویم، اندازه ی تصویر شبکیه ای به طور قابل ملاحظه ای تغییر می کند؛ به طوری که با دو برابر کردن فاصله ی خود از چیزی که به آن نگاه می کنید، اندازه ی تصویر شکبیه ای آن را نصف خواهد کرد؛ ولی در محدوده وسیع، اندازه ی ادراک شده ی اشیاء به صورت هماهنگ تغییر نمی کند؛ بلکه ثبات اندازه، فرآیندی را در بر دارد که اندازه های ادراک شده ی اشیاء را با توجه به فاصله ی آن ها از مشاهده گر تنظیم می کند؛ از این رو نشانه هایی که برای فاصله ی ظاهری وجود دارد، در حفظ ثبات اندازه مهم هستند و کاهش کارآیی نشانه های فاصله، کارآمدیِ ثبات اندازه را کمتر خواهد کرد.

در این ویدئو تغییر ارتفاع و حرکت دوربین، و قرار گرفتن شخص در پرسپکتیو باعث می شود نسبت تغییر فاصله برای شخص نزدیک تر و شخص دورتر متفاوت باشد. به همین دلیل شخص دورتر از نظر اندازه وشکل کوچکتر دیده می شود.
🔘مقاله ی زیر را در این باره بخوانید.
🖇 http://www.pnas.org/content/109/51/20980.abstract

📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

☑️ مجمو عه ی برترین تصاویر علمی

3️⃣ تصویر مغز شخص مبتلا به صرع
(تصویری که با توضیح غلط -سکته مغزی-درفضای مجازی منتشر شد.) 2012

📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg